میدونستی وقتی کودک زمین میخوره،اول به صورت مامان نگاه میکنه؟ کودک از واکنش مامان کمک میگیره تا بفهمه اتفاقی که افتاده چقدر جدیه. 🥺اگر مامان با ترس و اضطراب واکنش نشون بده، ممکنه کودک هم بیشتر بترسه و گریه کنه.
پس اگر آسیب جدی نیست، سعی کن اول آروم بمونی و با آرامش حالش رو بررسی کنی؛ بعد بهش کمک کن احساسش رو بیان کند.۱
آموزش در کلاس های درس و آموزش و پرورش چگونه باید باشد ؟
۱
*امروز رو با شکرگزاری شروع کن؛🥰برای نفس کشیدن، برای آرامش، برای فرصت تازهای که دوباره بهت داده شده.هرچی بیشتر شکر کنی، اتفاقهای خوب بیشتری وارد زندگیت میشه.امروزو با حس خوب بساز، چون حالِ امروزت، آیندهتو میسازه.سلام صبح زیباتون بخیر...
۱
هر حرکت، فقط یک تمرین برای بدن نیست؛گاهی فرصتیه برای اینکه چند دقیقه از شلوغی دنیا فاصله بگیری و دوباره خودت رو پیدا کنی. آروم حرکت کن، عمیق نفس بکش و به بدنت گوش بده؛قرار نیست با کسی رقابت کنی، فقط کافیه امروز کمی بهتر از دیروز باشی
آروم حرکت کن، عمیق نفس بکش و به بدنت گوش بده؛قرار نیست با کسی رقابت کنی، فقط کافیه امروز کمی بهتر از دیروز باشی۱سوالهایی که تجاوز به حریم خصوصیاند!
روح الله کریمی خویگانی
«کِی زن میگیری؟»«چرا شوهر نمی کنی؟»«چرا هنوز بچهدار نشدی؟» «یکی که کمه، دومی رو کِی میآری؟»«حقوقت چقدره؟»«چرا اینقدر لاغر/چاق شدی؟» «چی شد که جدا شدید؟» (جلوی جمع) «تا کِی میخوای بیکار بمونی؟» «این خونه رو چقدر خریدی؟»
ظاهرشون دلسوزیه، ولی از نظر روانشناسی، ورود بدون اجازه به خصوصیترین حوزههای زندگی آدمه: بدن، مال، رابطه، و مسیر زندگی. حریم خصوصی یعنی چی؟یعنی حق فرد برای اینکه تصمیم بگیره چه بخشی از زندگیش رو، کِی، و با کی در میون بذاره. این سوالها، حتی با نیت خوب، اگه بدون در نظر گرفتن مرز فرد پرسیده بشن، همین حریم رو نقض میکنن.من اگه خودم در معرض این سؤالات قرار بگیرم ترجیح میدم اینجوری پاسخ بدم:- «این موضوع الان برام مطرح نیست، ممنون که نگرانمی.»- «وقتی چیزی برای گفتن داشته باشم، خودم میگم.»- سکوت همراه با تغییر موضوع، هم یه پاسخ کاملاً معتبره.
این سوالها معمولاً از یه فرض فرهنگی میآد که «زندگی خصوصی، مال جمعه» انگار فرد باید حساب پس بده به خانواده گسترده، همسایه، همکار. اما سلامت روان با داشتن مرزهای شخصی گره خورده؛ وقتی این مرزها مدام نقض بشه، فرد یا پرخاشگر میشه یا منزوی.
https://eitaa.com/joinchat/724500680Ca2e4c89084
روح الله کریمی خویگانی «کِی زن میگیری؟»«چرا شوهر نمی کنی؟»«چرا هنوز بچهدار نشدی؟» «یکی که کمه، دومی رو کِی میآری؟»«حقوقت چقدره؟»«چرا اینقدر لاغر/چاق شدی؟» «چی شد که جدا شدید؟» (جلوی جمع) «تا کِی میخوای بیکار بمونی؟» «این خونه رو چقدر خریدی؟»
ظاهرشون دلسوزیه، ولی از نظر روانشناسی، ورود بدون اجازه به خصوصیترین حوزههای زندگی آدمه: بدن، مال، رابطه، و مسیر زندگی. حریم خصوصی یعنی چی؟یعنی حق فرد برای اینکه تصمیم بگیره چه بخشی از زندگیش رو، کِی، و با کی در میون بذاره. این سوالها، حتی با نیت خوب، اگه بدون در نظر گرفتن مرز فرد پرسیده بشن، همین حریم رو نقض میکنن.من اگه خودم در معرض این سؤالات قرار بگیرم ترجیح میدم اینجوری پاسخ بدم:- «این موضوع الان برام مطرح نیست، ممنون که نگرانمی.»- «وقتی چیزی برای گفتن داشته باشم، خودم میگم.»- سکوت همراه با تغییر موضوع، هم یه پاسخ کاملاً معتبره.
این سوالها معمولاً از یه فرض فرهنگی میآد که «زندگی خصوصی، مال جمعه» انگار فرد باید حساب پس بده به خانواده گسترده، همسایه، همکار. اما سلامت روان با داشتن مرزهای شخصی گره خورده؛ وقتی این مرزها مدام نقض بشه، فرد یا پرخاشگر میشه یا منزوی.
https://eitaa.com/joinchat/724500680Ca2e4c89084
۱تلنگر به خودم ما در مقابل تمام کارهایی که انجام می دهیم روزی باید جوابگو باشیم .روزی که زندگیمان راچون فیلمی جلویچشمانمان می آورند،وما با دیدن آن تازه می فهمیم که همه چیز حساب و کتاب داشت وما غافل بودیم .روزی که حسرت بازگشت ودرست کردن اعمالمان بیشتر از مجازات الهی ما را آزار خواهد داد .روزی که دیگر هیچ بازگشتی به گذشته نیست .امروز همان روز است که با خود آگاهی شاهد رفتارواعمالمان باشیم .مبادا دلی شکسته شود وحقی پایمال گردد .هر روزتان را همان روز حساب وکتاب کنید .شاید فردا دیر شده باشد .https://ble.ir/fmzt402
ما در مقابل تمام کارهایی که انجام می دهیم روزی باید جوابگو باشیم .روزی که زندگیمان راچون فیلمی جلویچشمانمان می آورند،وما با دیدن آن تازه می فهمیم که همه چیز حساب و کتاب داشت وما غافل بودیم .روزی که حسرت بازگشت ودرست کردن اعمالمان بیشتر از مجازات الهی ما را آزار خواهد داد .روزی که دیگر هیچ بازگشتی به گذشته نیست .امروز همان روز است که با خود آگاهی شاهد رفتارواعمالمان باشیم .مبادا دلی شکسته شود وحقی پایمال گردد .هر روزتان را همان روز حساب وکتاب کنید .شاید فردا دیر شده باشد .https://ble.ir/fmzt402۱
چرا کودک همهچیز را میجود؟گاهی جویدن مداوم وسایل، لباس، مداد یا حتی دست میتواند نشانهی نیاز به تحریک حسی دهانی (Oral Sensory Seeking) باشد.
بعضی کودکان برای تنظیم سطح هوشیاری، آرام شدن یا دریافت ورودی حسی بیشتر، به جویدن اشیا تمایل پیدا میکنند. اما جویدن مداوم همیشه فقط به دلیل مشکل حسی نیست و عواملی مانند: • دنداندرآوردن• اضطراب و هیجان• عادت رفتاری• نیاز به تنظیم خود• مشکلات رشدی یا حسینیز میتوانند نقش داشته باشند. بنابراین بهتر است کودک را فقط به دلیل «همهچیز جویدن» برچسب نزنیم. ارزیابی دقیق توسط کاردرمانگر حسی و در صورت نیاز گفتاردرمانگر میتواند به پیدا کردن علت و انتخاب راهکار مناسب کمک کند. هدف، فقط متوقف کردن جویدن نیست؛ بلکه باید نیاز حسی کودک را شناسایی و به شکل ایمن و مناسب تأمین کنیم.ارتباط با ادمین @fmmoshwer
https://ble.ir/fmzt402
خلاصه کتاب #علم #ثروتمند شدن" /> نویسنده: والاس واتلزثروتمند شدن نه شانس است و نه بازی بخت و اقبال، بلکه یک علم است. درست مثل قوانین ریاضی و فیزیک. قوانینی وجود دارد که اگر آنها را رعایت کنی، ثروت حتما به سمتت میآید. واتلز میگوید فقر هیچ فضیلتی ندارد؛ برعکس، برای اینکه بتوانی بهترین نسخهی خودت باشی و استعدادهایت را شکوفا کنی، نیاز داری امکانات و آزادی مالی داشته باشی. پس ثروتمند شدن فقط خواستهی شخصی نیست، یک وظیفه هم هست.
او توضیح میدهد که جهان از یک «مادهی بیشکل» ساخته شده؛ انرژیای خلاق که اندیشههای انسان را میگیرد و به شکل واقعی در دنیا ظاهر میکند. یعنی هر فکری که مدام در ذهنت تکرار میکنی، بهنوعی سفارش به جهان است. اگر ذهنت را روی کمبود و ترس متمرکز کنی، همان را دریافت خواهی کرد. اما اگر بر فراوانی و ثروت تمرکز کنی، جهان پاسخش را به تو میدهد.
واتلز میگوید کافی نیست فقط آرزو کنی یا رؤیاپردازی کنی. باید اندیشههایت را با ایمان و هدف روشن ترکیب کنی. مثلا اگر میخواهی خانهای داشته باشی، کافی نیست مدام به داشتن خانه فکر کنی؛ باید تصویری شفاف از آن خانه در ذهنت بسازی، باور داشته باشی که رسیدن به آن امکانپذیر است و بعد هر روز قدمی هرچند کوچک برای نزدیک شدن به آن برداری.
یکی از پیامهای کلیدی کتاب این است که جهان پر از منابع است. ثروت بینهایت وجود دارد. پس اگر تو ثروتمند شوی، مانع ثروتمند شدن دیگری نیستی. برعکس، با خلق ارزش تازه، سهم خودت و دیگران را هم زیاد میکنی. درست مثل کسی که یک نانوایی جدید راه میاندازد: او فقط از نانواهای دیگر چیزی نمیگیرد، بلکه نان بیشتری برای کل جامعه تولید میکند.
واتلز روی «عمل کردن در لحظهی حال» تأکید میکند. میگوید نباید منتظر شرایط بهتر یا زمان مناسبتر بمانی. هر فرصتی که امروز داری، بهترین موقعیت برای شروع است. مثلا اگر سرمایهی کمی داری، همین مقدار را درست مدیریت کن و با همان، بهترین محصول یا خدمت را ارائه بده.
او مینویسد تفاوت موفقها با دیگران در کارهای عجیب و غریب نیست؛ آنها همان کارهای روزمره را به «شیوهای خاص» انجام میدهند: با کیفیت، با تمرکز و با نیت مثبت. حتی اگر شغل سادهای مثل فروشندگی داشته باشی، میتوانی با برخورد خوب، خدمت عالی و صداقت، مشتریها را جذب کنی و ثروتت را افزایش بدهی.
سپاسگزاری یکی دیگر از ستونهای این علم است. وقتی بابت داشتههایت شکرگزار باشی، ناخودآگاه روی وفور تمرکز میکنی، نه کمبود. همین نگاه ذهنی، تو را آماده میکند که چیزهای بیشتری جذب کنی. مثل کشاورزی که قبل از برداشت محصول برای باران تشکر میکند؛ همین قدردانی او را امیدوار نگه میدارد و باعث میشود کارش را بهتر ادامه دهد.
در مقابل، حسادت و رقابت نابجا از بزرگترین دشمنان ثروتاند. اگر فکر کنی برای موفق شدن باید دیگری شکست بخورد، وارد بازی کمبود میشوی. اما اگر بهجای رقابت، بر «خلق ارزش جدید» تمرکز کنی، همیشه راهی تازه برای رشد پیدا خواهی کرد.
کتاب بهطور مداوم بر «تصویرسازی ذهنی» تأکید میکند. میگوید باید دقیقاً بدانی چه میخواهی: خانهای با چه ویژگیهایی؟ شغلی با چه شرایطی؟ درآمدی با چه عددی؟ هرچه تصویرت واضحتر باشد، مادهی بیشکل راحتتر آن را به زندگیات میآورد.
البته، تصویرسازی بدون اقدام به جایی نمیرسد. باید هر روز کاری کنی—حتی کارهای کوچک اما مداوم. واتلز میگوید بسیاری شکست میخورند چون بیصبر میشوند؛ چند روز تمرکز میکنند و وقتی نتیجه فوری نمیبینند، رها میکنند.
او توضیح میدهد که ثروتمند شدن یعنی «بزرگتر شدن»، یعنی فرصت پیدا کردن برای رشد شخصی، یادگیری و کمک به دیگران. پول تنها یک وسیله است؛ وسیلهای که میتواند تو را به انسان کاملتری تبدیل کند.
واتلز میخواهد خواننده درک کند که این کتاب فقط دربارهی پول درآوردن نیست؛ دربارهی یک نگاه تازه به زندگی است. نگاه به جهان بهعنوان مکانی فراوان و پر از فرصت، نه محدود و پر از کمبود.
در پایان، پیام اصلی کتاب این است: اگر «به شیوهای خاص» فکر کنی—با ایمان، با سپاسگزاری و با تصویر واضح از خواستهها—و همزمان هر روز بهترین کارت را در عمل انجام دهی، ثروت اجتنابناپذیر است. مثل جاذبه که همیشه عمل میکند، این قانون هم بیوقفه کار میکند.
وقتی کتاب را میبندی، حس میکنی فرمولی ساده اما عمیق در دست داری: تصویر واضح + ایمان + شکرگزاری + اقدام مداوم = ثروت.