🧨 همسرِ انفجاری و مطالبهگر
گاهی خشم، فقط خشم نیست؛ احساساتی است که مدتها فرصتِ بیان شدن پیدا نکردهاند.
فردی که در کودکی ابراز بهموقع و متناسب هیجانات را نیاموخته، ممکن است وارد چرخهی «تحمل ـ انفجار» شود:
خشم به جای غموقتی غمگین است، یا نیاز به توجه دارد، این را به شکل «دعوا» یا «سرزنش» ابراز میکند. مثلاً به جای اینکه بگوید «دلم برایت تنگ شده بود و از اینکه دیر آمدی ناراحتم»، با عصبانیت میگوید: «همیشه همینطوری، اصلاً برایت مهم نیست من چه حسی دارم!».
🧩 توقعِ ذهنخوانیچون خودش نمیتواند نیازهایش را شفاف بیان کند، انتظار دارد همسرش «بهطور غریزی» بفهمد او چه میخواهد. و وقتی همسرش نمیفهمد، احساس میکند «دوست داشته نمیشود».
ناپایداری عاطفییک لحظه بسیار مهربان است و لحظهای بعد، به دلیل یک محرک کوچک، دچار فروپاشی عاطفی یا خشم شدید میشود.
در اتاق درمان، کمک میکنیم این چرخه شناخته شود و فرد بتواند احساسات و نیازهایش را پیش از رسیدن به نقطه انفجار، به شیوهای روشن و سالم بیان کند. اگر این الگو را در رابطه تجربه کردهاید، درمان میتواند نقطه شروع تغییر این چرخه باشد.
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
گاهی خشم، فقط خشم نیست؛ احساساتی است که مدتها فرصتِ بیان شدن پیدا نکردهاند.
فردی که در کودکی ابراز بهموقع و متناسب هیجانات را نیاموخته، ممکن است وارد چرخهی «تحمل ـ انفجار» شود:
خشم به جای غموقتی غمگین است، یا نیاز به توجه دارد، این را به شکل «دعوا» یا «سرزنش» ابراز میکند. مثلاً به جای اینکه بگوید «دلم برایت تنگ شده بود و از اینکه دیر آمدی ناراحتم»، با عصبانیت میگوید: «همیشه همینطوری، اصلاً برایت مهم نیست من چه حسی دارم!».🧩 توقعِ ذهنخوانیچون خودش نمیتواند نیازهایش را شفاف بیان کند، انتظار دارد همسرش «بهطور غریزی» بفهمد او چه میخواهد. و وقتی همسرش نمیفهمد، احساس میکند «دوست داشته نمیشود».
ناپایداری عاطفییک لحظه بسیار مهربان است و لحظهای بعد، به دلیل یک محرک کوچک، دچار فروپاشی عاطفی یا خشم شدید میشود. در اتاق درمان، کمک میکنیم این چرخه شناخته شود و فرد بتواند احساسات و نیازهایش را پیش از رسیدن به نقطه انفجار، به شیوهای روشن و سالم بیان کند. اگر این الگو را در رابطه تجربه کردهاید، درمان میتواند نقطه شروع تغییر این چرخه باشد. ──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۳ همسرِ فداکارِ نامرئی گاه وقتی فرد در کودکی ابراز آزادانه هیجانات را تجربه نکرده، در رابطه سعی میکند با «پاسخ دادن به تمام نیازهای همسر» و «حذف نیازهای خود»، عشق را خریداری کند.
سرکوب نیازهاهرگز نمیگوید «من خستهام» یا «از این رفتارت ناراحتم». ترجیح میدهد تمام بار خانه و رابطه را به دوش بکشد تا همسرش راضی باشد و هرگز با او وارد تضاد نشود. تجمع خشمچون خشمش را ابراز نمیکند، این خشم به شکل «پرخاشگری غیرمستقیم» بیرون میزند؛ مثلاً با کنایه، سکوتهای طولانی، قهر یا انجام دادنِ کارهای خانه با صدای بلند و عصبی. احساس پوچی و قربانی شدنسالها بعد، ناگهان احساس میکند زندگیاش تلف شده و میگوید: «من هر کاری کردم، اما هیچوقت کسی من را نفهمید»، در حالی که او هرگز اجازه نداده است کسی او را بشناسد. چون هرگز ابراز نکرده است. «خیلی از دعواهای ما، درباره ظرفهای نشسته یا دیر رسیدن نیست؛ بلکه فریادِ نیازهای سرکوبشدهای است که در کودکی یاد نگرفتیم چگونه آنها را به زبان بیاوریم...»──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۴میانسالی؛
و حسرت زندگیِ نزیسته
هنوز درباره همان فردی حرف میزنیم که در کودکی فرصت ابراز آزادانه هیجاناتش را نداشته؛ او حالا به میانسالی رسیده است.
در این مرحله، آنچه سالها سرکوب شده بود، ممکن است به شکلهای مختلف خود را نشان دهد:
احساس پوچی
او در ظاهر همه چیز دارد (شغل، خانواده، جایگاه)، اما احساس میکند یک «حفره بزرگ» در قلبش است. «من واقعاً کی هستم؟»، «آیا من هرگز واقعاً زندگی کردم؟» یا «چرا با اینکه همهچیز دارم، خوشحال نیستم؟» او احساس میکند در زندگی خودش، یک «غریبه» است و سالهاست نقش کسی را بازی کرده که دیگران از او انتظار داشتهاند، نه کسی که واقعاً هست.
🫀 فروپاشی جسمانی
وقتی روان سالها اجازه ابراز هیجان را نداشته، بدن تبدیل به «سطل آشغالِ احساسات» میشود. در میانسالی، سیستم ایمنی و عصبی دیگر توان تحمل این فشار را ندارد. ظهور بیماریهایی مثل فشار خون، دیابت، میگرنهای شدید، یا دردهای مفصلی که با هیچ دارویی کاملاً خوب نمیشوند. در واقع، بدن دارد آن غمها و خشمهای ابراز نشده را «جیغ» میزند. نوعی افسردگی خفیف اما مزمن که فرد را فلج میکند و او را نسبت به لذتهای زندگی بیتفاوت میکند.
انفجار دیرهنگام
ناگهان تصمیم میگیرد تمام دیوارهای سالها را در یک لحظه تخریب کند. جدایی از همسر پس از سالها سکوت، تغییر شغل، یا رفتن به مکانهای دور. اینها اغلب تلاشهای ناخودآگاه برای پیدا کردن «آن کودکِ گمشده» است.فردی که سالها «بلهگو» و صبور بوده، ناگهان نسبت به کوچکترین مسائل حساس میشود و با عصبانیت میگوید: «دیگر نمیتوانم تحمل کنم!» یا «دیگر نمیخواهم برای کسی نقش بازی کنم».
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
و حسرت زندگیِ نزیسته
هنوز درباره همان فردی حرف میزنیم که در کودکی فرصت ابراز آزادانه هیجاناتش را نداشته؛ او حالا به میانسالی رسیده است.
در این مرحله، آنچه سالها سرکوب شده بود، ممکن است به شکلهای مختلف خود را نشان دهد:
احساس پوچیاو در ظاهر همه چیز دارد (شغل، خانواده، جایگاه)، اما احساس میکند یک «حفره بزرگ» در قلبش است.
«من واقعاً کی هستم؟»، «آیا من هرگز واقعاً زندگی کردم؟» یا «چرا با اینکه همهچیز دارم، خوشحال نیستم؟» او احساس میکند در زندگی خودش، یک «غریبه» است و سالهاست نقش کسی را بازی کرده که دیگران از او انتظار داشتهاند، نه کسی که واقعاً هست.🫀 فروپاشی جسمانی
وقتی روان سالها اجازه ابراز هیجان را نداشته، بدن تبدیل به «سطل آشغالِ احساسات» میشود. در میانسالی، سیستم ایمنی و عصبی دیگر توان تحمل این فشار را ندارد.
ظهور بیماریهایی مثل فشار خون، دیابت، میگرنهای شدید، یا دردهای مفصلی که با هیچ دارویی کاملاً خوب نمیشوند. در واقع، بدن دارد آن غمها و خشمهای ابراز نشده را «جیغ» میزند. نوعی افسردگی خفیف اما مزمن که فرد را فلج میکند و او را نسبت به لذتهای زندگی بیتفاوت میکند. انفجار دیرهنگامناگهان تصمیم میگیرد تمام دیوارهای سالها را در یک لحظه تخریب کند.
جدایی از همسر پس از سالها سکوت، تغییر شغل، یا رفتن به مکانهای دور. اینها اغلب تلاشهای ناخودآگاه برای پیدا کردن «آن کودکِ گمشده» است.فردی که سالها «بلهگو» و صبور بوده، ناگهان نسبت به کوچکترین مسائل حساس میشود و با عصبانیت میگوید: «دیگر نمیتوانم تحمل کنم!» یا «دیگر نمیخواهم برای کسی نقش بازی کنم».──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۳ میانسالی، دوران «حسابرسی عاطفی» است... فرد دیگر نمیتواند با تکیه بر «موفقیتهای شغلی»، «نقابهای اجتماعی» یا «مشغلههای فرزندپروری» از درونیاتش فرار کند.
همچنین، دیگر نیازهای سرکوبشده کودکی که سالها در زیر لایههای مختلف دفن شده بودند، نمیتوانند در فشار بمانند و شروع میکنند به «ضربه زدن» به دیوارههای روان.
این چالش بهصورت بحرانهای وجودی ظاهر میشود. در این سن، نیاز به ابراز هیجانی به شکل نیاز به فریاد برای اصالت بروز میکند.
فرد متوجه میشود که «زمان» در حال گذر است و میترسد که تا پایان عمر در یک «زندانِ زیبا اما سرد» باقی خواهد ماند.
در اتاق درمان من، مراجعین میانسال با این الگو، معمولاً با یک غم عمیق میآیند؛ غمی برای «آن کسی که هرگز نشدهاند». هدف در درمان این غم، «سوگواری مناسب برای کودکیِ از دست رفته» است تا فرد بتواند در باقیمانده عمر، با خودش صادق باشد.
یادت باشد میانسالی، فرصت دوبارهای است که زندگی به ما میدهد تا با آن کودکی که اجازه نداشت گریه کند، آشتی کنیم. اگر امروز احساس تهیشدگی میکنید، شاید این صدای همان کودک است که بعد از ۳۰ سال میگوید: من هنوز اینجا هستم و نیاز دارم شنیده شوم... شما کدام احساسات و هیجاناتتان را ابراز نکردهاید؟──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۳
رابطه میخواهیم،
اما از صمیمیت میترسیم.
اعتماد میکنیم،
اما ناگهان عقب میکشیم.
از رهاشدن میترسیم،
اما خودمان رابطه را ترک میکنیم.
و سالهاست از تکرار این الگو خستهایم.
دلبستگی آشفته سرنوشت شما نیست.میشود آن را شناخت، ریشههایش را فهمید و قدمبهقدم به سوی رابطهای امنتر حرکت کرد.
وقت آن رسیده برای خودتان وقت بگذارید...
کارگاه شناخت دلبستگی آشفتهبا سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینی
پنجشنبه ۲۹ مرداد | ۱۰ تا ۱۳ | آنلاین مبلغ: ۱.۵۰۰.۰۰۰ تومان
برای ثبتنام پیام دهید:بله: @ghoghnoos_adminتماس: ۰۹۹۸۱۷۵۵۲۱۶
اما از صمیمیت میترسیم.
اعتماد میکنیم،
اما ناگهان عقب میکشیم.
از رهاشدن میترسیم،
اما خودمان رابطه را ترک میکنیم.
و سالهاست از تکرار این الگو خستهایم.
دلبستگی آشفته سرنوشت شما نیست.میشود آن را شناخت، ریشههایش را فهمید و قدمبهقدم به سوی رابطهای امنتر حرکت کرد.وقت آن رسیده برای خودتان وقت بگذارید...
کارگاه شناخت دلبستگی آشفتهبا سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینی پنجشنبه ۲۹ مرداد | ۱۰ تا ۱۳ | آنلاین مبلغ: ۱.۵۰۰.۰۰۰ تومان برای ثبتنام پیام دهید:بله: @ghoghnoos_adminتماس: ۰۹۹۸۱۷۵۵۲۱۶۵ چند روز پیش، برای آشنایی بیشتر شما با فضای کارگاهها، بخشی از کارگاه قبلی با موضوع «دلبستگی اضطرابی» را در استوری قرار دادیم.خوشبختانه این بخش برای بیشتر اعضا قابل مشاهده بود و بعضی از دوستان درخواست کردند دوباره منتشر شود؛ امروز هم آن را تکرار کردیم.
از این پس، انشاالله این روند را هم به محتوای کانال اضافه میکنیم تا اگر دوست دارید با فضای کارگاهها و بخشی از محتوای آن آشنا شوید، امکانش برایتان فراهم باشد.
اگر این بخشها برایتان مفید است، خوشحال میشویم نظرتان را با ما در میان بگذارید.
کارگاه این هفته در حال نامنویسیست..(اطلاعات در پستهای قبل)۵ گاهی چیزی را میخواهیم، اما درست وقتی به آن نزدیک میشویم، از آن فاصله میگیریم.اگر بارها این چرخه را تجربه کردهای:
با هیجان شروع میکنی، اما برای ادامهدادن عقب میکشی. وقتی همهچیز خوب است، منتظر اتفاق بدی هستی. برای اطمینان گرفتن تلاش میکنی، اما واقعاً آرام نمیشوی. گاهی میجنگی، گاهی فرار میکنی و گاهی کاملاً خاموش میشوی. تصمیم میگیری، شک میکنی، به تعویق میاندازی و دوباره از اول شروع میکنی.و مهمتر از همه:
میخواهی، نزدیک میشوی، میترسی، فاصله میگیری… و دوباره همان را میخواهی.این چرخهها میتوانند بخشی از الگوهای عمیق دلبستگی آشفته باشند.
اگر خودت را در این الگوها میبینی، کارگاه این هفته برای تو است...
برای ثبتنام پیام دهید:بله: @ghoghnoos_adminتماس: ۰۹۹۸۱۷۵۵۲۱۶──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۳ عزیزان همراه،امروز آخرین فرصت نامنویسی برای سومین کارگاه دلبستگی است؛ اینبار با تمرکز بر سبک دلبستگی آشفته.
اگر این موضوع برایتان آشناست یا دوست دارید الگوهای دلبستگی خود را عمیقتر بشناسید، خوشحال میشویم همراه ما باشید.
در صورت علاقه، لطفاً اطلاع دهید.بله: @ghoghnoos_adminتماس: ۰۹۹۸۱۷۵۵۲۱۶──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی*، رواندرمانگر بالینی*رزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۲ و نهایتا ...در پیری ناگفتهها به سکوت تبدیل میشوند
سالمندی برای کسی که یک عمر ابراز هیجانی نداشته، مانند رسیدن به یک «بنبست عاطفی» است. در این مرحله، دیگر نه توان جسمی برای انفجارها هست و نه فرصت زمانی برای تغییرات رادیکال.
در پیری، نیازهای سرکوبشده بهجای اینکه «فریاد» بزنند، به «نجواهای غمانگیز» تبدیل میشود.
برای برخی از سالمندان، «سردی و انزوای عاطفی» تنها شکل امنِ رابطه میشود و در پوسته سخت خود محبوس میشوند.
عزلتگزینی: فرد ترجیح میدهد در دنیای خودش باشد. نه به خاطر اینکه از دیگران متنفر است، بلکه چون ابراز احساسات برایش آنقدر دشوار و ترسناک است که ترجیح میدهد اصلاً در معرض هیچ رابطه صمیمی قرار نگیرد. لجوجی در «سرد بودن»: وقتی فرزندان یا نوهها سعی میکنند به او محبت کنند یا او را به ابراز احساسات تشویق کنند، ممکن است با تندی یا بیمیلی واکنش نشان دهد. او «سردی» را به عنوان تنها مکان امنش میشناسد. احساس غریبگی در میان خانواده: در جمعهای خانوادگی حضور دارد اما انگار در یک حباب است؛ تماشا میکند اما هرگز اجازه نمیدهد کسی به لایههای درونیاش نفوذ کند.🪩 به نظر شما، در سالمندی هم هنوز میتوان راهی برای نزدیکشدن به لایههای خاموش هیجانی پیدا کرد؟
──────────با مهر و احترام،سارا طهمورسی، رواندرمانگر بالینیرزرو وقت: @Sara_Tahmouresi
۲۱