ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۸۴ تا ۹۰ سورهٔ توبه وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ ﴿٨٤﴾ و هرگز بر هیچ‌یک از آنان وقتی که مرد، نماز مگزار و بر گورش مایست. آنان دربارهٔ خدا و فرستاده‌اش حق‌پوشی کردند و در حالی مردند که نابه‌کار بودند.توضیح معنای «کفر» در ترجمهٔ آیهٔ ۶ سورهٔ بقره بیان شد.معنای «فسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد. وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَأَوْلَادُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِي الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ ﴿٨٥﴾ و دارایی‌ها و فرزندانشان تو را به شگفت نیاورد. جز این نیست که خدا می‌خواهد در دنیا با همان عذابشان کند و جان‌هاشان در حالی که حق‌پوش‌اند، برآید.مادهٔ «زهق» به‌معنی «رفتن قهری و بی‌اختیار» است و تفاوتش با «ذهاب» در همین نکته است؛ بااین‌حال ازآنجاکه در فارسی برای مفهوم «جان دادن» از تعابیری چون «رفتن جان» یا «در رفتن جان» استفاده نمی‌شود، تعبیر «برآمدن» را به کار بردیم. وَإِذَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَجَاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُولُو الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا ذَرْنَا نَكُن مَّعَ الْقَاعِدِينَ ﴿٨٦﴾ و چون سوره‌ای فرو فرستاده شود که: «به خدا ایمان آورید و همراه فرستاده‌اش جهاد کنید»، توانگرانشان از تو رخصت خواهند و گویند: «رهایمان کن تا با نشستگان باشیم.»«طول» در اصل به‌معنی «امتداد» است و برای «امتداد توانمندی» نیز به کار می‌رود. رَضُوا بِأَن يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ ﴿٨٧﴾ خوش داشتند با پس‌ماندگان باشند و بر دل‌هاشان قالب زده شد؛ از این‌رو آنان نمی‌فهمند.توضیح معنای «الخوالف» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ همین سوره بیان شد.در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۵ سورهٔ نساء توضیح داده شد که «طبع» به‌معنی «قالب زدن» است، ولی اغلب مترجمان آن را با «ختم» و «مهر زدن» یکسان گرفته‌اند. لَٰكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُولَٰئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿٨٨﴾ ولی فرستاده و کسانی که با او ایمان آورده‌اند، با دارایی‌ها و جانشان جهاد کردند؛ و ایشان‌اند که همهٔ خوبی‌ها را دارند و هم‌ایشان‌اند که رستگارند.الف و لام در «الخیرات» برای عموم است و باید در ترجمه بازتاب داشته باشد. أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿٨٩﴾ خدا برایشان باغ‌هایی فراهم آورده که از زیرشان جوی‌ها روان است و در آنها جاودانه خواهند بود؛ آن است کامیابی سترگ.توضیح معنای «اعداد» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۴ سورهٔ بقره گذشت.توضیح معنای «فوز» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۵ سورهٔ آل‌عمران بیان شد. وَجَاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿٩٠﴾ و بادیه‌نشینانی که فراوان عذر می‌آوردند آمدند تا به آنان رخصت داده شود، و کسانی که به خدا و فرستاده‌اش دروغ گفتند، نشستند. به‌زودی به آنهایشان که حق‌پوشی کردند، عذابی دردناک خواهد رسید.«المُعَذِّر» از «تعذیر» به‌معنی «فراوان عذر آوردن» است.«الأَعرَاب» جمع «أعرابي» به‌معنی «بادیه‌نشین» یا به‌تعبیر دقیق‌تر، «افراد عامی و بی‌شخصیت» است؛ نه جمع «عربي» به‌معنای متعارف «عرب‌زبان».این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.#ترجمه_گروهی_قرآن
️ @hamidhossaini۲
مزیتهای اسلام آیا مسلمان بودن ما صرفاً بهخاطر محیط و سنتهای خانوادگی است، یا حداقل برای یکبار در موقعیت مقایسهٔ آن با سایر ادیان قرار گرفتهایم و با دلایلی منطقی آن را ترجیح دادهایم؟ در این قسمت تلاش میکنیم ضمن نقد برخی استدلالهایی که معمولاً برای برتری اسلام ارائه میشود، مزیتهای واقعی این دین را بشناسیم.با این توضیحات مشخص میشود با آنکه ادیان آسمانی گذشته نسخ نشده و همچنان معتبرند، دلایلی وجود دارد که ما را نسبت به مزیت اسلام قرآنی متقاعد میکند. ارائهٔ آخرین پیام خدا، دسترسی به منبعی معتبرتر، تأکید بیشتر بر عقلانیت و ارائهٔ توحیدی ناب و بیواسطه ازجملهٔ این مزایاست.
#اسلام_چرا_چگونه ۶۱
️ @hamidhossainiمزایای اسلام.mp3
۰۶:۰۳-۵.۵۶ مگابایت
ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۹۱ تا ۹۴ سورهٔ توبه لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضَىٰ وَلَا عَلَى الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ مَا عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِن سَبِيلٍ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿٩١﴾ بر ناتوانان و بر بیماران و بر کسانی که چیزی نمییابند که انفاق کنند، اگر برای خدا و فرستاده‌اش خیرخواهی کنند، هیچ تنگنا و فشاری نیست. بر نیکوکاران هیچ راه تسلطی نیست؛ و خدا آمرزنده و مهربان است.در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۵ سورهٔ انعام توضیح داده شد که «حرج» به‌معنی «تنگنای ناشی از فشار روحی» است. ازآنجاکه این واژه نکره و پس از نفی آمده، با تعبیر «هیچ» بازتاب داده شد.ترکیب «سبیل» و «علی» بیانگر «راه تسلط و برتریای که حقی ایجاد کند» است و در ترجمهٔ آیهٔ ۹۰ سورهٔ نساء نیز همینگونه ترجمه شد. «مِن» در «مِن سبیل» برای تأکید نفی است. وَلَا عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوا وَّأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا مَا يُنفِقُونَ ﴿٩٢﴾ و همچنین بر کسانی که وقتی نزدت آمدند تا سوارشان کنی و گفتی: «چیزی نمییابم تا بر آن سوارتان کنم»، درحالیکه از اندوهِ اینکه چیزی نمییابند که انفاق کنند چشمانشان از اشک لبریز بود، رویگردان شدند.اغلب مترجمان «تولوا» را «برگشتند» ترجمه کردهاند؛ ولی همانگونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۵ سورهٔ بقره توضیح داده شد، «تولّی» به‌معنی «بازگشتن» نیست.توضیح معنای «فیض» و تعبیر «تفیض من الدمع» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ سورهٔ مائده گذشت.«حزناً» مفعولٌله است و علت لبریز شدن چشمها را بیان میکند. إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَهُمْ أَغْنِيَاءُ رَضُوا بِأَن يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٩٣﴾ راه تسلط تنها بر کسانی است که با آنکه بینیازند، از تو اجازه میخواهند. خوش داشتند با پس‌ماندگان باشند و خدا بر دل‌هاشان قالب زد؛ ازاینرو آنان نمیدانند.در آیهٔ ۸۶ برای اشاره به این گروه تعبیر «أولو الطول» بهکار رفته بود که «توانگران» ترجمه شد؛ ولی اینجا «أغنیاء» آمده است که به «بینیازی» اشاره دارد و برای حفظ تفاوت این دو تعبیر، «بینیاز» ترجمه شد؛ همانگونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۵ سورهٔ نساء نیز همین معادل بهکار رفت.توضیح معنای «الخوالف» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ همین سوره بیان شد.در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۵ سورهٔ نساء توضیح داده شد که «طبع» به‌معنی «قالب زدن» است. يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ قُل لَّا تَعْتَذِرُوا لَن نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٩٤﴾ هنگامی که بهسوی آنان بازگردید، نزد شما عذر میآورند. بگو: «عذر نیاورید؛ هرگز به شما اعتماد نخواهیم کرد. خدا ما را از برخی اخبار شما آگاه کرده است؛ و به‌زودی خدا عمل شما را خواهد دید و فرستاده‌اش نیز؛ آنگاه بهسوی دانای پنهان و آشکار بازگردانده میشوید و شما را به آنچه انجام میدادید، آگاه خواهد کرد.»در ترجمهٔ آیهٔ ۷۵ سورهٔ بقره توضیح داده شد که «ایمان» وقتی با لام بهکار می‌رود، مفهوم «اعتماد کردن» را میرساند.«مِن» در «من أخبارکم» تبعیضیه است و باید با «برخی» بازتاب داده شود.این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.#ترجمه_گروهی_قرآن
️ @hamidhossaini۲ قرآن و اهانت به مقدسات کمتر کسی از مخالفت قرآن با توهین به مقدسات دیگران و حرمت ناسزا گفتن حتی به بتها و خدایان دروغین (انعام، ۱۰۸) بیاطلاع است؛ اما حتی بسیاری از دینداران اهل مطالعه نیز بهدرستی نمیدانند این کتاب چه روشی را برای مقابله با اهانت به مقدساتش توصیه میکند.برخلاف مشهور، نهتنها هیچ آیهای در قرآن از برخورد قهرآمیز با توهینکنندگان به مقدسات و صدور حکم جلب آنها سخن نمیگوید، بلکه دو بار (نساء، ۱۴۰ و انعام، ۶۸) با تعابیری روشن، وظیفهٔ مسلمانان در قبال رفتار زشت هتاکان را صرفاً ترک کردن محل و جدا شدن از جمع آنها اعلام میکند.شاید بهنظر برسد برخورد نکردن با هتاکی، بیحرمتیها را افزایش میدهد؛ ولی قرآن چنین تحلیلی را نمیپذیرد و واکنش مناسب در برابر تبلیغات زهرآگین را صبوری و خودسازی (ق، ۳۹) و ارائهٔ چهرهای زیبا از دین برای بیاثر کردن دشمنیها یا تبدیل آن به دوستی میداند. (فصلت، ۳۴) سیرهٔ پیشوایان دین در مواجهه با آزارها و اهانتها نیز حاکی از گذشت و خویشتنداری آن بزرگواران در برابر زشتترین رفتارها و تأثیر شگفتانگیز این شیوه در تحول و ندامت بسیاری از بدکاران و جذب آنهاست؛ نتیجهای که از هیچ برخورد قهرآمیزی بهدست نیامده و نخواهد آمد. انتشار این یادداشت به برگزاری مناظرهای انجامید که فایل صوتی آن در پست بعدی قابل دریافت است.️ @hamidhossainiEHANAT.mp3
۰۱:۱۲:۵۱-۲۰.۸۵ مگابایت
مناظره سید حمید حسینی و مصطفی تشیعی با موضوع «مجازات اهانت به مقدسات» بهمیزبانی مدرسهٔ آزادفکری️ @hamidhossaini ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۹۵ تا ۹۹ سورهٔ توبه سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿٩٥﴾ وقتی بهسویشان برگردید، در حضور شما به خدا سوگند خواهند خورد تا از آنان صرف نظر کنید؛ پس از آنان صرف نظر کنید که بیتردید، پلیدیاند؛ و با توجه به سزای آنچه بهدست می‌آوردند، منزلگاهشان دوزخ است.در ترجمهٔ آیهٔ ۶۲ همین سوره توضیح داده شد که «یحلفون ل» به‌معنی «سوگند خوردن در حضور کسی» است.«انقلاب» معنای «دگرگونی همراه با بازگشت» را بیان میکند و با «رجوع» در آیهٔ قبل تفاوت دارد؛ لذا آنجا «بازگشتن» و اینجا «برگشتن» ترجمه شد.«اعراض» دو بار در این آیه آمده و هر دو بار دربارهٔ برخورد با اشخاص است؛ لذا همانگونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ سورهٔ بقره توضیح داده شد، «صرف نظر کردن» ترجمه شد.«رجس» مصدر است و حمل آن بر اشخاص، مبالغه را میرساند؛ لذا «پلیدیاند» ترجمه شد، نه «پلیدند».همانگونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۸۲ همین سوره توضیح داده شد، «جزاءً» مفعولٌله است و باید بر همین اساس ترجمه شود. يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَرْضَىٰ عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ ﴿٩٦﴾ در حضور شما سوگند میخورند تا از آنان خشنود شوید؛ پس اگر شما هم از آنها خشنود شوید، بیتردید خدا از گروه نابهکاران خشنود نخواهد شد.برخلاف آیهٔ قبل، در این آیه «بالله» نیامده است و در ترجمه نیز نباید افزوده شود. الْأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا وَأَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿٩٧﴾ بادیهنشینان حق‌پوشی و نفاق شدیدتری دارند و بیشتر انتظار می‌رود که قوانین قاطع آنچه خدا بر فرستاده‌اش فرو فرستاده را ندانند؛ و خدا دانا و فرزانه است.معنای «أعراب» در ترجمهٔ آیهٔ ۹۰ همین سوره توضیح داده شد.«کفراً» و «نفاقاً» تمییزند و با تعبیر «از نظر» بازتاب داده شدند.«أجدر» از «جدارة» به‌معنی «شایستگی و تناسب» است و با توجه به سیاق، اینگونه ترجمه شد.توضیح معنای «حدود» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۷ سورهٔ بقره گذشت. وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٩٨﴾ و از بادیهنشینان کسی است که آنچه را انفاق میکند تاوانی بهحساب میآورد و دربارهٔ شما چشمانتظار پیشآمدهاست. پیشآمد بد بر خودشان باد! و خدا شنوا و داناست.«اتّخاذ» در اینجا دو مفعول دارد و به‌معنی «چیزی را چیز دیگری در نظر گرفتن» است که معمولاً برای آن از تعبیر «بهحساب آوردن» استفاده میشود.«مَغرَم» از «غُرم» به‌معنی «زیان و تعهدی که پرداختش بر کسی لازم شود» است که در فارسی به آن «تاوان» میگویند.توضیح معنای «تربّص» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲۶ سورهٔ بقره و معنای «دائرة» در ترجمهٔ آیهٔ ۵۲ سورهٔ مائده گذشت.«علیهم دائرة السوء» جملهٔ دعایی است؛ همانگونه که «علیهم صلوات» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۷ سورهٔ بقره «باد» ترجمه شد. وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبَاتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَصَلَوَاتِ الرَّسُولِ أَلَا إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿٩٩﴾ و از بادیهنشینان کسی است که به خدا و روز واپسین ایمان دارد و آنچه را انفاق میکند، مایهٔ نزدیکیهایی نزد خدا و درودهای این فرستاده بهحساب میآورد. آگاه باشید که بیتردید برایشان مایهٔ نزدیکی خواهد بود؛ به‌زودی خدا آنان را در رحمت خویش وارد خواهد کرد؛ که بهراستی خدا آمرزنده و مهربان است.«صلوات الرسول» عطف بر «قربات» است؛ یعنی انفاق را علاوه بر تقرب به خدا مایهٔ دریافت درودهایی از سوی پیامبر یا بهعنوان درود و تحیت بر پیامبر در نظر میگیرند.این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.#ترجمه_گروهی_قرآن
️ @hamidhossaini۱ اولویت اخلاق در قرآن کانال وزین انعکاس مقالهای جدید را از نیکلای ساینای، استاد برجسته مطالعات قرآنی در دانشگاه آکسفورد، معرفی و متن کامل آن را همراه با ترجمه منتشر کرده است. گذشته از نکات آموزنده، اهمیت این مقاله در آن است که پژوهشگری غیرمسلمان، با نگاهی بیرونی و روشمند، قرآن را کتابی کاملاً منسجم یافته و برخلاف تصور رایج میان بسیاری از موافقان و مخالفان اسلام، نشان داده است که در منطق این کتاب، اخلاق و انسانیت اولویت دارد و این شریعت برای خدمت به انسان آمده است.پرسش اصلی مقاله این است: آیا قرآن مدنی با احکام فراوانش، نسبت به قرآن مکی که سراسر دعوت به ایمان و اخلاق است، گسستگی دارد؟ پاسخ نویسنده منفی است و احکام مدنی را «تفصیل» همان جهانبینی مکی میداند. برخی از مهمترین نکات مطرحشده در مقاله چنین است:
در قرآن، مرز قاطعی میان حقوق و اخلاق وجود ندارد. احکام همواره در افق آخرت و اخلاق معنا مییابند و بارها از حد قانون فراتر رفته، به گذشت و احسان دعوت میکنند. از نگاه قرآن، انسان حتی پیش از وحی، توان شناخت اصول بنیادین اخلاق را دارد و نقش وحی بیش از هر چیز «ذکر» و یادآوری است. نویسنده تصریح میکند که در این مسئله، فهم معتزله درست بوده است؛ دیدگاهی که با مبنای حسن و قبح عقلی نزد عدلیه همسوست. نظام هنجاری قرآن دو لایه دارد: لایهٔ بنیادین، فضیلتهایی چون نیکی و تقوا و کارهای شایسته است که ملاک داوری خداوند خواهد بود؛ و لایهٔ دوم، شریعت و مناسک است که ابزاری برای تحقق آن فضیلتهاست. شریعت موضوعی تحمیلی نیست، بلکه پاسخ رحمتآمیز خداوند به نیازهای واقعی انسان است؛ از همین رو بسیاری از احکام در پاسخ به پرسش مردم آمده و بر آسانی و رفع حرج تأکید دارد. قرآن اجرای احکام را به «معروف» و «احسان»، یعنی به فهم اخلاقی و عرفی جامعه، گره میزند و قصد ندارد عقل را از صحنه بیرون کند.مطالعهٔ این مقاله برای همهٔ قرآنپژوهان و بهویژه علاقهمندان به مباحث مربوط به مقاصد شریعت و رابطهٔ دین و اخلاق، جذاب و مفید خواهد بود.
معرفی مقاله، متن کامل و ترجمهٔ فارسی آن را در کانال تلگرامی انعکاس ملاحظه فرمایید: https://t.me/inekas/682️ @hamidhossaini ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۰۰ تا ۱۰۴ سورهٔ توبه وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿١٠٠﴾ و پیشیگیرندگان نخستین از مهاجران و انصار، و کسانی که با نیکوکاری از آنان پیروی کردند، خدا از آنان خشنود است و آنها نیز از او خشنودند؛ و برایشان باغ‌هایی فراهم آورده که زیرشان جوی‌ها روان است، در حالی که برای همیشه در آنها جاودانه خواهند بود؛ آن است کامیابی سترگ.«سابق» اسم فاعل از «سبق» است که در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴۸ سورهٔ بقره «پیشی گرفتن» ترجمه شد؛ لذا «السابقون» نیز «پیشیگیرندگان» ترجمه شد.«مهاجرین» و «انصار» با الف و لام عهد، نام دو گروه شناختهشدهاند و در فارسی نیز با همین نامها شناخته میشوند؛ لذا ترجمه نشدند.برخلاف دیگر کاربردهای این تعبیر، در این آیه «من» پیش از «تحتها» نیامده است؛ لذا «زیرشان» ترجمه شد، نه «از زیرشان». وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ ﴿١٠١﴾ و برخی از بادیه‌نشینانی که پیرامون شمایند منافقاند، و برخی از اهل مدینه نیز بر پایهٔ نفاق سرکشی کردهاند. تو آنها را نمیشناسی؛ این ماییم که آنها را میشناسیم. به‌زودی آنان را دو بار عذاب خواهیم کرد؛ آنگاه بهسوی عذابی سترگ بازگردانده میشوند.همانگونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۷ سورهٔ نساء توضیح داده شد، مادهٔ «مرد» به‌معنی «بیرون رفتن از حالت لازم و مطلوب» است و «سرکشی» پرکاربردترین مصداق آن است؛ لذا «مردوا علی النفاق» به «بر پایهٔ نفاق سرکشی کردهاند» ترجمه شد.آمدن ضمیر «نحن» پیش از فعل، اختصاص را میرساند؛ لذا «این ماییم که ...» ترجمه شد. وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿١٠٢﴾ و دیگرانی که به گناهانشان اعتراف کرده، کاری شایسته و کاری دیگر را که بد است، به هم آمیختهاند؛ چهبسا خدا بر آنان روی آورد؛ که بهراستی خدا آمرزنده و مهربان است.در «خلطوا عملاً صالحاً وآخر سیّئاً» بهجای «باء» از «واو» استفاده شده است؛ یعنی هر یک از این دو کار با دیگری آمیخته شده، نه آنکه فقط یکی به دیگری افزوده شده باشد؛ لذا «به هم آمیختهاند» ترجمه شد.توضیح معنای «تاب علی» در ترجمهٔ آیهٔ ۳۷ سورهٔ بقره گذشت. خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٠٣﴾ از داراییهایشان بخششی صادقانه بگیر که با آن، پاکشان کنی و رشدشان دهی؛ و بر آنان درود فرست که بهراستی درود تو آرامشی فراوان برای آنهاست؛ و خدا شنوا و داناست.توضیح معنای «صدقة» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶۳ سورهٔ بقره گذشت.«تزکیه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۹ سورهٔ بقره «پاکی و رشد دادن» ترجمه شد؛ ولی اینجا چون «تطهیر» جداگانه آمده است، تنها «رشد دادن» ترجمه شد.همانگونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۹۶ سورهٔ انعام توضیح داده شد، «سکن» مصدر است و برای مبالغه به کار رفته است؛ لذا «آرامشی فراوان» ترجمه شد. أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾ آیا نمیدانند که این خداست که توبه را از بندگانش میپذیرد و بخششهای صادقانه را میگیرد، و اینکه خداست که بسیار بازگشتکنندهٔ بر گناهکاران و مهربان است؟همانگونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۶۳ همین سوره توضیح داده شد، «ألم یعلموا» بهصورت تحتاللفظی به‌معنی «آیا ندانستند» است، ولی این تعبیر در فارسی رایج نیست؛ لذا «آیا نمیدانند» ترجمه شد.این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.#ترجمه_گروهی_قرآن
️ @hamidhossaini۱