۶
۶
۶
۶
۶
بسته های نون خرمایی ۲تایی هست..ینی حتی قابلیت اینو داره ک برای به صرفه تر بودن بسته ها باز شه و ب صورت تکی پخش شه...️
(هرچند ک همینجوریشم کاملا اقتصادیه)
@ghaach
️(هرچند ک همینجوریشم کاملا اقتصادیه
)@ghaach
۶
بعضی عادتهای خوشمزه، وقتی سالمتر میشن لذتبخشتر هم هستن...اگه برای سرخ کردن سیبزمینی از #روغن_ارده کنجد استفاده نکردی، یه بار امتحانش کن.عطر دلنشین، طعم متفاوت و یه انتخاب خوب برای آشپزی روزمره.
یه بشقاب سیبزمینی داغ، یه سس خوشمزه و یه دورهمی ساده؛
گاهی همین لحظههای کوچیک بهترین خاطرههای روزمون میشن.
@ghaach
۵
اون لحظهای که سیبزمینیها کمکم طلایی میشن و عطرش کل خونه رو برمیداره...
دیگه کسی حوصله صبر کردن نداره!فقط یه نون تازه یا یه تخممرغ کنارش کافیه تا یه شام ساده، تبدیل بشه به یه وعده دلچسب.
شما سیبزمینی سرخکرده رو با چی بیشتر دوست دارین؟
@ghaach
دیگه کسی حوصله صبر کردن نداره!فقط یه نون تازه یا یه تخممرغ کنارش کافیه تا یه شام ساده، تبدیل بشه به یه وعده دلچسب.
شما سیبزمینی سرخکرده رو با چی بیشتر دوست دارین؟
@ghaach
۷جزئیات مراسم تشییع رهبر.
این چه تیتر مهیبی است؟
تو را کدامین شانه یارای بر دوش گرفتن دارد؟ تو را کدامین دستها توان حمل دارند؟ تو بر پنجههای کدام جماعت میتوانی رفت؟
تو عادت نداشتی عزیزدلم؛ تو عادت نداشتی بار روی شانههای کسی باشی. تو با آن دست مجروحت، با آن سنوسال بالایت، روی پای خودت بودی. خوش نداشتی کسی زیر شانههایت را بگیرد.. حالا تو را چگونه بر سر دستها ببریم. تابوت تو را… آه چه کلمه غریبی، تابوت تو را ما توان حمل کردن نداریم. تو پیکر سالم و تمامی نداری؛ سبکبال و سبکباری؛ ما ولی قرار گذاشتهایم که میلیونها میلیون شویم بلکه همگی از پس حمل تو بر شانههای نحیفمان برآییم. ما حاملان تمام عزت و شکوه ایران بر دوشهای خویشایم. ما حاملان تمام وقار و ابهت شیعی، تمام حماسه و غرور ایرانی هستیم. ما حاملان همه مهربانیها و صبوریهای تو ایم. به ما حق بده که زیر این بار سنگین شانههامان بلرزد. خدا را شکر که کفن میشوی. که بر دوش امتت تشییع میشوی. که خانوادهات را کسی اذیت نمیکند. اهل روضه بودی میدانی چه میگویم عزیزم. دعایمان کن. همین.
«مهدی مولایی»
@ghaach
این چه تیتر مهیبی است؟
تو را کدامین شانه یارای بر دوش گرفتن دارد؟ تو را کدامین دستها توان حمل دارند؟ تو بر پنجههای کدام جماعت میتوانی رفت؟
تو عادت نداشتی عزیزدلم؛ تو عادت نداشتی بار روی شانههای کسی باشی. تو با آن دست مجروحت، با آن سنوسال بالایت، روی پای خودت بودی. خوش نداشتی کسی زیر شانههایت را بگیرد.. حالا تو را چگونه بر سر دستها ببریم. تابوت تو را… آه چه کلمه غریبی، تابوت تو را ما توان حمل کردن نداریم. تو پیکر سالم و تمامی نداری؛ سبکبال و سبکباری؛ ما ولی قرار گذاشتهایم که میلیونها میلیون شویم بلکه همگی از پس حمل تو بر شانههای نحیفمان برآییم. ما حاملان تمام عزت و شکوه ایران بر دوشهای خویشایم. ما حاملان تمام وقار و ابهت شیعی، تمام حماسه و غرور ایرانی هستیم. ما حاملان همه مهربانیها و صبوریهای تو ایم. به ما حق بده که زیر این بار سنگین شانههامان بلرزد. خدا را شکر که کفن میشوی. که بر دوش امتت تشییع میشوی. که خانوادهات را کسی اذیت نمیکند. اهل روضه بودی میدانی چه میگویم عزیزم. دعایمان کن. همین.
«مهدی مولایی»
@ghaach
۱۸