واقعا دلم برای فوتبال تنگ شده. از جنس حال و هوای ایران آرژانتین ۲۰۱۴ یا ایران مراکش یا اسپانیای ۲۰۱۸
۱۰۷
۹:۴۴
اصلا کلاحتی آرژانتین فرانسه فینال قطر
۱۱۰
۹:۴۶
دزد دریایی تبعیدی
واقعا دلم برای فوتبال تنگ شده. از جنس حال و هوای ایران آرژانتین ۲۰۱۴ یا ایران مراکش یا اسپانیای ۲۰۱۸
خب در راستای این رفتم تاریخچه کل جامهای جهانی رو درآوردم و به مرور میذارم اینجا.
۱۰۷
۲۲:۱۸
خب اولین جام جهانی 1930 بوده که توی اروگوئه برگزار شد. چرا؟ چون هم صدمین سالگرد استقلال کشورشون بود هم اینکه قبلش دوبار قهرمان جهان شده بودند (طی یه فرمت دیگه از رقابتهای جهانی) کشورهای اروپایی هم از نظر فاصله و هزینه دهنشون سرویس میشده که تا آمریکای جنوبی برن و تا دوماه قبل آغاز رقابتها هیچ تیم اروپاییای تصمیم نمیگیره که بیاد. ژول ریمه فقید هم نهایتا بلژیک، فرانسه، رومانی، مجارستان و یوگسلاوی رو برای سفر متقاعد میکنه. که با تیمهای دیگه میشه سیزده کشور.دو بازی اول همزمان برگزار شد و فرانسه و آمریکا به ترتیب مکزیک رو ۴-۱ و بلژیک رو ۳-۰ شکست میدن. اولین هتتریک جام جهانی هم از آن «برت پاتناد» میشه از ایالات متحده. در نهایت هم اروگوئه توی فینال جلوی ۹۳۰۰۰ تماشاچی آرژانتین رو ۴-۲ شکست میده و جام ژول ریمه رو برای اولین بار بالا میبره.#worldcup
۱۱۷
۱۷:۴۴
۱۱۷
۱۷:۴۴
آقا بنده از همین تریبون اعلام میکنم که به کانال «عکسهای رندوم جالبانگیزناک طور» حسادت میکنم
۹۵
۲۱:۳۹
بازارسال شده از ورزش سه
برای عابدزاده، مردی با لبخد ژکوند!🥳 60 سال صلابت؛ آناتومی یک افسانه محبوب
فوتبال به ما آموخت که قهرمانان میآیند و میروند، اما “اسطورهها” در تار و پود زمان حک میشوند. امروز تولد ۶۰ سالگی احمدرضا عابدزاده است، مردی که واژه “عقاب” برازنده اوست. شماره یکِ تکرارنشدنی فوتبال ایران با لبخدهای ویرانکننده، مهارهای تک دست و اعتماد به نفس پولادین
او ثابت کرد یک رهبر، حتی از درون خط دروازه هم میتواند فاتح نبردهای بزرگ باشد. ستارهای که با لبخندهای کاریزماتیکش در میانه طوفان ملبورن، ضربان قلب یک ملت را تنظیم کرد و با پنجههای فولادینش، مفهوم “امنیت” را در مستطیل سبز بازتعریف نمود. از چمنهای خیسِ هیروشیما تا حماسهی ملبورن و شبِ تاریخی لیون
🫡 فرماندهی بی جانشینِ قابِ توری با یک مصدومیت خیلی تلخ
@varzesh3
فوتبال به ما آموخت که قهرمانان میآیند و میروند، اما “اسطورهها” در تار و پود زمان حک میشوند. امروز تولد ۶۰ سالگی احمدرضا عابدزاده است، مردی که واژه “عقاب” برازنده اوست. شماره یکِ تکرارنشدنی فوتبال ایران با لبخدهای ویرانکننده، مهارهای تک دست و اعتماد به نفس پولادین
او ثابت کرد یک رهبر، حتی از درون خط دروازه هم میتواند فاتح نبردهای بزرگ باشد. ستارهای که با لبخندهای کاریزماتیکش در میانه طوفان ملبورن، ضربان قلب یک ملت را تنظیم کرد و با پنجههای فولادینش، مفهوم “امنیت” را در مستطیل سبز بازتعریف نمود. از چمنهای خیسِ هیروشیما تا حماسهی ملبورن و شبِ تاریخی لیون
🫡 فرماندهی بی جانشینِ قابِ توری با یک مصدومیت خیلی تلخ
۱۰
۱۵:۰۵
در «این دو فاکینگ روز بگذره»ترین حالت ممکنم
۹۲
۱۹:۰۳
«اسم من ماکسیموس دسیموس مریدیوسه؛ فرمانده سپاههای شمال، ژنرال لژیونهای فلیکس و خدمتگزار وفادار امپراتور واقعی، مارکوس اورلیوس. پدرِ پسری که به قتل رسیده، همسرِ زنی که به قتل رسیده. و انتقامم را خواهم گرفت؛ در این زندگی یا زندگی بعدی.»
دیالوگ ماندگار از فیلم Gladiator
۹۹
۲۲:۴۳
اراذل برید خونههاتون https://t.me/heisapiratewow
۵۵
۱:۵۹