✍️ یادداشت سردبیر
روایت پیروزی؛ سرآغاز یک مسیر روشن در اسفند ۱۴۰۴، نبردی سرنوشتساز رقم خورد و پیروزیهای چشمگیر ایران جایی برای تردید باقی نگذاشت. اما چرا کام ملت از این پیروزیها شیرین نشد؟ 🧩 قرار است در سلسلهیادداشتهایی مستند، ابعاد این پیروزیها را روایت کنیم، به شبهات پاسخ دهیم و از تصورات کودکانه عبور کنیم. این یادداشت، وعدهٔ ما برای یک روایت منصفانه است... #جنگ_رمضان #پیروزی #آتش_بس #جریان_شناسی #مرجفون یادداشت سردبیر: @Editorialist
روایت پیروزی؛ سرآغاز یک مسیر روشن در اسفند ۱۴۰۴، نبردی سرنوشتساز رقم خورد و پیروزیهای چشمگیر ایران جایی برای تردید باقی نگذاشت. اما چرا کام ملت از این پیروزیها شیرین نشد؟ 🧩 قرار است در سلسلهیادداشتهایی مستند، ابعاد این پیروزیها را روایت کنیم، به شبهات پاسخ دهیم و از تصورات کودکانه عبور کنیم. این یادداشت، وعدهٔ ما برای یک روایت منصفانه است... #جنگ_رمضان #پیروزی #آتش_بس #جریان_شناسی #مرجفون یادداشت سردبیر: @Editorialist روایت پیروزی | بخش مقدماتی وعدهٔ روایت مستند نبرد سرنوشتساز با حملهٔ محور آمریکایی-صهیونی به ایران در اسفند ۱۴۰۴، یک *نبرد سرنوشتساز میان این محور و ایران رقم خورد. این نبرد با فرازها و فرودهای متعددی ادامه یافت، اما در نهایت، پیروزیهای چشمگیری توسط ایران به دست آمد؛ پیروزیهایی که *جای هیچ شبهه و انکاری برای هیچکس باقی نگذاشته است. در سلسلهیادداشتهای پیش رو، بنا داریم چند مورد از این پیروزیها را بهصورت مستند و دقیق شرح دهیم. آنچه امروز میخوانید، سرآغاز این مسیر و وعدهای برای روایتی منصفانه از میدان نبرد است. اهداف ما از بیان این پیروزیها: انتقال حس پیروزی به ملت بزرگ ایران. بخشی از همان دعایی که شهید بزرگوارمان فرمودند: «انشاءالله حس پیروزی در دل ملت ایران قرار گیرد.» زمینهسازی برای جریانشناسی افرادی که اجازه ندادند کام ملت با این پیروزیها شیرین شود و با کنشگریهای خود، دلها را سرخورده کردند. 🧩 پاسخ به برخی شبهات پیرامون این القائات، و توضیح این نکته که چرا نقلقولهای آن طیف، خدشهای به اصل پیروزیها وارد نمیکند. ایجاد یک تصور درست از نبرد و روند تحقق اهداف، تبیین نسبت میدانهای مختلف درگیر و خارج شدن از تصورات کودکانه. #جنگ_رمضان#پیروزی#آتش_بس#جریان_شناسی#مرجفون
یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist 
زمین بازی قدرتها تغییر کرده؛ این بار میزبان، ایران است!در بحبوحه نبرد سرنوشتساز اسفند ۱۴۰۴، سفر ترامپ به چین پرده از یک تحقیر تاریخی برداشت. آمریکایی که به امید نمایش قدرت و کسب امتیاز پیش از سفر به پکن لحظهشماری میکرد، نهایتاً از موضع ضعف و به عنوان یک متقاضی (supplicant) گام به چین گذاشت.
در مقابل، چین با رد قاطع خواستههای واشنگتن، عملاً اقتدار ایران بر تنگه هرمز و نقش بیبدیلش در معادلات قدرت را به رسمیت شناخت.
اما درس بزرگ این میدان، فراتر از این تصویر است: رسیدن به اهداف، همیشه با ماندن در جنگ محقق نمیشود. پذیرش هوشمندانه آتشبس بود که فضا را برای آشکار شدن این تضادهای بزرگ و التماسهای دشمن باز کرد. اگر زمان به نفع ما باشد، بیرون کشیدن کشور از فاز نظامی، خودش یک تاکتیک پیشرفت است. اینگونه، ایران وارد باشگاه قدرتهای درجه یک جهان شد.#جنگ_رمضان #پیروزی #آتش_بس #جریان_شناسی #مرجفون
یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist ✍️ یادداشت سردبیر زمین بازی قدرتها تغییر کرده؛ این بار میزبان، ایران است! در بحبوحه نبرد سرنوشتساز اسفند ۱۴۰۴، سفر ترامپ به چین پرده از یک تحقیر تاریخی برداشت. آمریکایی که به امید نمایش قدرت و کسب امتیاز پیش از سفر به پکن لحظهشماری میکرد، نهایتاً از موضع ضعف و به عنوان یک متقاضی (supplicant) گام به چین گذاشت. در مقابل، چین با رد قاطع خواستههای واشنگتن، عملاً اقتدار ایران بر تنگه هرمز و نقش بیبدیلش در معادلات قدرت را به رسمیت شناخت. اما درس بزرگ این میدان، فراتر از این تصویر است: رسیدن به اهداف، همیشه با ماندن در جنگ محقق نمیشود. پذیرش هوشمندانه آتشبس بود که فضا را برای آشکار شدن این تضادهای بزرگ و التماسهای دشمن باز کرد. اگر زمان به نفع ما باشد، بیرون کشیدن کشور از فاز نظامی، خودش یک تاکتیک پیشرفت است. اینگونه، ایران وارد باشگاه قدرتهای درجه یک جهان شد. #جنگ_رمضان #پیروزی #آتش_بس #جریان_شناسی #مرجفون یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist
زمین بازی قدرتها تغییر کرده؛ این بار میزبان، ایران است! در بحبوحه نبرد سرنوشتساز اسفند ۱۴۰۴، سفر ترامپ به چین پرده از یک تحقیر تاریخی برداشت. آمریکایی که به امید نمایش قدرت و کسب امتیاز پیش از سفر به پکن لحظهشماری میکرد، نهایتاً از موضع ضعف و به عنوان یک متقاضی (supplicant) گام به چین گذاشت. در مقابل، چین با رد قاطع خواستههای واشنگتن، عملاً اقتدار ایران بر تنگه هرمز و نقش بیبدیلش در معادلات قدرت را به رسمیت شناخت. اما درس بزرگ این میدان، فراتر از این تصویر است: رسیدن به اهداف، همیشه با ماندن در جنگ محقق نمیشود. پذیرش هوشمندانه آتشبس بود که فضا را برای آشکار شدن این تضادهای بزرگ و التماسهای دشمن باز کرد. اگر زمان به نفع ما باشد، بیرون کشیدن کشور از فاز نظامی، خودش یک تاکتیک پیشرفت است. اینگونه، ایران وارد باشگاه قدرتهای درجه یک جهان شد. #جنگ_رمضان #پیروزی #آتش_بس #جریان_شناسی #مرجفون یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist روایت پیروزی | بخش ۱ زمین بازی قدرتها؛ این بار به میزبانی ایراندر دل نبرد سرنوشتساز اسفند ۱۴۰۴، معادلات قدرت در حال بازنویسی است. این بار اما، ورق به شکلی دیگر برگشته است.
سفر از سر اضطرار، نه اقتدارترامپ بیصبرانه در پی کسب یک امتیاز بزرگ پیش از سفر به چین بود. میخواست پس از حل مسئله ایران و نمایش قدرت وارد پکن شود، اما بنبست در مذاکرات این اجازه را نداد. در موضع ضعف، نه قدرتهمه تحلیلها تأیید میکنند که ترامپ از موضع ضعف وارد این سفر شد. او به دلیل جنگ فرسایشی ایران، نه به عنوان یک رهبر مقتدر، بلکه به عنوان یک متقاضی به پکن رفته بود. عدم استقبال شخص شی جین پینگ از او در فرودگاه، یک تحقیر بزرگ در پروتکل دیپلماتیک بود. در مجموع، آمریکا پس از حمله به ایران و شکستهای متوالی، در بدترین شرایط ممکن گام به چین گذاشت. نه گفتن قاطع چین به واشنگتنچین اساساً حاضر نشد ابزار فشار آمریکا علیه ایران باشد. از نگاه پکن، خواستههای حداکثری واشنگتن غیرمنطقی است و این کشور رابطه استراتژیک خود با ایران را قربانی نخواهد کرد. تحلیلگران تأکید دارند که چین برای حفظ منافع خود با ایران همکاری میکند، نه برای نجات ترامپ. پذیرش قدرت ایران بر تنگه هرمزهمزمان با سفر ترامپ، ایران به ۳۰ کشتی چینی اجازه عبور از تنگه هرمز را داد. این اقدام نشان داد چین اقتدار ایران بر این آبراه حیاتی و حق تعیین شروط عبور را رسماً پذیرفته است. پیام روشن بود: مسیر دسترسی چین به نفت، از تهران میگذرد. بحران برای آمریکا، فرصت برای چینتماشای گرفتار شدن آمریکا در بحرانی که خود ساخته، دقیقاً همان راهبردی است که چین دنبال میکند. بسته شدن تنگه یک فرصت استراتژیک برای پکن ایجاد کرد: تقاضا برای خودروهای برقی چین رشد انفجاری یافت و این بحران، بهانهای قوی برای تسریع برنامههای استقلال انرژی چین شد. پکن خواهان ایرانِ باثبات است، اما نه آنقدر قوی که وارد جنگ شود؛ بحران فعلی واشنگتن را فرسوده میکند و تعادل مدنظر پکن را حفظ کرده است. تغییر مناسبات قدرت؛ هشدار قاطع پکناین تغییر فقط در سفر اخیر رخ نداد. وقتی آمریکا بحث محاصره دریایی ایران را مطرح کرد، چین صریحاً هشدار داد که اجازه دخالت در تجارت ایران و چین را نمیدهد. رفتار چین عملاً نشان داد که قدرت ایران و حاکمیتش بر تنگه هرمز را پذیرفته و دست آمریکا را برای شکستن آن کاملاً رد کرده است. تلاش مأیوسانه برای شریک شدن در حکمرانیبه نظر میرسد آمریکا از بازگشایی تنگه ناامید شده، به همین دلیل ابتدا به سراغ این رفت که در مدیریت تنگه شریک شود. اما ایران این درخواست را رد کرد. این «نه» بزرگ، نشاندهنده یک مولفه قدرت بزرگتر در ایران است؛ چه از حیث اراده و چه از حیث توانمندی. یک درس راهبردی؛ فراتر از تصورات کودکانه از نبرد باید از تصورات کودکانه درباره نبرد فاصله گرفت. رسیدن به اهداف، همیشه و لزوماً به معنای ماندن در جنگ نیست. اگر زمان به نفع ما باشد، میتوان کشور را از حالت جنگی بیرون کشید، آتشبس را پذیرفت و اجازه داد فرآیندهای سیاسی و دیپلماتیک، ما را به بخشی از اهدافمان برسانند.پذیرش آتشبس از سوی ایران، یک تاکتیک هوشمندانه و فعالانه بود، نه یک عقبنشینی از سر ناچاری. این تصمیم، فضا را برای آشکار شدن تضادها و التماسهای قدرتهای بزرگ باز کرد. اگر ایران در جنگ میماند، تحقیر تاریخی آمریکا در سفر ترامپ به چین هرگز دیده نمیشد. اساساً «بیرون کشیدن کشور از حالت جنگی» بود که اجازه داد «زمان» به نفع ما کار کند. نتیجه: ورود ایران به باشگاه قدرتهای درجه یک جهانپیروزی در جنگ رمضان ثابت کرد که ایران میتواند در عرصه روابط قدرتهای درجه یک جهان تأثیر بگذارد. اگر ایران بر محور آمریکایی-صهیونی پیروز نشده بود، تصور چنین روابطی میان دو ابرقدرت شرق و غرب، مطلقاً غیرممکن مینمود. #جنگ_رمضان #پیروزی #آتش_بس #جریان_شناسی #مرجفون
یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist 
«دلم برای رئیسی سوخت.»این جملهٔ رهبر انقلاب، یک احساس شخصی نبود؛ یک تحلیل اجتماعی بود از رفتار کسانی که در زمان حیات شهید رئیسی سکوت کردند یا تخریب زدند، اما پس از شهادتش زبان به تعریف گشودند.
در این میان، یک طیف خاص هست که باید روی آن تمرکز کرد: ردّ پایشان در تخریب سایر شخصیتهای مسئولیتپذیر هم دیده میشود. مدعی ادامهٔ راه شهید رئیسی شدند، اما فردی را پیشنهاد کردند که خودش در برابر تخریبها سکوت کرده بود. تخریبهایشان فقط اقتصادی نبود؛ اجتماعی، سیاست خارجی، حتی سفرهای استانی را هم نشانه گرفتند. شهید رئیسی با مسئولیتپذیری و کارآمدی آمد، در اوج بحران کرونا و خالی بودن ذخایر استراتژیک، و در سه سال کارنامهای درخشان به جا گذاشت. این یادنامه، احساسی نیست؛ از جنس مسئولیتپذیری، کارآمدی، و نالیدن از تخریبهای بیجاست. شرح کامل در پستهای بعدی... #شهید_رئیسی #شهید_امیرعبداللهیان #جریان_شناسی #دلم_برای_رئیسی_سوخت #یادنامه_شهید_رئیسی #مسئولیت_پذیری #کارآمدی #شهدای_پرواز_اردیبهشت #یادداشت_سردبیر
یادداشت سردبیر (ایتا، بله و سروش): @Editorialist ✍️ یادداشت سردبیر «دلم برای رئیسی سوخت.» این جملهٔ رهبر انقلاب، یک احساس شخصی نبود؛ یک تحلیل اجتماعی بود از رفتار کسانی که در زمان حیات شهید رئیسی سکوت کردند یا تخریب زدند، اما پس از شهادتش زبان به تعریف گشودند. در این میان، یک طیف خاص هست که باید روی آن تمرکز کرد: ردّ پایشان در تخریب سایر شخصیتهای مسئولیتپذیر هم دیده میشود. مدعی ادامهٔ راه شهید رئیسی شدند، اما فردی را پیشنهاد کردند که خودش در برابر تخریبها سکوت کرده بود. تخریبهایشان فقط اقتصادی نبود؛ اجتماعی، سیاست خارجی، حتی سفرهای استانی را هم نشانه گرفتند. شهید رئیسی با مسئولیتپذیری و کارآمدی آمد، در اوج بحران کرونا و خالی بودن ذخایر استراتژیک، و در سه سال کارنامهای درخشان به جا گذاشت. این یادنامه، احساسی نیست؛ از جنس مسئولیتپذیری، کارآمدی، و نالیدن از تخریبهای بیجاست. شرح کامل در پستهای بعدی... #شهید_رئیسی #شهید_امیرعبداللهیان #جریان_شناسی #دلم_برای_رئیسی_سوخت #یادنامه_شهید_رئیسی #مسئولیت_پذیری #کارآمدی #شهدای_پرواز_اردیبهشت #یادداشت_سردبیر یادداشت سردبیر (ایتا، بله و سروش): @Editorialist
«دلم برای رئیسی سوخت.» این جملهٔ رهبر انقلاب، یک احساس شخصی نبود؛ یک تحلیل اجتماعی بود از رفتار کسانی که در زمان حیات شهید رئیسی سکوت کردند یا تخریب زدند، اما پس از شهادتش زبان به تعریف گشودند. در این میان، یک طیف خاص هست که باید روی آن تمرکز کرد: ردّ پایشان در تخریب سایر شخصیتهای مسئولیتپذیر هم دیده میشود. مدعی ادامهٔ راه شهید رئیسی شدند، اما فردی را پیشنهاد کردند که خودش در برابر تخریبها سکوت کرده بود. تخریبهایشان فقط اقتصادی نبود؛ اجتماعی، سیاست خارجی، حتی سفرهای استانی را هم نشانه گرفتند. شهید رئیسی با مسئولیتپذیری و کارآمدی آمد، در اوج بحران کرونا و خالی بودن ذخایر استراتژیک، و در سه سال کارنامهای درخشان به جا گذاشت. این یادنامه، احساسی نیست؛ از جنس مسئولیتپذیری، کارآمدی، و نالیدن از تخریبهای بیجاست. شرح کامل در پستهای بعدی... #شهید_رئیسی #شهید_امیرعبداللهیان #جریان_شناسی #دلم_برای_رئیسی_سوخت #یادنامه_شهید_رئیسی #مسئولیت_پذیری #کارآمدی #شهدای_پرواز_اردیبهشت #یادداشت_سردبیر یادداشت سردبیر (ایتا، بله و سروش): @Editorialist یادنامه شهید رئیسی رضوان الله تعالی علیه - بخش اول شهید رئیسی؛ مسئولیتپذیری و کارآمدی در برابر تخریبها اردیبهشت ۱۴۰۳. بالگرد حامل رئیسجمهور شهید، دکتر سید ابراهیم رئیسی، آیتالله آلهاشم و همراهانشان دچار سانحه شد و ملت ایران یکی از مسئولیتپذیرترین و پرتلاشترین خدمتگزاران خود را از دست داد. ۱۴ خرداد همان سال، آیتالله العظمی خامنهای در حرم امام (ره) سخنرانی کردند و جملهای فرمودند که هنوز در گوش تاریخ طنینانداز است: «دلم برای رئیسی سوخت.» ایشان در توضیح این عبارت گفتند: امروز طیفهای مختلف سیاسی، روزنامهها، مجلات و اصحاب رسانه از خدمات رئیسی میگویند؛ اما همینها در زمان حیاتش حاضر نبودند حتی یک کلمه از او دفاع کنند. وقتی به دورهٔ خدمت شهید جمهور نگاه میکنیم، میبینیم کسانی که در برابر تلاشهای او ساکت بودند، تخریب میکردند، انتقادهای نابجا داشتند یا سیاهنمایی میکردند، از یک طیف خاص نبودند. طیفهای مختلف و افراد گوناگونی این رفتار را داشتند. اما یک طیف خاص هست که بهدلایل زیر باید روی آن تمرکز کرد: ردّ پای این طیف در تخریب سایر شخصیتهای مسئولیتپذیر و کارآمد نیز دیده میشود؛ شخصیتهایی از جنس شهید رئیسی. همین طیف، بعدها مدعی ادامهٔ راه شهید رئیسی شد و برای این ادامهدادن، فردی را پیشنهاد کرد که نهتنها در زمان حیات شهید از او دفاع نکرده بود، بلکه سکوتش در برابر تخریبها مشهود بود. این سکوتها، تخریبها و سیاهنماییها فقط در حوزهٔ اقتصادی نبود؛ در مسائل اجتماعی، سیاست خارجی و حتی سفرهای استانی نیز جریان داشت. دولت و شخص رئیسجمهور شهید، متهم به «کار نمایشی» میشدند؛ کلیدواژهای که متأسفانه در گفتار برخی نامزدهای بعدی ریاستجمهوری هم تکرار شد. شهید رئیسی زمانی مسئولیت دولت را پذیرفت که کشور با بحران کرونا (حدود ۷۰۰ کشته در روز)، ذخایر استراتژیک تقریباً خالی، و طرح فسادزایی به نام ارز ترجیحی مواجه بود. او با آگاهی از این مشکلات، شانه زیر بار مسئولیت داد و انتخاب شد. در سه سال خدمت: واردات و تولید واکسن کرونا چنان شتاب گرفت که ظرف چند ماه اکثریت جامعه واکسینه شدند و بیماری از جامعه رخت بربست. در حوزهٔ کالاهای استراتژیک اقدامات شایانی انجام شد. در دیپلماسی: عضویت در پیمان شانگهای و گروه بریکس (BRICS) به ثمر نشست. طبیعتاً وقتی کشور در چنین وضعیتی است، رئیسجمهور به همکاری همهٔ افراد توانمند نیاز دارد. شهید رئیسی نیز دست همکاری به سوی افراد مختلف دراز کرد. آنها که همکاری نکردند یا دعوت را نپذیرفتند، دستکم باید در انتقادات خود منصف میبودند. اگر دفاع نمیکردند، اگر به شبهات پاسخ نمیدادند، حداقل بخشی از تخریبها نباشند. اما مشخصاً افرادی را دیدیم که برای ریاستجمهوری خیز برداشته بودند، دعوت به همکاری مستقیم در دولت شهید رئیسی را نپذیرفتند و بعدها از همان طیفی شدند که مدعی ادامهٔ راه او بودند. با مراجعه به گفتارشان در آن دوره، میبینیم بخش بزرگی از تخریبها از همان ناحیه تولید میشد. و نکتهٔ تأملبرانگیز: همین طیف در انتخابات ۱۴۰۳، مسئول ادامهٔ راه شهید رئیسی را کسی معرفی کرد که هم پیشنهاد همکاری را نپذیرفته بود و هم در برابر تخریبها سکوت کرده بود.️ ادامه در پست بعدی... #شهید_رئیسی #شهید_امیرعبداللهیان #جریان_شناسی #دلم_برای_رئیسی_سوخت #یادنامه_شهید_رئیسی #مسئولیت_پذیری #کارآمدی #دولت_مردمی #بریکس #شانگهای #انتخابات_۱۴۰۳ #سید_ابراهیم_رئیسی #رهبر_انقلاب #شهدای_پرواز_اردیبهشت #یادداشت_سردبیر
یادداشت سردبیر (ایتا، بله و سروش): @Editorialist ✍️ یادداشت سردبیر یادنامه شهید رئیسی رضوان الله تعالی علیه - بخش اول شهید رئیسی؛ مسئولیتپذیری و کارآمدی در برابر تخریبها اردیبهشت ۱۴۰۳. بالگرد حامل رئیسجمهور شهید، دکتر سید ابراهیم رئیسی، آیتالله آلهاشم و همراهانشان دچار سانحه شد و ملت ایران یکی از مسئولیتپذیرترین و پرتلاشترین خدمتگزاران خود را از دست داد. ۱۴ خرداد همان سال، آیتالله العظمی خامنهای در حرم امام (ره) سخنرانی کردند و جملهای فرمودند که هنوز در گوش تاریخ طنینانداز است: «دلم برای رئیسی سوخت.» ایشان در توضیح این عبارت گفتند: امروز طیفهای مختلف سیاسی، روزنامهها، مجلات و اصحاب رسانه از خدمات رئیسی میگویند؛ اما همینها در زمان حیاتش حاضر نبودند حتی یک کلمه از او دفاع کنند. وقتی به دورهٔ خدمت شهید جمهور نگاه میکنیم، میبینیم کسانی که در برابر تلاشهای او ساکت بودند، تخریب میکردند، انتقادهای نابجا داشتند یا سیاهنمایی میکردند، از یک طیف خاص نبودند. طیفهای مختلف و افراد گوناگونی این رفتار را داشتند. اما یک طیف خاص هست که بهدلایل زیر باید روی آن تمرکز کرد: ردّ پای این طیف در تخریب سایر شخصیتهای مسئولیتپذیر و کارآمد نیز دیده میشود؛ شخصیتهایی از جنس شهید رئیسی. همین طیف، بعدها مدعی ادامهٔ راه شهید رئیسی شد و برای این ادامهدادن، فردی را پیشنهاد کرد که نهتنها در زمان حیات شهید از او دفاع نکرده بود، بلکه سکوتش در برابر تخریبها مشهود بود. این سکوتها، تخریبها و سیاهنماییها فقط در حوزهٔ اقتصادی نبود؛ در مسائل اجتماعی، سیاست خارجی و حتی سفرهای استانی نیز جریان داشت. دولت و شخص رئیسجمهور شهید، متهم به «کار نمایشی» میشدند؛ کلیدواژهای که متأسفانه در گفتار برخی نامزدهای بعدی ریاستجمهوری هم تکرار شد. شهید رئیسی زمانی مسئولیت دولت را پذیرفت که کشور با بحران کرونا (حدود ۷۰۰ کشته در روز)، ذخایر استراتژیک تقریباً خالی، و طرح فسادزایی به نام ارز ترجیحی مواجه بود. او با آگاهی از این مشکلات، شانه زیر بار مسئولیت داد و انتخاب شد. در سه سال خدمت: واردات و تولید واکسن کرونا چنان شتاب گرفت که ظرف چند ماه اکثریت جامعه واکسینه شدند و بیماری از جامعه رخت بربست. در حوزهٔ کالاهای استراتژیک اقدامات شایانی انجام شد. در دیپلماسی: عضویت در پیمان شانگهای و گروه بریکس (BRICS) به ثمر نشست. طبیعتاً وقتی کشور در چنین وضعیتی است، رئیسجمهور به همکاری همهٔ افراد توانمند نیاز دارد. شهید رئیسی نیز دست همکاری به سوی افراد مختلف دراز کرد. آنها که همکاری نکردند یا دعوت را نپذیرفتند، دستکم باید در انتقادات خود منصف میبودند. اگر دفاع نمیکردند، اگر به شبهات پاسخ نمیدادند، حداقل بخشی از تخریبها نباشند. اما مشخصاً افرادی را دیدیم که برای ریاستجمهوری خیز برداشته بودند، دعوت به همکاری مستقیم در دولت شهید رئیسی را نپذیرفتند و بعدها از همان طیفی شدند که مدعی ادامهٔ راه او بودند. با مراجعه به گفتارشان در آن دوره، میبینیم بخش بزرگی از تخریبها از همان ناحیه تولید میشد. و نکتهٔ تأملبرانگیز: همین طیف در انتخابات ۱۴۰۳، مسئول ادامهٔ راه شهید رئیسی را کسی معرفی کرد که هم پیشنهاد همکاری را نپذیرفته بود و هم در برابر تخریبها سکوت کرده بود. ️ ادامه در پست بعدی... #شهید_رئیسی #شهید_امیرعبداللهیان #جریان_شناسی #دلم_برای_رئیسی_سوخت #یادنامه_شهید_رئیسی #مسئولیت_پذیری #کارآمدی #دولت_مردمی #بریکس #شانگهای #انتخابات_۱۴۰۳ #سید_ابراهیم_رئیسی #رهبر_انقلاب #شهدای_پرواز_اردیبهشت #یادداشت_سردبیر یادداشت سردبیر (ایتا، بله و سروش): @Editorialist
یادنامه شهید رئیسی رضوان الله تعالی علیه - بخش اول شهید رئیسی؛ مسئولیتپذیری و کارآمدی در برابر تخریبها اردیبهشت ۱۴۰۳. بالگرد حامل رئیسجمهور شهید، دکتر سید ابراهیم رئیسی، آیتالله آلهاشم و همراهانشان دچار سانحه شد و ملت ایران یکی از مسئولیتپذیرترین و پرتلاشترین خدمتگزاران خود را از دست داد. ۱۴ خرداد همان سال، آیتالله العظمی خامنهای در حرم امام (ره) سخنرانی کردند و جملهای فرمودند که هنوز در گوش تاریخ طنینانداز است: «دلم برای رئیسی سوخت.» ایشان در توضیح این عبارت گفتند: امروز طیفهای مختلف سیاسی، روزنامهها، مجلات و اصحاب رسانه از خدمات رئیسی میگویند؛ اما همینها در زمان حیاتش حاضر نبودند حتی یک کلمه از او دفاع کنند. وقتی به دورهٔ خدمت شهید جمهور نگاه میکنیم، میبینیم کسانی که در برابر تلاشهای او ساکت بودند، تخریب میکردند، انتقادهای نابجا داشتند یا سیاهنمایی میکردند، از یک طیف خاص نبودند. طیفهای مختلف و افراد گوناگونی این رفتار را داشتند. اما یک طیف خاص هست که بهدلایل زیر باید روی آن تمرکز کرد: ردّ پای این طیف در تخریب سایر شخصیتهای مسئولیتپذیر و کارآمد نیز دیده میشود؛ شخصیتهایی از جنس شهید رئیسی. همین طیف، بعدها مدعی ادامهٔ راه شهید رئیسی شد و برای این ادامهدادن، فردی را پیشنهاد کرد که نهتنها در زمان حیات شهید از او دفاع نکرده بود، بلکه سکوتش در برابر تخریبها مشهود بود. این سکوتها، تخریبها و سیاهنماییها فقط در حوزهٔ اقتصادی نبود؛ در مسائل اجتماعی، سیاست خارجی و حتی سفرهای استانی نیز جریان داشت. دولت و شخص رئیسجمهور شهید، متهم به «کار نمایشی» میشدند؛ کلیدواژهای که متأسفانه در گفتار برخی نامزدهای بعدی ریاستجمهوری هم تکرار شد. شهید رئیسی زمانی مسئولیت دولت را پذیرفت که کشور با بحران کرونا (حدود ۷۰۰ کشته در روز)، ذخایر استراتژیک تقریباً خالی، و طرح فسادزایی به نام ارز ترجیحی مواجه بود. او با آگاهی از این مشکلات، شانه زیر بار مسئولیت داد و انتخاب شد. در سه سال خدمت: واردات و تولید واکسن کرونا چنان شتاب گرفت که ظرف چند ماه اکثریت جامعه واکسینه شدند و بیماری از جامعه رخت بربست. در حوزهٔ کالاهای استراتژیک اقدامات شایانی انجام شد. در دیپلماسی: عضویت در پیمان شانگهای و گروه بریکس (BRICS) به ثمر نشست. طبیعتاً وقتی کشور در چنین وضعیتی است، رئیسجمهور به همکاری همهٔ افراد توانمند نیاز دارد. شهید رئیسی نیز دست همکاری به سوی افراد مختلف دراز کرد. آنها که همکاری نکردند یا دعوت را نپذیرفتند، دستکم باید در انتقادات خود منصف میبودند. اگر دفاع نمیکردند، اگر به شبهات پاسخ نمیدادند، حداقل بخشی از تخریبها نباشند. اما مشخصاً افرادی را دیدیم که برای ریاستجمهوری خیز برداشته بودند، دعوت به همکاری مستقیم در دولت شهید رئیسی را نپذیرفتند و بعدها از همان طیفی شدند که مدعی ادامهٔ راه او بودند. با مراجعه به گفتارشان در آن دوره، میبینیم بخش بزرگی از تخریبها از همان ناحیه تولید میشد. و نکتهٔ تأملبرانگیز: همین طیف در انتخابات ۱۴۰۳، مسئول ادامهٔ راه شهید رئیسی را کسی معرفی کرد که هم پیشنهاد همکاری را نپذیرفته بود و هم در برابر تخریبها سکوت کرده بود. ️ ادامه در پست بعدی... #شهید_رئیسی #شهید_امیرعبداللهیان #جریان_شناسی #دلم_برای_رئیسی_سوخت #یادنامه_شهید_رئیسی #مسئولیت_پذیری #کارآمدی #دولت_مردمی #بریکس #شانگهای #انتخابات_۱۴۰۳ #سید_ابراهیم_رئیسی #رهبر_انقلاب #شهدای_پرواز_اردیبهشت #یادداشت_سردبیر یادداشت سردبیر (ایتا، بله و سروش): @Editorialist یادنامه شهید رئیسی رضوان الله تعالی علیه - بخش دوم جریانشناسی تخریب و درسهای یادنامه با این نگاه، شهید رئیسی را باید شخصیتی مسئولیتپذیر و کارآمد دانست که با مسئولیتپذیریاش شانه از بار مشکلات خالی نکرد و با کارآمدیاش توانست اتفاقات خوبی را رقم بزند؛ آنقدر که حتی منتقدان و سکوتکنندگان دیروز، پس از شهادتش زبان به تعریف و تمجید گشودند. در این تصویر است که زشتی تخریب، سیاهنمایی و سکوت در برابر تخریب چند برابر میشود. و این زشتی، برای طیفی که مدعی همفکری با شهید رئیسی بوده یا بعداً مدعی ادامهٔ راه او شد، بهمراتب زشتتر و سنگینتر خواهد بود. ردّ پای این طیف را اگر ملاحظه کنید، در تخریب سایر افراد مسئولیتپذیر و کارآمد نیز میبینید؛ افرادی مثل شهید شمخانی، دکتر لاریجانی، دکتر قالیباف و دیگران. افرادی که ممکن است انتقاداتی هم به آنها وارد باشد، اما اصل مسئولیتپذیری و کارآمدیشان قابل انکار نیست. بنابراین، از آنجا که نمیشود سخن رهبر انقلاب را صرفاً یک ابراز احساسات شخصی دانست (بهویژه که خودشان دلیلش را توضیح دادند)، ما تصمیم گرفتیم یادنامهٔ شهید رئیسی را از یک یادنامهٔ صرفاً احساسی فراتر ببریم. این یادنامه، یادنامهای است از جنس: مسئولیتپذیری دم زدن از کارآمدی نالیدن از تخریبهای بیجا نالیدن از تفکرات دور از درک واقعیت و اجرا چرا ردّ پای این طیف در اکثر تخریبها دیده میشود؟ آیا نباید این را به حساب تصورات نادرستشان از آرمانها، اهداف و روشهای تحقق اهداف گذاشت؟ آیا نباید به حساب بیگانگیشان با کار اجرایی و اقدام گذاشت؟ آیا نباید به حساب بیگانگیشان از تصورات رهبر شهید نسبت به نوع کنشگری و برخورد با دیگران گذاشت؟ یاد کردن از شهید رئیسی و شهید امیرعبداللهیان به صورت صرفاً احساسی، جفا به این دو بزرگوار و جفا به کل جامعه است. نباید اجازه دهیم مباحث صرفاً احساسی شود. افراد اگر کارآمدی دارند، اگر توانمندی دارند، باید به عرصه بیایند. باید مسئولیتپذیر باشند، نه صرفاً دور از گود نشستن. کسی نمیتواند ادعا کند بلکه باید هر جا بتواند خدمت کند و نه اینکه صرفاً منتظر یک مسئولیت خاص باشد. و البته باید در برابر این مدعیان باید ایستاد. در پیام جدید رهبر انقلاب به مناسبت دومین سالگرد شهادت شهید رئیسی نیز ایشان بر موارد متعددی تکیه کردند که بخش مهمی از آن، توانمندی و کارآمدی شهید رئیسی بود؛ دقیقاً روی همان مواردی دست گذاشتند که مورد تخریب بود، و بعضاً مورد تخریب همین طیف خاص. از جمله: پویایی دیپلماسی دولت شهید رئیسی. برشمردن خدمات دولت شهید رئیسی در یک پست و دو پست و چند پست نمیگنجد. تخریبهایی هم که نسبت به هر کدام انجام میشد، به همین شکل. اما ما میخواهیم از دل این پیام حضرت آقا، از دل این تغییر رفتارها، یک جریانشناسی ارائه دهیم و بدانیم به کدام سمت باید حرکت کنیم.#شهید_رئیسی #شهید_امیرعبداللهیان #جریان_شناسی #دلم_برای_رئیسی_سوخت #یادنامه_شهید_رئیسی #شهید_شمخانی #قالیباف #لاریجانی #مسئولیت_پذیری #کارآمدی #دولت_مردمی #بریکس #شانگهای #سید_ابراهیم_رئیسی #رهبر_انقلاب #شهدای_پرواز_اردیبهشت #یادداشت_سردبیر
یادداشت سردبیر (ایتا، بله و سروش): @Editorialist 
حمله کرد، اما روایت را باخت!حملهٔ دیشب به باند فرودگاه، بندرگاه و یک نقطهٔ دیگر یک پیام روشن دارد: تا وقتی حاکمیت ایران بر تنگه نظامی بماند، جنگ همیشگی است.
راهحل؟ تبدیل امر نظامی به امر سیاسی.همان مسیری که در لبنان جواب داد و حالا شیخ نعیم قاسم از آن قدردانی میکند. اما جریان تخریب چه میکند؟ بعضا با ندای شهدا را بایکوت کردند تعرض به خاک کشور را نادیده میگیرد و توجه ندارد که مسأله چیز دیگه است!
دو سناریو روی میز است. تصمیم با کلانترین سطح.تحلیل کامل را از دست ندهید.
شرح کامل در پستهای بعدی... #مشق_سیاست
یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist ✍️ یادداشت سردبیر حمله کرد، اما روایت را باخت! حملهٔ دیشب به باند فرودگاه، بندرگاه و یک نقطهٔ دیگر یک پیام روشن دارد: تا وقتی حاکمیت ایران بر تنگه نظامی بماند، جنگ همیشگی است. راهحل؟ تبدیل امر نظامی به امر سیاسی. همان مسیری که در لبنان جواب داد و حالا شیخ نعیم قاسم از آن قدردانی میکند. اما جریان تخریب چه میکند؟ بعضا با ندای شهدا را بایکوت کردند تعرض به خاک کشور را نادیده میگیرد و توجه ندارد که مسأله چیز دیگه است! دو سناریو روی میز است. تصمیم با کلانترین سطح. تحلیل کامل را از دست ندهید. شرح کامل در پستهای بعدی... #مشق_سیاست یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist
حمله کرد، اما روایت را باخت! حملهٔ دیشب به باند فرودگاه، بندرگاه و یک نقطهٔ دیگر یک پیام روشن دارد: تا وقتی حاکمیت ایران بر تنگه نظامی بماند، جنگ همیشگی است. راهحل؟ تبدیل امر نظامی به امر سیاسی. همان مسیری که در لبنان جواب داد و حالا شیخ نعیم قاسم از آن قدردانی میکند. اما جریان تخریب چه میکند؟ بعضا با ندای شهدا را بایکوت کردند تعرض به خاک کشور را نادیده میگیرد و توجه ندارد که مسأله چیز دیگه است! دو سناریو روی میز است. تصمیم با کلانترین سطح. تحلیل کامل را از دست ندهید. شرح کامل در پستهای بعدی... #مشق_سیاست یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist حملات دیشب؛ روایت را وارونه نخوانیم! (بخش اول)حملات دیشب یک بار دیگر ثابت کرد که تبدیل امر نظامی به امر سیاسی چقدر حیاتی است.
اگر حاکمیت ایران بر تنگه صرفاً نظامی بماند، کل آن منطقه برای همیشه نظامی خواهد ماند و امکان برنامهریزی تقریباً صفر میشود. حفظ تنگه با روش نظامی یعنی اعلام جنگ همیشگی، آمادگی همیشگی و درگیری همیشگی. اما اگر این حاکمیت به عنوان یک امر سیاسیِ بینالمللی پذیرفته شود، مسئله کاملاً متفاوت خواهد شد. حمله به باند فرودگاه، بندرگاه و یک نقطهٔ دیگر بوده است. توجه کنید که شهیدی در این حملات نداشتهایم و نام شهیدان عزیز مربوط به قبل است، نه حملات دیشب. برخی با نام بردن از شهدا وانمود کردهاند که این عزیزان برای بههمنخوردن توافق تقدیم شدهاند و عملاً نام آنان را بایکوت کردهاند! غافل از اینکه مسئلهٔ اصلی تعرض به خاک کشور است، نه صرفاً تعداد شهدا. گیرم شهیدی هم نام نبرند؛ تعرض به خاک کشور را چگونه میخواهند پنهان کنند؟! مذاکرات در اوج بیاعتمادی در جریان است و احتمال اینکه آمریکا در لحظهٔ آخر دست به عملیاتی شدیدتر بزند کاملاً روشن است. چرا که اصل مذاکره برای آمریکا تبعات سیاسی دارد. اگر کسی فکر میکند مذاکره یعنی آرامش همهجانبه، سخت در اشتباه است. حملات دیشب، تأیید فرآیند جاری بود، نه رد آن.لطفاً اجازه ندهیم عدهای سادهاندیش یا سوپرانقلابی ماجرا را برای ما وارونه روایت کنند. برخی جزایر و بنادر ما منطقهٔ نظامی هستند و تا زمانی که حاکمیت ایران بر تنگه صرفاً نظامی تعریف شود، این وضعیت ادامه خواهد داشت. تنها راه تغییر، تبدیل این حاکمیت به یک امر سیاسی است. ادامه در پست بعدی... #مشق_سیاست
یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist ✍️ یادداشت سردبیر حملات دیشب؛ روایت را وارونه نخوانیم! (بخش اول) حملات دیشب یک بار دیگر ثابت کرد که تبدیل امر نظامی به امر سیاسی چقدر حیاتی است. اگر حاکمیت ایران بر تنگه صرفاً نظامی بماند، کل آن منطقه برای همیشه نظامی خواهد ماند و امکان برنامهریزی تقریباً صفر میشود. حفظ تنگه با روش نظامی یعنی اعلام جنگ همیشگی، آمادگی همیشگی و درگیری همیشگی. اما اگر این حاکمیت به عنوان یک امر سیاسیِ بینالمللی پذیرفته شود، مسئله کاملاً متفاوت خواهد شد. حمله به باند فرودگاه، بندرگاه و یک نقطهٔ دیگر بوده است. توجه کنید که شهیدی در این حملات نداشتهایم و نام شهیدان عزیز مربوط به قبل است، نه حملات دیشب. برخی با نام بردن از شهدا وانمود کردهاند که این عزیزان برای بههمنخوردن توافق تقدیم شدهاند و عملاً نام آنان را بایکوت کردهاند! غافل از اینکه مسئلهٔ اصلی تعرض به خاک کشور است، نه صرفاً تعداد شهدا. گیرم شهیدی هم نام نبرند؛ تعرض به خاک کشور را چگونه میخواهند پنهان کنند؟! مذاکرات در اوج بیاعتمادی در جریان است و احتمال اینکه آمریکا در لحظهٔ آخر دست به عملیاتی شدیدتر بزند کاملاً روشن است. چرا که اصل مذاکره برای آمریکا تبعات سیاسی دارد. اگر کسی فکر میکند مذاکره یعنی آرامش همهجانبه، سخت در اشتباه است. حملات دیشب، تأیید فرآیند جاری بود، نه رد آن. لطفاً اجازه ندهیم عدهای سادهاندیش یا سوپرانقلابی ماجرا را برای ما وارونه روایت کنند. برخی جزایر و بنادر ما منطقهٔ نظامی هستند و تا زمانی که حاکمیت ایران بر تنگه صرفاً نظامی تعریف شود، این وضعیت ادامه خواهد داشت. تنها راه تغییر، تبدیل این حاکمیت به یک امر سیاسی است. ادامه در پست بعدی... #مشق_سیاست یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist
حملات دیشب؛ روایت را وارونه نخوانیم! (بخش اول) حملات دیشب یک بار دیگر ثابت کرد که تبدیل امر نظامی به امر سیاسی چقدر حیاتی است. اگر حاکمیت ایران بر تنگه صرفاً نظامی بماند، کل آن منطقه برای همیشه نظامی خواهد ماند و امکان برنامهریزی تقریباً صفر میشود. حفظ تنگه با روش نظامی یعنی اعلام جنگ همیشگی، آمادگی همیشگی و درگیری همیشگی. اما اگر این حاکمیت به عنوان یک امر سیاسیِ بینالمللی پذیرفته شود، مسئله کاملاً متفاوت خواهد شد. حمله به باند فرودگاه، بندرگاه و یک نقطهٔ دیگر بوده است. توجه کنید که شهیدی در این حملات نداشتهایم و نام شهیدان عزیز مربوط به قبل است، نه حملات دیشب. برخی با نام بردن از شهدا وانمود کردهاند که این عزیزان برای بههمنخوردن توافق تقدیم شدهاند و عملاً نام آنان را بایکوت کردهاند! غافل از اینکه مسئلهٔ اصلی تعرض به خاک کشور است، نه صرفاً تعداد شهدا. گیرم شهیدی هم نام نبرند؛ تعرض به خاک کشور را چگونه میخواهند پنهان کنند؟! مذاکرات در اوج بیاعتمادی در جریان است و احتمال اینکه آمریکا در لحظهٔ آخر دست به عملیاتی شدیدتر بزند کاملاً روشن است. چرا که اصل مذاکره برای آمریکا تبعات سیاسی دارد. اگر کسی فکر میکند مذاکره یعنی آرامش همهجانبه، سخت در اشتباه است. حملات دیشب، تأیید فرآیند جاری بود، نه رد آن. لطفاً اجازه ندهیم عدهای سادهاندیش یا سوپرانقلابی ماجرا را برای ما وارونه روایت کنند. برخی جزایر و بنادر ما منطقهٔ نظامی هستند و تا زمانی که حاکمیت ایران بر تنگه صرفاً نظامی تعریف شود، این وضعیت ادامه خواهد داشت. تنها راه تغییر، تبدیل این حاکمیت به یک امر سیاسی است. ادامه در پست بعدی... #مشق_سیاست یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist حملات دیشب؛ روایت را وارونه نخوانیم! (بخش دوم) پاسخ ایران هم از همان شب آغاز شده است. اما اینکه ایران فرآیند تبدیل امر نظامی به امر سیاسی را لغو کند، یا پاسخی محدود بدهد و فرآیند را حفظ کند، دو سناریوی پیشرو است. هر دو نیازمند اشراف کامل بر خود و دشمن و تصمیمگیری در کلانترین سطح است. تطبیق نسبت فرآیند دیپلماتیک و نظامی: آمریکا به شدت به توافق نیاز دارد و زمان به ضرر اوست. ایران در پی تثبیت دستاوردهای وعدهٔ صادق ۲ با تبدیل آن به دستاوردی سیاسی است. آنچه اکنون در جریان است، انتقال پیام میان ایران و آمریکاست، نه مذاکرهٔ مستقیم یا غیرمستقیم. مذاکرات اسلامآباد به شکست انجامید و پس از آن، فرآیند جدیدی برای تبادل پیام تعریف شد. امتیاز سیاسی دهها برابر از امتیاز صرفاً نظامی ارزشمندتر است. امتیاز را باید در عرصهٔ نظامی تولید و در عرصهٔ سیاسی تثبیت کرد. پیش روی ایران دو سناریو است: نادیده گرفتن فرآیند سیاسی و ادامهٔ عملیات یا تعریف عملیات جدید. پاسخ کوبنده بدون تغییر در فرآیند جاری.هر دو دلیل موجه دارد و تصمیمگیری در بالاترین سطوح باید انجام شود. در قضیهٔ لبنان نیز دقیقاً همین دو سناریو مطرح بود: نادیده گرفتن دیپلماسی و فشار نظامی صرف، یا فشار بر دشمن برای مهار رژیم در بستر دیپلماسی. در آن زمان هم عدهای مدام تخریب میکردند که ایران باید فلان کند، حمله کند، بیمحابا عمل کند. اما گذر زمان ثابت کرد تصمیم عاقلانهای گرفته شد: به جای حملهٔ مستقیم به اسرائیل، آمریکا را ملزم کردیم که اسرائیل را در توافق بگنجاند و به گردنش قلاده بزند. امروز نتایج این تصمیم را در قدردانیهای مکرر شیخ نعیم قاسم از نقش ایران میبینیم؛ علیرغم تمام حملاتی که به جنوب لبنان (نه بیروت) ادامه دارد. ادامه در پست بعدی... #مشق_سیاست
یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist ✍️ یادداشت سردبیر حملات دیشب؛ روایت را وارونه نخوانیم! (بخش دوم) پاسخ ایران هم از همان شب آغاز شده است. اما اینکه ایران فرآیند تبدیل امر نظامی به امر سیاسی را لغو کند، یا پاسخی محدود بدهد و فرآیند را حفظ کند، دو سناریوی پیشرو است. هر دو نیازمند اشراف کامل بر خود و دشمن و تصمیمگیری در کلانترین سطح است. تطبیق نسبت فرآیند دیپلماتیک و نظامی: آمریکا به شدت به توافق نیاز دارد و زمان به ضرر اوست. ایران در پی تثبیت دستاوردهای وعدهٔ صادق ۲ با تبدیل آن به دستاوردی سیاسی است. آنچه اکنون در جریان است، انتقال پیام میان ایران و آمریکاست، نه مذاکرهٔ مستقیم یا غیرمستقیم. مذاکرات اسلامآباد به شکست انجامید و پس از آن، فرآیند جدیدی برای تبادل پیام تعریف شد. امتیاز سیاسی دهها برابر از امتیاز صرفاً نظامی ارزشمندتر است. امتیاز را باید در عرصهٔ نظامی تولید و در عرصهٔ سیاسی تثبیت کرد. پیش روی ایران دو سناریو است: نادیده گرفتن فرآیند سیاسی و ادامهٔ عملیات یا تعریف عملیات جدید. پاسخ کوبنده بدون تغییر در فرآیند جاری. هر دو دلیل موجه دارد و تصمیمگیری در بالاترین سطوح باید انجام شود. در قضیهٔ لبنان نیز دقیقاً همین دو سناریو مطرح بود: نادیده گرفتن دیپلماسی و فشار نظامی صرف، یا فشار بر دشمن برای مهار رژیم در بستر دیپلماسی. در آن زمان هم عدهای مدام تخریب میکردند که ایران باید فلان کند، حمله کند، بیمحابا عمل کند. اما گذر زمان ثابت کرد تصمیم عاقلانهای گرفته شد: به جای حملهٔ مستقیم به اسرائیل، آمریکا را ملزم کردیم که اسرائیل را در توافق بگنجاند و به گردنش قلاده بزند. امروز نتایج این تصمیم را در قدردانیهای مکرر شیخ نعیم قاسم از نقش ایران میبینیم؛ علیرغم تمام حملاتی که به جنوب لبنان (نه بیروت) ادامه دارد. ادامه در پست بعدی... #مشق_سیاست یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist
حملات دیشب؛ روایت را وارونه نخوانیم! (بخش دوم) پاسخ ایران هم از همان شب آغاز شده است. اما اینکه ایران فرآیند تبدیل امر نظامی به امر سیاسی را لغو کند، یا پاسخی محدود بدهد و فرآیند را حفظ کند، دو سناریوی پیشرو است. هر دو نیازمند اشراف کامل بر خود و دشمن و تصمیمگیری در کلانترین سطح است. تطبیق نسبت فرآیند دیپلماتیک و نظامی: آمریکا به شدت به توافق نیاز دارد و زمان به ضرر اوست. ایران در پی تثبیت دستاوردهای وعدهٔ صادق ۲ با تبدیل آن به دستاوردی سیاسی است. آنچه اکنون در جریان است، انتقال پیام میان ایران و آمریکاست، نه مذاکرهٔ مستقیم یا غیرمستقیم. مذاکرات اسلامآباد به شکست انجامید و پس از آن، فرآیند جدیدی برای تبادل پیام تعریف شد. امتیاز سیاسی دهها برابر از امتیاز صرفاً نظامی ارزشمندتر است. امتیاز را باید در عرصهٔ نظامی تولید و در عرصهٔ سیاسی تثبیت کرد. پیش روی ایران دو سناریو است: نادیده گرفتن فرآیند سیاسی و ادامهٔ عملیات یا تعریف عملیات جدید. پاسخ کوبنده بدون تغییر در فرآیند جاری. هر دو دلیل موجه دارد و تصمیمگیری در بالاترین سطوح باید انجام شود. در قضیهٔ لبنان نیز دقیقاً همین دو سناریو مطرح بود: نادیده گرفتن دیپلماسی و فشار نظامی صرف، یا فشار بر دشمن برای مهار رژیم در بستر دیپلماسی. در آن زمان هم عدهای مدام تخریب میکردند که ایران باید فلان کند، حمله کند، بیمحابا عمل کند. اما گذر زمان ثابت کرد تصمیم عاقلانهای گرفته شد: به جای حملهٔ مستقیم به اسرائیل، آمریکا را ملزم کردیم که اسرائیل را در توافق بگنجاند و به گردنش قلاده بزند. امروز نتایج این تصمیم را در قدردانیهای مکرر شیخ نعیم قاسم از نقش ایران میبینیم؛ علیرغم تمام حملاتی که به جنوب لبنان (نه بیروت) ادامه دارد. ادامه در پست بعدی... #مشق_سیاست یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist حملات دیشب؛ روایت را وارونه نخوانیم! (بخش سوم) هیچ بعید نیست حربهٔ دشمن در این مقطع این باشد که ایران را از مقام مطالبهگری (که هزینههای زیادی برای آن پرداخت شده) به مقام پاسخگویی بکشاند و برای خود حامی جمع کند. چرا آمریکا برای کشورهای عربی شرط گذاشته که توافق با ایران منوط به پذیرش پیمان ابراهیم است؟ این یک حربه برای مصون نگه داشتن رژیم منحوس پس از توافق است. دشمن خوب میداند چه فرآیندی طی خواهد شد؛ چیزی که برخی از ما نمیدانند و نادیده میگیرند. مطالبه لازم است، اما نه با بدبینی و تحلیل غلط.---
دو نکتهٔ تنبیهی برای مخاطب: جالب است: صبح بیدار میشوند، سر تا پای نظام را میشویند و کنار میگذارند. ساعت ۱۰ عقلشان میآید سر جایش! حجم تخریبهای سوپرانقلابها را که میبینی، یاد عقلانیت و تأکیدات همیشگی رهبری میافتی. وقتش نشده با این مودی بودنتان دهانتان را ببندید؟ وقتش نشده کمی بزرگ شوید؟ تا کی کوتوله بودن؟! این کانالهای ایتا چندتایشان نظامینویس هستند؟ کجا گفته شده کانال طنز میداند خیر و شرّ چیست؟ کانال بهاصطلاح موفق حوزوی چه میداند؟ فلان استاد یا پکیج فروش چطور؟ میدانید اگر اخبار میدان و خیابان تضعیف شود و اتفاقی بیفتد چه عواقبی دارد؟ هدف دشمن خیابان است! #مشق_سیاست
یادداشت سردبیر (ایتا، بله، روبیکا و سروش): @Editorialist