آ
۲۹۱۹۳۷۱۲۶
۲۹۱۹۳۶۱۲۶
۲۱۰۲۰۳۷۱۲۴
۲۸۲۰۳۷۱۲۵
۲۹۲۰۳۷۱۲۶
۲۸۲۰۳۷۱۲۷
۲۱۰۲۰۳۵۱۲۵
۳۱۲۲۰۳۶۱۲۶
"اطلاعیه"آموزشگاه موسیقی هونیاک، جایی که پر از صدا، زندگی، امید و رویا بود، در پی شرایط تلخ جنگی بهطور کامل تخریب شد. دیوارهایی که روزی شاهد خندهها، تمرینها و پیشرفت هنرجویان بودند، امروز دیگر وجود ندارند...اما آنچه باقی مانده، عشق ما به موسیقی و شماست.در این روزهای سخت، مهمترین دغدغه ما امنیت شما عزیزان است. به همین دلیل، تصمیم گرفتهایم همانند بسیاری از آموزشگاههای موسیقی در تهران، کلاسها را تا اطلاع ثانوی به صورت آنلاین ادامه دهیم تا چراغ آموزش و هنر خاموش نشودما باور داریم موسیقی، حتی در دل تاریکی، میتواند نور باشد...در کنار این مسیر، در حال پیگیری و فراهمسازی یک مکان جدید برای آموزشگاه هستیم تا به محض بازگشت امنیت و آرامش، دوباره در فضایی تازه و پرانرژی کنار هم جمع شویم و از نو بسازیم، قویتر از قبل.از همراهی، صبوری و عشق بیپایان شما سپاسگزاریم.هونیاک زنده است... چون شما هستید.
با امید به روزهای روشنتر
حمیدرضا آفریده / شیدا عبادت دوست
با امید به روزهای روشنتر
حمیدرضا آفریده / شیدا عبادت دوست
۱۰۹
امروز آخرین روزی بود که با آموزشگاهم خداحافظی کردم…
چند روزی بود با خودم تکرار میکردم:باید آخرین صدایی که از اینجا میمونه، صدای موسیقی باشه نه بمب و موشک …
رفتم…با ترس رفتم…چون میدونستم شاید همون لحظهها، صدای انفجار و پدافند سکوت رو بشکنه…
و شما هم در انتهای این ویدیو اون صداها رو میشنوید…
اما باید میرفتم…
اینجا فقط چند تا اتاق، در و پنجره و صندلی نبود…اینجا تمامِ روح زندگی من و شیدا بود…خاطرهی ۲۵۰ شاگرد…تلاش و عشق ۲۲ معلم و همکار…
این صدا…شاید آخرین صدای این آموزشگاه باشه…و شاید حتی آخرین صدای نوازندگی من…شاید من هم فردا نباشم…
اما این صدا میمونه…به یادگار…در تاریخ که ما مردم عاشق بودیم و عاشقانه رفتیم ...
برای روزی که دوبارهموسیقی، صدای صلح باشه…صدای زندگی…
این، کمترین همدردی من استبا تمام خانوادههایی که داغدار شدهاند…
لعنت به جنگ…لعنت به خشونت…
زیرساختهایی که متعلق به مردم این سرزمین است،چیزی نیست که بهسادگی نابود بشه یا از بین بره…
در آخر…چه بیمارانی که با قطع برق، نفسهایشان خاموش میشود…
مادرم…ایران…مراقب خودت باش چه ما باشیم چه نباشیم
#جنگ #ایران #آموزشگاه_موسیقی #آموزشگاه_موسیقی_هونیاک
چند روزی بود با خودم تکرار میکردم:باید آخرین صدایی که از اینجا میمونه، صدای موسیقی باشه نه بمب و موشک …
رفتم…با ترس رفتم…چون میدونستم شاید همون لحظهها، صدای انفجار و پدافند سکوت رو بشکنه…
و شما هم در انتهای این ویدیو اون صداها رو میشنوید…
اما باید میرفتم…
اینجا فقط چند تا اتاق، در و پنجره و صندلی نبود…اینجا تمامِ روح زندگی من و شیدا بود…خاطرهی ۲۵۰ شاگرد…تلاش و عشق ۲۲ معلم و همکار…
این صدا…شاید آخرین صدای این آموزشگاه باشه…و شاید حتی آخرین صدای نوازندگی من…شاید من هم فردا نباشم…
اما این صدا میمونه…به یادگار…در تاریخ که ما مردم عاشق بودیم و عاشقانه رفتیم ...
برای روزی که دوبارهموسیقی، صدای صلح باشه…صدای زندگی…
این، کمترین همدردی من استبا تمام خانوادههایی که داغدار شدهاند…
لعنت به جنگ…لعنت به خشونت…
زیرساختهایی که متعلق به مردم این سرزمین است،چیزی نیست که بهسادگی نابود بشه یا از بین بره…
در آخر…چه بیمارانی که با قطع برق، نفسهایشان خاموش میشود…
مادرم…ایران…مراقب خودت باش چه ما باشیم چه نباشیم
#جنگ #ایران #آموزشگاه_موسیقی #آموزشگاه_موسیقی_هونیاک
۲۴۲۹۳۵۹۱