چالش نوجوان با دلبستگی اضطرابی ..
در مواجهه با نیاز استقلال
نوجوانی دورانِ شکوفایی نیاز دوم (استقلال)؛ یعنی نیاز به جدا شدن از والدین و تبدیل شدن به یک فرد مستقل است. اما برای نوجوانی که دلبستگی اضطرابی دارد، این مسیر شبیه بندبازی است در حالی که باد شدیدی میوزد.
️ تعارضِ استقلال و وابستگیاو در عمق وجودش تشنه استقلال است، اما سیستم ایمنی روانش، استقلال را مساوی با «تنهایی و طرد شدن» میبیند. به همین دلیل، بهجای حرکت به سمت استقلال، دچار «نوسان» میشود؛ یک روز به شدت پرخاشگر و مستقلنماست (تا ثابت کند بزرگ شده) و روز بعد به شدت ناتوان و وابسته (تا مطمئن شود هنوز مراقبت میشود).
️ هویتِ وصلهپینهایچون نیاز به هویتیابی مستقل در این نوجوانان تحتالشعاع ترس از دست دادن است، معمولاً هویتی مستقل برای خود نمیسازند. آنها «هویتِ آینهای» پیدا میکنند؛ یعنی رنگ و بوی دوستان یا گروهی را میگیرند که به آنها چسبیدهاند تا پذیرفته شوند. استقلالِ آنها در واقع «وابستگی به گروهِ دیگر» به جای والدین است.
️ اضطراب در گروه دوستینیاز به استقلال باعث میشود نوجوان زمان بیشتری را با دوستان بگذراند، اما دلبستگی اضطرابی باعث میشود او در میان دوستان هم آرامش نداشته باشد. مدام چک میکند که: «آیا من هنوز محبوبم؟»، «چرا آن دو نفر بدون من حرف زدند؟». او استقلالِ واقعی را تجربه نمیکند چون ذهنش همچنان زندانیِ "تأیید گرفتن" است.
️ خطر مهرطلبینیاز استقلال در این نوجوانان اگر درست هدایت نشود، بهجای استقلال به «مهرطلبی» ختم میشود. آنها برای اینکه استقلالشان (جدا شدن از خانه) باعث اضطرابشان نشود، هزینه سنگینی میدهند: آنها خودِ واقعیشان را فدا میکنند تا در روابط جدید پذیرفته شوند.
برای نوجوان با دلبستگی اضطرابی، نیاز دوم (استقلال) به شدت با نیاز اول (امنیت) در جنگ است.
نیاز استقلال میگوید: «برو و خودت را پیدا کن.» دلبستگی اضطرابی میگوید: «اگر بروی، گم میشوی و کسی تو را پیدا نمیکند.»
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
در مواجهه با نیاز استقلال نوجوانی دورانِ شکوفایی نیاز دوم (استقلال)؛ یعنی نیاز به جدا شدن از والدین و تبدیل شدن به یک فرد مستقل است. اما برای نوجوانی که دلبستگی اضطرابی دارد، این مسیر شبیه بندبازی است در حالی که باد شدیدی میوزد.
️ تعارضِ استقلال و وابستگیاو در عمق وجودش تشنه استقلال است، اما سیستم ایمنی روانش، استقلال را مساوی با «تنهایی و طرد شدن» میبیند. به همین دلیل، بهجای حرکت به سمت استقلال، دچار «نوسان» میشود؛ یک روز به شدت پرخاشگر و مستقلنماست (تا ثابت کند بزرگ شده) و روز بعد به شدت ناتوان و وابسته (تا مطمئن شود هنوز مراقبت میشود).️ هویتِ وصلهپینهایچون نیاز به هویتیابی مستقل در این نوجوانان تحتالشعاع ترس از دست دادن است، معمولاً هویتی مستقل برای خود نمیسازند. آنها «هویتِ آینهای» پیدا میکنند؛ یعنی رنگ و بوی دوستان یا گروهی را میگیرند که به آنها چسبیدهاند تا پذیرفته شوند. استقلالِ آنها در واقع «وابستگی به گروهِ دیگر» به جای والدین است.️ اضطراب در گروه دوستینیاز به استقلال باعث میشود نوجوان زمان بیشتری را با دوستان بگذراند، اما دلبستگی اضطرابی باعث میشود او در میان دوستان هم آرامش نداشته باشد. مدام چک میکند که: «آیا من هنوز محبوبم؟»، «چرا آن دو نفر بدون من حرف زدند؟». او استقلالِ واقعی را تجربه نمیکند چون ذهنش همچنان زندانیِ "تأیید گرفتن" است.️ خطر مهرطلبینیاز استقلال در این نوجوانان اگر درست هدایت نشود، بهجای استقلال به «مهرطلبی» ختم میشود. آنها برای اینکه استقلالشان (جدا شدن از خانه) باعث اضطرابشان نشود، هزینه سنگینی میدهند: آنها خودِ واقعیشان را فدا میکنند تا در روابط جدید پذیرفته شوند. برای نوجوان با دلبستگی اضطرابی، نیاز دوم (استقلال) به شدت با نیاز اول (امنیت) در جنگ است. نیاز استقلال میگوید: «برو و خودت را پیدا کن.» دلبستگی اضطرابی میگوید: «اگر بروی، گم میشوی و کسی تو را پیدا نمیکند.»──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۴ چالشهای نوجوان با دلبستگی اجتنابیدر مواجهه با نیاز استقلال
همراهان جان، وقتی سراغ تقابل دلبستگی اجتنابی با «نیاز دوم» (استقلال و هویتیابی) در دوران نوجوانی میرویم، با الگویی کاملاً متفاوت از دلبستگی اضطرابی روبرو هستیم.
اگر در دلبستگی اضطرابی، استقلال یک «پرتگاه ترسناک» بود، در دلبستگی اجتنابی، استقلال تبدیل به یک «سنگر دفاعی» میشود.
استقلالِ کاذب و بیشازحدنوجوانی که دلبستگی اجتنابی دارد، در مسیر نیاز دوم بسیار سریعتر و راحتتر از دیگران به نظر میرسد. خیلی زود ادعا میکند که «به کسی نیاز ندارد» یا «میتواند همه کارها را خودشان انجام دهد». اما، این استقلال، یک رشد سالم نیست، بلکه یک رفتاردفاعی است. او استقلال را نه برای کشف خود، بلکه برای «دیوار کشیدن» به دور خودش بهکار میگیرد تا هیچکس نتواند به او نزدیک شود و او را ناامید یا زخمی کند. غیرفعالسازی سیستم دلبستگیدر حالیکه نوجوان اضطرابی مدام در حال «فعال کردن» سیستم دلبستگی (درخواست توجه و تایید) است، نوجوان اجتنابی سیستم دلبستگیاش را «خاموش» یا غیرفعال میکند. او قبلا یاد گرفته که هر نوع نیاز عاطفی به دیگران «ضعف» یا «سستی» است. بنابراین، استقلال را با «بینیازی مطلق» اشتباه میگیرد. رابطه سرد با والدینبرخلاف نوجوان اضطرابی که در جدایی از والدین دستوپا میزند، نوجوان اجتنابی ممکن است بسیار سریع و بدون درد (ظاهراً) از والدین جدا شود. این جدایی نه از روی بلوغ عاطفی، بلکه از روی «ناامیدی از حمایت» است. او در کودکی یاد گرفته که تکیه بر دیگران نتیجهای ندارد، پس در نوجوانی، استقلال را بهعنوان تنها راه بقا میبیند. چالش در روابط با همسالاننیاز استقلال باعث میشود نوجوان به سمت دوستان برود، اما نوجوان اجتنابی در این روابط دچار «ترس از بلعیده شدن» یا «ترس از آسیبپذیری» است. ممکن است دوستان زیادی داشته باشد، اما هیچکدام را به دنیای درونیاش راه نمیدهد. به محض اینکه رابطه با یک دوست صمیمی به سطح عمیقتری از صمیمیت برسد، ناخودآگاه فاصله میگیرد یا سرد میشود تا دوباره (در تنهاییاش) احساس امنیت کند. شکلگیری هویتِ «منِ تکسوار»هویت او بر پایه «خودبسندگی» شکل میگیرد. او خودش را بهعنوان فردی تعریف میکند که «نیازی به دیگران ندارد» و «بهتنهایی قوی است». این هویت در لایههای زیرین، یک غم عمیق و احساس تنهایی را پنهان کرده است، اما چون ابزارهای بیان عاطفی را ندارد، این تنهایی را در پشت نقاب «استقلال» پنهان میشود. در نوجوان با دلبستگی اجتنابی، نیاز به استقلال بهجای اینکه ابزاری برای رشد باشد، تبدیل به ابزاری برای گسست میشود. او میترسد مستقل شود چون فکر میکند گم میشود. او تظاهر به استقلال میکند چون میترسد از وابستگی آسیب ببیند.در اتاق درمان به بزرگسالان با این ویژگی یاد میدهیم که وابستگی به دیگران، تضعیفِ استقلال تو نیست، بلکه تکمیلِ انسانیت توست...
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۴
در مواجهه با نیاز روان به استقلال: نوجوان اضطرابی میترسد و میچسبد.
نوجوان اجتنابی میترسد و فاصله میگیرد.
نوجوان آشفته میترسد، میچسبد، دفع میکند، فریاد میزند، دوباره میچسبد..
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
نوجوان اضطرابی میترسد و میچسبد. نوجوان اجتنابی میترسد و فاصله میگیرد. نوجوان آشفته میترسد، میچسبد، دفع میکند، فریاد میزند، دوباره میچسبد..──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۳
عزیزان همراه ققنوس،
اگر مطالب کانال را دنبال کرده باشید، اکنون تا حدی میتوانید الگو دلبستگی خود را تشخیص بدهید. پاسخ شما به نظرسنجی بالا، بیش از آنکه درباره وضعیت امروزتان باشد، درباره تاریخچه رشد روان شما حرف میزند؛ درباره نیازهایی که زمانی به اندازه کافی دیده، فهمیده یا پاسخ داده نشدهاند.
اما، گفتیم که سبک دلبستگی ناسالم (اضطرابی، اجتنابی یا آشفته)، «نقص شخصیت» نیست.
این الگوها را زمانی روان ما برای محافظت از ما در پیش گرفته است.
خبر خوب من برای شما این است که با افزایش آگاهی، تجربه روابط امن و رواندرمانی، میتوان به سوی دلبستگی ایمن اکتسابی حرکت کرد؛ مسیری که نهتنها روابط عاطفی، بلکه رابطه ما با خود، خانواده، کار و زندگی را نیز دگرگون میکند.
با حضور در کارگاه پیش رو میتوانید:
سبک دلبستگیتان را بهتر بشناسید. ریشه رفتارهای رابطهای خود را درک کنید. الگوهای تکرارشوندهتان را تشخیص دهید. به سوی روابط سالمتر و زندگی بهتر قدم بردارید.
دستاورد این کارگاه، شناخت عمیقتر خود، قدم به سوی انتخابهای آگاهانهتر و بهبود وضعیت شما در روابط، کار و زندگی است.
۱۱ تیر | ساعت ۱۰ تا ۱۳
همین حالا صندلیتان را رزرو کنید:
https://ble.ir/R_Hassanian 09378030828
ظرفیت باقیمانده محدود است.
کانال روانشناسی ققنوس: ble.ir/join/Cwa9fS2hjb ble.ir/join/Cwa9fS2hjb
اگر مطالب کانال را دنبال کرده باشید، اکنون تا حدی میتوانید الگو دلبستگی خود را تشخیص بدهید. پاسخ شما به نظرسنجی بالا، بیش از آنکه درباره وضعیت امروزتان باشد، درباره تاریخچه رشد روان شما حرف میزند؛ درباره نیازهایی که زمانی به اندازه کافی دیده، فهمیده یا پاسخ داده نشدهاند. اما، گفتیم که سبک دلبستگی ناسالم (اضطرابی، اجتنابی یا آشفته)، «نقص شخصیت» نیست.این الگوها را زمانی روان ما برای محافظت از ما در پیش گرفته است.
خبر خوب من برای شما این است که با افزایش آگاهی، تجربه روابط امن و رواندرمانی، میتوان به سوی دلبستگی ایمن اکتسابی حرکت کرد؛ مسیری که نهتنها روابط عاطفی، بلکه رابطه ما با خود، خانواده، کار و زندگی را نیز دگرگون میکند.با حضور در کارگاه پیش رو میتوانید:
سبک دلبستگیتان را بهتر بشناسید. ریشه رفتارهای رابطهای خود را درک کنید. الگوهای تکرارشوندهتان را تشخیص دهید. به سوی روابط سالمتر و زندگی بهتر قدم بردارید.دستاورد این کارگاه، شناخت عمیقتر خود، قدم به سوی انتخابهای آگاهانهتر و بهبود وضعیت شما در روابط، کار و زندگی است.
۱۱ تیر | ساعت ۱۰ تا ۱۳ همین حالا صندلیتان را رزرو کنید: https://ble.ir/R_Hassanian 09378030828 ظرفیت باقیمانده محدود است.کانال روانشناسی ققنوس:
ble.ir/join/Cwa9fS2hjb ble.ir/join/Cwa9fS2hjb۲
وقتی فاصله، شکل دیگری از نیاز به ارتباط است!نمیدانم فیلم Her را دیدهاید یا نه؟ این فیلم نمونه خوبی از یک شخصیت با سبک دلبستگی اجتنابی است.
فیلم Her داستان تئودور است؛ مردی تنها که پس از تجربه شکست عاطفی، عاشق هوش مصنوعی میشود.
تئودور عمیقاً تشنه ارتباط است. میخواهد دیده شود، شنیده شود و دوست داشته شود. اما هرجا رابطه رنگ واقعیت و تعهد میگیرد، اضطرابش نیز بیشتر میشود. او به ارتباط نیاز دارد، اما از پیامدهای آن میترسد. انگار بخشی از روانش میگوید: «زیاد نزدیک نشو که آسیب میبینی!» بنابراین، عاشق صدایی میشود که نمیتواند لمسش کند. کسی که حضور دارد، اما حضورش خطری ندارد. کسی که میتوان دوستش داشت، بیآنکه کاملاً در معرض او قرار گرفت. زیرا که ارتباط در دنیای واقعی، خاطرهای از آسیب را در او بیدار میکند.فیلم Her فقط یک داستان عاشقانه نیست؛ روایتی است از روان انسانی که میان دو نیاز بنیادین گرفتار شده:
نیاز به ارتباط نیاز به امنیت اما...، روان را نمیتوان با امنیتِ صرف آرام کرد! زیرا انسان تنها به امنیت نیاز ندارد؛ بلکه به حضور امن نیاز دارد. به مواجهه نیاز دارد. به این تجربه که دیگری او را ببیند و با این حال بماند.تراژدی تئودور این نیست که تنهاست. این است که میان اشتیاق به صمیمیت و ترس از آن، گیر کرده است...
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۲۱ «ریشه در کودکی شما دارد... !»حال که کمی درباره نیازهای بنیادین روان صحبت کردیم، احتمالاً بهتر متوجه میشوید چرا روانشناسها میگویند «ریشه بسیاری از مسائل امروز ما در کودکی است»!
در حالی که که در سالهای اولیه زندگی بدن ما در حال رشد است، روان ما بیصدا و آرام، در حال ارزیابی مشخصات زندگی و برنامهریزی برای دوام آوردن ما در دنیا است!
آیا دنیا امن است؟ آیا میتوانم روی دیگران حساب کنم؟ آیا حق دارم خودم باشم؟ آیا نیازها و احساسات من اهمیت دارند؟ و ...پاسخ این پرسشهای به ظاهر ساده اما بسیار عمیق، زیربنای روان ما را میسازد.
برای مثال، دو نفر ممکن است امروز با یک بحران مالی مشابه روبهرو شوند. یکی احساس کند دنیا به آخر رسیده و در عملکردهای عادی خود هم فلج شود. دیگری مضطرب شود اما بتواند مسئله را مدیریت کند. اینجا تفاوت در شدت مشکل نیست؛ در منابع روانیای است که فرد در مسیر رشد خود بهدست آورده است... !──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۳۱عزیزان جان،
تا اینجا درباره دو نیاز بنیادین روان صحبت کردهایم:
دلبستگی ایمن که بذر آن در سالهای نخست زندگی، بهویژه از تولد تا حدود سهسالگی، کاشته میشود.
استقلال و هویتیابی که از حدود دو سالگی آغاز میشود و در کودکی، نوجوانی و جوانی به تدریج رشد میکند.
اما اینها تنها بخشی از داستان رشد روان هستند!
روان انسان بر پایه پنج نیاز بنیادین شکل میگیرد؛ نیازهایی که اگر در مسیر رشد به اندازه کافی دیده و پاسخ داده نشوند، اثرشان سالها بعد در روابط، تصمیمها، احساسات، انتخابها و حتی دشواریهای روزمره زندگی نمایان میشود.
روان سالم زمانی فرصت شکوفایی پیدا میکند که هر پنج نیاز بنیادین، در حدی کافی و متناسب با سن فرد، پاسخ داده شوند.
به همین دلیل گاهی مسئله این نیست که امروز با چه مشکلی روبهرو هستیم؛ بلکه این است که روانمان در جستجوی کدام نیاز پاسخدادهنشده خود است.
البته رشد روانی به کودکی محدود نمیشود. اگرچه بسیاری از این نیازها نخستین بار در سالهای اولیه زندگی شکل میگیرند، اما انسان در تمام طول زندگی ظرفیت رشد و ترمیم دارد.
آنچه روزی به اندازه کافی دریافت نشده، میتواند از مسیر آگاهی، روابط سالم و رواندرمانی تا حدی بازسازی و التیام یابد.
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
تا اینجا درباره دو نیاز بنیادین روان صحبت کردهایم:
دلبستگی ایمن که بذر آن در سالهای نخست زندگی، بهویژه از تولد تا حدود سهسالگی، کاشته میشود. استقلال و هویتیابی که از حدود دو سالگی آغاز میشود و در کودکی، نوجوانی و جوانی به تدریج رشد میکند.اما اینها تنها بخشی از داستان رشد روان هستند!
روان انسان بر پایه پنج نیاز بنیادین شکل میگیرد؛ نیازهایی که اگر در مسیر رشد به اندازه کافی دیده و پاسخ داده نشوند، اثرشان سالها بعد در روابط، تصمیمها، احساسات، انتخابها و حتی دشواریهای روزمره زندگی نمایان میشود. روان سالم زمانی فرصت شکوفایی پیدا میکند که هر پنج نیاز بنیادین، در حدی کافی و متناسب با سن فرد، پاسخ داده شوند.به همین دلیل گاهی مسئله این نیست که امروز با چه مشکلی روبهرو هستیم؛ بلکه این است که روانمان در جستجوی کدام نیاز پاسخدادهنشده خود است.
البته رشد روانی به کودکی محدود نمیشود. اگرچه بسیاری از این نیازها نخستین بار در سالهای اولیه زندگی شکل میگیرند، اما انسان در تمام طول زندگی ظرفیت رشد و ترمیم دارد. آنچه روزی به اندازه کافی دریافت نشده، میتواند از مسیر آگاهی، روابط سالم و رواندرمانی تا حدی بازسازی و التیام یابد.──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۶روانشناسی تحلیلی ققنوس از استقبال و اعتماد شما بسیار سپاسگزارم! ظرفیت گروه اول (دوشنبه و چهارشنبه) تکمیل شد! برای عزیزانی که موفق به ثبتنام فرزند نوجوانشان نشدند، گروه دوم بازگشایی شد: دوره خودشناسی ققنوس نوجوان گروه دو یکشنبه و سهشنبه، ساعت 20 تا 21 (آنلاین) توضیحات بیشتر اینجا ارائه شده: ble.ir/join/EV4NZWZqpQ برای ثبتنام لطفا پیام بدهید: https://ble.ir/R_Hassanian 09378030828 ظرفیت این گروه نیز محدود است.
از استقبال و اعتماد شما بسیار سپاسگزارم! ظرفیت گروه اول (دوشنبه و چهارشنبه) تکمیل شد! برای عزیزانی که موفق به ثبتنام فرزند نوجوانشان نشدند، گروه دوم بازگشایی شد: دوره خودشناسی ققنوس نوجوان گروه دو یکشنبه و سهشنبه، ساعت 20 تا 21 (آنلاین) توضیحات بیشتر اینجا ارائه شده: ble.ir/join/EV4NZWZqpQ برای ثبتنام لطفا پیام بدهید: https://ble.ir/R_Hassanian 09378030828 ظرفیت این گروه نیز محدود است.آخرین مهلت ثبتنامدوره ققنوس نوجوان۱در اتاق درمان، همیشه دنبال اتفاقات شدید نمیگردیم...
گاهی هیچ اتفاق فاجعهباری در کودکی رخ نداده است. فقط کسی نبوده که احساساتمان را بفهمد. یا کسی نبوده که به ما اطمینان دهد دوستداشتنی هستیم. یا کسی نبوده که در لحظات ترس، پناه امن ما باشد.
روان در کودکی، فقط با آسیبهای آشکار شکل نمیگیرد؛ کمبودها هم به روان ما شکل میدهند.
بسیاری از نیازهای بنیادین روان، زمانی خود را نشان میدهند که برآورده نشده باشند. و سالها بعد، همان نیازهای پاسخدادهنشده را در روابط، کار، موفقیت، تأیید دیگران یا تلاش برای کامل بودن جستجو میکنیم.
بخشی از آنچه امروز دنبالش هستیم، چیزیست که سالها پیش به آن نیاز داشتیم...
شناخت ریشهها، آغاز تغییر است.
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
گاهی هیچ اتفاق فاجعهباری در کودکی رخ نداده است. فقط کسی نبوده که احساساتمان را بفهمد. یا کسی نبوده که به ما اطمینان دهد دوستداشتنی هستیم. یا کسی نبوده که در لحظات ترس، پناه امن ما باشد. روان در کودکی، فقط با آسیبهای آشکار شکل نمیگیرد؛ کمبودها هم به روان ما شکل میدهند. بسیاری از نیازهای بنیادین روان، زمانی خود را نشان میدهند که برآورده نشده باشند. و سالها بعد، همان نیازهای پاسخدادهنشده را در روابط، کار، موفقیت، تأیید دیگران یا تلاش برای کامل بودن جستجو میکنیم. بخشی از آنچه امروز دنبالش هستیم، چیزیست که سالها پیش به آن نیاز داشتیم... شناخت ریشهها، آغاز تغییر است.──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۲