«مولانا میگه: شکایت از سختیها مثل اینه که کسی از داغ بودن آفتاب ناراحت باشه…
اما خورشید گرما میده تا رشد کنیم.
بعضی سختیها، بهظاهر میسوزونن؛
اما دارند ما رو تبدیل میکنن»
تبدیل به نسخه ایی بهتر از آنکه بودیم*
این کانال رو به دوستان معرفی کنید*
اما خورشید گرما میده تا رشد کنیم.
بعضی سختیها، بهظاهر میسوزونن؛
اما دارند ما رو تبدیل میکنن»
تبدیل به نسخه ایی بهتر از آنکه بودیم*
این کانال رو به دوستان معرفی کنید*۲طبیعت یادآور اصل من است.بودن در طبیعت من را به من یادآور میشود.این رنگ های بکر درمان من هستند.رنج های خود را به مادرزمین بسپارید.او شفا را بلد است.او التیام را بلد است.او نوازش و عشق را میداند.شما تنها نیستید.شما رها نشدهاید.شما حمایت شدهاید.میگویید نه ؟ به طبیعت نگاه کنید…هیچ پرنده ای نگران روزی اش نیست.هیچ گلی نمیخواهد زمان شکفتنش را جلو یا عقب بیاندازد.هیچ سنجابی بدون لانه نمیماند.هیچ موجودی برای طبیعت تعیین تکلیف نمیکند.نگریستن به طبیعت نگریستن به اصالت زندگیست.باید و نباید، نمیخواهم و میخواهم صحبت ذهن است.انسان آزاد و آگاه در فضای دیگری زندگی میکند.انسان رها و عاشق به رقص و جریان زندگی میپیوندد و پیشاپیش به زندگی بله میگوید.
۴پروردگارا دلم را آرام کن به دانستنِ این حقیقت که آنچه سهم من است، هرگز مرا گم نمی کند. به دلم بیاموز که هیچ چیز از تقدیر تو گم نمی شود فقط در زمانِ تو زیباتر می رسد.
۱۲باور چیزی فراتر از یک فکر ساده است. باورها همان صداهای پنهانی هستند که در ذهن انسان زندگی میکنند و آرامآرام مسیر زندگی او را میسازند. بسیاری از تصمیمها، احساسها و حتی رفتارهای ما از باورهایی میآیند که شاید سالهاست بدون توجه در درونمان شکل گرفتهاند.
۷۳برای بهتر شدن هر چیز باید خود ما بهتر شویم. فردا بسیار شبیه به امروز خواهد بود، مگر آنکه تلاش را بر آن بیفزاییم.
۷برای اولینبار در زندگیام حقیقتی را دریافتم که شاعران بسیاری آن را به شعر درآوردهاند و اندیشمندان بسیاری آن را غایت فرزانگی نامیدهاند. آن حقیقت این است که عشق والاترین هدفی است که انسان در جستوجوی آن است؛
۳عاشق این جمله اممغز تو انقدر قدرتمندهکه میتونه ترس رو بسازهتصور کن اگر امید بسازهچه معجزه هایی میتونه خلق کنه ؟اگر ذهنت را طوری تربیت میکردی که به جای شکست، موفقیت را تصور کند چه میشد؟ تمرکزت را تغییر بده و ببین دنیای درونت چگونه دگرگون میشود چون همان نیرویی که تو را می ترساند میتواند نجاتت هم بدهد.
۱۱۲بیشتر آدمها برای ارتقای زندگیشون دنبال راههای پیچیده میگردن…
دوره پشت دوره…تکنیک پشت تکنیک…جنگیدن بیشتر…فشار بیشتر…
اما یک سؤال:
وقتی «فرکانسِ روزانهی» تو هنوز درگیر آشفتگی، استرس، خستگی ذهنی و شلوغی درونه…دقیقاً میخوای روی چه بستری، یک زندگی قدرتمند بسازی؟
تو نمیتونی هر روز ذهنت رو با نویز تغذیه کنی…بعد انتظار وضوح داشته باشی.
نمیتونی روحت رو تشنه نگه داری…بعد انتظار انگیزه، حال خوب و حس اتصال داشته باشی.
نمیتونی سیستم عصبیات رو ساعتها زیر فشار نگه داری…بعد انتظار داشته باشی انرژیِ خلق کردن در اوج بمونه.
حقیقت سادهتر از چیزیه که فکر میکنی:
کیفیتِ زندگیِ تو،از کیفیتِ حالتِ روزانهات ساخته میشه.
نه از رویاهایی که فقط بهشون فکر میکنی.نه از هدفهایی که فقط مینویسی.
از چیزی که هر روز به ذهن، بدن و روحت وارد میکنی.
برای همین آدمهای آگاه،برای ورودیِ وجودشون حساسن.
به چیزی که میبینن…به چیزی که میشنون…به چیزی که هر روز فرکانسِ درونشون رو شکل میده.
و گاهی، یک انتخاب ساده اما مداوم…مثل اختصاص دادن چند دقیقه در روز به موسیقیهایی که تو رو از آشفتگی جدا میکنن و به حس تعادل، تمرکز و حضور نزدیکتر میکنن…میتونه شروعِ یک تغییر عمیق در کیفیت زندگی باشه.
چون رشد واقعی،فقط از بیرون ساخته نمیشه…از تنظیمِ روزانهی درون شروع میشه. ا
دوره پشت دوره…تکنیک پشت تکنیک…جنگیدن بیشتر…فشار بیشتر…
اما یک سؤال:
وقتی «فرکانسِ روزانهی» تو هنوز درگیر آشفتگی، استرس، خستگی ذهنی و شلوغی درونه…دقیقاً میخوای روی چه بستری، یک زندگی قدرتمند بسازی؟
تو نمیتونی هر روز ذهنت رو با نویز تغذیه کنی…بعد انتظار وضوح داشته باشی.
نمیتونی روحت رو تشنه نگه داری…بعد انتظار انگیزه، حال خوب و حس اتصال داشته باشی.
نمیتونی سیستم عصبیات رو ساعتها زیر فشار نگه داری…بعد انتظار داشته باشی انرژیِ خلق کردن در اوج بمونه.
حقیقت سادهتر از چیزیه که فکر میکنی:
کیفیتِ زندگیِ تو،از کیفیتِ حالتِ روزانهات ساخته میشه.
نه از رویاهایی که فقط بهشون فکر میکنی.نه از هدفهایی که فقط مینویسی.
از چیزی که هر روز به ذهن، بدن و روحت وارد میکنی.
برای همین آدمهای آگاه،برای ورودیِ وجودشون حساسن.
به چیزی که میبینن…به چیزی که میشنون…به چیزی که هر روز فرکانسِ درونشون رو شکل میده.
و گاهی، یک انتخاب ساده اما مداوم…مثل اختصاص دادن چند دقیقه در روز به موسیقیهایی که تو رو از آشفتگی جدا میکنن و به حس تعادل، تمرکز و حضور نزدیکتر میکنن…میتونه شروعِ یک تغییر عمیق در کیفیت زندگی باشه.
چون رشد واقعی،فقط از بیرون ساخته نمیشه…از تنظیمِ روزانهی درون شروع میشه. ا
۱ روح بیدار…بدن تو فقط از گوشت و استخوان ساخته نشده…
تمام وجودت یک سیستم دریافتکننده است.
هر روز هزاران موج، احساس، فکر و ارتعاش از جهان اطراف تو عبور میکند…اما تنها بخشی از آنها وارد زندگی تو میشوند.
چرا؟
چون سیستم وجودی انسان، فقط آن چیزهایی را جذب میکند که توانایی دریافتشان را داشته باشد.
در روزهای پرتال، بسیاری از افراد فقط به نیتها توجه میکنند…
اما افراد آگاه به آمادهسازی گیرنده درونی خود توجه دارند.
آنها میدانند هرچه ذهن آرامتر شود…هرچه بدن هماهنگتر شود…و هرچه میدان انرژی منظمتر شود…
دریافت الهامات، فرصتها و برکات نیز آسانتر خواهد شد.
گاهی یک ارتعاش درست، میتواند تو را به جایی برساند که هزاران فکر پراکنده نتوانستهاند.این روزها از خودت بپرس…
آخرین باری که واقعاً به روح خودت استراحت دادی، کی بود؟
نه خواب…نه استراحت جسمی…
بلکه لحظهای که ذهن از هیاهوی جهان فاصله بگیرد و دوباره با ریتم طبیعی خودش هماهنگ شود.
بسیاری از انسانها خسته نیستند…فقط بیش از حد در معرض نویز قرار گرفتهاند.
نویز افکار…نویز نگرانیها…نویز اخبار…و نویز ارتعاشاتی که متعلق به آنها نیست.
برای همین است که در روزهای خاص سال، برخی افراد آگاهانه خود را در معرض صداها و فرکانسهایی قرار میدهند که به جای آشفتگی، هماهنگی تولید میکنند.
زیرا روح نیز مانند یک ساز است…و گاهی فقط به کوک شدن نیاز دارد.دروازه ۶/۶ باز شده…
و اکنون سؤال این نیست که جهان چه چیزی برای تو فرستاده است…
سؤال این است که تو چقدر آماده دریافت آن هستی؟
بعضی افراد در این روزها فقط عبور میکنند…اما بعضی دیگر خودشان را در جریان ارتعاشاتی قرار میدهند که میتواند آنها را با موج این پرتال هماهنگتر کند.
آنها میدانند که آگاهی جدید،از ذهن شلوغ عبور نمیکند.
الهامهای بزرگ،در میان سر و صدای درون شنیده نمیشوند.
و برکت،راحتتر وارد وجودی میشود که در حالت پذیرش و هماهنگی قرار گرفته باشد.
شاید به همین دلیل است که بعضی روزها فقط یک موسیقی، یک مراقبه یا یک ارتعاش درست، میتواند حالتی را در وجود انسان فعال کند که مدتها خاموش بوده است.
و از همان نقطه، همه چیز شروع به تغییر میکند
ایدی کانال۶شاید بزرگترین مأموریت هر انسان در این دنیا همین باشد؛
اینکه لایهلایه پردهها را کنار بزند،خویشتن حقیقی خود را کشف کند،و در نهایت بفهمد که آنچه سالها در جستجویش بوده،همیشه در درون خودش حضور داشته است.
و آن روز، روزی است که انسان از خواب محدودیت بیدار میشود و به عظمت حقیقی خویش قدم میگذارد
اینکه لایهلایه پردهها را کنار بزند،خویشتن حقیقی خود را کشف کند،و در نهایت بفهمد که آنچه سالها در جستجویش بوده،همیشه در درون خودش حضور داشته است.
و آن روز، روزی است که انسان از خواب محدودیت بیدار میشود و به عظمت حقیقی خویش قدم میگذارد
۷