۳۲۵
۱۹:۵۲
۳۲۷
۱۹:۵۲
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۳۲۷
۱۹:۵۲
۳۲۸
۱۹:۵۲
۳۲۹
۱۹:۵۲
۳۳۰
۱۹:۵۲
مجتمع ها و به اصطلاح "مال" هایی که اگر وارد آن ها می شدی گویی پایت را گذاشته ای وسط لاس وگاس! از حجاب فاجعه دیگران شرمت می شد و از وضعیت دستشویی های ایستاده ساخته شده در آن جا دیوار ذهنی حیا در تصوراتت فرو می ریخت...از طرف دیگر، پایم را که در مترو می گذاشتم می دانستم که قرار است با جلوه هایی ناآشنا رو در رو شوم.آری! تهران برایم آن زمان نماد مجسم یک خودباختگی فرهنگی و یک غرب زدگی تمام عیار شده بود و این احساس موذب بودن مرا رها نمی کرد.و شاید این فکر مرا درگیر کرده بود که حضرت آقا کدام مردم را می بیند که آن قدر به آنها اعتماد و اطمینان دارد و امیدش به آینده قطع نمی شود؟ مگر با این وضعیت فرهنگی می توان به قله رسید؟ احساس می کردم فاصله مان با قله خیلی زیاد است که حضرت آقا فرمودند: "قله نزدیک است، خستگی ممنوع!" و من مانده بودم و حیرت از سخنان رهبرم... و اما الان الان از هر زمان دیگر سخنان رهبر شهیدم را بیشتر می فهمم. اینجا دیگر آن تهران خودباخته نیست. گویی خون پاک و مطهر امام شهیدمان در شهر روانه شده؛ آن تصاویر و جلوه های آزاردهنده را شسته و برده است و جایش درخت های مقاومت کاشته است! اینجا در تهران دیگر آن چیزی که جلوه می کند حجاب های کشف شده و برج های سر به فلک کشیده و مبتذلیات کف خیابانی نیست. بلکه تهران شده است قلب تپنده جبهه حق! کف خیابانش، خط مقدم جنگ است و پرچم های ایران بخش جدایی ناپذیر میادینش شده است. و مردم... و جمعیت حیرت انگیزی از مردم که ۹۰ شب کف خیابان را رها نکرده و پرچم را از خود جدا نمی کنند...آری! اینها همان مردم تهران هستند. همان هایی که آقای شهید می دیدشان و من نمی دیدم. همان هایی که امام امت پرورششان داده بود و آن ها را آماده جنگیدن کرده بود...ِآری! تهران حقیقی همین است! تهرانی از جنس مقاومت و استقامت! تهرانی از جنس ایثار و شهادت! تهرانی از جنس ماندن و شجاعت! به تهران مقدس سلام کنید...```
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱K
۶:۵۲
۱K
۶:۵۲
۱K
۶:۵۲
۱K
۶:۵۲