اطلاعیه #اقامه_نماز_جمعه_یمسجد جامع قبای بهاران سنندج ۱۴۰۵/۸/۸خطیب محترم:#ماموستادکترسیدزکریاحسینیسخنران قبل ازخطبه ها:استاد حیدر الماسیقاری ومؤذن اقامه نمازجمعه:قاری ؛ صهیب خانی
موذن ؛ طه زند کریمی
══ ❁❁❁═━━ ❁❁
╭━━━⊰• ⃟ •⊱━━━╮ «مسجد جامع قبا، بهاران سنندج» شناسه ها:https://ble.ir/ghobabaharan_kord.https://rubika.ir/Ghobabaharan
https://eitaa.com/joinchat/3919118917C82b4c223a5
https://t.me/ghobabaharan https://chat.whatsapp.com/C0qpxoRK1O2AcluxtAuCwX?s=cl&p=a&ilr=1
اختلاف صحابه؛ اختلاف در اجتهاد، نه در امانت‌داریِ دین نگاهی منصفانه به اختلافات یاران پیامبر ﷺصحابهٔ گرامی پیامبر ﷺ، رضی‌الله‌عنهم، بهترین نسل این امت و حاملان امانت بزرگ وحی و سنت نبوی بودند. آنان قرآن کریم را از پیامبر ﷺ فراگرفتند، سنت ایشان را حفظ کردند و با صداقت و امانت، این میراث گران‌بها را به نسل‌های پس از خود رساندند.
اختلافاتی که در برخی مسائل میان صحابه رخ داد، غالباً ناشی از تفاوت در فهم نصوص، برداشت از ادله، تشخیص موضوعات و چگونگی تطبیق احکام شرعی بر حوادث و مسائل پیش‌آمده بود؛ نه از بی‌اعتنایی به دین یا تمایل به تغییر شریعت الهی.
گاهی دو صحابی، هر دو در پی عمل به فرمان خدا و پیامبرش بودند، اما به سبب تفاوت در فهم یک دلیل یا برداشت از شرایط و مقتضیات یک واقعه، به دو نظر متفاوت می‌رسیدند. چنین اختلافی را باید در پرتو اجتهاد، شرایط زمان و مکان و محدودیت‌های طبیعی فهم انسانی بررسی کرد.
نمونه‌ای روشن از این حقیقتپیامبر خدا ﷺ در ماجرای بنی‌قریظه فرمودند:
«لَا يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الْعَصْرَ إِلَّا فِي بَنِي قُرَيْظَةَ»
ترجمه: «هیچ‌کس نماز عصر را جز در بنی‌قریظه نخواند.»
برخی از صحابه، ظاهر فرمان را در نظر گرفتند و نماز را تا رسیدن به مقصد به تأخیر انداختند؛ گروهی دیگر، مقصود پیامبر ﷺ را بر شتاب در حرکت دانستند و نماز را در وقت خود ادا کردند. هنگامی که موضوع به پیامبر ﷺ گزارش شد، ایشان هیچ‌یک از دو گروه را سرزنش نکردند.
منبع: صحیح بخاری، حدیث ۹۴۶؛ صحیح مسلم، حدیث ۱۷۷۰.این واقعه نشان می‌دهد که گاهی اختلاف در برداشت از یک فرمان، بدون اختلاف در اصل ایمان و التزام به شریعت رخ می‌دهد؛ هرچند نمی‌توان همهٔ اختلافات تاریخی صحابه را دقیقاً از همین نوع دانست.
درس بزرگ این ماجرا برای امروز مااختلاف صحابه را نباید با اختلاف کسانی یکسان دانست که آگاهانه در دین الهی تحریف ایجاد می‌کنند. آنان در مجموع، امانت‌داران وحی و ناقلان قرآن و سنت بودند؛ هرچند در برخی مسائل، مانند دیگر انسان‌های مجتهد، برداشت‌های متفاوتی داشتند و ممکن بود در تشخیص یا اجتهاد دچار خطا شوند.
ازاین‌رو، وظیفهٔ ما آن است که ضمن شناخت دقیق تاریخ، از قضاوت‌های سطحی، تعصب‌های فرقه‌ای و بی‌حرمتی به یاران پیامبر ﷺ بپرهیزیم؛ زیرا محبت به صحابه، رعایت انصاف دربارهٔ آنان و پاسداری از وحدت امت، با پژوهش علمی و بیان حقیقت منافاتی ندارد.
اختلاف در اجتهاد، مجوز دشمنی نیست؛ و محبت به بزرگان دین نیز نباید مانع بررسی منصفانهٔ تاریخ شود. خداوند متعال، دل‌های ما را سرشار از محبت پیامبر ﷺ و یاران بزرگوارش گرداند و به ما توفیق دهد که در اختلافات، راه علم، انصاف، ادب و تقوا را در پیش بگیریم.آمین یا رب العالمین.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانال رسمی اطلاع‌رسانی مسجد جامع قبا ـ بهاران سنندج
بخوانیم وبدانیم... نَگُذار دِیر شَوَد! فرصت عمر؛ سرمایه‌ای که بازنمیگرددگاهی لازم است از هیاهوی روزمرگی فاصله بگیریم، لحظه‌ای درنگ کنیم و دوباره بخوانیم؛ شاید این بار، حقیقتی را که بارها شنیده‌ایم، عمیق‌تر دریابیم...
۱. نماز؛ تمرین ارزش‌شناسیِ زمانخداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید:﴿إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا﴾ سورهٔ نساء، آیهٔ ۱۰۳ترجمه: «بی‌گمان، نماز بر مؤمنان، فریضه‌ای است که در وقت‌های معیّن مقرر شده است.»نماز، تنها عبادتی برای ارتباط با پروردگار نیست؛ بلکه درسی بزرگ دربارهٔ نظم، مسئولیت‌پذیری و پاسداشت فرصت‌هاست. خداوند برای این فریضه، وقت‌های مشخصی قرار داده است تا مؤمن بیاموزد که بندگی نیز باید در متن زندگی و در زمان مناسب خود جای داشته باشد.حتی در شرایط دشوار نیز اصل نماز از انسان ساقط نمی‌شود؛ هرچند کیفیت و چگونگی ادای آن، متناسب با شرایط و احکام شرعی تغییر می‌کند.پیامبر گرامی اسلام ﷺ نیز در پاسخ به این پرسش که کدام عمل نزد خداوند محبوب‌تر است، فرمودند:«الصَّلَاةُ عَلَى وَقْتِهَا» صحیح بخاری و صحیح مسلمترجمه: «نماز را در وقت خود ادا کردن.» ۲. وقت، سرمایه‌ای فراتر از طلاست!می‌گویند: «وقت طلاست»؛ اما حقیقت این است که ارزش زمان، بسیار فراتر از طلا و ثروت است.مال ازدست‌رفته گاه به دست می‌آید، اما لحظه‌ای که از عمر ما گذشت، هرگز بازنمی‌گردد. عمر، سرمایه‌ای است که می‌توان با آن دنیا را آباد کرد، دل‌ها را به دست آورد، دانایی آموخت، اخلاق را پرورش داد و برای آخرت توشه اندوخت؛ یا آن را در غفلت و بیهودگی از دست داد.پیامبر خدا ﷺ می‌فرمایند:«نِعْمَتَانِ مَغْبُونٌ فِيهِمَا كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ: الصِّحَّةُ وَالْفَرَاغُ» صحیح بخاری، حدیث ۶۴۱۲ترجمه: «دو نعمت‌اند که بسیاری از مردم در بهره‌برداری از آن‌ها زیان می‌کنند: تندرستی و فراغت.»چه بسیار کسانی که قدر سلامتی را هنگام بیماری و ارزش فرصت را پس از ازدست‌رفتن آن درمی‌یابند! ۳. امروز را به فردا وامگذار!دانش‌اندوزی، کار و تلاش، رسیدگی به خانواده، اصلاح اخلاق، جبران خطاها و نزدیک‌شدن به خداوند، همگی نیازمند فرصت‌اند.اگر همیشه بگوییم «بعداً»، ممکن است روزی برسد که دیگر آن فرصت در اختیارمان نباشد.گاهی نیز آنچه آرامش را از زندگی ما می‌گیرد، کمبود امکانات نیست؛ بلکه پراکندگی وقت، غفلت از اولویت‌ها و به‌تعویق‌انداختن کارهای ضروری است.چه‌بسا اگر بخشی از زمانی را که در کارهای بیهوده می‌گذرانیم، به تلاوت قرآن، ذکر خدا، محاسبهٔ نفس، آموختن دانش سودمند و خدمت به دیگران اختصاص دهیم، هم زندگی‌مان سامان بیشتری یابد و هم دلمان آرام‌تر شود. ۴. پیش از آنکه دیر شود...دوست عزیز!از خود بپرسیم: امروز چه چیزی به ایمان و اخلاقم افزوده‌ام؟ آیا حق نماز، خانواده و مسئولیت‌هایم را ادا کرده‌ام؟ چه اندازه از وقتم صرف کارهای سودمند شده و چه اندازه در غفلت گذشته است؟ اگر امروز فرصتی را از دست بدهم، آیا فردا حتماً امکان جبران آن را خواهم داشت؟ یادمان باشد:آرامش حقیقی تنها با گردآوردن ثروت به دست نمی‌آید؛ بلکه در زندگی هدفمند، بندگی آگاهانه، دل پاک، تلاش مسئولانه و استفادهٔ درست از فرصت‌ها ریشه دارد. پس بیا تا فرصت باقی است، قدر عمرمان را بدانیم؛ نماز را به تأخیر نیندازیم، حق بندگان خدا را ادا کنیم، برای اصلاح خویش بکوشیم و امروز، قدمی برای فردای بهتر برداریم. عمر می‌گذرد؛ چه بهتر که با گذشت هر روز، چیزی بر ایمان، دانایی، نیکی و توشهٔ آخرتمان افزوده شود.نگذار دیر شود؛ بعضی فرصت‌ها، تنها یک‌بار از کنار زندگی ما می‌گذرند. 
اوقات شرعی به افق سنندج و حومهإِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا
جمعه ۱۴۰۵/۸/۸ھ.شبرابر با ۱۹ جمادی الاولی۱۴۴۸ه.ق
ــــــــــــــــ««« »»»»»»»»ـــــــــــــــــــ صبح 05:22ــــــــــــــــ«««»»»»»»»»ـــــــــــــــــــ طلوع 06:41ـــــــــــــــــ«««»»»»»»»»ــــــــــــــــــ ظهر 12:22ـــــــــــــــــ«««»»»»»»»»ــــــــــــــــــ عصر 03:09ــــــــــــــــ«««»»»»»»»»ـــــــــــــــــــ مغرب 5:38ــــــــــــــــ«««»»»»»»»»ـــــــــــــــــــ عشاء 06:53 ««««»»»»»»========================
کانال مسجد جامع قبا بهاران سنندج @GHOBABAHARAN واتساپ | | تلگرام | | اینستاگرام ایتا | | بله | | روبیکا.۱
پیام روز جمعه | مراقب زیبایی‌های فریبنده باشیم!گاهی خطرناک‌ترین چهرهٔ باطل، چهره‌ای زشت و آشکار نیست؛ بلکه باطلی است که لباس زیبایی، خیرخواهی و حقیقت بر تن کرده است!اگر شر، همان‌گونه که هست به انسان‌ها عرضه می‌شد، چه‌بسا بسیاری از آنان هرگز به سویش نمی‌رفتند؛ اما شیوهٔ فریب این است که زشتی‌ها را می‌آراید، باطل را در پوشش حق جلوه می‌دهد و گناه را با نام‌های زیبا و دل‌فریب معرفی می‌کند؛ تا پیش از آنکه عقل و بصیرت انسان فرصت داوری بیابد، دل و احساس او را گرفتار ظاهر فریبندهٔ خویش سازد.قرآن کریم، این حقیقت را چنین بیان می‌فرماید:﴿وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا﴾«و بدین‌سان، برای هر پیامبری دشمنانی از شیاطین انس و جن قرار دادیم که برای فریب، سخنان آراسته و فریبنده را به یکدیگر القا می‌کنند.»
سورهٔ انعام، آیهٔ ۱۱۲ درس این آیه برای زندگی ما:هر سخن زیبایی، حق نیست؛ هر دعوت جذابی، خیرخواهانه نیست و هر راهی که آسان و دل‌پسند به نظر می‌رسد، الزاماً به مقصد درست نمی‌رسد.پس پیش از آنکه شیفتهٔ ظاهر سخنی شویم، حقیقت و سرانجام آن را بسنجیم؛ معیار ما باید قرآن، سنت صحیح و بصیرت باشد، نه صرفاً زیبایی الفاظ و جذابیت شعارها.مراقب باشیم؛ گاهی باطل از دری وارد می‌شود که بر سردر آن، نام حقیقت نوشته‌اند! پروردگارا! به ما بصیرتی عطا فرما که حق را حق ببینیم و از آن پیروی کنیم و باطل را باطل بشناسیم و از آن دوری جوییم. جمعه‌تان سرشار از نور ایمان، آرامش دل و برکت الهی باد.کانال رسمی اطلاع‌رسانی مسجد جامع قبا ـ بهاران سنندج
بدگمانی؛ آغاز زنجیره‌ای از بیماری‌های قلبی یک حدیث، هفت هشدار و یک فرمان بزرگ برای زندگی مؤمنانهپیامبر مهربانی، حضرت محمد ﷺ، در حدیثی جامع و سرشار از حکمت، یکی از مهم‌ترین ریشه‌های اختلاف، کدورت و فروپاشی روابط انسانی را معرفی کرده و می‌فرمایند:عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ:«إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ؛ فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ، وَلَا تَحَسَّسُوا، وَلَا تَجَسَّسُوا، وَلَا تَحَاسَدُوا، وَلَا تَدَابَرُوا، وَلَا تَبَاغَضُوا، وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا».ترجمه:از بدگمانی بپرهیزید؛ زیرا بدگمانی دروغ‌ترین سخن است. در پی کشف عیوب یکدیگر نباشید، جاسوسی نکنید، به یکدیگر حسادت نورزید، از هم روی نگردانید، با یکدیگر دشمنی و کینه‌توزی نکنید و ای بندگان خدا! برادرانی با یکدیگر باشید.
صحیح بخاری: ۶۰۶۴؛ صحیح مسلم: ۲۵۶۳ تأملی در پیام حدیثگاهی یک رابطه دوستانه، یک همکاری صمیمانه یا حتی یک برادری دیرینه، نه به‌خاطر یک دشمنی آشکار، بلکه بر اثر یک بدگمانی کوچک آسیب می‌بیند.انسان چیزی را می‌بیند که معنای آن را نمی‌داند؛ سپس حدس می‌زند، قضاوت می‌کند و به‌تدریج حدس خود را حقیقت می‌پندارد!چه‌بسا سخنی که هرگز گفته نشده، نیتی که هرگز وجود نداشته و رفتاری که هیچ معنای منفی نداشته است، در ذهن ما به اتهامی بزرگ تبدیل شود.بدگمانی، گاهی دروغی است که انسان ابتدا به خودش می‌گوید، سپس آن را باور می‌کند و سرانجام به دیگران منتقل می‌سازد!پیامبر ﷺ در این حدیث، مسیر خطرناک سقوط اخلاقی را به ما نشان می‌دهند: نخست، بدگمانی شکل می‌گیرد. سپس، انسان در پی کشف عیوب و اسرار دیگران برمی‌آید. آنگاه حسادت، کینه و رنجش در قلب او ریشه می‌دواند. سرانجام، محبت جای خود را به دشمنی و پیوند برادری جای خود را به جدایی می‌دهد.اما راه نجات چیست؟۱. تا زمانی که دلیل روشنی نداریم، درباره نیت و شخصیت دیگران قضاوت نکنیم.۲. رفتار دیگران را تا حد امکان بر معنای درست و خیرخواهانه حمل کنیم.۳. به‌جای جست‌وجوی عیوب مردم، به اصلاح عیوب خویش بپردازیم.۴. از شایعه‌پراکنی، تجسس و انتقال سخنان اختلاف‌برانگیز دوری کنیم.۵. موفقیت دیگران را نعمت خدا بدانیم و برای افزایش خیر و برکت زندگی آنان دعا کنیم.۶. در اختلافات، انصاف، گفت‌وگو، گذشت و اصلاح را بر قهر و کینه مقدم بداریم. یک یادآوری قرآنیخداوند متعال می‌فرماید:﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا﴾ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از بسیاری از گمان‌ها بپرهیزید؛ زیرا برخی از گمان‌ها گناه است. و تجسس نکنید و بعضی از شما از بعضی دیگر غیبت نکند. سوره حجرات، آیه ۱۲ سخن پایانیبیایید پیش از آنکه درباره دیگران قضاوت کنیم، لحظه‌ای خود را جای آنان بگذاریم.شاید اگر از تمام واقعیت‌ها آگاه بودیم، هرگز آن‌گونه قضاوت نمی‌کردیم.به یاد داشته باشیم:همه حقیقت، آن چیزی نیست که ما می‌بینیم؛ همه واقعیت، آن چیزی نیست که ما می‌شنویم و همه نیت‌ها، آن چیزی نیست که ما حدس می‌زنیم.جامعه ایمانی، با اعتماد و خیرخواهی زنده می‌ماند، نه با سوءظن و بدبینی؛ با پوشاندن عیوب، نه با آشکارکردن آن‌ها؛ با اصلاح روابط، نه با دامن‌زدن به اختلافات.خوشا به حال کسی که قلبش از کینه پاک، زبانش از اتهام دور و نگاهش به بندگان خدا آمیخته با انصاف و خیرخواهی باشد. پروردگارا! دل‌های ما را از بدگمانی، حسادت، کینه و دشمنی پاک گردان و ما را از بندگانی قرار ده که برای یکدیگر خیر می‌خواهند و در راه محبت و برادری گام برمی‌دارند.آمین یا رب العالمین.ــــــــــــــــــــــــــــــــکانال رسمی اطلاع‌رسانی مسجد جامع قبا ـ بهاران سنندج