دسته بندی : فضای مجازی و بازی 
بازه سنی: ۳ تا ۶ سال بچم هی گوشی می‌خواد! چیکار کنم؟مقدمه: اول از همه یه نفس عمیق بکش اگه بچه‌ت مدام گوشی می‌خواد و با هر «نه» گفتنت بحث و گریه شروع می‌شه، این‌طوری نیست که تو مامان/بابای بدی باشی یا بچه‌ت لوس بار اومده باشه. حقیقت اینه که گوشی طوری ساخته شده که حتی ما بزرگ‌ترها هم نمی‌تونیم ازش دل بکنیم، چه برسه به یه بچه‌ی کوچولو! پس بذار با هم ببینیم چطوری می‌شه این کشمکش رو کمتر کرد.شرح: چند تا راهِ ساده که واقعاً کمک می‌کنه: قانون رو از قبل مشخص کن. به‌جای اینکه هر بار سرِ گوشی چونه بزنید، از اول بگو «هر روز بعد از ناهار، بیست دقیقه». وقتی قانون معلوم باشه، بحث کمتر می‌شه. زمان تموم‌شدن رو غافلگیرکننده نکن. پنج دقیقه مونده به آخر بهش بگو «کارتونت داره تموم می‌شه‌ها». این‌طوری قطع کردنِ ناگهانی باعث قشقرق نمی‌شه. یه جایگزینِ جذاب آماده داشته باش. بچه گوشی می‌خواد چون حوصله‌ش سر رفته. یه بازی، یه کاردستی، یا حتی کمک کردن تو آشپزخونه می‌تونه حواسش رو پرت کنه. خودت جلوش کمتر با گوشی ور برو. بچه‌ها از رفتار ما یاد می‌گیرن، نه از حرفمون. اگه ما همه‌ش سرمون تو گوشیه، اونا هم همون رو می‌خوان. پای حرفت بمون، ولی با آرامش. لازم نیست داد بزنی یا عصبانی بشی. محکم ولی مهربون بگو «الان وقتش نیست، بعداً». همین ثباتِ تو، بهش امنیت می‌ده.یادت باشه هدف این نیست که گوشی رو کلاً حذف کنی، بلکه اینه که کنترلش دست تو باشه، نه دستِ بچه. با یه کم قانون‌گذاری آروم و ثابت‌قدم بودن، کم‌کم این کشمکش‌ها کمتر می‌شه. سخت‌گیر نباش به خودت، داری خوب پیش می‌ری.اگر این مطلب برات جالب بود میتونی به وبسایتمون سر بزنی و کلی مقاله کاربردی بخونی :
https://gobolia.com/blog/
بازه سنی: ۳ تا ۶ سال بچم هی گوشی می‌خواد! چیکار کنم؟مقدمه: اول از همه یه نفس عمیق بکش اگه بچه‌ت مدام گوشی می‌خواد و با هر «نه» گفتنت بحث و گریه شروع می‌شه، این‌طوری نیست که تو مامان/بابای بدی باشی یا بچه‌ت لوس بار اومده باشه. حقیقت اینه که گوشی طوری ساخته شده که حتی ما بزرگ‌ترها هم نمی‌تونیم ازش دل بکنیم، چه برسه به یه بچه‌ی کوچولو! پس بذار با هم ببینیم چطوری می‌شه این کشمکش رو کمتر کرد.شرح: چند تا راهِ ساده که واقعاً کمک می‌کنه: قانون رو از قبل مشخص کن. به‌جای اینکه هر بار سرِ گوشی چونه بزنید، از اول بگو «هر روز بعد از ناهار، بیست دقیقه». وقتی قانون معلوم باشه، بحث کمتر می‌شه. زمان تموم‌شدن رو غافلگیرکننده نکن. پنج دقیقه مونده به آخر بهش بگو «کارتونت داره تموم می‌شه‌ها». این‌طوری قطع کردنِ ناگهانی باعث قشقرق نمی‌شه. یه جایگزینِ جذاب آماده داشته باش. بچه گوشی می‌خواد چون حوصله‌ش سر رفته. یه بازی، یه کاردستی، یا حتی کمک کردن تو آشپزخونه می‌تونه حواسش رو پرت کنه. خودت جلوش کمتر با گوشی ور برو. بچه‌ها از رفتار ما یاد می‌گیرن، نه از حرفمون. اگه ما همه‌ش سرمون تو گوشیه، اونا هم همون رو می‌خوان. پای حرفت بمون، ولی با آرامش. لازم نیست داد بزنی یا عصبانی بشی. محکم ولی مهربون بگو «الان وقتش نیست، بعداً». همین ثباتِ تو، بهش امنیت می‌ده.یادت باشه هدف این نیست که گوشی رو کلاً حذف کنی، بلکه اینه که کنترلش دست تو باشه، نه دستِ بچه. با یه کم قانون‌گذاری آروم و ثابت‌قدم بودن، کم‌کم این کشمکش‌ها کمتر می‌شه. سخت‌گیر نباش به خودت، داری خوب پیش می‌ری.اگر این مطلب برات جالب بود میتونی به وبسایتمون سر بزنی و کلی مقاله کاربردی بخونی :https://gobolia.com/blog/
۱
همه مامانا از این بادیگاردهای کوچولو دارن که ول‌کنشون نیستن! همه‌جا باید باهات بیان، همه‌جا حواسشون بهت باشه و خیالشون راحت باشه که مراقبتن!بچه‌های شما هم این‌جوری مراقبتون هستن؟
@gobolia_app
همه‌جا باید باهات بیان، همه‌جا حواسشون بهت باشه و خیالشون راحت باشه که مراقبتن!بچه‌های شما هم این‌جوری مراقبتون هستن؟@gobolia_app
۱
یه وقتایی هر چی می‌گی «آروم باش» بیشتر به هم می‌ریزه.خیلی وقتا وقتی احساس بچه بزرگ می‌شه، اول بدنش باید آروم بشه، بعد گوشش می‌شنوه. این سه تا بازی رو یه کاردرمانگر کودک که خودش هم مامانه پیشنهاد داده:۱. دست‌های ماکارونی: دست هم رو بگیرید و شل و ول بالا و پایین تکونشون بدید. تنش بدن آزاد می‌شه.۲. دست‌های مربایی: کف دست‌ها رو به هم بچسبونید و فشار بدید. فشار عمیق به عضله‌ها کمک می‌کنه احساس‌های بزرگ آروم‌تر بشن.۳. بغل خرسی: یه بغل محکم و آروم که به بدنش پیام امنیت می‌ده.هیچ‌کدوم جادو نیستن و هر بچه‌ای یه جور آروم می‌شه. ولی بازی خیلی وقتا زودتر از حرف عمل می‌کنه.ذخیره‌اش کن که دفعه‌ی بعد دم دستت باشه. بچه‌ی تو با کدومش زودتر آروم می‌شه؟
نه اصرار کرد، نه تهدید، نه قول جایزه داد. فقط نشست کنارش و خودش با لذت خورد !اگه بچه‌ات با غذا سر ناسازگاری داره، تنها نیستی. خیلی از بچه‌ها با غذا با احتیاط برخورد می‌کنن و این طبیعیه.سر سفره، چشم بچه‌ها به ماست: چی می‌خوریم، چطور می‌خوریم، با چه حالی.یه پیشنهاد برای وعده‌ی بعدی: غذای تازه رو بذار وسط سفره، خودت با لذت بخور و ازش تعریف کن، ولی ازش نخواه بخوره. بذار به میل خودش امتحان کنه.
@gobolia_app
@gobolia_app