ققنوس؛ دعوتی به شناخت عمیق‌تر خودمانگاهی در زندگی، واکنش‌هایی از خودمان نشان می‌دهیم که حتی دلیلشان را نمی‌دانیم؛ ترس از طرد شدن، دشواری در اعتماد کردن، احساس کافی نبودن یا تکرار الگوهای مشابه در روابط.
بخشی از این الگوها ممکن است با «طرحواره‌های ذهنی» ما مرتبط باشند؛ الگوهایی که بر احساسات، برداشت‌ها و انتخاب‌های ما تأثیر می‌گذارند.
در ققنوس می‌خواهیم قدمی به شناخت این الگوها نزدیک‌تر شویم. پرسشنامه طرحواره‌ها را در گروه قرار می‌دهم. لطفاً ابتدا دستورالعمل ابتدای پرسشنامه را با دقت بخوانید و سپس به سؤالات پاسخ دهید.این تمرین به شما کمک می‌کند بررسی کنید کدام طرحواره‌ها ممکن است در شما فعال‌تر باشند و چه الگوهایی در زندگی‌تان به شناخت بیشتری نیاز دارند.
هدف ما برچسب زدن به خودمان نیست؛ هدف این است که خودمان را بهتر بشناسیم.یادتان باشد، نتیجه پرسشنامه به‌تنهایی تشخیص قطعی نیست؛ بلکه می‌تواند نقطه شروعی برای خودشناسی عمیق‌تر باشد.
با خودتان صادق باشید و این فرصت را به خودتان هدیه دهید که کمی عمیق‌تر به دنیای درونتان نگاه کنید.با مهر و احترام،سارا طهمورسی | روان‌درمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۶چرا باید طرحواره‌های خودمان را بشناسیم؟
گاهی سال‌ها از یک رابطه بیرون می‌آییم، اما همان رنج را در رابطه‌ای دیگر تجربه می‌کنیم.آدم‌ها تغییر می‌کنند، اما انگار داستان زندگی‌مان مدام تکرار می‌شود.
چرا دوباره جذب آدم‌های مشابه می‌شویم؟چرا در بعضی موقعیت‌ها بیش از اندازه می‌ترسیم، خشمگین می‌شویم یا احساس بی‌ارزشی می‌کنیم؟چرا با اینکه می‌دانیم یک رفتار به ضرر ماست، باز هم آن را تکرار می‌کنیم؟
یکی از پاسخ‌های مهم، در طرحواره‌های ما پنهان است.
طرحواره‌ها الگوهای عمیق ذهنی و هیجانی‌اند که معمولاً از تجربه‌های اولیه زندگی شکل می‌گیرند و می‌توانند بر احساسات، انتخاب‌ها، روابط و واکنش‌های امروز ما اثر بگذارند.
شناخت آن‌ها به ما کمک می‌کند بفهمیم: چرا بعضی موقعیت‌ها این‌قدر ما را به هم می‌ریزند. چرا الگوهای دردناک را در روابطمان تکرار می‌کنیم. چرا گاهی برخلاف خواسته‌ها و آگاهی‌مان رفتار می‌کنیم. و چگونه می‌توانیم به‌جای تکرار گذشته، انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشیم.
چرا خواندن مطالب کانال ققنوس اهمیت دارد؟
خودشناسی با یک جمله انگیزشی یا خواندن یک مطلب اتفاق نمی‌افتد. این مسیر به آگاهی، تأمل و مواجهه صادقانه با خودمان نیاز دارد.
مطالب این کانال فرصتی هستند تا به‌تدریج زبان تجربه‌های درونی‌مان را یاد بگیریم، الگوهای تکرارشونده‌مان را بهتر بشناسیم و درباره ریشه برخی از رفتارهایمان عمیق‌تر فکر کنیم.
از شما می‌خواهم مطالب را فقط نخوانید؛با خودتان تطبیق دهید، درباره‌شان فکر کنید و اگر پرسشی در ذهنتان شکل گرفت، آن را مطرح کنید.
قرار نیست با شناخت طرحواره‌ها خودمان را سرزنش کنیم؛ قرار است خودمان را بهتر بفهمیم تا بتوانیم جور دیگری زندگی کنیم.
ققنوس، فرصتی برای دیدن الگوهایی است که شاید سال‌ها نادیده گرفته‌ایم؛ و قدمی برای ساختن رابطه‌ای آگاهانه‌تر با خودمان و دیگران.
با مهر و احترام،سارا طهمورسی | روان‌درمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
گاهی سال‌ها از یک رابطه بیرون می‌آییم، اما همان رنج را در رابطه‌ای دیگر تجربه می‌کنیم.آدم‌ها تغییر می‌کنند، اما انگار داستان زندگی‌مان مدام تکرار می‌شود.
چرا دوباره جذب آدم‌های مشابه می‌شویم؟چرا در بعضی موقعیت‌ها بیش از اندازه می‌ترسیم، خشمگین می‌شویم یا احساس بی‌ارزشی می‌کنیم؟چرا با اینکه می‌دانیم یک رفتار به ضرر ماست، باز هم آن را تکرار می‌کنیم؟
یکی از پاسخ‌های مهم، در طرحواره‌های ما پنهان است.
طرحواره‌ها الگوهای عمیق ذهنی و هیجانی‌اند که معمولاً از تجربه‌های اولیه زندگی شکل می‌گیرند و می‌توانند بر احساسات، انتخاب‌ها، روابط و واکنش‌های امروز ما اثر بگذارند.
شناخت آن‌ها به ما کمک می‌کند بفهمیم:
چرا بعضی موقعیت‌ها این‌قدر ما را به هم می‌ریزند. چرا الگوهای دردناک را در روابطمان تکرار می‌کنیم. چرا گاهی برخلاف خواسته‌ها و آگاهی‌مان رفتار می‌کنیم. و چگونه می‌توانیم به‌جای تکرار گذشته، انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشیم. چرا خواندن مطالب کانال ققنوس اهمیت دارد؟خودشناسی با یک جمله انگیزشی یا خواندن یک مطلب اتفاق نمی‌افتد. این مسیر به آگاهی، تأمل و مواجهه صادقانه با خودمان نیاز دارد.
مطالب این کانال فرصتی هستند تا به‌تدریج زبان تجربه‌های درونی‌مان را یاد بگیریم، الگوهای تکرارشونده‌مان را بهتر بشناسیم و درباره ریشه برخی از رفتارهایمان عمیق‌تر فکر کنیم.
از شما می‌خواهم مطالب را فقط نخوانید؛با خودتان تطبیق دهید، درباره‌شان فکر کنید و اگر پرسشی در ذهنتان شکل گرفت، آن را مطرح کنید.
قرار نیست با شناخت طرحواره‌ها خودمان را سرزنش کنیم؛ قرار است خودمان را بهتر بفهمیم تا بتوانیم جور دیگری زندگی کنیم.
ققنوس، فرصتی برای دیدن الگوهایی است که شاید سال‌ها نادیده گرفته‌ایم؛ و قدمی برای ساختن رابطه‌ای آگاهانه‌تر با خودمان و دیگران.با مهر و احترام،سارا طهمورسی | روان‌درمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۳ ققنوس؛ سفری برای شناخت خود طرحواره اول: محرومیت هیجانیطرحواره محرومیت هیجانی یکی از طرحواره‌های ناسازگار اولیه است که در آن، فرد عمیقاً باور دارد که نیازهای عاطفی‌اش از سوی دیگران به‌اندازه کافی تأمین نمی‌شود.
این محرومیت می‌تواند در سه حوزه تجربه شود:
۱. محرومیت از محبت و مراقبت: فرد احساس می‌کند به‌اندازه کافی محبت، گرما و توجه دریافت نمی‌کند.
۲. محرومیت از همدلی: احساس می‌کند کسی او را واقعاً نمی‌فهمد و به احساسات و نیازهایش توجه کافی ندارد.
۳. محرومیت از حمایت: احساس می‌کند کسی نیست که بتواند در لحظات دشوار به او تکیه کند.
باور عمیق این طرحواره چیست؟«کسی آن‌طور که من نیاز دارم، کنارم نیست؛ کسی من را آن‌طور که باید، نمی‌فهمد و نیازهای عاطفی‌ام برآورده نمی‌شوند.»
با مهر و احترام،سارا طهمورسی | روان‌درمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۲ طرحواره محرومیت هیجانی؛ از کجا شکل می‌گیرد؟محرومیت هیجانی معمولاً در رابطه‌ای شکل می‌گیرد که کودک در آن، نیازهای عاطفی‌اش به‌اندازه کافی پاسخ داده نمی‌شوند.
اما این اتفاق دقیقاً چگونه رخ می‌دهد؟
۱. وقتی کودک ناراحت است، اما کسی برای آرام‌کردنش حضور ندارد.گریه می‌کند، می‌ترسد یا به آغوش نیاز دارد؛ اما مرتب با بی‌توجهی مواجه می‌شود یا به او می‌گویند: «چیزی نشده، گریه نکن!» ۲. وقتی احساساتش جدی گرفته نمی‌شوند.از چیزی می‌ترسد یا دلش شکسته است، اما می‌شنود: «این که ناراحتی نداره!» یا «چقدر حساسی!» ۳. وقتی محبت و صمیمیت کافی دریافت نمی‌کند.ممکن است مراقبانش نیازهای جسمانی او را برآورده کنند، اما در آغوش گرفتن، ابراز محبت، گفت‌وگوهای صمیمانه و توجه عاطفی در رابطه کم‌رنگ باشد. ۴. وقتی کسی برای فهمیدن دنیای درونی‌اش وقت نمی‌گذارد.کسی نمی‌پرسد چه احساسی دارد، چه چیزی ناراحتش کرده یا واقعاً به چه چیزی نیاز دارد. ۵. وقتی در لحظات دشوار، حمایت عاطفی دریافت نمی‌کند.هنگامی که شکست می‌خورد، می‌ترسد یا احساس درماندگی می‌کند، به‌جای همدلی و حمایت، با سرزنش، بی‌اعتنایی یا تنها گذاشته‌شدن مواجه می‌شود. ۶. وقتی نیازهای عاطفی‌اش همیشه در اولویت‌های آخر قرار می‌گیرند.والدین ممکن است درگیر مشکلات خودشان باشند و ناخواسته بارها نیازهای عاطفی کودک را نادیده بگیرند. در ذهن کودک چه اتفاقی می‌افتد؟کودک لزوماً این تجربه‌ها را با کلمات تحلیل نمی‌کند؛ اما ممکن است به‌تدریج به این انتظار برسد که:
«کسی نیست که واقعاً من را بفهمد.»«وقتی ناراحتم، باید خودم از پسش بربیایم.»«نیازهای عاطفی من آن‌طور که باید پاسخ داده نمی‌شوند.»
این‌گونه، تجربه‌های تکرارشونده می‌توانند زمینه‌ساز شکل‌گیری طرحواره محرومیت هیجانی شوند.
یک نکته مهم:وجود یک یا چند مورد از این رفتارها به‌تنهایی به معنای شکل‌گیری این طرحواره نیست. تداوم تجربه‌ها، کیفیت کلی رابطه و تفاوت‌های فردی کودک اهمیت دارند.محرومیت هیجانی همیشه از نبودن آدم‌ها نمی‌آید؛ گاهی از نبودنِ پاسخ عاطفی در رابطه‌ای می‌آید که آدم‌ها در آن حضور دارند.
با مهر و احترام،سارا طهمورسی | روان‌درمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۲ وقتی کودک از نظر عاطفی دیده نمی‌شود، چه اتفاقی می‌افتد؟کودکی که بارها در دریافت محبت، همدلی و حمایت عاطفی ناکام می‌ماند، ممکن است به‌تدریج واکنش‌هایی نشان دهد که بازتابی از نیازهای برآورده‌نشده او هستند.
۱. دست از درخواست محبت می‌کشد.کمتر برای آغوش، توجه یا همدلی پیش‌قدم می‌شود؛ انگار یاد گرفته است که درخواست‌کردن فایده‌ای ندارد. ۲. احساساتش را پنهان می‌کند.وقتی ناراحت است، سکوت می‌کند یا وانمود می‌کند اتفاقی نیفتاده؛ چون تجربه کرده که احساساتش همیشه با پاسخ مناسبی مواجه نمی‌شوند. ۳. به دیگران می‌چسبد یا مدام توجه آن‌ها را می‌طلبد.بعضی کودکان در مقابل، برای دریافت توجه بیشتر تلاش می‌کنند، مرتب محبت می‌خواهند یا از بی‌توجهی به‌شدت ناراحت می‌شوند. ۴. به‌جای بیان نیازهایش، دیگران را راضی نگه می‌دارد.ممکن است بیش از حد سازگار باشد، خواسته‌هایش را کنار بگذارد و تلاش کند با خوب‌بودن، توجه و محبت دریافت کند. ۵. در حضور دیگران هم احساس تنهایی می‌کند.ممکن است بازی کند، بخندد و در جمع حضور داشته باشد؛ اما برای بیان ترس‌ها، غم‌ها و نیازهایش احساس امنیت نکند. ۶. برای آرام‌کردن خودش بیش از حد به خودش متکی می‌شود.به‌جای کمک‌خواستن، سعی می‌کند تنهایی از پس ناراحتی‌هایش بربیاید؛ نه لزوماً از سر استقلال سالم، بلکه گاهی به این دلیل که انتظار حمایت ندارد. نکته مهم برای والدین و درمانگراناین رفتارها لزوماً نشانه طرحواره محرومیت هیجانی نیستند. برای فهم دقیق‌تر باید بررسی کنیم کودک در روابط مهم زندگی‌اش چه تجربه‌هایی دارد، نیازهایش چگونه پاسخ داده می‌شوند و این الگوها تا چه اندازه تداوم دارند.
گاهی کودکی که دیگر محبت نمی‌خواهد، کودکی نیست که دیگر به محبت نیاز ندارد؛ ممکن است فقط یاد گرفته باشد که نیازش را نشان ندهد.با مهر و احترام،سارا طهمورسی | روان‌درمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۲
۲