نکته بعدی اینکه دو نفر توی یک گروه نباید مطلب مشترک و تکراری رو کار کنند
۶۳۱۱۱بچه ها چند تا نکته:اول اینکه ارائه هاتون رو باید توی ایمیل بفرستید که آدرس شو میزارم براتون، فعلا ی کوچولو مشکل داره حلش کنم قرار میدم براتون.دوم راجب تایم تحویل هم با اجازه استاد فاطمی یک روز تمدیدش میکنیم و تا آخر شب شنبه ۹ ام ارسال کنید.سوم هم اینکه اگه مستقیم ویدئو رو توی ایمیل بفرستید بهتره اما اگه نشد و خواستید جایی آپلودش کنید که لینک شو بفرستید حواستون باشه که لینکه منقضی نشه و موقع برسیش به مشکل نخوریم.
۱۴آدرس ایمیل helli3fizik9@gmail.com
helli3fizik9@gmail.com۲۰۴بچه ها توی متن ایمیل تون حتما اسم و فامیل خودتون و کلاس تون و شماره گروه تون رو بنویسید
۱۷۲پسرا امروز روز آخر تحویل ارائه هاتونه ها حواستون باشه!
۱۶۴کلا ۵ دقیقه ویدئو ضبط میکنید میشه نمره پایان ترم تون بعد ناراحت هم هستید...
۲۱۴۲۱۱بچه ها این واسه بار چندمپروژه هایی که توی ایمیل فرستادید فقط برسی میشه، هرجایی غیر از بفرستید گم میشه و موقع برسی فراموش میشهتلاش تونو کنید خودتون آپلود کنید ولی اگه نشد واسه دوستاتون بفرستید اونا واسه شما رو هم بفرستند
۹۲بازارسال شده از آشیانه۱۶
کاریزمای دینی، سرمایه معنوی و «وُدّ» الهی: تأملی جامعهشناختی در نسبت اقتدار و محبت اجتماعی
در جامعهشناسی دین، شخصیتهای کاریزماتیک صرفاً افرادی برخوردار از جذابیت فردی یا مهارتهای ارتباطی نیستند؛ آنان حامل نوعی اقتدار معنابخشاند که در بزنگاههای تاریخی، توانایی بسیج عاطفه، اعتماد و کنش جمعی را پیدا میکنند. در اندیشه «ماکس وبر»(جامعهشناس آلمانی) کاریزما یکی از سرچشمههای مشروعیت اجتماعی است که پیروان را نه از رهگذر اجبار، بلکه بر پایه ایمان و اعتماد، پیرامون یک شخصیت گرد میآورد. با این حال، جامعهشناسی دین نشان میدهد که در سنتهای توحیدی، منشأ این نفوذ را نمیتوان تنها با عوامل روانشناختی یا ساختارهای اجتماعی توضیح داد؛ بلکه در کنار این عوامل، باید به ساحت الهی و معنوی نیز توجه کرد.
از این منظر، آیه شریفه «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا» (مریم: ۹۶)، تبیینی ژرف از منشأ اقتدار معنوی ارائه میکند. قرآن، محبوبیت و نفوذ اجتماعی را صرفاً حاصل تکنیکهای رهبری یا سازوکارهای قدرت نمیداند، بلکه آن را ثمره ایمان، عمل صالح و جعل الهیِ محبت در دلهای مردم معرفی میکند. بر پایه این چارچوب، از منظر جامعهشناسی دین میتوان تحلیل کرد که استمرار نفوذ و مرجعیت شخصیتهایی چون «ایت الله العظمی سید علی خامنهای» برای بخش قابل توجهی از جامعه مؤمن، تنها با تبیینهای سیاسی یا سازمانی قابل فهم نیست، بلکه در پیوند میان سرمایه دینی، اعتماد اجتماعی و آنچه قرآن از آن با عنوان «وُدّ» الهی یاد میکند، معنا مییابد؛ محبتی که در باور دینی، موهبتی فراتر از محاسبات متعارف اجتماعی است.
و چه نیکو «رودکی», حقیقت اثرگذاری شخصیتهای بزرگ را در این بیت جاودانه به تصویر کشیده است:«وز شمارِ دو چشم، یک تن کموز شمارِ خرد، هزاران بیش»
روح الله قاسمی
در جامعهشناسی دین، شخصیتهای کاریزماتیک صرفاً افرادی برخوردار از جذابیت فردی یا مهارتهای ارتباطی نیستند؛ آنان حامل نوعی اقتدار معنابخشاند که در بزنگاههای تاریخی، توانایی بسیج عاطفه، اعتماد و کنش جمعی را پیدا میکنند. در اندیشه «ماکس وبر»(جامعهشناس آلمانی) کاریزما یکی از سرچشمههای مشروعیت اجتماعی است که پیروان را نه از رهگذر اجبار، بلکه بر پایه ایمان و اعتماد، پیرامون یک شخصیت گرد میآورد. با این حال، جامعهشناسی دین نشان میدهد که در سنتهای توحیدی، منشأ این نفوذ را نمیتوان تنها با عوامل روانشناختی یا ساختارهای اجتماعی توضیح داد؛ بلکه در کنار این عوامل، باید به ساحت الهی و معنوی نیز توجه کرد.
از این منظر، آیه شریفه «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا» (مریم: ۹۶)، تبیینی ژرف از منشأ اقتدار معنوی ارائه میکند. قرآن، محبوبیت و نفوذ اجتماعی را صرفاً حاصل تکنیکهای رهبری یا سازوکارهای قدرت نمیداند، بلکه آن را ثمره ایمان، عمل صالح و جعل الهیِ محبت در دلهای مردم معرفی میکند. بر پایه این چارچوب، از منظر جامعهشناسی دین میتوان تحلیل کرد که استمرار نفوذ و مرجعیت شخصیتهایی چون «ایت الله العظمی سید علی خامنهای» برای بخش قابل توجهی از جامعه مؤمن، تنها با تبیینهای سیاسی یا سازمانی قابل فهم نیست، بلکه در پیوند میان سرمایه دینی، اعتماد اجتماعی و آنچه قرآن از آن با عنوان «وُدّ» الهی یاد میکند، معنا مییابد؛ محبتی که در باور دینی، موهبتی فراتر از محاسبات متعارف اجتماعی است.
و چه نیکو «رودکی», حقیقت اثرگذاری شخصیتهای بزرگ را در این بیت جاودانه به تصویر کشیده است:«وز شمارِ دو چشم، یک تن کموز شمارِ خرد، هزاران بیش»
روح الله قاسمی
خب سلام....با اینکه یکم دیر شد اما بنظرم الان بهترین تایم واسه خدافظیه چون هم عطش پایان سال تون خوابیده هم دم شروع کلاسای دوره دوم قراره کلی دل تنگ دوره اول شیدمیگن که همیشه اولین ها توی خاطره میمونن و من خیلی خوشحالم که اولین مواجه ام با سمپاد شما ها بودید...🫶بالاخره سال پر از چالش و به شدت عجیب و غریب و سخت واسه همه، تموم شد و نو سیبیل های دوره ۱۵ قراره وارد فضایی تازه تر از زندگی بشن؛ دوره ای که احتمالا دیگه خبری از شیطنت های بچگونه هفتم، برزخ بچگی و نوجوانی هشتم و تشنه دیده شدن نهم نیست. دوره دوم احتمالا قراره واسه خیلی هاتون پر از چالش های متفاوت درسی و غیر درسی باشه، از یک سو انتهاش به سمت کنکور میره و از طرف دیگه احتمالا درگیر مباحث پر تنش سیاسی و اعتقادی و رفتاری میشید و به دنبال جواب فوج فوج علامت سوال های ذهن تون میافتید.تمام تلاش من توی این یک سال این بود که در وهله اول به همه مون خوش بگذره و در کنار هم بتونیم چیزی یاد بگیریم و در جایگاه دوم درس و نمره و امتحان بود که امیدوارم خاطره خوبی از این بخش زندگی تون به یادگار برده باشید.زندگی همینه دیگه بچه ها... هر چیزی یک روزی شروع میشه و روز دیگه تموم میشه و وقت خدافظیه؛ چیزی که مهمه اینه سعی کنید تا اونجایی که میتونید از خودتون اثر مثبت و رد پای قشنگ توی دل آدما بزارید و اینو یادتون باشه که ما توی این دنیا صاحب هیچ چیزی نیستیم، اگه روزی به جایگاهی رسیدیم نوبت مون بوده و نباید بهش مغرور شیم و اگر هم روزی ازمون اون جایگاه رو گرفتن یا دنیا واسه مون تیره و تار شد نوبت مون تموم شده و باید منتظر نوبت بعدی باشیم نه اینکه خودمون رو سرزنش کنیم...سخن بسیار است و وقت کوتاه؛ هرچند که دوست دارم کلی دیگه باهاتون حرف بزنم اما امکانش نیست چون متن طولانی میشه و حوصله خوندن شو ندارید و از طرفی هم گویند :« کم گوی و گزیده گوی چون دُر...»خلاصه مطلب اینکه گرچه کلاس هایی که باهم داشتیم به پایان رسید اما رشته عمیق رفاقت بین مون هیچ وقت قطع نمیشه و هر موقع که دوست داشتید من کنارتونم تا دنیا رو حداقل واسه همدیگه به جای قابل تحمل تری تبدیل کنیم.دوستتون دارم و امیدوارم شاهد موفقیت هاتون در زندگی باشم و عشق شو ببرم؛ خدا پشت و پناهتون رفقای بامرام....
امیررضا صدقی _ نهم های دوره ۱۵ حلّی ۳
۲۰ تیر ۱۴۰۵.
میگن که همیشه اولین ها توی خاطره میمونن و من خیلی خوشحالم که اولین مواجه ام با سمپاد شما ها بودید...🫶بالاخره سال پر از چالش و به شدت عجیب و غریب و سخت واسه همه، تموم شد و نو سیبیل های دوره ۱۵ قراره وارد فضایی تازه تر از زندگی بشن؛ دوره ای که احتمالا دیگه خبری از شیطنت های بچگونه هفتم، برزخ بچگی و نوجوانی هشتم و تشنه دیده شدن نهم نیست. دوره دوم احتمالا قراره واسه خیلی هاتون پر از چالش های متفاوت درسی و غیر درسی باشه، از یک سو انتهاش به سمت کنکور میره و از طرف دیگه احتمالا درگیر مباحث پر تنش سیاسی و اعتقادی و رفتاری میشید و به دنبال جواب فوج فوج علامت سوال های ذهن تون میافتید.تمام تلاش من توی این یک سال این بود که در وهله اول به همه مون خوش بگذره و در کنار هم بتونیم چیزی یاد بگیریم و در جایگاه دوم درس و نمره و امتحان بود که امیدوارم خاطره خوبی از این بخش زندگی تون به یادگار برده باشید.زندگی همینه دیگه بچه ها... هر چیزی یک روزی شروع میشه و روز دیگه تموم میشه و وقت خدافظیه؛ چیزی که مهمه اینه سعی کنید تا اونجایی که میتونید از خودتون اثر مثبت و رد پای قشنگ توی دل آدما بزارید و اینو یادتون باشه که ما توی این دنیا صاحب هیچ چیزی نیستیم، اگه روزی به جایگاهی رسیدیم نوبت مون بوده و نباید بهش مغرور شیم و اگر هم روزی ازمون اون جایگاه رو گرفتن یا دنیا واسه مون تیره و تار شد نوبت مون تموم شده و باید منتظر نوبت بعدی باشیم نه اینکه خودمون رو سرزنش کنیم...سخن بسیار است و وقت کوتاه؛ هرچند که دوست دارم کلی دیگه باهاتون حرف بزنم اما امکانش نیست چون متن طولانی میشه و حوصله خوندن شو ندارید و از طرفی هم گویند :« کم گوی و گزیده گوی چون دُر...»خلاصه مطلب اینکه گرچه کلاس هایی که باهم داشتیم به پایان رسید اما رشته عمیق رفاقت بین مون هیچ وقت قطع نمیشه و هر موقع که دوست داشتید من کنارتونم تا دنیا رو حداقل واسه همدیگه به جای قابل تحمل تری تبدیل کنیم.دوستتون دارم و امیدوارم شاهد موفقیت هاتون در زندگی باشم و عشق شو ببرم؛ خدا پشت و پناهتون رفقای بامرام....امیررضا صدقی _ نهم های دوره ۱۵ حلّی ۳
۲۰ تیر ۱۴۰۵.
۲۳بازارسال شده از مسجد و نهاد دانشگاه امیرکبیر
نقطه نگاه جالب و پرافتخار یک استاد چینی که سالها سفیر چین در استرالیا نیز بوده است در پیام به دکتر روح الله باقرزاده از اساتید دانشگاه صنعتی امیرکبیرDear Prof. Roohollah,
I just want to say… what your people have shown the world lately is incredible. The way everyone came together to mourn, and then stood right back up—it proves something huge: these bullies can be stood up to. They aren’t invincible.
We all see how the West has been throwing its weight around for decades—bombing countries, pushing people around, thinking money and weapons make them untouchable. But Iran? You guys have been holding the line for years. And even when things got unbelievably dark, the whole nation didn’t break—it got tighter. That unity scares them more than any weapon ever could.
Honestly, it’s proof that brute force isn’t everything. When ordinary people lock arms and refuse to bow down, they can protect their home and their dignity. No question.
Just wanted to send some love and respect your way. Stay strong.
پیاماستاد عزیز، جناب آقای روحالله،فقط میخواستم بگویم... آنچه مردم شما در این مدت به جهان نشان دادهاند، واقعاً شگفتانگیز بوده است. اینکه همه برای سوگواری کنار هم ایستادند و بعد دوباره با قدرت برخاستند، حقیقت بزرگی را ثابت میکند: میتوان در برابر زورگویی ایستادگی کرد. زورگوها شکستناپذیر نیستند.همه ما میبینیم که کشورهای غربی طی دههها با تکیه بر قدرت خود عمل کردهاند؛ کشورها را بمباران کردهاند، به دیگران فشار آوردهاند و گمان کردهاند که پول و سلاح آنها را دستنیافتنی میکند. اما ایران سالهاست که ایستادگی کرده است. و حتی زمانی که اوضاع بهشدت دشوار شد، ملت از هم نپاشید؛ بلکه متحدتر شد. این همبستگی بیش از هر سلاحی میتواند برای مخالفانش نگرانکننده باشد.بهنظر من، این نشان میدهد که قدرت نظامی همهچیز نیست. وقتی مردم عادی دست در دست هم میگذارند و حاضر نمیشوند تسلیم شوند، میتوانند از خانه و کرامت خود دفاع کنند. در این تردیدی نیست.فقط خواستم محبت و احترامم را برای شما بفرستم. قوی و پایدار بمانید.
┄┄┅••=✧؛❁☫❁؛✧=••┅┄┄
کانال مسجد و نهاد دانشگاه امیرکبیربله || ایتا