ا
بنیاد بی صاحب است ؟
اعتراض شدید به تداوم تضییع حقوق معیشتی خانواده شهدای غیرایرانی و درخواست تعیین تکلیف فوری
آقای موسویبا سلام
پرداخت مستمریِ ناچیز خانواده شهدای غیرایرانی که آیین نامه آن میراث دوران مرحوم حجتالاسلام شهیدی است، اکنون به دستاویزی برای آزار روحی و معیشتی این عزیزان تبدیل شده است. جای تأسف است که این «آبباریکه معیشتی» ابتدای هر سال به بهانههای واهی قطع میشود و مسئولین امر، بهجای تکریم، خانوادههای شهدا را درگیر پروسههای فرسایشیِ پیگیریِ حق مسلم خود میکنند.
در دوره ریاست آقای اوحدی، موضوع به صورت مکتوب مطرح و ایشان نیز با اذعان به ضرورتِ استمرار و اصلاح پرداختها، دستورات لازم را به آقای عبداللهیان صادر کردند و مستندات مربوطه نیز به خانم اولادقباد تحویل شد. با این حال، علیرغم وعدههای مکرر، نه تنها در مبلغ ناچیز آن تجدید نظری نشد، بلکه از ابتدای امسال همان پرداختیِ اندک نیز مجددا" قطع شده و در سکوت کامل بنیاد، معیشت این خانوادهها به مخاطره افتاده است.
وضعیت موجود، نشاندهنده نوعی بیمدیریتی و رهاشدگی در ساختار بنیاد است که شایسته نهادی با این نام و رسالت نیست. ادامه این روند و به گروگان گرفتن معیشت خانوادههای شهدا، بیش از آنکه ناشی از کمبود منابع باشد، حاکی از بیتوجهیِ تعمدی به حقوق ایشان است.
لذا خواهشمند است :۱. دستور فرمایید پرداختهای معوقه از ابتدای سال، برقرار و واریز گردد.۲. دلیلِ قطعِ مکرر این مستمریها شفافسازی شود.۳. نسبت به اصلاح این مبلغ ناچیز اقدام شود .
کانال ایثارگران بدانند در پیام رسان های ایرانی با لینک های زیر در خدمت ایثارگران: دوستان را به کانال دعوت کنید .
https://eitaa.com/setad1395 ایتا
https://ble.ir/yammoj بله
اعتراض شدید به تداوم تضییع حقوق معیشتی خانواده شهدای غیرایرانی و درخواست تعیین تکلیف فوری
آقای موسویبا سلام
پرداخت مستمریِ ناچیز خانواده شهدای غیرایرانی که آیین نامه آن میراث دوران مرحوم حجتالاسلام شهیدی است، اکنون به دستاویزی برای آزار روحی و معیشتی این عزیزان تبدیل شده است. جای تأسف است که این «آبباریکه معیشتی» ابتدای هر سال به بهانههای واهی قطع میشود و مسئولین امر، بهجای تکریم، خانوادههای شهدا را درگیر پروسههای فرسایشیِ پیگیریِ حق مسلم خود میکنند.در دوره ریاست آقای اوحدی، موضوع به صورت مکتوب مطرح و ایشان نیز با اذعان به ضرورتِ استمرار و اصلاح پرداختها، دستورات لازم را به آقای عبداللهیان صادر کردند و مستندات مربوطه نیز به خانم اولادقباد تحویل شد. با این حال، علیرغم وعدههای مکرر، نه تنها در مبلغ ناچیز آن تجدید نظری نشد، بلکه از ابتدای امسال همان پرداختیِ اندک نیز مجددا" قطع شده و در سکوت کامل بنیاد، معیشت این خانوادهها به مخاطره افتاده است.وضعیت موجود، نشاندهنده نوعی بیمدیریتی و رهاشدگی در ساختار بنیاد است که شایسته نهادی با این نام و رسالت نیست. ادامه این روند و به گروگان گرفتن معیشت خانوادههای شهدا، بیش از آنکه ناشی از کمبود منابع باشد، حاکی از بیتوجهیِ تعمدی به حقوق ایشان است.لذا خواهشمند است :۱. دستور فرمایید پرداختهای معوقه از ابتدای سال، برقرار و واریز گردد.۲. دلیلِ قطعِ مکرر این مستمریها شفافسازی شود.۳. نسبت به اصلاح این مبلغ ناچیز اقدام شود .
کانال ایثارگران بدانند در پیام رسان های ایرانی با لینک های زیر در خدمت ایثارگران: دوستان را به کانال دعوت کنید .
https://eitaa.com/setad1395 ایتا
https://ble.ir/yammoj بله
آناتومیِ انجماد در بنیاد؛ از «ناشنواییِ مصلحتی» تا «موتِ بالینیِ مدیریت»
اگر نظام اداری کشور را به یک بیمارستان تشبیه کنیم، بنیاد شهید و امور ایثارگران باید حیاتیترین بخش آن، یعنی «اورژانس» باشد؛ جایی که ضربانِ تصمیمگیری باید با نبضِ بحرانها تنظیم شود. اما واقعیتِ تلخِ امروز، حکایت از فاجعهای عمیقتر دارد. سخن دیگر بر سر «ناشنوایی» مسئولان نیست؛ چرا که ناشنوایی حداقل بر وجودِ یک کالبدِ زنده دلالت دارد که شاید روزی بشنود. مسئله امروز، «فقدانِ حیاتِ مدیریتی» است.
برخی میگویند گوش شنوایی برای شنیدن فریاد استیصالِ ایثارگران وجود ندارد، اما حقیقت، گزندهتر است: مدیریت در برخی لایههای بنیاد به یک «جنازهی اداری» بدل شده است؛ کالبدی بیحس که نه میبیند، نه میشنود و نه تکانی به خود میدهد. مدیرِ بیتفاوت در وضعیتی شبیه به «موتِ بالینی» به سر میبرد؛ نه از تضییعِ آشکارِ حقوقِ قانونی ایثارگر به رگِ غیرتش برمیخورد و نه از تماشایِ رنجِ جسمانیِ او، ارادهای برای حرکت در او پدید میآید.
یادمان نرود، تدبیرِ والای امام شهیدان در فرمانِ تجمیع نهادهای ایثارگری، برای دمیدنِ روحِ «سرعت و اقتدار» در کالبد خدمترسانی بود. آن فرمان، قرار بود «قلبِ تپنده» نظام در حمایت از ایثارگران باشد، نه اینکه به ساختاری صلب و بیحس تبدیل شود که حتی با علم به بحران، قادر به واکنشی ساده نباشد.
بنیاد شهید، امروز بیش از هر زمان به یک «عملیاتِ احیا» (CPR) نیاز دارد.نشستن بر صندلیِ ریاستی که در آن، فریادِ استمدادِ ایثارگر هیچ انعکاسی در حسِ چشایی، بینایی و شنواییِ مدیر ندارد، چیزی جز اشغالِ غاصبانه سنگرِ خدمت نیست. تحول در بنیاد، با مدیرانی که «میز» را به عنوان «تابوتِ مسئولیت» برگزیدهاند، محال است. ما به مدیرانی نیاز داریم که:
۱. دارایِ «حواسِ فعالِ انقلابی» باشند: دردی را که ایثارگر میکشد، در عمقِ جانِ خود حس کنند.۲. شجاعتِ «تکان خوردن» داشته باشند: مدیری که از ترسِ از دست دادن مقام، در برابرِ انسدادِ بوروکراتیک سکوت میکند، از پیش مرده است. عدالتخواهی، جسارت میخواهد و مدیرِ بنیاد باید جسورترینِ مدیران باشد.۳. قانون را از احتضار خارج کنند: بندهایِ قانونی که سالهاست به دلیل بیتحرکیِ مدیران به کما رفتهاند، باید با ارادهای پولادین به اجرا درآیند.
خلاصه آنکه، وقتِ آن رسیده است که تعارفاتِ اداری را کنار بگذاریم. مدیری که در برابر تضییع حق، «جنازهوار» سکوت و سکون اختیار کرده، تیشه به ریشه آرمانِ امام و شهیدان میزند. بنیاد جایِ «ماندن» نیست، جایِ «دویدن» است؛ و هر کسی که توانِ این دویدنِ اورژانسی را ندارد، باید پیش از آنکه تاریخ و خونِ شهدا دربارهاش قضاوت کنند، این سنگرِ مقدس را رها کند.
میزِ بنیاد، جایِ حیاتِ محض است، نه انجمادِ ابدی.
کانال ایثارگران بدانند در پیام رسان های ایرانی با لینک های زیر در خدمت ایثارگران: دوستان را به کانال دعوت کنید .
https://eitaa.com/setad1395 ایتا
https://ble.ir/yammoj بله
اگر نظام اداری کشور را به یک بیمارستان تشبیه کنیم، بنیاد شهید و امور ایثارگران باید حیاتیترین بخش آن، یعنی «اورژانس» باشد؛ جایی که ضربانِ تصمیمگیری باید با نبضِ بحرانها تنظیم شود. اما واقعیتِ تلخِ امروز، حکایت از فاجعهای عمیقتر دارد. سخن دیگر بر سر «ناشنوایی» مسئولان نیست؛ چرا که ناشنوایی حداقل بر وجودِ یک کالبدِ زنده دلالت دارد که شاید روزی بشنود. مسئله امروز، «فقدانِ حیاتِ مدیریتی» است.برخی میگویند گوش شنوایی برای شنیدن فریاد استیصالِ ایثارگران وجود ندارد، اما حقیقت، گزندهتر است: مدیریت در برخی لایههای بنیاد به یک «جنازهی اداری» بدل شده است؛ کالبدی بیحس که نه میبیند، نه میشنود و نه تکانی به خود میدهد. مدیرِ بیتفاوت در وضعیتی شبیه به «موتِ بالینی» به سر میبرد؛ نه از تضییعِ آشکارِ حقوقِ قانونی ایثارگر به رگِ غیرتش برمیخورد و نه از تماشایِ رنجِ جسمانیِ او، ارادهای برای حرکت در او پدید میآید.یادمان نرود، تدبیرِ والای امام شهیدان در فرمانِ تجمیع نهادهای ایثارگری، برای دمیدنِ روحِ «سرعت و اقتدار» در کالبد خدمترسانی بود. آن فرمان، قرار بود «قلبِ تپنده» نظام در حمایت از ایثارگران باشد، نه اینکه به ساختاری صلب و بیحس تبدیل شود که حتی با علم به بحران، قادر به واکنشی ساده نباشد.بنیاد شهید، امروز بیش از هر زمان به یک «عملیاتِ احیا» (CPR) نیاز دارد.
نشستن بر صندلیِ ریاستی که در آن، فریادِ استمدادِ ایثارگر هیچ انعکاسی در حسِ چشایی، بینایی و شنواییِ مدیر ندارد، چیزی جز اشغالِ غاصبانه سنگرِ خدمت نیست. تحول در بنیاد، با مدیرانی که «میز» را به عنوان «تابوتِ مسئولیت» برگزیدهاند، محال است. ما به مدیرانی نیاز داریم که:۱. دارایِ «حواسِ فعالِ انقلابی» باشند: دردی را که ایثارگر میکشد، در عمقِ جانِ خود حس کنند.۲. شجاعتِ «تکان خوردن» داشته باشند: مدیری که از ترسِ از دست دادن مقام، در برابرِ انسدادِ بوروکراتیک سکوت میکند، از پیش مرده است. عدالتخواهی، جسارت میخواهد و مدیرِ بنیاد باید جسورترینِ مدیران باشد.۳. قانون را از احتضار خارج کنند: بندهایِ قانونی که سالهاست به دلیل بیتحرکیِ مدیران به کما رفتهاند، باید با ارادهای پولادین به اجرا درآیند.
خلاصه آنکه، وقتِ آن رسیده است که تعارفاتِ اداری را کنار بگذاریم. مدیری که در برابر تضییع حق، «جنازهوار» سکوت و سکون اختیار کرده، تیشه به ریشه آرمانِ امام و شهیدان میزند. بنیاد جایِ «ماندن» نیست، جایِ «دویدن» است؛ و هر کسی که توانِ این دویدنِ اورژانسی را ندارد، باید پیش از آنکه تاریخ و خونِ شهدا دربارهاش قضاوت کنند، این سنگرِ مقدس را رها کند. میزِ بنیاد، جایِ حیاتِ محض است، نه انجمادِ ابدی.
کانال ایثارگران بدانند در پیام رسان های ایرانی با لینک های زیر در خدمت ایثارگران: دوستان را به کانال دعوت کنید .
https://eitaa.com/setad1395 ایتا
https://ble.ir/yammoj بله
متن نامه فوق را یکی از مدیران محترم بنیاد فرستاده است
# فاجعه مدیریتی در بنیاد شهید؛ گروگانگیری معیشت خانواده شهدای غیرایرانی در پیچوخم «کد یکتا»#
در حالی که صیانت از کرامت و تأمین معیشت خانواده معزز شهدا، بهویژه میهمانان عزیز و مجاهدان غیرایرانی، باید اولویت نخست نهادهای متولی باشد، صدور اطلاعیههایی با محتوای «قطع حقوق به دلیل عدم دریافت کد یکتا»، نشاندهنده یک «انسداد تدبیر» در لایههای مدیریتی است. قطع منبع درآمدی خانوادهای که در غربت و شرایط سخت اقتصادی بهسر میبرد، آن هم به بهانه فرآیندهای اداری که وظیفه اطلاعرسانی و تسهیل آن بر عهده خودِ نهاد است، توجیه ناپذیر است.
### نقد فنی و حقوقی بر عملکرد ابلاغی:
۱. فقدان پیوست اطلاعرسانی و میدانی:مدیران مربوطه ادعا کردهاند که این موضوع «مکرراً» اعلام شده است، اما بازخورد میدانی و بیاطلاعی مطلق خانوادهها نشان میدهد که سیستم اطلاعرسانی بنیاد صرفاً به بوقهای تبلیغاتی یا ابلاغیههای داخلی بسنده کرده و عملاً در رساندن پیام به ذینفعان ناتوان بوده است. قطع حقوق پیش از اطمینان از دریافت پیام توسط تکتک خانوادهها، مصداق بارز سوءمدیریت است.
۲. بدعت در اجرای طرح همسانسازی:در کدام پروتکل مدیریتی یا استاندارد اداری در جهان، برای اجرای طرحی حمایتی مانند «همسانسازی حقوق» که هدف آن بهبود وضعیت است، اصل مستمری را قطع میکنند؟ این اقدام(متناقضنما)، نشان از فقدان سواد سیستمی در بخش اجرایی دارد. همسانسازی باید به صورت موازی محاسبه و در فیش حقوقی اعمال شود، نه اینکه بهانهای برای انسداد کامل واریزیها گردد.
۳. ناکارآمدی در تعامل بیندستگاهی:الزام خانوادهها به مراجعه حضوری به دفاتر وکالت مستقر در فرمانداریها برای دریافت «کد یکتا»، آن هم در شرایطی که بنیاد شهید دارای دیتابیس جامع ایثارگران است، نشاندهنده عدم تعامل هوشمند بین بنیاد و وزارت کشور است. چرا باید هزینه ناهماهنگی دو نهاد دولتی را خانواده شهید با سفره خالی پرداخت کند؟
مطالبات فوری:
وصل فوری مستمریها: هرگونه بهروزرسانی اطلاعاتی یا اجرای طرح همسانسازی باید بدون قطع جریان مالی فعلی انجام شود. معیشت مردم آزمایشگاه طرحهای اداری نیست.
برقراری میز خدمت سیار: بنیاد موظف است به جای فراخوان خانوادههای داغدیده به راهروهای فرمانداری، با اعزام تیمهای عملیاتی یا تسهیل فرآیند سیستمی، نسبت به صدور کد یکتا برای این عزیزان اقدام نماید.* پاسخگویی و عذرخواهی رسمی: مدیرانی که با بیتدبیری موجب بروز مشکل و ایجاد فشار روانی بر خانوادههای شهدای غیرایرانی شدهاند، باید نسبت به این رویکرد غیرانسانی و غیرحرفهای پاسخگو باشند.
نتیجهگیری:نام این نوع مدیریت، «مدیریت پشتمیزی و بیگانهباواقعیت» است. قطع حقوق به بهانه همسانسازی یا کد آماری، نه تنها یک خطای اداری، بلکه یک «ترک فعل» بزرگ است که عدالت اجتماعی و تکریم ایثارگران را خدشهدار میکند.
کانال ایثارگران بدانند در پیام رسان های ایرانی با لینک های زیر در خدمت ایثارگران: دوستان را به کانال دعوت کنید .
https://eitaa.com/setad1395 ایتا
https://ble.ir/yammoj بله
# فاجعه مدیریتی در بنیاد شهید؛ گروگانگیری معیشت خانواده شهدای غیرایرانی در پیچوخم «کد یکتا»#
در حالی که صیانت از کرامت و تأمین معیشت خانواده معزز شهدا، بهویژه میهمانان عزیز و مجاهدان غیرایرانی، باید اولویت نخست نهادهای متولی باشد، صدور اطلاعیههایی با محتوای «قطع حقوق به دلیل عدم دریافت کد یکتا»، نشاندهنده یک «انسداد تدبیر» در لایههای مدیریتی است. قطع منبع درآمدی خانوادهای که در غربت و شرایط سخت اقتصادی بهسر میبرد، آن هم به بهانه فرآیندهای اداری که وظیفه اطلاعرسانی و تسهیل آن بر عهده خودِ نهاد است، توجیه ناپذیر است.### نقد فنی و حقوقی بر عملکرد ابلاغی:
۱. فقدان پیوست اطلاعرسانی و میدانی:مدیران مربوطه ادعا کردهاند که این موضوع «مکرراً» اعلام شده است، اما بازخورد میدانی و بیاطلاعی مطلق خانوادهها نشان میدهد که سیستم اطلاعرسانی بنیاد صرفاً به بوقهای تبلیغاتی یا ابلاغیههای داخلی بسنده کرده و عملاً در رساندن پیام به ذینفعان ناتوان بوده است. قطع حقوق پیش از اطمینان از دریافت پیام توسط تکتک خانوادهها، مصداق بارز سوءمدیریت است.
۲. بدعت در اجرای طرح همسانسازی:در کدام پروتکل مدیریتی یا استاندارد اداری در جهان، برای اجرای طرحی حمایتی مانند «همسانسازی حقوق» که هدف آن بهبود وضعیت است، اصل مستمری را قطع میکنند؟ این اقدام(متناقضنما)، نشان از فقدان سواد سیستمی در بخش اجرایی دارد. همسانسازی باید به صورت موازی محاسبه و در فیش حقوقی اعمال شود، نه اینکه بهانهای برای انسداد کامل واریزیها گردد.
۳. ناکارآمدی در تعامل بیندستگاهی:الزام خانوادهها به مراجعه حضوری به دفاتر وکالت مستقر در فرمانداریها برای دریافت «کد یکتا»، آن هم در شرایطی که بنیاد شهید دارای دیتابیس جامع ایثارگران است، نشاندهنده عدم تعامل هوشمند بین بنیاد و وزارت کشور است. چرا باید هزینه ناهماهنگی دو نهاد دولتی را خانواده شهید با سفره خالی پرداخت کند؟
مطالبات فوری:
وصل فوری مستمریها: هرگونه بهروزرسانی اطلاعاتی یا اجرای طرح همسانسازی باید بدون قطع جریان مالی فعلی انجام شود. معیشت مردم آزمایشگاه طرحهای اداری نیست.
برقراری میز خدمت سیار: بنیاد موظف است به جای فراخوان خانوادههای داغدیده به راهروهای فرمانداری، با اعزام تیمهای عملیاتی یا تسهیل فرآیند سیستمی، نسبت به صدور کد یکتا برای این عزیزان اقدام نماید.* پاسخگویی و عذرخواهی رسمی: مدیرانی که با بیتدبیری موجب بروز مشکل و ایجاد فشار روانی بر خانوادههای شهدای غیرایرانی شدهاند، باید نسبت به این رویکرد غیرانسانی و غیرحرفهای پاسخگو باشند.
نتیجهگیری:نام این نوع مدیریت، «مدیریت پشتمیزی و بیگانهباواقعیت» است. قطع حقوق به بهانه همسانسازی یا کد آماری، نه تنها یک خطای اداری، بلکه یک «ترک فعل» بزرگ است که عدالت اجتماعی و تکریم ایثارگران را خدشهدار میکند.
کانال ایثارگران بدانند در پیام رسان های ایرانی با لینک های زیر در خدمت ایثارگران: دوستان را به کانال دعوت کنید .
https://eitaa.com/setad1395 ایتا
https://ble.ir/yammoj بله