از به کار بردن اختصارات لاتین در گزارش برگه PCR خودداری کنین ، چرا که باعث بر هم خوردن جمله بندی و خدشه دار شدن اعتبار قانونی برگه گزارش می شود.
نکته آموزشی: به طور کلی برای بیماری که دچار ارست قلبی تنفسی شده ، GCS تعریف نمیشه!!!!!!لذا در پر کردن برکه گزارش از دادن نمره ۳ به این افراد خودداری کنید.اگر قبل از حضور شما بر بالین ، بیمار ایست قلبی کرده بود ، یا به هر علتی اکسپایر بود و بعلت وجود علائم مرگ قطعی ، قابلیت و اندیکاسیون احیا نداشت ، GCS را وارد نکنید. سایر علائم حیاتی هم بجز BS طبیعتاً صفر است.در GCS با نمره ۳ ، بیمار از نظر بالینی زنده است
به طور کلی نمره GCS برای بیماری که ایست قلبی تنفسی کرده تعریف نمیشود
لذا در پر کردن برکه گزارش از دادن نمره ۳ به این افراد خودداری کنید.اگر قبل از حضور شما بر بالین ، بیمار ایست قلبی کرده بود ، یا به هر علتی اکسپایر بود و بعلت وجود علائم مرگ قطعی ، قابلیت و اندیکاسیون احیا نداشت ، GCS را وارد نکنید. سایر علائم حیاتی هم بجز BS طبیعتاً صفر است.در GCS با نمره ۳ ، بیمار از نظر بالینی زنده استبه طور کلی نمره GCS برای بیماری که ایست قلبی تنفسی کرده تعریف نمیشود۱#پیام_آموزشی_شماره_۱۱
در سکته مغزی، فشار خون را سریع پایین بیاوریم؟ دیگر نه!
اگر امروز با دانش ۲۰ سال پیش کار میکردیم...
وقتی بیمار با علائم سکته مغزی و فشار خون بالا به ما میرسید، اولین اقدام کاهش سریع فشار خون بود؛ چون تصور میکردیم فشار بالا باعث ادامه آسیب مغز میشود.
باور غلط
«در همه بیماران مشکوک به سکته مغزی باید فشار خون را سریع کاهش داد.»
باور درست امروز
در فاز حاد سکته مغزی، فشار خون بالا همیشه نیاز به درمان فوری ندارد.
در بیماران مشکوک به سکته مغزی ایسکمیک حاد که کاندید درمان ترومبولیتیک نیستند:
اگر فشار خون کمتر از ۲۲۰/۱۲۰ میلیمتر جیوه باشد، معمولاً کاهش روتین فشار خون توصیه نمیشود.
اگر بیمار کاندید دریافت ترومبولیز وریدی (IV thrombolysis) باشد، باید قبل از درمان فشار خون به کمتر از ۱۸۵/۱۱۰ میلیمتر جیوه رسانده شود.
پس از ترومبولیز، هدف معمولاً کمتر از ۱۸۰/۱۰۵ میلیمتر جیوه است.
راهنمای مدیریت سکته مغزی ایسکمیک حاد بیان میکند:
(در بیماران سکته مغزی ایسکمیک حاد که ترومبولیز یا ترومبکتومی دریافت نمیکنند، کاهش حاد فشار خون توصیه نمیشود مگر اینکه فشار خون ≥۲۲۰/۱۲۰ باشد.)
همچنین:
(قبل از تجویز آلتپلاز وریدی، فشار خون باید به کمتر از ۱۸۵/۱۱۰ برسد.)
چرا این توصیه تغییر کرد؟
مغز در ناحیه ایسکمیک اطراف سکته (Penumbra) برای حفظ خونرسانی به فشار خون سیستمیک وابسته است.
کاهش ناگهانی فشار خون میتواند:
پرفیوژن مغزی را کاهش دهد.
ناحیه قابل نجات مغز را بزرگتر کند.
آسیب نورولوژیک را تشدید کند.
مطالعات نشان دادند که کاهش سریع و روتین فشار خون در ساعات اولیه سکته ایسکمیک، بدون اندیکاسیون مشخص، سودی در بهبود پیامدهای بیمار ندارد.
پیام عملیاتی
در بیمار مشکوک به سکته مغزی، عدد بالای فشار خون را همیشه دشمن بیمار ندانید؛ گاهی همین فشار خون، خونرسانی مغز آسیبدیده را حفظ میکند. قبل از کاهش فشار خون، اندیکاسیون آن را بررسی کنید.
اداره آموزش و پژوهش و اعتباربخشی اورژانس پیش بیمارستانی ملایر
در سکته مغزی، فشار خون را سریع پایین بیاوریم؟ دیگر نه!
اگر امروز با دانش ۲۰ سال پیش کار میکردیم...وقتی بیمار با علائم سکته مغزی و فشار خون بالا به ما میرسید، اولین اقدام کاهش سریع فشار خون بود؛ چون تصور میکردیم فشار بالا باعث ادامه آسیب مغز میشود.
باور غلط«در همه بیماران مشکوک به سکته مغزی باید فشار خون را سریع کاهش داد.»
باور درست امروزدر فاز حاد سکته مغزی، فشار خون بالا همیشه نیاز به درمان فوری ندارد.
در بیماران مشکوک به سکته مغزی ایسکمیک حاد که کاندید درمان ترومبولیتیک نیستند:
اگر فشار خون کمتر از ۲۲۰/۱۲۰ میلیمتر جیوه باشد، معمولاً کاهش روتین فشار خون توصیه نمیشود.
اگر بیمار کاندید دریافت ترومبولیز وریدی (IV thrombolysis) باشد، باید قبل از درمان فشار خون به کمتر از ۱۸۵/۱۱۰ میلیمتر جیوه رسانده شود.
پس از ترومبولیز، هدف معمولاً کمتر از ۱۸۰/۱۰۵ میلیمتر جیوه است.
راهنمای مدیریت سکته مغزی ایسکمیک حاد بیان میکند:
(در بیماران سکته مغزی ایسکمیک حاد که ترومبولیز یا ترومبکتومی دریافت نمیکنند، کاهش حاد فشار خون توصیه نمیشود مگر اینکه فشار خون ≥۲۲۰/۱۲۰ باشد.)
همچنین:
(قبل از تجویز آلتپلاز وریدی، فشار خون باید به کمتر از ۱۸۵/۱۱۰ برسد.)
چرا این توصیه تغییر کرد؟مغز در ناحیه ایسکمیک اطراف سکته (Penumbra) برای حفظ خونرسانی به فشار خون سیستمیک وابسته است.
کاهش ناگهانی فشار خون میتواند:
پرفیوژن مغزی را کاهش دهد.
ناحیه قابل نجات مغز را بزرگتر کند.
آسیب نورولوژیک را تشدید کند.
مطالعات نشان دادند که کاهش سریع و روتین فشار خون در ساعات اولیه سکته ایسکمیک، بدون اندیکاسیون مشخص، سودی در بهبود پیامدهای بیمار ندارد.
پیام عملیاتیدر بیمار مشکوک به سکته مغزی، عدد بالای فشار خون را همیشه دشمن بیمار ندانید؛ گاهی همین فشار خون، خونرسانی مغز آسیبدیده را حفظ میکند. قبل از کاهش فشار خون، اندیکاسیون آن را بررسی کنید.
اداره آموزش و پژوهش و اعتباربخشی اورژانس پیش بیمارستانی ملایر
#پیام_آموزشی_شماره_۱۲
در سکته مغزی، اول قند خون را چک نکنیم؟ دیگر نه!
اگر امروز با دانش ۲۰ سال پیش کار میکردیم...
اگر بیماری با افتادگی صورت، ضعف یک سمت بدن یا اختلال تکلم مراجعه میکرد، بلافاصله کد استروک را فعال میکردیم و بدون اندازهگیری قند خون او را به بیمارستان منتقل میکردیم؛ چون تصور میکردیم تمام این بیماران دچار سکته مغزی هستند.
باور غلط
«برای بیمار مشکوک به سکته مغزی، اندازهگیری قند خون ضرورتی ندارد.»
باور درست امروز
اندازهگیری قند خون یکی از اولین اقدامات در ارزیابی بیمار مشکوک به سکته مغزی است.
هیپوگلیسمی یکی از مهمترین Stroke Mimic ها (بیماریهای تقلیدکننده سکته مغزی) است و میتواند دقیقاً با علائم سکته مغزی تظاهر کند.
در صورت وجود هیپوگلیسمی، ابتدا باید آن را اصلاح کرد و سپس بیمار مجدداً از نظر علائم عصبی ارزیابی شود.
متن گایدلاین
American Heart Association و American Stroke Association
گایدلاین مدیریت سکته مغزی ایسکمیک حاد بیان میکند:
(قبل از شروع درمان سکته مغزی حاد، باید قند خون اندازهگیری شود؛ زیرا هیپوگلیسمی میتواند تظاهر سکته مغزی را تقلید کند.)
الگوریتم مراقبت پیشبیمارستانی سکته مغزی نیز اندازهگیری قند خون را بهعنوان یکی از اقدامات اولیه توصیه میکند.
چرا این توصیه تغییر کرد؟
مطالعات نشان دادهاند که هیپوگلیسمی میتواند باعث:
ضعف یکطرفه بدن
اختلال تکلم
کاهش سطح هوشیاری
تشنج
حتی انحراف نگاه
شود؛ یعنی علائمی که کاملاً شبیه سکته مغزی هستند.
از سوی دیگر، اصلاح سریع هیپوگلیسمی میتواند این علائم را کاملاً برطرف کند و از فعالسازی غیرضروری کد استروک یا انجام درمانهای نامناسب جلوگیری کند.
به همین دلیل، امروزه اندازهگیری قند خون، یکی از ارکان اصلی ارزیابی هر بیمار مشکوک به سکته مغزی محسوب میشود.
پیام عملیاتی
در هر بیمار مشکوک به سکته مغزی، قبل از هر چیز قند خون را اندازهگیری کنید. یک گلوکومتر میتواند در کمتر از ۳۰ ثانیه، سکته مغزی را از هیپوگلیسمی افتراق دهد و مسیر درمان بیمار را کاملاً تغییر دهد.
اداره آموزش و پژوهش و اعتباربخشی اورژانس پیش بیمارستانی ملایر
در سکته مغزی، اول قند خون را چک نکنیم؟ دیگر نه!
اگر امروز با دانش ۲۰ سال پیش کار میکردیم...اگر بیماری با افتادگی صورت، ضعف یک سمت بدن یا اختلال تکلم مراجعه میکرد، بلافاصله کد استروک را فعال میکردیم و بدون اندازهگیری قند خون او را به بیمارستان منتقل میکردیم؛ چون تصور میکردیم تمام این بیماران دچار سکته مغزی هستند.
باور غلط«برای بیمار مشکوک به سکته مغزی، اندازهگیری قند خون ضرورتی ندارد.»
باور درست امروزاندازهگیری قند خون یکی از اولین اقدامات در ارزیابی بیمار مشکوک به سکته مغزی است.
هیپوگلیسمی یکی از مهمترین Stroke Mimic ها (بیماریهای تقلیدکننده سکته مغزی) است و میتواند دقیقاً با علائم سکته مغزی تظاهر کند.
در صورت وجود هیپوگلیسمی، ابتدا باید آن را اصلاح کرد و سپس بیمار مجدداً از نظر علائم عصبی ارزیابی شود.
متن گایدلاینAmerican Heart Association و American Stroke Association
گایدلاین مدیریت سکته مغزی ایسکمیک حاد بیان میکند:
(قبل از شروع درمان سکته مغزی حاد، باید قند خون اندازهگیری شود؛ زیرا هیپوگلیسمی میتواند تظاهر سکته مغزی را تقلید کند.)
الگوریتم مراقبت پیشبیمارستانی سکته مغزی نیز اندازهگیری قند خون را بهعنوان یکی از اقدامات اولیه توصیه میکند.
چرا این توصیه تغییر کرد؟مطالعات نشان دادهاند که هیپوگلیسمی میتواند باعث:
ضعف یکطرفه بدن
اختلال تکلم
کاهش سطح هوشیاری
تشنج
حتی انحراف نگاه
شود؛ یعنی علائمی که کاملاً شبیه سکته مغزی هستند.
از سوی دیگر، اصلاح سریع هیپوگلیسمی میتواند این علائم را کاملاً برطرف کند و از فعالسازی غیرضروری کد استروک یا انجام درمانهای نامناسب جلوگیری کند.
به همین دلیل، امروزه اندازهگیری قند خون، یکی از ارکان اصلی ارزیابی هر بیمار مشکوک به سکته مغزی محسوب میشود.
پیام عملیاتیدر هر بیمار مشکوک به سکته مغزی، قبل از هر چیز قند خون را اندازهگیری کنید. یک گلوکومتر میتواند در کمتر از ۳۰ ثانیه، سکته مغزی را از هیپوگلیسمی افتراق دهد و مسیر درمان بیمار را کاملاً تغییر دهد.
اداره آموزش و پژوهش و اعتباربخشی اورژانس پیش بیمارستانی ملایر
۱#پیام_آموزشی_شماره_۱۳
در تشنج، چیزی داخل دهان بیمار بگذاریم؟ دیگر نه!
اگر امروز با دانش ۲۰ سال پیش کار میکردیم...
وقتی بیماری دچار تشنج میشد، سعی میکردیم با قاشق، گاز، انگشت یا هر وسیله دیگری دهان او را باز نگه داریم تا زبانش را گاز نگیرد یا به قول معروف «زبانش را قورت ندهد».
باور غلط
«در هنگام تشنج باید وسیلهای داخل دهان بیمار قرار داد تا از گاز گرفتن یا بلعیدن زبان جلوگیری شود.»
باور درست امروز
در هیچ مرحلهای از تشنج نباید هیچ وسیلهای داخل دهان بیمار قرار داد.
برخلاف یک باور قدیمی، انسان نمیتواند زبان خود را ببلعد.
اقدام صحیح در بیمار تشنجی:
از آسیب دیدن بیمار جلوگیری کنید.
اجسام خطرناک اطراف را دور کنید.
بیمار را مهار نکنید.
پس از پایان تشنج، در صورت نداشتن شک به آسیب ستون فقرات، بیمار را در وضعیت ریکاوری (Recovery Position) قرار دهید.
در صورت طولانی شدن تشنج، درمان دارویی را طبق پروتکل آغاز کنید.
متن گایدلاین
American Heart Association
گایدلاین کمکهای اولیه AHA بیان میکند:
(در هنگام تشنج هیچ جسمی را داخل دهان بیمار قرار ندهید.)
توصیههای ILAE نیز تأکید میکنند:
> هرگز چیزی داخل دهان بیمار قرار ندهید و بیمار را به زور مهار نکنید.
چرا این توصیه تغییر کرد؟
مطالعات نشان دادند قرار دادن اجسام داخل دهان بیمار:
از گاز گرفتن زبان جلوگیری نمیکند.
مانع «بلعیدن زبان» نمیشود، زیرا چنین اتفاقی از نظر آناتومیک امکانپذیر نیست.
میتواند باعث شکستگی دندان شود.
خطر انسداد راه هوایی با دندان یا جسم خارجی را افزایش دهد.
موجب آسیب به فک و بافتهای دهان شود.
احتمال آسیب به انگشتان امدادگر را نیز بالا ببرد.
به همین دلیل، تمام گایدلاینهای معتبر دنیا این اقدام را ممنوع میدانند.
پیام عملیاتی
در تشنج، دستها را از دهان بیمار دور نگه دارید؛ راه هوایی را پس از پایان تشنج مدیریت کنید، نه در حین تشنج.
در تشنج، چیزی داخل دهان بیمار بگذاریم؟ دیگر نه!
اگر امروز با دانش ۲۰ سال پیش کار میکردیم...وقتی بیماری دچار تشنج میشد، سعی میکردیم با قاشق، گاز، انگشت یا هر وسیله دیگری دهان او را باز نگه داریم تا زبانش را گاز نگیرد یا به قول معروف «زبانش را قورت ندهد».
باور غلط«در هنگام تشنج باید وسیلهای داخل دهان بیمار قرار داد تا از گاز گرفتن یا بلعیدن زبان جلوگیری شود.»
باور درست امروزدر هیچ مرحلهای از تشنج نباید هیچ وسیلهای داخل دهان بیمار قرار داد.
برخلاف یک باور قدیمی، انسان نمیتواند زبان خود را ببلعد.
اقدام صحیح در بیمار تشنجی:
از آسیب دیدن بیمار جلوگیری کنید.
اجسام خطرناک اطراف را دور کنید.
بیمار را مهار نکنید.
پس از پایان تشنج، در صورت نداشتن شک به آسیب ستون فقرات، بیمار را در وضعیت ریکاوری (Recovery Position) قرار دهید.
در صورت طولانی شدن تشنج، درمان دارویی را طبق پروتکل آغاز کنید.
متن گایدلاینAmerican Heart Association
گایدلاین کمکهای اولیه AHA بیان میکند:
(در هنگام تشنج هیچ جسمی را داخل دهان بیمار قرار ندهید.)
توصیههای ILAE نیز تأکید میکنند:
> هرگز چیزی داخل دهان بیمار قرار ندهید و بیمار را به زور مهار نکنید.
چرا این توصیه تغییر کرد؟مطالعات نشان دادند قرار دادن اجسام داخل دهان بیمار:
از گاز گرفتن زبان جلوگیری نمیکند.
مانع «بلعیدن زبان» نمیشود، زیرا چنین اتفاقی از نظر آناتومیک امکانپذیر نیست.
میتواند باعث شکستگی دندان شود.
خطر انسداد راه هوایی با دندان یا جسم خارجی را افزایش دهد.
موجب آسیب به فک و بافتهای دهان شود.
احتمال آسیب به انگشتان امدادگر را نیز بالا ببرد.
به همین دلیل، تمام گایدلاینهای معتبر دنیا این اقدام را ممنوع میدانند.
پیام عملیاتیدر تشنج، دستها را از دهان بیمار دور نگه دارید؛ راه هوایی را پس از پایان تشنج مدیریت کنید، نه در حین تشنج.
بازارسال شده از
