ققنوس
موسیقی
موسیقیولی، هیچکی مثل تو واقعی نبود...
مادر
مادر
۱۰۳رابطه شما با فرزندتان زمانی واقعاً امن است که…
وقتی نوجوان شد، اشتباه کرد،تصمیم بدی گرفت،یا حتی به شما دروغ گفت،
و دچار مشکل بزرگی شد یا به دردسر افتاد،
هنوز شما را امنترین فرد برای کمک خواستن بداند.
با وجود خشم و ناراحتی درونی،
شما در آن لحظه فقط خوشحالیدکه با شما تماس گرفته…که کنارش هستیدتا کمکش کنید.و او میداندکه قرار نیست در سختترین لحظه زندگیاشتنها بماند.
هدف تربیت این نیستکه فرزندتان هرگز اشتباه نکند.
هدف این است که وقتی اشتباه کرد،
وقتی شکست خورد،وقتی ترسید،یا وقتی از خودش ناامید شد،
بداند هنوز جایی در این دنیا هست
که میتواند بدون ترس برگردد.و آنجا آغوش شماست.
ساختن یک رابطه امن با فرزند به این معنا نیست که اشتباهات او نادیده گرفته شوند.
به این معنا نیست که قانون، مرز یا مسئولیتی وجود نداشته باشد.
رابطه امن یعنی فرزندتان بداند حتی وقتی اشتباه کرده، هنوز ارزشمند است، هنوز دوستداشتنی است، در آن تجربه تنها نیست و میتواند روی حمایت شما حساب کند.
امنیت به معنای آسانگیری یا پایین آوردن انتظارات نیست.
اتفاقاً فرزندان ما به مرزهای روشن، مسئولیتپذیری و پاسخگویی نیاز دارند تا احساس امنیت کنند.
سؤال مهم این است:
وقتی فرزندتان اشتباه میکند، شما چگونه با او برخورد میکنید؟
با عشق در کنارش میمانید و به او کمک میکنید بفهمد چه اتفاقی افتاده، چه مسئولیتی در آن داشته، چگونه میتواند آن را جبران کند و از این تجربه چه چیزی یاد بگیرد؟
یا با سرزنش، تحقیر، تهدید و تنبیه، به او این پیام را میدهید که «تو بدی» یا «تو بیارزشی»؟
آیا به او احساس شرم میدهید؟
آیا کاری میکنید احساس کند از او ناامید شدهاید یا دیگر مثل قبل دوستش ندارید؟
اشتباه کردن بخشی از رشد است.
اما احساس شرم، بیارزشی و دوستداشتنی نبودن، چیزی نیست که به رشد کمک کند.
هدف ما این نیست که فرزندمان هرگز اشتباه نکند.
هدف این است که وقتی اشتباه کرد، آن را پنهان نکند و برای کمک گرفتن، هنوز بتواند به ما مراجعه کند.
وقتی نوجوان شد، اشتباه کرد،تصمیم بدی گرفت،یا حتی به شما دروغ گفت،
و دچار مشکل بزرگی شد یا به دردسر افتاد،
هنوز شما را امنترین فرد برای کمک خواستن بداند.
با وجود خشم و ناراحتی درونی،
شما در آن لحظه فقط خوشحالیدکه با شما تماس گرفته…که کنارش هستیدتا کمکش کنید.و او میداندکه قرار نیست در سختترین لحظه زندگیاشتنها بماند.
هدف تربیت این نیستکه فرزندتان هرگز اشتباه نکند.
هدف این است که وقتی اشتباه کرد،
وقتی شکست خورد،وقتی ترسید،یا وقتی از خودش ناامید شد،
بداند هنوز جایی در این دنیا هست
که میتواند بدون ترس برگردد.و آنجا آغوش شماست.
ساختن یک رابطه امن با فرزند به این معنا نیست که اشتباهات او نادیده گرفته شوند.
به این معنا نیست که قانون، مرز یا مسئولیتی وجود نداشته باشد.
رابطه امن یعنی فرزندتان بداند حتی وقتی اشتباه کرده، هنوز ارزشمند است، هنوز دوستداشتنی است، در آن تجربه تنها نیست و میتواند روی حمایت شما حساب کند.
امنیت به معنای آسانگیری یا پایین آوردن انتظارات نیست.
اتفاقاً فرزندان ما به مرزهای روشن، مسئولیتپذیری و پاسخگویی نیاز دارند تا احساس امنیت کنند.
سؤال مهم این است:
وقتی فرزندتان اشتباه میکند، شما چگونه با او برخورد میکنید؟
با عشق در کنارش میمانید و به او کمک میکنید بفهمد چه اتفاقی افتاده، چه مسئولیتی در آن داشته، چگونه میتواند آن را جبران کند و از این تجربه چه چیزی یاد بگیرد؟
یا با سرزنش، تحقیر، تهدید و تنبیه، به او این پیام را میدهید که «تو بدی» یا «تو بیارزشی»؟
آیا به او احساس شرم میدهید؟
آیا کاری میکنید احساس کند از او ناامید شدهاید یا دیگر مثل قبل دوستش ندارید؟
اشتباه کردن بخشی از رشد است.
اما احساس شرم، بیارزشی و دوستداشتنی نبودن، چیزی نیست که به رشد کمک کند.
هدف ما این نیست که فرزندمان هرگز اشتباه نکند.
هدف این است که وقتی اشتباه کرد، آن را پنهان نکند و برای کمک گرفتن، هنوز بتواند به ما مراجعه کند.
۹۲
۶۱سلامصبح بخیر
𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒐𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈 ️
میخواهمهر صبح که پنجره را باز میکنیآن درختِ روبهرو من باشمفصلِ تازه من باشمآفتاب من باشماستکانِ چای من باشمو هر پرندهای که نان از انگشتانِ تو میگیرد
𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒐𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈 ️میخواهمهر صبح که پنجره را باز میکنیآن درختِ روبهرو من باشمفصلِ تازه من باشمآفتاب من باشماستکانِ چای من باشمو هر پرندهای که نان از انگشتانِ تو میگیرد
۳تیر ماهی های عزیزتولدتون مبارک
۶مباش در پی آزار وهرچه خواهی کنکه در شریعت ماغیر از این گناهی نیست
#حافظ
#حافظ
۹لئو تولستوی در اواخرِ عمرش حرفِ عجیبی زد: "همه میخواهند بشریت را عوض کنند، اما هیچکس به فکرِ عوض کردنِ خودش نیست"
ما همیشه منتظریم یک نفر بیاید و حالمان را خوب کند، یک نفر بیاید و ما را از این وضعیت نجات دهد. اما حقیقتِ تلخ این است که منجی، در آینه است.تا وقتی یاد نگیری که چطور با تنهاییِ خودت رفیق باشی، هر رابطهای برایت فقط یک "مُسکن" موقتی است، نه درمان. برایِ پرواز، اول باید تمامِ چیزهایی که به زمین میدوزندت را رها کنی…
ما همیشه منتظریم یک نفر بیاید و حالمان را خوب کند، یک نفر بیاید و ما را از این وضعیت نجات دهد. اما حقیقتِ تلخ این است که منجی، در آینه است.تا وقتی یاد نگیری که چطور با تنهاییِ خودت رفیق باشی، هر رابطهای برایت فقط یک "مُسکن" موقتی است، نه درمان. برایِ پرواز، اول باید تمامِ چیزهایی که به زمین میدوزندت را رها کنی…
۹
خیلی وقتها دربارهی بعضی بچهها میشنویم: «بیشتر از سنش میفهمه.»
اما از نگاه روانشناسیاین همیشه یک تعریف نیست
گاهی کودکی که «بزرگتر از سنش» رفتار میکند، زودتر از موعد با فشار، تروما یا مسئولیتهای سنگین روبهرو شده است. در روانشناسی به این وضعیت «بزرگسالسازی کودک» (Parentification) گفته میشود؛ یعنی کودک بهجای تجربهی کودکی، ناچار میشود نقش یک بزرگسال را بر عهده بگیرد.
این کودکان ممکن است از بیرون بسیار عاقل و مسئولیتپذیر به نظر برسند، اما در درون با اضطراب، خستگی عاطفی و نیازهای برآوردهنشدهی کودکی زندگی کنند.
گاهی «بیشتر از سنش میفهمه»، بیشتر از آنکه یک تعریف باشد، یک زنگ خطر است
اما از نگاه روانشناسیاین همیشه یک تعریف نیست
گاهی کودکی که «بزرگتر از سنش» رفتار میکند، زودتر از موعد با فشار، تروما یا مسئولیتهای سنگین روبهرو شده است. در روانشناسی به این وضعیت «بزرگسالسازی کودک» (Parentification) گفته میشود؛ یعنی کودک بهجای تجربهی کودکی، ناچار میشود نقش یک بزرگسال را بر عهده بگیرد.
این کودکان ممکن است از بیرون بسیار عاقل و مسئولیتپذیر به نظر برسند، اما در درون با اضطراب، خستگی عاطفی و نیازهای برآوردهنشدهی کودکی زندگی کنند.
گاهی «بیشتر از سنش میفهمه»، بیشتر از آنکه یک تعریف باشد، یک زنگ خطر است
۳۳۱ول کنیم مُرده هارو اوناجاشون خوبهبگیریم درد زنده هاروکه دردشون استخون سوزهمُرده ها به مقصدشون رسیدن"آغوش خدا"زنده هان که بلاتکلیفن توجاده زندگی گم وگورن تو جاده های پیچ درپیچ سختیمُرده ها زنده شدن توبهشتی که خدا توقرآن وانجیل وتوراتش وعده داده بود
حواسمون به زنده هاباشهکه دست مرگ زندگی وسط روزهای سیاه وسفید بهشون نرسه مرگ زندگی گورنداره،کفن ندارهنامرئیهگریه ومویه ام ندارهخبری ازآغوش خدام نیستاینطوریه که خودت می بینی جون دادنتو تشیع خودت روی دستای خودتوخاکسپاری خودت بادستای خودتومُرده هارو ول کنیماوناتوآغوش خداتوبهشت میخوابن وبیدارمیشن
زنده هارودریابیم عکسشونوبه اشتراک بذاریمبراشون شعربگیموحواسمون بهشون باشهوگرنهمُرده ها گوشیشون خاموشهچون بهشت آنتن نمیده
۹۱در دعواهای زناشویی، اگر هدفت این است که ثابت کنی «حق با توست»، هر دو نفرتان بازنده هستید.در رابطه، «برنده» وجود ندارد؛ یا هر دو میبرید (با حل مشکل)، یا هر دو میبازید (با شکستنِ دلِ هم).مقابل همسر ایستادن را تمام کنید؛ کنارِ او، علیه «مشکل» بایستید.
۶