تیتری که از اون بیانات معروف شد این بود:«ایستاده برای دین و دانش ایران»
۱آنچه مهم است، این است که توجّه داشته باشیم که ایران اسلامی بر اساس «دین» و «دانش» بنا شده و به وجود آمده. در بنای جمهوری اسلامی دو عنصر «دین» و «دانش» عمدهترین عناصر تشکیلدهنده هستند؛ به همین دلیل هم، دین مردم و دانش جوانان ما، توانستهاند در بسیاری از میدانهای مختلف دشمن را وادار به عقبنشینی کنند. بعد از این هم همینجور خواهد بود.
آنچه استکبار جهانی و در رأس آن، آمریکای جنایتکار با آن مخالف است، همین دین شما و دانش شما است؛ با دین شما مخالفند، با این ایمان گستردهی مردم مخالفند، با این اتّحادِ در زیر سایهی اسلام و قرآن مخالفند؛ و با دانش شما مخالفند.
...و ملّت ایران به توفیق الهی دین خود را و دانش خود را رها نخواهد کرد. ما در راه تقویت ایمان دینیمان و در راه گسترش و عمق دانشهای متنوّع و گوناگون خودمان، قدمهای بلندی برخواهیم داشت. و به فضل الهی و به کوری دشمن خواهیم توانست ایران را به اوج ترقّی و اوج افتخار برسانیم؛ ملّت ایران این توانایی را دارد و انشاءالله به توفیق الهی این توانایی را اِعمال خواهد کرد و به نتیجه خواهد رساند.
۱۴۰۴/۰۵/۰۷
آنچه استکبار جهانی و در رأس آن، آمریکای جنایتکار با آن مخالف است، همین دین شما و دانش شما است؛ با دین شما مخالفند، با این ایمان گستردهی مردم مخالفند، با این اتّحادِ در زیر سایهی اسلام و قرآن مخالفند؛ و با دانش شما مخالفند.
...و ملّت ایران به توفیق الهی دین خود را و دانش خود را رها نخواهد کرد. ما در راه تقویت ایمان دینیمان و در راه گسترش و عمق دانشهای متنوّع و گوناگون خودمان، قدمهای بلندی برخواهیم داشت. و به فضل الهی و به کوری دشمن خواهیم توانست ایران را به اوج ترقّی و اوج افتخار برسانیم؛ ملّت ایران این توانایی را دارد و انشاءالله به توفیق الهی این توانایی را اِعمال خواهد کرد و به نتیجه خواهد رساند.
۱۴۰۴/۰۵/۰۷
۱با داغداران جنگ از چه چیزی صحبت شده؟از آینده و تلاش برای ساختن ایران!
تو شرایطی که ما هنوز درگیر این بودیم که نظر آقای شهید درباره آتش بس چیه، آقا این بیانات رو داشتند و به چیزی تاکید کردن که تو صحبتهای ما و نقشهایی که برای خودمون تعریف میکنیم گم شده.
تو شرایطی که ما هنوز درگیر این بودیم که نظر آقای شهید درباره آتش بس چیه، آقا این بیانات رو داشتند و به چیزی تاکید کردن که تو صحبتهای ما و نقشهایی که برای خودمون تعریف میکنیم گم شده.
۱چه تو دوران جنگ سخت، چه در ادامه،این نگاه به آینده تو روایتها و تحلیلها خیلی کم بود.چیزی که تو یادداشت نبض درباره دنای عزیز نوشته بودم هم حاصل چنین مسئلهای بود و هنوز هم واسهام سواله که این روایت ناظر به آینده و امید آفرین، چطور ممکن میشه و چه زبانی میطلبهو فکر پرداختن به چنین مسائلی رو، اتفاقا سیاسیترین کار میبینم به نسبت هر کار دیگهای که تو تلقی رایج، کار سیاسی دونسته بشه.
۱پیام رهبرمون برای روز ۱۲ اردیبهشت هم این نگاه به آینده رو داشت و از این جهت، شیرینترین کلمات ایشون برای من بود. اینکه در بحبوحه جنگ، به عناصر آیندهساز ایران تو دو بعد علم و عمل اشاره کردن و متذکر راهی که پیش رو داریم شدن...
۱«اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهلوهفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحلهی جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد.»
۲بعد ما این رو رها کردیم، و چسبیدیم به شرایط سیاسی عجیب غریب حاضر و دنبال موضع گیری و تبیین و ایناییم.خلاصه که همین، صرفا بلند بلند فکر کردم
۱اینم اضافه کنم که به طرز جالبی تو بیشتر بحثها ذهنم ارجاع میده به بیانات دیدار دانشجویی اسفند ۱۴۰۳(آخرین دیدار دانشجویی🫠)انگار که آقا حجت رو تموم کرده باشن باهامون، همه چی رو اونجا گفتن. تو موضع گیریها، حسم به مسئولین، واکنش نسبت به اتفاقاتی که میوفته، نقد و مطالباتی که میشنوم و ...، یاد اون دیدار و صحبتها میفتم.
۲