🟡 #پیام_همکار
من یک کارمند دانشگاه هستم...
قرار نیست حقوق من با عضو هیأت علمی یا پزشک برابر باشد؛ چنین مطالبهای نه منطقی است و نه شدنی.
اما یک سؤال ساده دارم:
قانون بودجه مخفیانه !! برای پرداخت این مصوبه ۵۵ همت (۵۵ هزار میلیارد تومان) بودجه اختصاص داده است. اگر تعداد اعضای هیأت علمی دو وزارت علوم و بهداشت را حدود ۹۰ هزار نفر در نظر بگیریم، نتیجه این محاسبه چنین میشود:
۵۵,۰۰۰ میلیارد تومان ÷ ۹۰,۰۰۰ نفر = حدود ۶۱۱ میلیون تومان برای هر نفر در سال
۶۱۱ میلیون تومان ÷ ۱۲ ماه = حدود ۵۱ میلیون تومان در ماه برای هر عضو هیأت علمی، به طور متوسط، فقط از محل این بودجه.
حالا سؤال من این است:
آیا ما کارکنان دانشگاه، جزئی از همین نظام آموزش عالی نیستیم؟
آیا عدالت اقتضا نمیکند وقتی برای یک قشر چنین منابعی اختصاص داده میشود، برای کارکنانی که بار اصلی امور اداری، مالی، آموزشی، پژوهشی، آزمایشگاهی، فناوری و خدمات دانشگاه را بر دوش دارند نیز افزایشی متناسب در نظر گرفته شود؟
ما نه حقوق اعضای هیأت علمی را میخواهیم و نه سهم آنان را. مطالبه ما فقط عدالت است.
اگر افزایش احکام یک گروه ۱۰۰ درصد است، چرا برای گروه دیگر ۲۰ درصد؟ اگر ضرایب احکام یک قشر چند برابر میشود، چرا ضرایب سایر کارکنان همان سازمان متناسب اصلاح نمیشود؟
امروز حقوق بسیاری از کارکنان دانشگاه حتی کفاف هزینههای اولیه زندگی را نمیدهد. سالهاست با تورم، افزایشهای نامتوازن و تبعیض در پرداختها، قدرت خرید ما کاهش یافته است.
مطالبه ما روشن است:نه امتیاز ویژه، نه برابری غیرمنطقی؛**فقط عدالت در پرداخت
من یک کارمند دانشگاه هستم...
قرار نیست حقوق من با عضو هیأت علمی یا پزشک برابر باشد؛ چنین مطالبهای نه منطقی است و نه شدنی.
اما یک سؤال ساده دارم:
قانون بودجه مخفیانه !! برای پرداخت این مصوبه ۵۵ همت (۵۵ هزار میلیارد تومان) بودجه اختصاص داده است. اگر تعداد اعضای هیأت علمی دو وزارت علوم و بهداشت را حدود ۹۰ هزار نفر در نظر بگیریم، نتیجه این محاسبه چنین میشود:
۵۵,۰۰۰ میلیارد تومان ÷ ۹۰,۰۰۰ نفر = حدود ۶۱۱ میلیون تومان برای هر نفر در سال
۶۱۱ میلیون تومان ÷ ۱۲ ماه = حدود ۵۱ میلیون تومان در ماه برای هر عضو هیأت علمی، به طور متوسط، فقط از محل این بودجه.
حالا سؤال من این است:
آیا ما کارکنان دانشگاه، جزئی از همین نظام آموزش عالی نیستیم؟
آیا عدالت اقتضا نمیکند وقتی برای یک قشر چنین منابعی اختصاص داده میشود، برای کارکنانی که بار اصلی امور اداری، مالی، آموزشی، پژوهشی، آزمایشگاهی، فناوری و خدمات دانشگاه را بر دوش دارند نیز افزایشی متناسب در نظر گرفته شود؟
ما نه حقوق اعضای هیأت علمی را میخواهیم و نه سهم آنان را. مطالبه ما فقط عدالت است.
اگر افزایش احکام یک گروه ۱۰۰ درصد است، چرا برای گروه دیگر ۲۰ درصد؟ اگر ضرایب احکام یک قشر چند برابر میشود، چرا ضرایب سایر کارکنان همان سازمان متناسب اصلاح نمیشود؟
امروز حقوق بسیاری از کارکنان دانشگاه حتی کفاف هزینههای اولیه زندگی را نمیدهد. سالهاست با تورم، افزایشهای نامتوازن و تبعیض در پرداختها، قدرت خرید ما کاهش یافته است.
مطالبه ما روشن است:نه امتیاز ویژه، نه برابری غیرمنطقی؛**فقط عدالت در پرداخت
۴۴۴۴۱ "به نام خدا؛ دوست همه ی انسان ها" “نامهای به همکار خاموش"؛ درباره حقی که همه از آن سخن میگوییم، اما کمتر برایش کنار هم میایستیم.همکار شریف و گرامی ام این نامه را نه برای "رئیس دانشگاه" نوشتهام، نه برای "وزیر "، نه برای مدیران "سازمان برنامه و بودجه" و نه برای مسئولان "سازمان اداری و استخدامی". این نامه را برای تو نوشتهام؛ برای همان همکاری که هر روز از وضعیت معیشتش گلایه میکند...از حقوقش،از اضافهکارش،از کمبود مزایای رفاهی اش،از عدم تصویب و اجرایی شدن کامل آییننامه جدید استخدامی...از تبعیض...از آیندهای که هر روز مبهمتر میشود...برای همان کسی که بارها گفته است: “دیگر طاقتمان تمام شده است”.اما وقتی روز مطالبهگری میرسد، میگوید: “اگر درست شد، خبرم کنید”.امروز، میخواهم به جای آنکه از دیگران سؤال کنم، از خودمان بپرسم.ما همیشه میگوییم: “هیچکس برای ما کاری نمیکند”.اما آیا تا به حال از خودمان پرسیدهایم: “ما برای خودمان چه کردهایم؟” تجمع، مطالبه یکی بود؛تصویب و اجرای کامل آییننامه جدید استخدامی،اصلاح نظام پرداخت حقوق و مزایای کارکنان،بهبود معیشت،رفع تبعیض،رعایت حقوق، ادای احترام و حفظ کرامت کارکنان دانشگاهها. اما بیایید این بار، پیش از آنکه عملکرد مسئولان را قضاوت کنیم، چند لحظه خودمان را قضاوت کنیم.در اقتصاد و علوم سیاسی، مفهومی وجود دارد که آن را “مسئله سواری مجانی (Free Rider Problem) “ مینامند.یعنی همه دوست دارند اگر نتیجهای به دست آمد، از آن بهرهمند شوند. اما هنگام پرداخت هزینه، منتظر میمانند تا دیگری هزینه بدهد.دیگری نامه بنویسد، دیگری مذاکره کند، دیگری اعتراض کند، دیگری وقت بگذارد، دیگری خطر کند، دیگری پاسخگو باشد...اگر نتیجهای به دست آمد، همه از آن استفاده کنند. اما اگر نتیجهای حاصل نشد، همان “دیگری” را متهم کنیم که چرا کاری نکرد.این شاید تلخترین واقعیتی باشد که امروز با آن روبرو هستیم.مشکل ما دیگر فقط حقوق نیست، فقط رفاه و بیمه نیست، فقط اضافهکار نیست، فقط آییننامه استخدامی نیست.مشکل اصلی ما، بحران کنش جمعی است.همه ناراضی هستیم، اما هر کدام منتظریم دیگری قدم اول را بردارد.همه مطالبهگر هستیم، اما کمتر حاضر میشویم هزینه مطالبهگری را بپردازیم. شاید بعضی بگویند:"کار داشتم"، "مدیرم اجازه نداد"، "راه دور بود"، "هوا گرم بود"، "فایدهای هم ندارد"، "اگر اتفاقی می افتاد چه؟" و ... همه اینها قابل درک هستند و ممکن است درست باشند، اما اجازه بدهید سوال دیگری بپرسم، اگر این دلایل برای همه ما وجود داشته باشد آنوقت سوال اینجاست که پس چه کسی باید از حقوق کارکنان دفاع کند؟ چه کسی باید هزینه مطالبهگری را بپردازد؟و با این اوصاف اگر هیچکس نیاید، آیا اساسا مطالبهای باقی میماند که شنیده شود؟ واقعیت این است هیچ شورای صنفی ای، هیچ نمایندهای، هیچ فعال صنفی ای و هیچ مطالبهگری، بدون پشتوانه بدنه کارکنان، قدرتی نداشته و نخواهد داشت.قدرت مطالبه گری، نه در تعداد نامههاست، نه در تعداد جلسات، نه در تعداد مکاتبات. قدرت واقعی، در تعداد انسانهایی است که پشت آن مطالبات و حقانیت آن میایستند.اگر قرار باشد پنجاه نفر، مطالبه پنجاه هزار نفر را فریاد بزنند، نباید از سکوت مسئولان تعجب کنیم.ما سالهاست از مسئولان انتظار همدلی داریم، اما آیا خودمان با یکدیگر همدل بودهایم؟سالهاست از نبود سرمایه اجتماعی گلایه میکنیم، اما باید بدانیم سرمایه اجتماعی، از اعتماد و مشارکت ساخته میشود؛ *نه از سکوت، نه از تماشا کردن، و نه از انتظار کشیدن برای آنکه دیگری هزینه بدهد.۳۴
.🟡 #پیام_همکار
دروغی که یک حقیقت بزرگ را برملا کرد!
در ماجرای تلفن رئیس جمهور !!! شاید برخی تصور کنند تمام ماجرا به این ختم میشود که «حقوق هیأت علمی پرداخت شده یا نشده است». اما اتفاق مهمتر، پردهبرداری از واقعیتی بود که مدتها تلاش میشد دیده نشود.
اگر دولت برای تأمین حقوق اعضای هیأت علمی با کمبود منابع مواجه شده است، این یعنی نظام پرداخت به نقطهای رسیده که حتی خزانه دولت نیز زیر بار آن به زحمت افتاده است.سالها به کارمندان دانشگاه گفته شد: «بودجه نداریم...» «اعتبار نیست...» «شرایط کشور اجازه نمیدهد...»اما در همان زمان، کارمندان با افزایشهایی در حدود ۲۰ درصد روبهرو بودند؛ در حالی که درباره افزایشهای بسیار بالاتر، حتی تا حدود ۱۰۰ درصد برای برخی پرداختهای اعضای هیأت علمی، گزارشها و انتقادهای گستردهای مطرح شد.این فقط یک تبعیض نیست؛ بلکه پرسشی جدی درباره عدالت در توزیع منابع عمومی است.از همه مهمتر، پرسشی است که دیگر نمیتوان از آن فرار کرد:آیا بخشی از این پرداختها از محل درآمدهای اختصاصی دانشگاهها و از سرفصلهایی انجام شده که منتقدان معتقدند برای کارکنان، رفاه دانشجویان یا سایر مأموریتهای دانشگاه پیشبینی شدهاند؟اگر پاسخ مثبت است، مردم، کارمندان و دانشجویان حق دارند بدانند:بر چه مبنای قانونی این منابع جابهجا شدهاند؟چه کسانی این تصمیمها را گرفتهاند؟چرا منابعی که میتوانست صرف بهبود وضعیت کارکنان و خدمات دانشجویی شود، به سمت پرداختهای خاص هدایت شده است؟امروز دیگر بحث فقط حقوق نیست؛ بحث اعتماد عمومی است.وقتی کارمند دانشگاه با افزایش ناچیز حقوق، تورم و مشکلات معیشتی را تحمل میکند، اما همزمان خبر افزایشهای بسیار بزرگ برای گروهی دیگر منتشر میشود، احساس بیعدالتی اجتنابناپذیر است.شفافیت، پاسخگویی و اجرای یک نظام پرداخت عادلانه، کمترین انتظاری است که کارکنان دانشگاهها از مسئولان دارند.سؤال همچنان پابرجاست: منابع این پرداختها دقیقاً از کجا آمده است و چرا عدالت در توزیع آن رعایت نشده است؟
.
دروغی که یک حقیقت بزرگ را برملا کرد!در ماجرای تلفن رئیس جمهور !!! شاید برخی تصور کنند تمام ماجرا به این ختم میشود که «حقوق هیأت علمی پرداخت شده یا نشده است». اما اتفاق مهمتر، پردهبرداری از واقعیتی بود که مدتها تلاش میشد دیده نشود.
اگر دولت برای تأمین حقوق اعضای هیأت علمی با کمبود منابع مواجه شده است، این یعنی نظام پرداخت به نقطهای رسیده که حتی خزانه دولت نیز زیر بار آن به زحمت افتاده است.سالها به کارمندان دانشگاه گفته شد: «بودجه نداریم...» «اعتبار نیست...» «شرایط کشور اجازه نمیدهد...»اما در همان زمان، کارمندان با افزایشهایی در حدود ۲۰ درصد روبهرو بودند؛ در حالی که درباره افزایشهای بسیار بالاتر، حتی تا حدود ۱۰۰ درصد برای برخی پرداختهای اعضای هیأت علمی، گزارشها و انتقادهای گستردهای مطرح شد.این فقط یک تبعیض نیست؛ بلکه پرسشی جدی درباره عدالت در توزیع منابع عمومی است.از همه مهمتر، پرسشی است که دیگر نمیتوان از آن فرار کرد:آیا بخشی از این پرداختها از محل درآمدهای اختصاصی دانشگاهها و از سرفصلهایی انجام شده که منتقدان معتقدند برای کارکنان، رفاه دانشجویان یا سایر مأموریتهای دانشگاه پیشبینی شدهاند؟اگر پاسخ مثبت است، مردم، کارمندان و دانشجویان حق دارند بدانند:بر چه مبنای قانونی این منابع جابهجا شدهاند؟چه کسانی این تصمیمها را گرفتهاند؟چرا منابعی که میتوانست صرف بهبود وضعیت کارکنان و خدمات دانشجویی شود، به سمت پرداختهای خاص هدایت شده است؟امروز دیگر بحث فقط حقوق نیست؛ بحث اعتماد عمومی است.وقتی کارمند دانشگاه با افزایش ناچیز حقوق، تورم و مشکلات معیشتی را تحمل میکند، اما همزمان خبر افزایشهای بسیار بزرگ برای گروهی دیگر منتشر میشود، احساس بیعدالتی اجتنابناپذیر است.شفافیت، پاسخگویی و اجرای یک نظام پرداخت عادلانه، کمترین انتظاری است که کارکنان دانشگاهها از مسئولان دارند.سؤال همچنان پابرجاست: منابع این پرداختها دقیقاً از کجا آمده است و چرا عدالت در توزیع آن رعایت نشده است؟
.
۲۲۲«معیشت آبرومند، حق بدیهی هر کارمند است.»
با ما همراه شوید در کانال مطالبات کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد: بله:
https://ble.ir/employeemums
روبیکا:https://rubika.ir/employeemums* ایتا: https://eitaa.com/joinchat/3743745583C772a5cb517
با احترام
#تورم #هزینه_معیشت #عدالت_در_پرداخت #کارکنان_سلامت
با ما همراه شوید در کانال مطالبات کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد: بله:https://ble.ir/employeemums
روبیکا:https://rubika.ir/employeemums* ایتا: https://eitaa.com/joinchat/3743745583C772a5cb517
با احترام
#تورم #هزینه_معیشت #عدالت_در_پرداخت #کارکنان_سلامت
۱۰
افزایش حقوق کارمندان با عادی شدن شرایط پیگیری میشودعضو کمیسیون اجتماعی مجلس با بیان اینکه در شرایط کنونی کشور، اجرای افزایش حقوق کارکنان ممکن است در کوتاهمدت امکانپذیر نباشد، گفت: این موضوع همچنان در اولویت مجلس قرار دارد و با عادی شدن شرایط پیگیری خواهد شد.احمد فاطمی نماینده بابل در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به موضوع اجرای فوقالعاده خاص برای کارکنان دستگاههای اجرایی، گفت: بر اساس جزء سه بند ب ماده ۱۰۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت، دولت مجاز است به منظور ایجاد عدالت در پرداخت، افزایش بهرهوری و نگهداشت نیروی انسانی در دستگاههای اجرایی، نسبت به پرداخت فوقالعاده خاصِ مشمول کسور قانونی اقدام کند.وی افزود: این موضوع از اهمیت زیادی برخوردار است، چرا که برخی دستگاههای اجرایی و حدود ۱۰ وزارتخانه، میانگین حقوق بسیار پایینی دارند و فاصله قابل توجهی میان حقوق و دستمزد کارکنان آنها با کارکنان سایر دستگاهها وجود دارد.لذابرهمین اساس قانون برنامه هفتم به دولت اختیار داده است تا بتواند فوقالعاده خاص را در این دستگاهها برای کارکنان اعمال کند تا بخشی از تبعیض موجود در پرداخت حقوق و دستمزد کاهش پیدا کند.️ به ما بپیوندید ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء«معیشت آبرومند، حق بدیهی هر کارمند است.» با ما همراه شوید در کانال مطالبات کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد: * بله:https://ble.ir/employeemumsبا احترام
#تورم #هزینه_معیشت #عدالت_در_پرداخت #کارکنان_سلامت
۴
️ پیام هیأت علمی در گروه خودشان ، ببینید افزایش های ۱۰۰ درصدی انحصاری به کجا میرود ؟!!!آقای دکتر مگر دلار بخریم و طلا که وقت نخواهد در غیر اینصورت هر کاری ولو کار در اسنپ هم وقت گیره ... شما احتمالا سالهای قبل هیئت علمی شدید که چنین تجویزی میفرمایید. به ما بپیوندید ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء«معیشت آبرومند، حق بدیهی هر کارمند است.» با ما همراه شوید در کانال مطالبات کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد: * بله:https://ble.ir/employeemumsبا احترام
#تورم #هزینه_معیشت #عدالت_در_پرداخت #کارکنان_سلامت....
۴شرط جدید برای بازنشستگی اعلام شدمدیرکل امور فنی صندوق بازنشستگی کشوری: میزان سابقۀ خدمت الزامی برای بازنشستگی برخی گروهها با توجه به سابقۀ خدمت قابلقبول آنان در تاریخ لازمالاجرا شدن قانون، سوم مرداد ۱۴۰۳ افزایش یافته؛ با این حال افرادی که در این تاریخ بیش از ۲۸ سال سابقۀ خدمت برای بازنشستگی داشتهاند، مشمول نخواهند بود.میزان افزایش سابقۀ خدمت برای سایر کارکنان نیز متناسب با سابقۀ خدمت آنان تعیین شده:۲۵ تا ۲۸ سال سابقه، به ازای هر سال تا بازنشستگی ۲ ماه۲۰ تا ۲۵ سال سابقه ۳ ماه۱۵ تا ۲۰ سال سابقه ۴ ماه به سنوات الزامی بازنشستگی اضافه میشود.افزایش سابقۀ خدمت با رسیدن آقایان به ۶۲ سالگی و خانمها به ۵۵ سالگی متوقف میشود. همچنین ایثارگران، معلولان، شاغلان مشاغل سخت و زیانآور و برخی از بانوانی که پیش از لازمالاجرا شدن قانون شرایط قانونی بازنشستگی را احراز کردهاند، مشمول نخواهند بود.
.
🟡 #پیام_همکار
جناب آقای رئیسجمهور، دغدغه شما درباره تأخیر در پرداخت حقوق اعضای هیئت علمی قابل احترام است، اما انتظار داریم وضعیت معیشتی کارکنان متخصص دانشگاهها نیز با همان حساسیت دیده شود. سالهاست کارکنان دانشگاهها با وجود نقش مؤثر در اداره آموزش عالی، از تبعیض در نظام پرداخت و کاهش قدرت خرید رنج میبرند. ادامه این روند، انگیزه نیروهای متخصص را کاهش داده و میتواند به تضعیف سرمایه انسانی دانشگاهها منجر شود. درخواست ما امتیاز ویژه نیست، بلکه اجرای عدالت، رفع تبعیض و بازنگری منصفانه در نظام پرداخت برای همه ارکان دانشگاه است. امیدواریم دولت با شنیدن صدای کارکنان، برای رفع این نابرابریها اقدامات عملی و مؤثر انجام دهد.
هعیییی روزگارر
🟡🟡🟡🟡🟡
🟡 #پیام_همکار
جناب آقای رئیسجمهور، دغدغه شما درباره تأخیر در پرداخت حقوق اعضای هیئت علمی قابل احترام است، اما انتظار داریم وضعیت معیشتی کارکنان متخصص دانشگاهها نیز با همان حساسیت دیده شود. سالهاست کارکنان دانشگاهها با وجود نقش مؤثر در اداره آموزش عالی، از تبعیض در نظام پرداخت و کاهش قدرت خرید رنج میبرند. ادامه این روند، انگیزه نیروهای متخصص را کاهش داده و میتواند به تضعیف سرمایه انسانی دانشگاهها منجر شود. درخواست ما امتیاز ویژه نیست، بلکه اجرای عدالت، رفع تبعیض و بازنگری منصفانه در نظام پرداخت برای همه ارکان دانشگاه است. امیدواریم دولت با شنیدن صدای کارکنان، برای رفع این نابرابریها اقدامات عملی و مؤثر انجام دهد.
هعیییی روزگارر
🟡🟡🟡🟡🟡
۱۴۳۲
در مواجهه با مسائل مختلف ،
یک «برده فکری» میپرسد :آیا فلان کار "قانونی"است ؟
اما یک «آزاداندیش» خواهد پرسید :آیا فلان کار ، "درست و انسانی"است ؟
به ما بپیوندید ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء«معیشت آبرومند، حق بدیهی هر کارمند است.»
با ما همراه شوید در کانال مطالبات کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد: * بله:https://ble.ir/employeemums
با احترام
#تورم #هزینه_معیشت #عدالت_در_پرداخت #کارکنان_سلامت....
یک «برده فکری» میپرسد :آیا فلان کار "قانونی"است ؟اما یک «آزاداندیش» خواهد پرسید :آیا فلان کار ، "درست و انسانی"است ؟ به ما بپیوندید ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء«معیشت آبرومند، حق بدیهی هر کارمند است.» با ما همراه شوید در کانال مطالبات کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد: * بله:https://ble.ir/employeemumsبا احترام
#تورم #هزینه_معیشت #عدالت_در_پرداخت #کارکنان_سلامت....
۳
.
🟡 #پیام_همکار
برای دانشگاهی کار نکنید که فقط میگوید: «ما یک خانواده هستیم.» برای دانشگاهی کار کنید که بگوید: «ما میدانیم تو هم یک خانواده داری.»
احترام به کارمند، فقط با شعار نیست؛با پرداخت بهموقع حقوق، رعایت عدالت سازمانی، توجه به معیشت و حفظ کرامت کارکنان معنا پیدا میکند.
دانشگاهی موفق است که بداند:کارمندِ آرام، خانوادهای آرام و دانشگاهی پویا میسازد.
🟡 🟡 🟡
🟡 #پیام_همکار
برای دانشگاهی کار نکنید که فقط میگوید: «ما یک خانواده هستیم.» برای دانشگاهی کار کنید که بگوید: «ما میدانیم تو هم یک خانواده داری.»احترام به کارمند، فقط با شعار نیست؛با پرداخت بهموقع حقوق، رعایت عدالت سازمانی، توجه به معیشت و حفظ کرامت کارکنان معنا پیدا میکند.
دانشگاهی موفق است که بداند:کارمندِ آرام، خانوادهای آرام و دانشگاهی پویا میسازد.
🟡 🟡 🟡
۲۰۳