در ادامه ی بحث دیروز اگه بخوایم بگیم چی میشه که اورتینک میکنیم و توی چرخهای از افکار غرق میشیم، باید بگیم معمولاً به این دلایله:۱ اتفاق بدی برامون افتاده که مغزمون میخواد ازش سر دربیاره؛ مثلاً همین جنگ یا چالشهای سیاسی، یا اگه یه شکست مالی یا اقتصادی تجربه کرده باشیم، رابطهی خوبی که یهویی تموم شد،هزار تا کار کردیم که همهچیز خوب پیش بره اما نرفت...میخوایم بفهمیم چی شد که اینطور شد؟ من بد بودم؟ چیو اشتباه دیده بودم یا کدوم فکر/تصمیمم درست نبود؟ تقصیر کی بود؟ مادر و پدرم کجا کم گذاشته بودن؟ اگه فلان اتفاق در زندگیم نیفتاده بود چی میشد؟۱🤌 در پاسخ به سوالات بالا،ممکنه «خودسرزنشی» هم شروع بشه؛موتور خودسرزنشی که روشن بشه، و هی که خودمون فکر کنیم و بیشتر و بیشتر از خودمون عیب و ایراد بگیریم، اوضاع بدتر هم میشه...
🥲 اضطراب و افسردگی مثل خوره میافته توی جونمون و در درههای حال بد فرو میافتیم...
🥲 اضطراب و افسردگی مثل خوره میافته توی جونمون و در درههای حال بد فرو میافتیم...
۱ یه چالش وجود داره که میخوایم اون چالش رو حل کنیم و تصور میکنیم اگه خوب فکر کنیم میتونیم از هر آسیبی جلوگیری کنیم یا به موفقیت برسیم هیچ شکی نیست که باید و باید فکر کنیم، ارزیابی کنیم و هر تصمیم یا اقدامی رو بسنجیم... اما مسئله اینجاست که همیشه قرار نیست بهترین نتیجه برای کسی باشه که فکر همهچیزو کرده!۲زیاد فکر کردن با درست فکر کردن فرق داره؛ و بعضی وقتا «درست فکر کردن» با دیگران میتونه اتفاق بیفته (طبیعتاً نه با هر کسی) و نه فقط توی کلهی خودمون بهتنهایی. فکر کردن هم باید نقطه توقف داشته باشه، وگرنه فرسودگی، بیتصمیمی و از دست دادن انرژی و زمان به همراه داره... اینکه درست فکر کردن چطوریه و کجا وقت متوقف کردن موتور افکاره، یه بحث خیلی طولانیه... تا حالا بهش فکر کردین؟۴ دوست داریم به نتیجهای برسیم که هیچ نقص یا ریسکی نداشته باشه گاهی اوقات، پشت این استدلال منطقی، دریایی از ترس و اضطراب خوابیده... ترس از کامل نبودن، اشتباه کردن، خطر کردن یا از دست دادن...برای هر قدمی که برمیداریم اضطراب میگیریم و به خاطر همین اضطراب، مدام سعی میکنیم فکر کنیم تا یهو پامون نلغزه...۳ و اینطوری، کلی فشار و اضطراب بیشتر تجربه میکنیم؛ فشار و اضطرابی که شاید برامون عادی شده باشه و حواسمون بهش نباشه! اما انرژیمونو هرروز میخوره و نمیذاره خوب فکر کنیم و تصمیم بگیریم.۳
توام بعضی وقتا پلکت میپره؟
گاهی بدنمون قبل از خودمون میفهمه که زیادی خستهایم، تحت فشاریم یا مدتهاست به خودمون استراحت ندادیم. پریدن پلک معمولاً بیدلیل نیست؛ خیلی وقتها میتونه از *استرس، اضطراب، کمخوابی و خستگی عصبی بیاد.
وقتی ذهنت برای مدت طولانی درگیر و خستهست، عضلات ریز اطراف چشم هم واکنش نشون میدن؛
انگار بدنت آروم داره بهت میگه:
«یه کم وایسا… یه نفس بکش…» 🤍
چیزایی که ممکنه بیشترش کنن:
• کمخوابی
• فکر زیاد
• استرس و اضطراب
• قهوه و کافئین زیاد
• زیاد خیره شدن به گوشی و صفحهنمایش
• استراحت کم
چیزایی که میتونن کمککننده باشن:
• خواب بهتر و کافی
• کمتر کردن کافئین
• چند دقیقه نفس عمیق
• یه کم فاصله گرفتن از گوشی
• آب کافی
• و مهمتر از همه، یکم مهربونتر بودن با خودت
بعضی وقتا بدن، قبل از اینکه خودت بفهمی، داره بهت میگه:
«خستهام…»
روانت، به فکر توئه؛ تو هم به فکرش باش.* 🤍
@hekmatpsyclinic #استرس #اضطراب #کم_خوابی #سلامت_روان #رواندرمانی #روانپزشکی
گاهی بدنمون قبل از خودمون میفهمه که زیادی خستهایم، تحت فشاریم یا مدتهاست به خودمون استراحت ندادیم. پریدن پلک معمولاً بیدلیل نیست؛ خیلی وقتها میتونه از *استرس، اضطراب، کمخوابی و خستگی عصبی بیاد.
وقتی ذهنت برای مدت طولانی درگیر و خستهست، عضلات ریز اطراف چشم هم واکنش نشون میدن؛
انگار بدنت آروم داره بهت میگه:
«یه کم وایسا… یه نفس بکش…» 🤍
چیزایی که ممکنه بیشترش کنن: • کمخوابی
• فکر زیاد
• استرس و اضطراب
• قهوه و کافئین زیاد
• زیاد خیره شدن به گوشی و صفحهنمایش
• استراحت کم
چیزایی که میتونن کمککننده باشن: • خواب بهتر و کافی
• کمتر کردن کافئین
• چند دقیقه نفس عمیق
• یه کم فاصله گرفتن از گوشی
• آب کافی
• و مهمتر از همه، یکم مهربونتر بودن با خودت
بعضی وقتا بدن، قبل از اینکه خودت بفهمی، داره بهت میگه:
«خستهام…»
روانت، به فکر توئه؛ تو هم به فکرش باش.* 🤍
@hekmatpsyclinic #استرس #اضطراب #کم_خوابی #سلامت_روان #رواندرمانی #روانپزشکی
۴
با افتخار اعلام میکنیم که خانم دکتر آزاده امینیها از سوی ICEEFT کانادا به عنوان کاندیدای سوپروایزری انتخاب شدند۱۸شرم چگونه پنهان می شود؟
وقتی درباره شرم صحبت میکنیم، اغلب تصویری آشنا در ذهنمان شکل میگیرد: فردی که سرش را پایین انداخته، خجالتزده است، از نگاه دیگران فرار میکند و آرزو میکند دیده نشود.
اما واقعیت این است که شرم همیشه به این شکل ظاهر نمیشود.
بسیاری از افرادی که با شرم دستوپنجه نرم میکنند، هرگز نمیگویند: «من شرمگین هستم.»
آنها ممکن است با خشم، اضطراب، کمالگرایی، کنترلگری، خودانتقادی، اجتناب یا حتی مشکلات جدی در روابط بینفردی به اتاق درمان مراجعه کنند. در چنین شرایطی، آنچه ما میبینیم اغلب خودِ شرم نیست؛ بلکه تلاش فرد برای مقابله با شرم یا اجتناب از آن است.
البته این به معنای آن نیست که در تله همه چیز شرم است گرفتار شویم؛ بلکه شرم میتواند یکی از فرایندهای مهمی باشد که در شکلگیری یا تداوم بسیاری از مشکلات نقش داشته باشد.
یکی از مهمترین مهارتهای درمانگران این است که بتوانند فراتر از نشانههای ظاهری نگاه کنند و ردپای شرم را در زندگی مراجعان تشخیص دهند؛ زیرا بسیاری از اوقات آنچه مشکل را تداوم میبخشد، خود شرم نیست، بلکه تلاشهای ناکارآمدی است که فرد برای فرار از شرم به کار میگیرد.
@hekmatclinic
وقتی درباره شرم صحبت میکنیم، اغلب تصویری آشنا در ذهنمان شکل میگیرد: فردی که سرش را پایین انداخته، خجالتزده است، از نگاه دیگران فرار میکند و آرزو میکند دیده نشود.
اما واقعیت این است که شرم همیشه به این شکل ظاهر نمیشود.
بسیاری از افرادی که با شرم دستوپنجه نرم میکنند، هرگز نمیگویند: «من شرمگین هستم.»
آنها ممکن است با خشم، اضطراب، کمالگرایی، کنترلگری، خودانتقادی، اجتناب یا حتی مشکلات جدی در روابط بینفردی به اتاق درمان مراجعه کنند. در چنین شرایطی، آنچه ما میبینیم اغلب خودِ شرم نیست؛ بلکه تلاش فرد برای مقابله با شرم یا اجتناب از آن است.
البته این به معنای آن نیست که در تله همه چیز شرم است گرفتار شویم؛ بلکه شرم میتواند یکی از فرایندهای مهمی باشد که در شکلگیری یا تداوم بسیاری از مشکلات نقش داشته باشد.
یکی از مهمترین مهارتهای درمانگران این است که بتوانند فراتر از نشانههای ظاهری نگاه کنند و ردپای شرم را در زندگی مراجعان تشخیص دهند؛ زیرا بسیاری از اوقات آنچه مشکل را تداوم میبخشد، خود شرم نیست، بلکه تلاشهای ناکارآمدی است که فرد برای فرار از شرم به کار میگیرد.
@hekmatclinic
۴