یک روز بعد، کاخ سفید و رسانههای وابستهاش شروع کردند به صحبت دربارهٔ «نزدیک بودنِ دستیابی به توافق»، آن هم بر اساس برگهای که واشنگتن به پاکستان داده بود؛ پیش از آنکه ایران اصلاً پاسخی به آن برگه بدهد. این پنجمین بار در بیست روز گذشته است که از «نزدیک بودن توافق» سخن گفته میشود، بیآنکه نتیجهای در کار باشد.
واشنگتن این تبلیغات را به سه دلیل انجام میدهد: آرام کردن بازارهای انرژی که بر آن فشار میآورند؛ واداشتن جامعهٔ جهانی به این تصور که تهران طرفِ مانعِ توافق است؛ خریدن زمان برای اقدامات امنیتی و آمادهسازی برای یک عملیات نظامی، و القای اینکه واشنگتن «نمیخواهد جنگ کند» ــ درست پیش از آغاز آن.
ایران طبق روال همیشگی و با پایبندی به ترتیب مراحل پاسخ خواهد داد: نخست پایان جنگ، سپس ترتیبات مربوط به کشتیرانی در تنگه، و در نهایت مذاکره دربارهٔ پروندهٔ هستهای. ایران در پاسخ خود تلاش خواهد کرد این تبلیغ را که «طرفِ مانع» است متوقف کند، فشار اقتصادی بر واشنگتن را حفظ کند، و همزمان به آمادهسازی برای مرحلهٔ بعدی جنگ ادامه دهد.
۳.۸K
۰:۱۹
خلاصهای از اطلاعاتی که در ایران و آمریکا دربارهٔ دومین رویارویی در شبِ ۷–۸ مه — پس از اولین درگیری بامداد ۶ مه — در تنگهٔ هرمز منتشر شده است:
۱. نیروهای آمریکایی تلاش کردند دو کشتی تجاری ایرانی را برای اجرای محاصرهٔ اعلامشدهٔ خود از ورود به تنگهٔ هرمز بازدارند و عملاً مانع ورود آنها شدند.
۲. نیروهای ایرانی به سه ناو جنگی آمریکایی که قصد خروج از تنگه بهسوی دریای عمان را داشتند حمله کردند. بنا بر برخی منابع ایرانی، این ناوها از زمان درگیری نخست دو شب پیش در وضعیت گیر افتاده قرار داشتند — موضوعی که باعث اختلاف روایت دو طرف دربارهٔ میزان خسارت شده است. برخی وبسایتها نیز تصاویر ماهوارهای منتشر کردند که نشان میداد صبح روز درگیری، کشتیهایی در تنگه در حال سوختن بودهاند.
۳. نیروهای آمریکایی چند هدف را در جنوب ایران بمباران کردند و تهران نیز حدود دو ساعت به حمله به داراییهای آمریکا ادامه داد.
از نظر تحلیلی، آنچه شاهدش هستیم در دو نکته خلاصه میشود:
اول: واشنگتن پس از دو هفته از اعلام محاصره، از یکسو بهدنبال اجرای عملی آن برآمده و از سوی دیگر تلاش کرده وضعیت موجود در تنگهٔ هرمز را برهم بزند.
دوم: تهران نیز — مطابق انتظار — با هدف افزایش هزینههای انسانی و مادی محاصره برای آمریکا، به داراییهای این کشور حمله کرده تا هم مانع اجرای محاصره شود و هم کنترل تنگه را حفظ کند، حتی اگر به جنگی دیگر بینجامد؛ موضوعی که در دو رویارویی اخیر آشکار بود.
جمعبندی: تلاش آمریکا برای خفهکردن اقتصاد ایران و گشودن تنگهٔ هرمز با زور، با ارادهٔ ایران برای تعیین تکلیف در میدان — نه پشت میز مذاکره — روبهرو شده است.
۴.۳K
۰:۲۲
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۳.۸K
۸:۳۱
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۴.۶K
۱۸:۳۵
احتمال دارد اصطلاح «عبور آزاد» رمز عبور برای تسهیل عقبنشینی ترامپ شود؛ زیرا این امکان را به او میدهد که در تفاهمی مستقیم با چین و غیرمستقیم با ایران عقبنشینی کند. در این صورت، کشتیرانی تجاری بدون مانع از سر گرفته میشود و فشارهای واشنگتن برای سه هفته کاهش مییابد، پس از آنکه عبور امن در تنگه را متوقف کرده بود.
این اقدام برخلاف خواستههای ایران نخواهد بود؛ بلکه ترکیبی مناسب برای پیشبرد طرح ایران در مدیریت تنگه است — اگر پیش از سفر ترامپ با چین در این باره هماهنگی نکرده باشد.
چنین راهحلی شاید تنها گزینهای باشد که با نتایج جنگ برای تهران سازگار است، بدون توافق مستقیم که تحریمها را بردارد. در غیر این صورت، جنگ برای تهران هزینهای کمتر از تسلیم در برابر دشمنانش خواهد داشت — و چین این را بهخوبی میداند.»
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۳.۹K
۲۰:۴۸
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۲.۶K
۱۶:۳۷
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۳.۴K
۲۱:۳۰
همهٔ این بحثها طوری مطرح میشود که انگار جنگی رخ نداده، رهبران سیاسی ترور نشدهاند، زیرساختی ویران نشده و کودکان کشته نشدهاند؛ گویی حقوق بینالملل در ذهنهای کوچک زمانی که اسرائیل و آمریکا آن را نقض کنند، متوقف میشود—و وقتی نوبت به کسانی میرسد که در برابر آنها میایستند، ناگهان دوباره فعال میشود.
پس از جنگ، اوضاع دیگر مانند قبل نیست. دو جنگِ غیرقانونی پس از کشتار جمعی در غزه، لبنان و یمن بر ایران تحمیل شد، و تنها چیزی که متجاوز را بازداشت یا بازمیدارد قدرت است—نه حقوق بینالملل. این جنگ همچنین سطح واقعی قدرت آمریکا را آشکار کرد، و این بزرگترین دستاورد برای همهٔ آسیبدیدگان از آن و از متحدش اسرائیل است.
اما دربارهٔ تنگه هرمز: ایران این آبراه را دههها بدون هیچ شرط و محدودیتی امن نگه داشته بود؛ و حالا که دشمنانش از آن علیه ایران استفاده کردهاند، حق دارد از خود دفاع کند و مانع استفادهٔ دوبارهٔ آنان شود. راه رسیدن به این هدف، ایجاد سازوکار هماهنگی است که ورود تجهیزات و نیروهای متجاوز را بدون نظارت ممنوع کند. چنین هماهنگیای به هیچیک از کشورهای منطقه آسیب نمیزند. اما همسویی برخی بازیگران با آمریکا و اسرائیل در هر چارچوبی که باشد، روابط منطقهای را پیچیدهتر میکند—و این دقیقاً همان چیزی است که دو متجاوز میخواهند؛ زیرا میدانند وضعیت در هرمز هرگز به حالت قبل—یعنی بدون نظارت ایران—بازنخواهد گشت.»
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۳.۳K
۱۹:۲۱
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۱.۹K
۱۴:۳۸
| بله | روبیکا | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
۱K
۱۳:۴۳