گیف
0اگر استراتژی بگوید «کجا برویم»، فرهنگ سازمانی تعیین میکند «چطور برویم»
پژوهشهای متعدد(از جمله کارهای Edgar Schein و Denison) نشان میدهد سازمانهایی با فرهنگ همسو با استراتژی، عملکرد مالی بهتر، تعهد بالاتر کارکنان و نرخ جابهجایی کمتر دارند.
بر اساس مدل سهلایهای شاین:
@hojatshadanfarcoach
۷۴
۱۵:۴۳
چرا مطالعه میکنیم اما یادمان میرود؟
(رازِ تبدیلِ "اطلاعات" به "دانش")
اطلاعات مثل مسافری هستند که از سه ایستگاه عبور میکنند تا در مقصد نهایی مستقر شوند:۱. حافظه حسی (Sensory Memory)۲. حافظه کوتاهمدت (Short-term Memory)۳. حافظه بلندمدت (Long-term Memory)
حافظه حسیدرست در لحظهی برخورد با محرک (مثلاً دیدن کلمات روی کاغذ) فعال میشود. این حافظه بسیار سریع است اما اطلاعات را فقط برای چند ثانیه نگه میدارد. اگر توجه نکنید، اطلاعات همینجا از دست میرود!
حافظه کوتاهمدت(فعال یا کاری)اطلاعاتی که با "تمرکز" از مرحله حسی جذب شدهاند، به اینجا میآیند. ظرفیت این حافظه محدود است (حدود ۷ واحد اطلاعات). اگر فقط "بخوانید" و تمرکز نکنید، اطلاعات در این ایستگاه میسوخت و از بین میرود.
حافظه بلندمدتمقصد نهایی! جایی که اطلاعات به صورت دائمی ذخیره میشوند. اما یک مشکل بزرگ وجود دارد: برای رسیدن از ایستگاه دوم به سوم، نیاز به یک *«پل ارتباطی» داریم.
آیا شیوه خواندن در رسیدن به اطلاعات دائمی مهم هستند؟!*
در پست های بعد این پل های ارتباطی رو مورد بررسی قرار می دهیم.
@hojatshadanfarcoach
اطلاعات مثل مسافری هستند که از سه ایستگاه عبور میکنند تا در مقصد نهایی مستقر شوند:۱. حافظه حسی (Sensory Memory)۲. حافظه کوتاهمدت (Short-term Memory)۳. حافظه بلندمدت (Long-term Memory)
در پست های بعد این پل های ارتباطی رو مورد بررسی قرار می دهیم.
@hojatshadanfarcoach
۶۹
۱۶:۳۷
بهصورت ساده میتوان گفت:
اگر فرهنگ ضعیف باشد، حتی بهترین استراتژی هم اثربخشی کامل نمیدهد.
@hojatshadanfarcoach
۷۰
۱۴:۲۵
اگر مدرسه فقط به برنامه درسی فکر کند اما به فرهنگ توجه نکند، ممکن است از نظر ظاهری فعال باشد، اما از درون دچار فرسودگی، بیاعتمادی و گسست ارتباطی میشود.
@hojatshadanfarcoach
۵۹
۱۵:۰۰
تفاوت خواندن، مطالعه کردن و یادگیری در چیست؟ 

مغز ما مثل یک سیستم بایگانی هوشمند عمل میکند. اطلاعات ابتدا از طریق حواس ما(حافظه حسی) وارد میشوند، سپس برای مدتی کوتاه در حافظه کوتاهمدت قرار میگیرند و اگر برایشان تلاش نکنیم از میان میروند! تنها راه ماندگاری، انتقال آنها به حافظه بلندمدت است.
اما چطور این انتقال را انجام دهیم؟
کلید کار در تفاوت میان «خواندن» و «مطالعه کردن» است.
خواندن(Reading) فقط ورود اولیه اطلاعات است. تندخوانی میتواند سرعت این ورود را بالا ببرد، اما به تنهایی کافی نیست.
مطالعه کردن(Studying) یعنی استفاده از قدرت تحلیل برای اینکه به مغز بفهمانیم: «این اطلاعات مهم است، آن را به حافظه بلندمدت ببر!»
یادگیری(Learning) نتیجهی این فرآیند است؛ یعنی وقتی اطلاعات، بخشی از هویت و دانشِ شما شدند.
اگر میخواهید دانشآموز یا دانشجوی موفق باشید، یادبگیرید که از "فقط خواندن" به سمت "یادگیری عمیق" حرکت کنید.
@hojatshadanfarcoach
مغز ما مثل یک سیستم بایگانی هوشمند عمل میکند. اطلاعات ابتدا از طریق حواس ما(حافظه حسی) وارد میشوند، سپس برای مدتی کوتاه در حافظه کوتاهمدت قرار میگیرند و اگر برایشان تلاش نکنیم از میان میروند! تنها راه ماندگاری، انتقال آنها به حافظه بلندمدت است.
اما چطور این انتقال را انجام دهیم؟
کلید کار در تفاوت میان «خواندن» و «مطالعه کردن» است.
اگر میخواهید دانشآموز یا دانشجوی موفق باشید، یادبگیرید که از "فقط خواندن" به سمت "یادگیری عمیق" حرکت کنید.
@hojatshadanfarcoach
۷۴
۱۱:۰۵
دوست خوبم

گاهی اوقات لازم است فقط چند لحظه بایستی، نفس عمیقی بکشی و به خودت یادآوری کنی که «تو همین الان هم برای خیلی چیزها کافی هستی.»
ما همیشه در حال دویدن هستیم؛ در حالِ رسیدن به اهداف، در حالِ کامل کردن لیست کارهایی که تمام نمیشوند، و در حالِ رقابت با نسخهای از خودمان که فکر میکنیم باید بهتر باشد.
اما امروز میخواهم به تو بگویم که:
ارزش تو به دستاوردهایت نیست.اینکه امروز چه کار کردی، چقدر پول درآوردی یا چند چکلیست را تیک زدی، تعریفکننده کلِ «تو» نیست. تو به خاطر بودن، به خاطرِ قلبت، به خاطرِ کنجکاویهایت و به خاطرِ تلاشی که هر روز میکنی، ارزشمندی.
اشتباهاتت، سندِ شجاعت تو هستند.کسی که هیچوقت اشتباه نمیکند، یعنی هیچوقت چیزی را امتحان نکرده است. وقتی زمین میخوری یا مسیری را اشتباه میروی، به این معنی نیست که از مسیر خارج شدهای؛ به این معنی است که داری یاد میگیری چطور با روشهای جدید، مسیرت را بسازی.
امروز، یک فرصتِ نادیده است.شاید دیروز آنطور که میخواستی پیش نرفت، شاید خستهای یا احساس میکنی در جا میزنی. اما همین لحظه، در همین ثانیه، تو در حال رشد هستی؛ حتی اگر رشدت را حس نکنی، مثل درختی که در زمستان ریشههایش عمیقتر میشود، تو هم در حال قویتر شدن هستی.
یادت باشد:
دنیا به نسخه کامل و بینقص تو نیاز ندارد؛ دنیا به «تو» نیاز دارد، با تمامِ تفاوتها، با تمامِ آرزوها و با تمامِ تلاشهای صادقانهات.

تو داری بهتر از چیزی که فکر میکنی عمل میکنی. پس کمی با خودت مهربان باش.
امروز، فقط برای خودت باش.

ارادتمند شما خوبانحجت شادانفر
@hojatshadanfarcoach
گاهی اوقات لازم است فقط چند لحظه بایستی، نفس عمیقی بکشی و به خودت یادآوری کنی که «تو همین الان هم برای خیلی چیزها کافی هستی.»
دنیا به نسخه کامل و بینقص تو نیاز ندارد؛ دنیا به «تو» نیاز دارد، با تمامِ تفاوتها، با تمامِ آرزوها و با تمامِ تلاشهای صادقانهات.
تو داری بهتر از چیزی که فکر میکنی عمل میکنی. پس کمی با خودت مهربان باش.
امروز، فقط برای خودت باش.
ارادتمند شما خوبانحجت شادانفر
@hojatshadanfarcoach
۶۶
۱۴:۴۹
فرهنگ خوب در مدرسه چه ویژگیهایی دارد؟ 

یک مدرسه با فرهنگ سازمانی سالم معمولاً این ویژگیها را دارد:
معلمان احساس میکنند دیده و شنیده میشوند
دانشآموزان از اشتباه کردن نمیترسند
والدین، مدرسه را شریک آموزشی میدانند نه صرفاً ناظر
تصمیمگیریها شفاف و منصفانه است
موفقیت فقط با نمره سنجیده نمیشود، بلکه رشد، تلاش، مسئولیتپذیری و همکاری هم ارزش دارد
مدیر مدرسه فقط «مدیر اجرایی» نیست، بلکه رهبر فرهنگی است
@hojatshadanfarcoach
@hojatshadanfarcoach
۵۴
۱۴:۴۰
مرحله اول: پیشخوانی کلی
قبل از اینکه اولین خط را با دقت بخوانید، باید بدانید کجای دنیای دانش ایستادهاید.
مرحله دوم: پیشخوانی جزئی
حالا که نقشه را دارید، کمی نزدیکتر میشوید اما هنوز وارد جزئیاتِ خستهکننده نمیشوید.
@hojatshadanfarcoach
۴۸
۱۶:۰۶
مرحله سوم: خواندن
اینجا جایی است که «مطالعه» واقعی اتفاق میافتد. نباید منفعل باشید!
مرحله چهارم: خلاصهنویسی و فن نوشتن
@hojatshadanfarcoach
۴۸
۱۵:۰۸
یک«مطالعهگر حرفهای»در سازمان، فراتر از یک فردِ کتابخوان، در واقع یک «آنتیویروس برای کهنگی» و یک «موتورِ تولیدِ ایده» است. سازمانها بهمرور دچار «کوررنگیِ ساختاری» میشوند، یعنی به دلیل غرق شدن در روزمرگی، راهحلهای جدید را نمیبینند.
اما مطالعهگر حرفهای:تفکر بینرشتهای دارد، او میداند چگونه مدلهای ذهنیِ مدیریت، روانشناسی، تکنولوژی و حتی زیستشناسی را ترکیب کند تا مسائل پیچیده را حل کند.
مطالعهگر حرفهای قبل از اجرای هر پروژه سنگین، به سراغِ بررسیِ «پژوهشها»، «شکستهای دیگران» و «بهترین شیوهها» میرود.
کسی که مطالعه میکند، دائم با ایدههای نوین و رویکردهای تغییریافته در دنیا در تماس است. او به شکلی طبیعی، «پرسشگر» است و مدام میپرسد: «آیا راه بهتری وجود ندارد؟».این افراد در محیطهای سازمانی، همان «نیروهای محرکه» برای تحول دیجیتال، تغییر فرهنگ یا بهبود فرآیندها هستند.
او ممکن است در یک جلسه کوتاه ناهار، یک نکته کلیدی از یک مقاله را بازگو کند.او بهتدریج سطح گفتوگوهای تیم را بالا میبرد. وقتی او با مفاهیم جدید صحبت میکند، بقیه اعضا هم ترغیب میشوند که از سطح «روزمرگی» به سطح «تحلیل» بیایند.
@hojatshadanfarcoach
۲۳
۱۴:۳۶