با هر سقوط، پروازهای بعدی ایمن تر می شوند. این اصل که اسمش را تفکر جعبه سیاهی می گذاریم، یک ابزار گرانبهای ذهنی است که در هر حوزه ای از زندگی کاربرد دارد.️انسان دقیقاً در نقطه مقابل صنعت هوانوردی قرار دارد. مثلاً فرض کنید سال ها قبل، تعدادی سهام هریک به مبلغ صد دلار خریده اید. الان ارزش هریک از این سهم ها تنها معادل ده دلار است. در فکرتان چه خواهد گذشت؟@eduPrestigeامیدوارید و شاید دعا می کنید که سهام در اسرع وقت دوباره رونق پیدا کند؛ یا شاید مدیریت شرکت را لعن و نفرین می کنید و یا برای رهایی از ناراحتی به یک شات الکل دیگر پناه می برید. عده بسیار کمی واقعیت را می پذیرند و اطلاعات پرواز خودشان را تحلیل می کنند. این کار دقیقاً به دو چیز احتیاج دارد:یک: پذیرش بی قید و شرطدو: تفکر جعبه سیاهی️نخست مورد اول و سپس مورد دوم.@eduPrestige۱چک برگشتی دارید؟ متاسفم. صرف نظر از احساس تان، این چک از جایش تکان نخواهد خورد. به رئیس تان ایمیل تهدیدآمیز زده اید؟ فارغ از این که چند شات الکل برای کم کردن خشم تان مصرف کرده اید، راهی برای پس گرفتنش وجود ندارد.🦠 برای سرطانی که درون بدن تان درحال رشد است تفاوتی ندارد که به آن فکر می کنید یا نسبت به آن اعتنایی ندارید.
@eduPrestige۱پل دولان، روان شناس دانشکده اقتصاد لندن، مشاهده کرد که چگونه افرادی که در حال چاق شدن هستند، توجه شان را به جنبه هایی از زندگی معطوف می کنند که عدد روی ترازو نقش کمرنگ تری در آن ها ایفا می کنند. مثلاً شغل شان. چرا؟ چون تمرکز روی چنین مواردی از توجه به کم کردن وزن شان آسان تر است. در این شرایط برای چربی بدن تان اصلاً اهمیتی ندارد که شما بر چه چیزی تمرکز دارید یا منافع یا انگیزه تان چه هستند. برای دنیا مهم نیست که درباره اش چه فکری دارید و یا چه حسی نسبت به آن دارید. این تاکتیک های گمراه کننده را از سرتان دور کنید.@eduPrestige۱براتراند راسل، ریاضیدان و برنده نوبل، نوشت: «هیچ چیز خسته کننده و در بلند مدت زجرآور تر از تلاش روزانه برای باور چیزهایی نیست که هرروز غیرقابل باورتر می شوند. دست کشیدن از این تلاش، یک شرط ناگزیر خوشبختی قطعی و پایدار است.» البته این اغراق آمیر است چون خوشبختی قطعی و پایدار وجود ندارد. با این همه راسل درست می گوید که خودفریبی با زندگی خوب ناسازگار است. وقتی آنچه را که می بینید باب میل تان باشد، پذیرفتن حقیقت آسان است ولی زمانی که حقیقت برخلاف میل تان باشد، باید آن را قبول کنید.@eduPrestige۱راسل با یک مثال ادامه می دهد: «نمایش نامه نویسی که نمایش نامه هایش هرگز موفق نشده اند، باید با آرامش این فرضیه را بپذیرد که نمایش نامه هایش ضعیف اند.»شما شاید نمایش نامه ننویسید اما مطمئنم در زندگی تان با چنین مواردی روبرو شده اید. شاید استعداد یادگیری زبان خارجی نداشته باشید یا ذاتاً استعداد یک مدیر یا ورزشکار را نداشته باشید. باید این حقایق را مد نظر قرار دهید و عواقبش را در نظر بگیرید.@eduPrestige۱🧨پذیرش بی قید و شرط شکست ها، کمبودها و باخت ها چگونه امکان خواهند داشت؟ اگر بخواهیم روی پای خودمان بایستیم، به مشکل بر خواهیم خورد.
معمولاً دیگران را بسیار واضح تر از خودمان می بینیم (به همین دلیل است که اغلب از دیگران ناراحت می شویم و به ندرت از خودمان). بنابراین بهترین کاری که می توانید انجام دهید، یافتن یک دوست یا شریک قابل اعتماد است که تمام معایب تان را همان طور که هست نشان تان دهد. حتی در این صورت هم مغز شما تمام تلاشش را می کند تا حقایقی را که دوست ندارد، نادیده بگیرد؛ اما با گذشت زمان یاد می گیرید که قضاوت های دیگران درباره خودتان را جدی بگیرید.
@eduPrestige
معمولاً دیگران را بسیار واضح تر از خودمان می بینیم (به همین دلیل است که اغلب از دیگران ناراحت می شویم و به ندرت از خودمان). بنابراین بهترین کاری که می توانید انجام دهید، یافتن یک دوست یا شریک قابل اعتماد است که تمام معایب تان را همان طور که هست نشان تان دهد. حتی در این صورت هم مغز شما تمام تلاشش را می کند تا حقایقی را که دوست ندارد، نادیده بگیرد؛ اما با گذشت زمان یاد می گیرید که قضاوت های دیگران درباره خودتان را جدی بگیرید.@eduPrestige۱در کنار پذیرش بی قید و شرط، به یک جعبه سیاه هم احتیاج دارید. جعبه سیاه خودتان را بسازید. هروقت که تصمیم بزرگی می گیرید، آنچه را که در فکرتان می گذرد یادداشت کنید؛ فرضیات، سلسله افکار و نتیجه گیری های تان را. اگر تصمیم تان در نهایت به درد نخور از آب در آمد، به اطلاعات ثبت شده پروازتان نگاه کنید و دقیق تحلیل کنید چه چیزی باعث بروز اشتباه شده است.به همین سادگی؛ با تشریح هر افتضاحی که به بار آورده اید، زندگی تان بهتر می شود. اگر نتوانید اشتباهات تان را شناسایی کنید یا دنیا را نشناخته اید یا خودتان را.@eduPrestige۱به عبارت دیگر اگر نتوانید تشحیص دهید کجا قدمی به اشتباه برداشتید دوباره با صورت به زمین خواهید خورد. پافشاری تان روی این تحلیل ها در نهایت نتیجه بخش خواهد بود.پذیرش بی قید و شرط و تفکر جعبه سیاهی به خودی خود کافی نیستند. باید اشکالات خود را اصلاح کنید، آن هم به شکلی که در آینده دوباره رخ ندهند. همان طور که شریک تجاری وارن بافِت، چارلی مانگر می گوید: «اگر مادامی که یک مشکل قابل حل است به آن حمله نکنید و معطل کنید تا دیگر غیرقابل حل شود، در واقع این قدر ابله هستید که حق تان است با چنین مشکلی مواجه شوید.»@eduPrestige۱آلکس هیلی هشدار می دهد: «اگر تکلیف واقعیت را روشن نکنید، واقعیت تکلیف شما را روشن خواهد کرد.»🧏
بنابراین واقعیت را بپذیرید؛ بی قید و شرط هم بپذیرید؛ به خصوص آن قسمت هایی را که دوست شان ندارید. شاید در لحظه اول دردناک باشد ولی این کار باید انجام شود و در آینده ارزش خود را نشان خواهد داد. اگر زندگی خوب می خواهید باید با اشتباهات تان روبرو شوید. نکته کلیدی این است که کشف کنید چرا چنین اتفاقی رخ داده است و به شکل ریشه ای برخورد کنید. بدانید مشکلات مثل شراب های بوردو نیستند؛ آن ها به مرور زمان بهتر نمی شوند.@eduPrestige۱