وَه که چه اعجاببرانگیز استاین آسمانخانهای که بالای سرمان بنا کردهای.../
رفتن: (رَ تَ) [ په. ] (مص ل.)
¹. روان شدن، حرکت کردن.². کوچ کردن، گذشتن.
¹. روان شدن، حرکت کردن.². کوچ کردن، گذشتن.
همین مونده بود؛
تصویر
تصویرهنگام بدرقه، مادامی که تنم را به سینهات میکشانی، اندکی در نگهداشتنم تعلل کن. سرسری و عجولانه در آغوش نگیر، فوری خودت را عقب نکش. مرا در حلقهی دستانت محاصره کن و بگذار دقایقی چند، عطر تنمان درهم بیامیزد و یکی بشویم؛ یک عطر، یک پیکر و یک قلب! وقتی سینههامان بهم میچسبند و گردنهامان درهم میآویزند، کمی در بوییدن عطرم حوصله کن. بگذار فکر کنم در بغل گرفتنِ من چیزی میبینی که تابحال در سایر آغوشها نیافتهای.../
شب بود و پیچشِ دستها، تلاقیِ چشمها و تنیدنِ تنها به همدیگر.
یکشنبهشب/ هجدهم امرداد«در گرامیداشتِ رفاقتهایی که نمیمیرند، حتیٰ در مسافتها»
یکشنبهشب/ هجدهم امرداد«در گرامیداشتِ رفاقتهایی که نمیمیرند، حتیٰ در مسافتها»
ـ قبة الخضرا ـ