#برای_ایران سلسله کارگاههای کارآفرینی در عملکارگاه پانزدهم:#مقدمهای#به#برنامهکاری#و#ارائه#به#سرمایهگذار مدرس: مهندس فهیمه حسامی • کارشناس ارشد واحد های فناور پارک علم و فناوری خراسان • مدیر واحد نوآوری و فناوری بنیاد دانشگاهی فردوسی• بیش از ۲۰ سال تجربه در اکوسیستم نوآوری خراسان • منتور و تسهیل گر تیم ها و استارت آپ های نوپا«انجمن علمی کارآفرینی دانشگاه حکیم سبزواری»
شناسه:https://ble.ir/Hakim_Entre«انجمن علمی کارآفرینی دانشگاه حکیم سبزواری»https://eitaa.com/Hakim_Entre دوشنبه،۲۵خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۲:۰۰ تا ۱۳:۳۰ لینک حضور در کارگاه: https://vmeet.hsu.ac.ir/Hakim_Entre
#برای_ایران سلسله کارگاههای کارآفرینی در عملکارگاه شانزدهم:#توسعه#محصول#و#نمونهسازی ( نشست دوم) مدرس:جناب آقای مهندس محمدیمدیر برنامه ترویج دانشجویی ستاد نانو«انجمن علمی کارآفرینی دانشگاه حکیم سبزواری»
شناسه:https://ble.ir/Hakim_Entre«انجمن علمی کارآفرینی دانشگاه حکیم سبزواری»https://eitaa.com/Hakim_Entre سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۲:۳۰ تا ۱۴:۰۰ لینک حضور در کارگاه: https://vmeet.hsu.ac.ir/Hakim_Entre کارگاه تخصصی «مقدمهای بر برنامهکاری و ارائه به سرمایهگذار» روز دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ به صورت مجازی برگزار شد. این کارگاه با حضور دانشجویان درس کارآفرینی، اعضای انجمنهای علمی و علاقهمندان حوزه نوآوری و کسبوکار و با ارائه مهندس فهیمه حسامی، کارشناس ارشد واحدهای فناوری پارک علم و فناوری خراسان، برگزار شد. در این کارگاه، شرکتکنندگان با اصول تبدیل ایده به کسبوکار، طراحی مدل درآمدی، تحلیل بازار و تدوین برنامه عملیاتی برای توسعه کسبوکار آشنا شدند. همچنین مباحثی همچون شناسایی مسئله، ارزش پیشنهادی و مزیت رقابتی در فرآیند توسعه استارتاپها مورد بررسی قرار گرفت. بخش دیگری از کارگاه به آشنایی با مفاهیم نسخه اولیه محصول (MVP)، برنامه رشد کسبوکار و شاخصهای کلیدی مالی اختصاص یافت و اصول ارائه مؤثر به سرمایهگذاران، نحوه تدوین درخواست سرمایه و ساختار ارائه (Pitch Deck) تشریح شد. در پایان، بر اهمیت ارائه شفاف مسئله، راهحل، مدل درآمدی و تیم اجرایی در جلب نظر سرمایهگذاران تأکید شد و شرکتکنندگان با چارچوبهای اولیه جذب سرمایه برای کسبوکارهای نوپا آشنا شدند. شبکههای اجتماعی:تلگرام | آپارات | اینستاگرام#کارآفرینی#جذب_سرمایه#سرمایه_گذاری#ارائه_به_سرمایه_گذار#استارتاپ#مدل_کسب_و_کار#پیچ_دک#نوآوری#برای_ایران #کارآفرینی_در_عمل
بازارسال شده از انجمن علمی اقتصاد و مدیریت دانشگاه حکیم سبزواری
انجمن علمی اقتصاد و مدیریت دانشگاه حکیم سبزواری با همکاری اتحادیه انجمنهای اقتصاد کشور، انجمن علمی جغرافیا و انجمن علمی فقه و حقوق دانشگاه حکیم سبزواری و انجمن علمی اقتصاد دانشگاه اصفهان برگزار میکند:#برای_ایران
مسئله اقتصاد ایران؛ کمبود ظرفیت یا پراکندگی ظرفیتها؟ آیا ایران با کمبود ظرفیتهای اقتصادی مواجه است یا ظرفیتها وجود دارند اما بهدرستی مدیریت نشدهاند؟ چرا با وجود منابع فراوان و نیروی انسانی مستعد، هنوز به قدرت اقتصادی منسجم دست نیافتهایم؟
در یازدهمین نشست از سلسله نشستهای «اقتصاد قدرتمحور یا قدرت اقتصادمحور» به این پرسش بنیادین پاسخ میدهیم:
ظرفیتهای اقتصادی ایران؛ داشتهها و مغفولها نقش نخبگان و دانشگاه در تحول اقتصادی پیوند علم، تولید و بازار؛ حلقه گمشده؟ ضرورت همافزایی ظرفیتهای ملی امکان تبدیل ظرفیتهای پراکنده ایران به قدرت اقتصادی منسجم با سخنرانی: دکتر مهدی گلدانی دانشیار اقتصاد دانشگاه حکیم سبزواری شنبه ۳۰ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۰:۰۰ صبح لینک حضور در نشست:https://vmeet.hsu.ac.ir/Hakim_EaM«انجمن علمی اقتصاد و مدیریت دانشگاه حکیم سبزواری»
شناسه:https://ble.ir/HAKIM_EaMhttps://eitaa.com/Hakim_EAM
️ آیا کار ایران تمام است؟ راهی برای خلاصی از ساختارهای قفل شده هست؟مجتبی لشکربلوکیمدتی برای طرح ایران ۲۰۳۵ (طرحی مردم نهاد و غیردولتی برای آینده ایران) روی موقعیت ایران در شاخصهای بینالمللی کار کردم. با همه محدودیتی که شاخصهای بین المللی دارند اما تصویری -هر چند نه جامع و نه دقیق و نه کاملا منصفانه- از وضعیت ایران ارایه میدهند. در این گزارشها ما بلا استثناء در شاخصهایی که ساختارهای حکمرانی را نشان می دهد پایین تر از متوسط جهانیم و در برخی شان نه تنها از میانگین جهانی پایین تریم که وضعیت مان در طول زمان بدتر هم شدهشاخص ادارک فساد، رتبه ۱۵۳شاخص حکمرانی خوب، رتبه ۱۲۵شاخص حقوق مالکیت، رتبه ۱۱۳شاخص آزادی اقتصادی، رتبه ۱۶۹خب آیا این بدان معناست که کار ما تمام شده؟ و توسعه در ایران به بن بست رسیده؟ به نظر من جواب نه است!
چه چیزی من را امیدوار نگاه می دارد؟ در روزگاری که همه ما با دیدن کژنهادها (نهادهای کژکارکرد)، پوسیدگی نظام کشورداری و فرسودگی سازوکارهای حکمرانی، دچار نوعی «خستگی تاریخی» شدهایم، جرات میخواهد که میان «بنبست ساختاری» و «فقدان امکان» تفاوت گذاشت. ساختارها در بسیاری از حوزهها ناکارآمد، ناسازگار و قفلکنندهاند؛ اما این به معنای فقدان امکان توسعه نیست. این موضوع را بیشتر توضیح می دهم اول از منظر نظریات علمی و سپس تجربیات تاریخی.
در بخش عمدهای از تاریخ علوم اجتماعی، تمرکز بر جبرگرایی ساختاری بود؛ به طوری که ساختارهای کلان (نظیر طبقه، قانون، فرهنگ و دولت) بازیگران اصلی تحلیل محسوب میشدند و نقش عاملیتِ فردی به حاشیه میرفت. این تسلط تا ظهور نظریهپردازانی چون آنتونی گیدنز (استاد دانشگاه کمبریج) و مارگارت آرچر (استاد دانشگاه وارویک) ادامه داشت. این دو متفکر، با وجود اختلاف نظرهای عمیق در یک نکته مشترک بودند: انسان ها عروسک نیستند که فقط تابع ساختار و شرایط باشند، بلکه انسان ها می توانند با تصمیمها و کنشهایشان، ساختارها را حفظ کنند یا تغییر دهند.
️ چهار مثال تاریخی را با هم مرور کنیم!نمونه اول؛ بنگلادش؛ در دهه ۱۹۷۰، نظام بانکی رسمی این کشور، فقرا و زنان روستایی را اساساً به رسمیت نمیشناخت. در چنین وضعی، محمد یونس در سال ۱۹۷۶ با یک اقدام کوچک اما سرنوشتساز در روستای جبره، تنها ۲۷ دلار از پول شخصی خود را به ۴۲ زن فقیر قرض داد (تقریبا نفری نیم دلار)؛ اقدامی که بعدها به الگوی اعتبار خرد و سپس بانک گرامین با پوشش ۱۰ میلیون نفر و تسهیلات ۱.۴ میلیارد دلار شد. محمد یونس هم برنده جایزه نوبل اقتصاد انجامید.نمونه دوم: کنیا؛ در میانه دهه ۲۰۰۰، بخش بزرگی از جمعیت کنیا نمی توانستند حساب بانکی داشته نداشتند، هزینه انتقال پول بالا بود و حکومت ناتوان از حل مساله! در چنین فضایی، M-Pesa در سال ۲۰۰۷ راهاندازی شد، بدون آنکه منتظر اصلاح نظام بانکی توسط حکومت بماند، مبتنی بر فناوری امکان انتقال پول، پرداخت و پسانداز را برای میلیونها نفر فراهم کرد.خب ممکن است بگویید همه این ها نمونه های خارجی اند. صبر کنید. دو نمونه آخر در مورد ایران است:
نمونه سوم ایران؛ در سرزمینی خشک و کمآب، آن هم در دورههایی که دولت مرکزی نه توان فنی کافی داشت و نه حضور مؤثر محلی، این جوامع محلی بودند که با دانش بومی، همکاری جمعی و قواعد عرفی، نظامی پیچیده برای حفر قنات، نگهداری و توزیع آب پدید آوردند.
نمونه چهارم ایران؛ جنبش مدارس جدید مردمی در دوره قاجار یک مثال بسیار درخشان است بهویژه کوششهای حسن رشدیه و شبکهای از خیرین، انجمنها و خانوادهها که با وجود ضعف ساختارهای رسمی، برای تأسیس و توسعه مدارس نوین پیشقدم شدند. این جامعه بود که با هزینه خود، با ریسک خود و با امید خود، بنیان بخشی از آموزش جدید را گذاشت.
شاید ایران درگیر نوعی قفلشدگی نهادی (Institutional Lock-in) است؛ یعنی نهادها بهگونهای شکل گرفتهاند که هم مسیر توسعه را مسدود می کند و هم تغییر خودشان دشوار شده. اما ایران به بن بست نرسیده، در لحظات این چنینی، این انسانهای خلاقاند که امیدی در برابر ساختارهای چلاق هستند. جامعهای که هنوز میاندیشد، میآفریند، سازگار میشود و راه میگشاید، هرگز جامعهای تمامشده نیست. کنشگر خلاق نه مطیع و نه قربانی ساختارهای چلاق نیست، بلکه در شکافهای آن، در لحظات سست شدن آن، و در فرصتهای پنهان آن، امکان تازه خلق میکند.
️ تجویز راهبردیباید برای اصلاحات ساختاری تلاش کرد اما از خلاقیت های انسانی، ابتکارات میدانی و نتوکراسی (شکل گیری شبکه هایی موقت و موضوع محور از خبرگان و نخبگان غیردولتی برای حل یک مساله عمومی در تعامل با حکومت) نباید غافل بود.ایران، اگر هنوز انسانهای خلاق، مسئول و امیدوار دارد، هنوز امکان توسعه دارد. با وجود ساختارهای چلاق به خاطر کنشگران خلاق به آینده ایران امیدوارم.