اهل آرامش که شدیشاد کردن دیگرانبیشتر از شاد کردن خودتبه دلت می چسبد و از این کار،حال خوشی پیدا میکنی!از درون به خود میبالیارزشمندتر از همیشه ات میشویبه این نقطه که برسیآرامش وجودت را فرا میگیردارامشگرمیشوی!نه به راحتی می رنجیو نه به آسانی می رنجانی!ارامش سهم دلهایی ستکه نگاهشان به نگاه خداوند است.@farhangiemdadpaveh
۱
ما انسانها با میلیاردها رشتهی نامرئی بههم وصلیم؛
با عشقیکه میورزیم، با دعاییکه در حق دیگری میکنیم، با لبخندی که نثار میکنیم، با اشکیکه برای غم دیگری میریزیم، با چند تا کلمه احوالپرسی ساده وقتیبه دلمان میافتد باید احوالِ کسی را بپرسیم حتی وقتی اطمینان داریم هیچکاری از عهدهی ما برنمیآید.
ما آدمها بههم وصلیم که غمِ دوست، غمِ خودمان میشود حتی اگر چیزی نمیگوییم.پس:سرِ رشتههای الفت و محبت را محکم نگهدارید تا در شبهای تاریک غم افزا، نوری شود؛ تا در سرمای کُشندهی اندوه و از دست دادن، گرمایی ببخشد...محکم نگهدارید رشتههای الفت و محبت را که جهان بیمحبت، میتواند تجربهی جهنم باشد.@farhangiemdadpaveh
با عشقیکه میورزیم، با دعاییکه در حق دیگری میکنیم، با لبخندی که نثار میکنیم، با اشکیکه برای غم دیگری میریزیم، با چند تا کلمه احوالپرسی ساده وقتیبه دلمان میافتد باید احوالِ کسی را بپرسیم حتی وقتی اطمینان داریم هیچکاری از عهدهی ما برنمیآید.ما آدمها بههم وصلیم که غمِ دوست، غمِ خودمان میشود حتی اگر چیزی نمیگوییم.پس:سرِ رشتههای الفت و محبت را محکم نگهدارید تا در شبهای تاریک غم افزا، نوری شود؛ تا در سرمای کُشندهی اندوه و از دست دادن، گرمایی ببخشد...محکم نگهدارید رشتههای الفت و محبت را که جهان بیمحبت، میتواند تجربهی جهنم باشد.@farhangiemdadpaveh
۵ قانون شاد زیستن ۱.اگر شما چیزی را دارید و آن را دوست دارید لذت ببرید. ۲.اگر شما چیزی را دوست ندارید از آن دوری جویید.۳.اگر شما چیزی را دوست ندارید و نمیتوانید از آن دوری کنید،آن را تغییر دهید.۴.اگر شما چیزی را دوست ندارید و نمیتوانید از آن دور شوید ونمیتوانید تغییر دهید آن را بپذیرید.۵.با تغییر دادن نگرشتان به نسبت چیزهایی که دوست ندارید آن ها را بپذیرید.همیشه شادمان بودن امری پسندیده نیست بلکه شادی و غم با هم هستند@farhangiemdadpaveh
نماز یکی از وظیفههای مهم دینی و بالاترین عبادتیست که مذهب مقدس اسلام آن را پایه و ستون دین میشمارد، "إن الصلاة هي عماد الدين" و ترک آن را گناهی بزرگ و نابخشودنی میداند. چون نماز افزون بر بُعد الاهی، از نظر جسمی و روحی عبادتیست انسانساز.
خداوند متعال خطاب به پیامبرﷺ فرموده است: اى محمدﷺ بخوان آنچه از كتاب آسمانى را كه به تو وحى شده است و نماز را بر پاى دار. كه نماز از کارهاى ناشايست و ناپسند باز مى دارد. و حقّا كه ياد خداوند بزرگتر است و خداوند آنچه را مى كنيد، مىداند.《عنکبوت45》.
نماز شرط نجات، و نگهبان ایمان است؛ و فریضهی دائمیست که به طور مطلق بر عبد و آزاد و غنی و فقیر، تندرست و بیمار، مسافر و غیر مسافر، واجب شده؛ به گونهیی که هیچگاه، حتی در میدان جنگ و کارزار از هیچ انسان بالغ و عاقل ساقط نمیشود.
بنابراین باید با بصیرت در برابر هشدار خداوند زانوی تامل زد که فرمود: پس وای بر نمازگزاران. همان کسانی که از نماز خویش غافلاند. 《ماعون4/5》.
برکات دنیوی و اُخروی نماز
@farhangiemdadpaveh
خداوند متعال خطاب به پیامبرﷺ فرموده است: اى محمدﷺ بخوان آنچه از كتاب آسمانى را كه به تو وحى شده است و نماز را بر پاى دار. كه نماز از کارهاى ناشايست و ناپسند باز مى دارد. و حقّا كه ياد خداوند بزرگتر است و خداوند آنچه را مى كنيد، مىداند.《عنکبوت45》.
نماز شرط نجات، و نگهبان ایمان است؛ و فریضهی دائمیست که به طور مطلق بر عبد و آزاد و غنی و فقیر، تندرست و بیمار، مسافر و غیر مسافر، واجب شده؛ به گونهیی که هیچگاه، حتی در میدان جنگ و کارزار از هیچ انسان بالغ و عاقل ساقط نمیشود.
بنابراین باید با بصیرت در برابر هشدار خداوند زانوی تامل زد که فرمود: پس وای بر نمازگزاران. همان کسانی که از نماز خویش غافلاند. 《ماعون4/5》.
برکات دنیوی و اُخروی نماز
@farhangiemdadpaveh
زنبور، هیچگاه در مسیر حیات خود ویرانگری نمیکند. آنچه را نیاز دارد، با دقت، مهارت و حس ظریفی از احترام، از دل طبیعت گردآوری میکند؛ بیآنکه شکلی از گل را بر هم زند یا لطمهای به زیبایی آن وارد کند. حضورش سازنده است، بیصدا اما پُرثمر، و رفتارش نمونهای از همزیستی مسالمتآمیز با جهان پیرامون اوست.
چنین الگویی میتواند الهامبخش ما در زندگی انسانیمان باشد؛ اینکه زندگی کنیم بیآنکه آسیبی بزنیم، با مهارت، درک، ظرافت و احترام عمل کنیم. حضورمان در جهان، میتواند سرشار از سازندگی، ملاحظهگری و انساندوستی باشد، اگر بیاموزیم با لطافت رفتار کنیم و با آگاهی گام برداریم.
انسانیت، در زیستنِ بیآزار، درک عمیق از اطراف و احترام به حریم زندگی دیگران متجلی میشود. هرچه بودنمان سرشار از آگاهی، لطافت و مسئولیت پذیری باشد، اثر حضور ما نیز پربارتر و ماندگارتر خواهد بود. بیاموزیم در این جهان، همچون زنبور، بهرهمند باشیم بیآنکه ویران کنیم، و لذت ببریم بیآنکه بهچیزی یا کسی آسیب رساند.@farhangiemdadpaveh
چنین الگویی میتواند الهامبخش ما در زندگی انسانیمان باشد؛ اینکه زندگی کنیم بیآنکه آسیبی بزنیم، با مهارت، درک، ظرافت و احترام عمل کنیم. حضورمان در جهان، میتواند سرشار از سازندگی، ملاحظهگری و انساندوستی باشد، اگر بیاموزیم با لطافت رفتار کنیم و با آگاهی گام برداریم.
انسانیت، در زیستنِ بیآزار، درک عمیق از اطراف و احترام به حریم زندگی دیگران متجلی میشود. هرچه بودنمان سرشار از آگاهی، لطافت و مسئولیت پذیری باشد، اثر حضور ما نیز پربارتر و ماندگارتر خواهد بود. بیاموزیم در این جهان، همچون زنبور، بهرهمند باشیم بیآنکه ویران کنیم، و لذت ببریم بیآنکه بهچیزی یا کسی آسیب رساند.@farhangiemdadpaveh۱۶ عادت انسانهای قدیم که زندگیشان را شاد و سالم نگهداشته بود هرچند مثل انسانهای امروزی موفق و ثروتمند و باسواد نبودند.
۱. صبح زود و قبل از طلوع خورشید بیدار میشدند.
۲. کارِ بدنی روزانه و سخت انجام میدادند.
۳. بهقول و قرارها؛ حتی قول و قرارهای کوچک پایبند و بهطور کلی مسئولیتپذیر و متعهدتر بودند.
۴. زندگیِ ساده و کم هزینهتری از ما داشتند.
۵. بسیار بیشتر از ما با طبیعت در ارتباط بودند.
۶. کارهای ناخوشایند را بدون غرزدن انجام میدادند.
۷. روحیه مهماننوازی داشتند..
۸- کمتر یکجا مینشستند و اکثراً در حال حرکت بودند.
۹- دورهمیهای سالم و بدون تشریفات داشتند و بیشتر از ما با هم صحبت و گفتوگو میکردند.
۱۰- با خاک و خورشید و خدا تماس بیشتری داشتند. از نور خدا، نور خورشید و ویتامینها و بوی خاک، بهرههای زیادی میبردند.
۱۱- صاف و صادق بودند. فیلم، بازی نمیکردند. دوستی و دشمنیشان واضح بود و آن را با صراحت اعلام میکردند.
۱۲- کمتر از مواد شیمایی و دارو استفاده میکردند. به بدنشان فرصت میدادند خودش را بازسازی و ترمیم کند. طول عمر لذتبخش و با عزتی داشتند.
۱۳- مرگ برای آنان قابل هضم و پذیرش بود. با هر قیمتی حاضر به ادامه زندگی نبودند.
۱۴- همانگونه که بودند خودشان را قبول داشتند و با رنگ و لعاب و جراحیهای عجیب و غریب، خودشان و همدیگر را فریب نمیدادند.
۱۵- بدون داشتن توقع برای جبران و معاملههای کودکانه، به یاری هم میشتافتند و بدون پردهپوشی، آنچه را داشتند با هم تقسیم میکردند و میخوردند.
۱۶- به اندازهی نیاز تولید و مصرف میکردند و میساختند. نه مثل امروزیها برای نوهها و نتیجهها و ندیدهها و … بخرند و پسانداز کنند و بسازند.@farhangiemdadpaveh
۱. صبح زود و قبل از طلوع خورشید بیدار میشدند.
۲. کارِ بدنی روزانه و سخت انجام میدادند.
۳. بهقول و قرارها؛ حتی قول و قرارهای کوچک پایبند و بهطور کلی مسئولیتپذیر و متعهدتر بودند.
۴. زندگیِ ساده و کم هزینهتری از ما داشتند.
۵. بسیار بیشتر از ما با طبیعت در ارتباط بودند.
۶. کارهای ناخوشایند را بدون غرزدن انجام میدادند.
۷. روحیه مهماننوازی داشتند..
۸- کمتر یکجا مینشستند و اکثراً در حال حرکت بودند.
۹- دورهمیهای سالم و بدون تشریفات داشتند و بیشتر از ما با هم صحبت و گفتوگو میکردند.
۱۰- با خاک و خورشید و خدا تماس بیشتری داشتند. از نور خدا، نور خورشید و ویتامینها و بوی خاک، بهرههای زیادی میبردند.
۱۱- صاف و صادق بودند. فیلم، بازی نمیکردند. دوستی و دشمنیشان واضح بود و آن را با صراحت اعلام میکردند.
۱۲- کمتر از مواد شیمایی و دارو استفاده میکردند. به بدنشان فرصت میدادند خودش را بازسازی و ترمیم کند. طول عمر لذتبخش و با عزتی داشتند.
۱۳- مرگ برای آنان قابل هضم و پذیرش بود. با هر قیمتی حاضر به ادامه زندگی نبودند.
۱۴- همانگونه که بودند خودشان را قبول داشتند و با رنگ و لعاب و جراحیهای عجیب و غریب، خودشان و همدیگر را فریب نمیدادند.
۱۵- بدون داشتن توقع برای جبران و معاملههای کودکانه، به یاری هم میشتافتند و بدون پردهپوشی، آنچه را داشتند با هم تقسیم میکردند و میخوردند.
۱۶- به اندازهی نیاز تولید و مصرف میکردند و میساختند. نه مثل امروزیها برای نوهها و نتیجهها و ندیدهها و … بخرند و پسانداز کنند و بسازند.@farhangiemdadpaveh
۳
تا حالا شده چیزی رو جایی بذارید، و در مدت زمان کوتاهی فراموش کنید که اون رو کجا گذاشتید؟این موضوع دلیل علمی داره، کلیپ رو ببینید.
مجله علمی-ادبی "نگار" @negarandeh57
مجله علمی-ادبی "نگار"
@negarandeh57 
بیماریِ خاموشی وجود دارد
به نامِ «عادت کردن به نعمت»و نشانههایی دارد:
اینکه به نعمتهای خدا خو بگیریچنانکه گویی دیگر نعمت نیستند
اینکه به خانه برگردی و خانوادهات را سالم ببینیو برایش شکرگزار نباشی
اینکه هرچه میخواهی بخریبیآنکه شکرِ خدای بخشنده را بهجا آوری
اینکه در آرامش و امنیت بیدار شویو خدا را سپاس نگویی
شکرگزاری را همنشینِ خود کنتا نعمتهایت، ماندگار بماند.
صدقه جاریه
لطفاً انتشار دهید
به نامِ «عادت کردن به نعمت»و نشانههایی دارد:
اینکه به نعمتهای خدا خو بگیریچنانکه گویی دیگر نعمت نیستند
اینکه به خانه برگردی و خانوادهات را سالم ببینیو برایش شکرگزار نباشی
اینکه هرچه میخواهی بخریبیآنکه شکرِ خدای بخشنده را بهجا آوری
اینکه در آرامش و امنیت بیدار شویو خدا را سپاس نگویی
شکرگزاری را همنشینِ خود کنتا نعمتهایت، ماندگار بماند.
صدقه جاریه لطفاً انتشار دهید 
سلام. ،. صبح روز جمعه شما بخیر.هرکس میتواند با رنج های دیگری همدردی کند ،اما خشنود شدن از موفقیت های دیگری سرشت بسیار پاکی میخواهد.توکل و امیدم فقط بتوست ای خدای مهربان. اللهم صلی علی محمد وعلی آل محمد ، التماس دعا