اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران
مالک شریعتی نماینده مجلس: دولت قرار است نرخ سوم بنزین را از ۵۰۰۰ تومان به ۱۰۰۰۰ تومان افزایش دهد اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران @ecohasht
مالک شریعتی نماینده مجلس: دولت قرار است نرخ سوم بنزین را از ۵۰۰۰ تومان به ۱۰۰۰۰ تومان افزایش دهد اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران @ecohasht️ اصرار بر تثبیت، پیشدرآمدی بر قحطی بنزین اصرار بر ثبات اسمی قیمت بنزین، عملاً به معنای پذیرش خطر قحطی آن در کشور است. سیاستی که نهایتاً به تشکیل صفهای کیلومتری منجر میشود. رقم ۱۰ هزار تومان معادل قیمت یک آدامس هم نیست و مبلغی ناچیز است؛ بهویژه آنکه مصرف متعارف خانوار (حدود ۱۲۰ لیتر در ماه) همچنان با نرخهای ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی تامین شده و نرخ سوم تاثیری بر مصرف عادی ندارد. به علاوه در شرایط جنگی فعلی، تامین بار مالی ۶ میلیارد دلاری برای واردات بنزین و توزیع تقریباً رایگان آن، کاملاً از توان دولت خارج و غیرقابلتداوم است.اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۳۷۵۱ نقش کلیدی مالیات در شتابدهی به رشد اقتصادی در اقتصادهای در حال توسعه، درآمدهای مالیاتی فراتر از یک ابزار ساده برای تراز کردن بودجه دولتهاست؛ مالیات، شاهرگ حیاتی و موتور محرک رشد است که گذار به سطوح بالاترِ توسعه را تضمین میکند. فقدان یک نظام مالیاتی توانمند در این کشورها، چرخههای توسعه را مختل میکند. تأمین نشدن منابع از داخل، سه پیامد مخرب دارد: توقف سرمایهگذاری در زیرساختهای کلیدی (عمرانی، بهداشت و آموزش)، افتادن در دام استقراض و وابستگی به بدهیهای خارجی، و در نهایت تعمیق نابرابریهای درآمدی. در مقابل، اتکا به مالیات، اقتصاد را در برابر بحرانها مقاوم میسازد. بررسیهای بانک جهانی نشان میدهد رسیدن نسبت مالیات به تولید ناخالص داخلی به آستانه ۱۵ درصد (بهطور دقیقتر بین ۱۲٫۵ تا ۱۵ درصد)، نقطه عطفی در تسریع رشد است. برای مثال، اگر کشوری در حال توسعه این نسبت را از ۷ به ۱۵ درصد ارتقا دهد، مجموع رشد اقتصادی ده سال آتی آن بیش از ۱۰ درصد افزایش یافته و «شکاف رفاهی» جامعه به نصف تقلیل مییابد. البته کلید اصلی اثربخشی این سیاست، نحوه هزینهکردِ درآمدهاست. این منابع با هدایت به سمت سرمایهگذاری روی سرمایه انسانی، ایجاد ثبات در بازارها و بازتوزیع عادلانه ثروت از طریق مالیاتهای تصاعدی، بستر توسعه همهجانبه را فراهم میکنند. شواهد تاریخی ثابت میکند کشورهایی که موفق به ارتقای جایگاه اقتصادی خود شدهاند، دقیقاً در یک دهه پیش از آن، درآمدهای مالیاتی خود را به همین آستانه ۱۵ درصدی رسانده بودند. هرچند اصلاح نظام مالیاتی تصمیمی دشوار برای سیاستگذاران است، اما بیتردید مطمئنترین مسیر برای خلق آیندهای باثبات و پررونق به شمار میرود. برگرفته از قسمتی از پژوهش بانک جهانی با عنوان «مالیات برای رشد: بازنگری در آستانه ۱۵ درصد».اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۱۵اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران️ اصرار بر تثبیت، پیشدرآمدی بر قحطی بنزین اصرار بر ثبات اسمی قیمت بنزین، عملاً به معنای پذیرش خطر قحطی آن در کشور است. سیاستی که نهایتاً به تشکیل صفهای کیلومتری منجر میشود. رقم ۱۰ هزار تومان معادل قیمت یک آدامس هم نیست و مبلغی ناچیز است؛ بهویژه آنکه مصرف متعارف خانوار (حدود ۱۲۰ لیتر در ماه) همچنان با نرخهای ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی تامین شده و نرخ سوم تاثیری بر مصرف عادی ندارد. به علاوه در شرایط جنگی فعلی، تامین بار مالی ۶ میلیارد دلاری برای واردات بنزین و توزیع تقریباً رایگان آن، کاملاً از توان دولت خارج و غیرقابلتداوم است. اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران @ecohasht
️ اصرار بر تثبیت، پیشدرآمدی بر قحطی بنزین اصرار بر ثبات اسمی قیمت بنزین، عملاً به معنای پذیرش خطر قحطی آن در کشور است. سیاستی که نهایتاً به تشکیل صفهای کیلومتری منجر میشود. رقم ۱۰ هزار تومان معادل قیمت یک آدامس هم نیست و مبلغی ناچیز است؛ بهویژه آنکه مصرف متعارف خانوار (حدود ۱۲۰ لیتر در ماه) همچنان با نرخهای ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی تامین شده و نرخ سوم تاثیری بر مصرف عادی ندارد. به علاوه در شرایط جنگی فعلی، تامین بار مالی ۶ میلیارد دلاری برای واردات بنزین و توزیع تقریباً رایگان آن، کاملاً از توان دولت خارج و غیرقابلتداوم است. اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران @ecohasht️ بنزین داخلی اصلاً «مفت»؛ اما هزینه بنزین وارداتی پای خودمان است فرض کنیم تولید هر لیتر بنزین در پالایشگاههای خودمان صفر تومان تمام میشود! اما بیایید نگاهی به فاکتور واردات بیندازیم. با مصرف روزانه ۱۲۰ میلیون لیتر، اگر خوشبینانه هزینه سالانه واردات را ۳ میلیارد دلار و قیمت دلار را ۱۳۰ هزار تومان فرض کنیم، باز هم صورتحساب سنگینی روی میز است.🧮 یک محاسبهی ریاضی ساده نشان میدهد که فقط برای تسویهی این فاکتور دلاری و جلوگیری از کسری بودجه، سهم سرشکنشدهی هر لیتر از کل بنزین مصرفی کشور باید ۸،۹۰۴ تومان باشد؛ این یعنی پولی که امروز میپردازیم حتی کفاف پوشش هزینهی واردات را هم نمیدهد!
اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۳۰۶۴
️ یارانه انرژی؛ سوختی برای نابرابریسهم دهک دهم از یارانه انرژی، بیش از ۴ برابر دهک اول است! از هر ۱۰۰ دلاری که دولت برای یارانه انرژی خانگی و سوخت میپردازد، سهم دهک اول تنها ۴ دلار است؛ اما دهک دهم با دریافت ۱۸ دلار، بیش از ۴ برابرِ دهک اول از این منابع سود میبرد!اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۲۵۳۳ چرا «عقل» آمریکاییها به ارزان نگهداشتن قیمت بنزین نمیرسد؟! در سال ۲۰۲۶ با بسته شدن تنگه هرمز، فشار اقتصادی شدیدی از گرانی بنزین بر مردم آمریکا وارد شد. با وجود هزینه بالای سیاسی برای دولت ترامپ، چرا واشنگتن قیمت بنزین را دستوری تثبیت نمیکند؟ دلیل اصلی، درس عبرت از شوک نفتی سال ۱۹۷۹ است که آن هم از ناحیه ایران به آمریکا وارد شد. در آن مقطع، اعتصابات میادین نفتی ایران همزمان با انقلاب سبب شد، تولید روزانه نفت ۴.۸ میلیون بشکه (معادل ۷ درصد کل تولید جهانی) کاهش یابد. این اتفاق بهای نفت را از ۱۳ دلار به ۳۴ دلار رساند و در بازار نقدی حتی تا بشکهای ۵۰ دلار نیز معامله شد. در آن بحران، دولت کارتر بهجای اتکا به قیمت، به کنترل دستوری و پایین نگهداشتن مصنوعی قیمت بنزین روی آورد. این سیاست باعث شد مصرفکنندگان انگیزهای برای مدیریت مصرف نداشته باشند و پالایشگران به احتکار سوخت ترغیب شوند. در آوریل ۱۹۷۹، الزام پالایشگاههای بزرگ به فروش نفت خام به پالایشگاههای کمبازده، تولید نهایی بنزین را بهشدت کاهش داد. توزیع غیرمنطقی سهمیهها و قوانینی چون سقف خرید ۵ دلاری، رانندگان را به مراجعات مکرر مجبور کرد و طول صفهای بنزین را بهشکل کلافهکنندهای افزایش داد. این ناکارآمدی و خشم عمومی، در نهایت به شکست جیمی کارتر در انتخابات ۱۹۸۰ انجامید. کارتر در اواخر دوره خود بخشی از مقررات را حذف کرد، اما این کار مانع از شکست او نشد. پس از وی ریگان روی کار آمد و مابقی کنترلهای دولت بر بازار سوخت آمریکا را حذف کرد. برگرفته از گزارشی با عنوان « انقلاب ۱۹۷۹ ایران چه معنایی برای بازارهای نفت آمریکا و جهان داشت؟» از اندیشکده بروکینز.اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۲۲۲۱۱
شاید اقتصاددانان چینی از تبعات جنگ اخیر با ایران چندان ناراحت نباشند!چگونه افزایش قیمت سوخت ناشی از این درگیری، احتمالاً به کمک اقتصادِ درگیرِ رکودِ چین میآید؟ به گزارش نیویورک تایمز، ثبت رشد ۴.۳ درصدی (پایینترین نرخ رشد در سه سال اخیر) در چین، پرده از یک دوگانگی عمیق برمیدارد. از یک سو، بخشهای صادراتمحور و فناوریهای پیشرفته (مثل تولید تراشه و خودروهای برقی و هوش مصنوعی) با جهش ۲۷ درصدی صادرات، به موتور محرک اقتصاد تبدیل شدهاند. از سوی دیگر، این ماشین قدرتمند صادراتی در حال لاپوشانی رکود گسترده در سایر بخشهای داخلی است؛ بحرانهایی مانند رکود عمیق در بخش ساختمانی و ضعف شدید مخارج مصرفکنندگان. رکود بخش مسکن باعث بیکاری بیش از ۱۴ میلیون کارگر شده است. تمرکز بر فناوریهای سطح بالا نیز نهتنها نفعی برای قشر عادی نداشته و این رکود مردم را به سمت صرفهجویی و پسانداز افراطی سوق داده است. هم اکنون در چین فروش محصولات متنوعی از لوازم آرایشی گرفته تا خودرو با کاهش همراه بوده است. در دستهبندیهایی مانند خودرو، افت اخیر به دلیل پایان یافتن طرحهای تشویقی خرید، شدت بیشتری گرفته است. در این شرایط، پیامد جنگ با آمریکا و اسرائیل با ایران، یعنی افزایش قیمت سوخت، فشار اقتصادی مضاعفی بر خانوارهای محتاط چینی وارد کرده و استفاده از خودروی شخصی یا سفرهای هوایی را کاهش داده است. با این حال، اقتصاددانان معتقدند تنها نقطهی امیدبخش، اثرگذاری همین گرانی سوخت بر تورم کلی اقتصاد است. این اتفاق توانست مشکلی را که چین برای رهایی از آن دستوپا میزد، معکوس کند: بیش از سه سال افت سراسری قیمتها. پدیدهی تورم منفی (Deflation) معمولاً باعث میشود مصرفکنندگان از خرجکردن دلسرد شوند؛ چراکه به امید کاهش بیشتر قیمتها در آینده، خریدهای خود را به تعویق میاندازند.اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۱۶۳۱۱
درسهای رقابت در صنعت سنگآهن برای انحصار مس مقایسه نسبت تولید به ذخایر در مس و سنگآهن ایران، بهخوبی نشان میدهد که ساختار بازار تا چه حد بر توسعه بخش معدن اثرگذار است. در بخش سنگآهن، ایران با حدود ۲.۸ میلیارد تن ذخیره قطعی و استخراج سالانه نزدیک به ۱۰۰ میلیون تن، نسبت تولید به ذخایری معادل ۳.۶ درصد دارد؛ رقمی که حتی از استرالیا و برزیل هم بالاتر است. اما در صنعت مس وضعیت کاملاً متفاوت است. با وجود حدود ۶۰ میلیون تن ذخیره محتوی فلز، تولید سالانه تنها حدود ۳۷۰ هزار تن است که نسبت تولید به ذخایر را به ۰.۶ درصد میرساند. برای درک بهتر این فاصله، کافی است بدانیم این نسبت در شیلی و پرو بهعنوان دو قدرت بزرگ معدنی جهان، حدود ۳ تا ۳.۲ درصد است. ریشه اصلی این شکاف عمیق را باید در ساختار متفاوت این دو صنعت جستوجو کرد. بازار سنگآهن ایران میزبان چندین تولیدکننده بزرگ و رقیب است. همین رقابت در کنار سهولت استخراج، باعث شده تا زنجیره فولاد با نوعی بیشفعالی در برداشت ذخایر مواجه شود. در مقابل، استخراج مس سختتر و سرمایهبرتر است. اما مهمتر از آن، انحصار بخش عمده فعالیتها در دست یک شرکت سبب شده تا از فرصتهای افزایش اخیر ذخایر مس بهدرستی استفاده نشود. تجربه سنگآهن یک پیام روشن دارد: رقابت، موتور محرک سرمایهگذاری و توسعه ظرفیت است؛ درسی که میتواند راهگشای آینده صنعت مس ایران باشد. البته در کنار انحصارشکنی، نباید از اهمیت بهبود کیفیت حکمرانی در بنگاههای بزرگ غافل شد.اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۲۰۳۲۲۱
افت درآمد سرانه؛ ریشهی اصلی کاهش رفاه جامعه دادههای مرکز آمار نشان میدهد درآمد خالص ملی سرانه از حدود ۱۱۱ میلیون تومان در سال ۱۳۹۰، به حدود ۸۹ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳ رسیده است. این افت محسوس، عامل اصلی احساس کاهش رفاه در میان مردم است. مسئلهی امروز اقتصاد تنها افزایش قیمتها نیست؛ بلکه منابع واقعی بهازای هر نفر نیز بهطور جدی کاهش یافته است. بنابراین، تنها مسیر پایدار برای احیای قدرت خرید جامعه، تکیه بر افزایش تولید و اشتغال مولد است، نه اجرای سیاستهای صوری تثبیت قیمت!اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۱۴۲۱
زندگی بدون کولر در سرزمین ژرمنهاآلمان چگونه مصرف انرژی را مدیریت میکند؟ با محمد صمدی، دانشجوی دکتری و ساکن آلمان، سبک مصرف انرژی در این کشور را بررسی کردیم.مدیریت انرژی در آلمان بر پایه سبک زندگی کممصرف (مانند نداشتن کولر و گرمایش محدود خانهها) و همچنین اهمیت به انرژیهای تجدید پذیر است. آلمان موفق شده است ۶۰ درصد انرژی خود را از منابع تجدیدپذیر مثل انرژی خورشیدی تأمین کند. مشاهده نسخه کامل برنامه در یوتیوباکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۲۱۷۱
وام مفت به ساخت کارخانه جدید به جهش تولید منجر نمیشود!#معمار_اقتصاد_جنگی_روسیه با آغاز جنگ اوکراین و وضع تحریمهای سنگین اقتصادی، بازارهای مالی و بخش حقیقی اقتصاد روسیه دچار تلاطم شد. دسترسی شرکتها به واردات قطعات غربی سخت شد و بازسازی توان تولید آسیبدیده این کشور به زمان نیاز داشت. در این شرایط، یکی از مهمترین اقدام بانک مرکزی روسیه، افزایش تهاجمی نرخ بهره از ۹.۵ درصد به حدود ۲۰ درصد بود. حتی با فروکش کردن التهابات اولیه، این نهاد در کاهش نرخ بهره بسیار محتاطانه عمل کرد و همواره دادههای تورم و سطح تقاضا را معیار تصمیمگیری خود قرار داد. این سیاست سختگیرانه، صدای اعتراض مردم عادی و نمایندگان مجلس را درآورد؛ آنها برای پایین آمدن قیمتها، خواهان افت بیمهابای نرخ بهره یا روی آوردن به سیاست وامهای یارانهای با نرخهای بسیار پایین بودند. اما الویرا نابیولینا، رئیس بانک مرکزی روسیه، در برابر این فشارها مقاومت کرد و پاسخی روشن داد: «تورم بالا همچون تب، نشاندهنده یک بیماری در کالبد اقتصاد است. در شرایطی که تقاضا فراتر از ظرفیت تولید ما باشد، کاهش نرخ بهره تنها تقاضای اسمی را بالا میبرد. امروز مانع اصلی رشد ما کمبود نقدینگی نیست؛ بلکه فقدان منابع فیزیکی و نیروی کار است. پول ارزان به ساخت کارخانههای جدید یا جهش تولید نمیانجامد، بلکه فقط شرکتها را وادار میکند برای جذب همان منابع محدود هزینه بیشتری بپردازند که نتیجهای جز رشد قیمتها بدون تولید واقعی ندارد. دل بستن به وامهای یارانهای نیز توهمی خطرناک است. اقتصاد مانند ظروف مرتبط است؛ هرچه به بخشهای خاص یارانه بیشتری تخصیص یابد، ناگزیریم نرخ بهره را برای سایرین بالاتر ببریم تا تورم منفجر نشود. کاهش زودهنگام نرخ بهره نهتنها ارزانی نمیآورد، بلکه به تضعیف روبل، کاهش تمایل به پسانداز و هجوم هیجانی برای خرید منجر میشود. تنها مسیر پایدار برای وامهای ارزان، تثبیت تورم در سطوح پایین است تا از قدرت خرید و پسانداز جامعه در برابر مالیات پنهان تورم محافظت کنیم.»اکوهشت - دیدهبان رشد اقتصادی ایران@ecohasht
۱۵۱۱