۵۵۱
۵۵۱
۵۵۱
۵۵۱
۵۵۱
۵۵۱زبیر و طلحه از امیرالمؤمنین علیه‌السلام اجازه عمره خواستند. امام فرمود: «شما قصد خیانت و شکستن بیعت را دارید.» آن دو قسم خوردند و دوباره بیعت کردند. وقتی رفتند، امام به حاضران فرمود: «به خدا قسم، آنان را نخواهید دید مگر در فتنه‌ای بزرگ (جنگ جمل).» شرح نهج‌البلاغه، ج۱، ص۲۳۲#فتنه_جمل
@imamalinet_fa۶۴۳در بازار فتنه، خون عثمان فقط بهانه بود. زبیر، طلحه و عایشه برای جنگ با امیرالمؤمنین علیه‌السلام به مشورت نشستند؛ مدینه را به دلیل نداشتن قدرت نظامی رد کردند و شام را به دلیل حضور معاویه. سرانجام بصره را برگزیدند تا با تکیه بر طرفداران خود، آتش جنگ جمل را برافروزند.
أنساب الأشراف، ج۲، ص۲۲۱
@imamalinet_fa
أنساب الأشراف، ج۲، ص۲۲۱ @imamalinet_fa۶۶۱
کپشن مطالعه شود:جمل؛ فتنه‌ای که عایشه با شعار خون‌خواهی عثمان در آن به رویارویی با امیرالمؤمنین علیه‌السلام برخاست؛ در حالی که مولای ما نقشی در قتل عثمان نداشت.در نگاه اعتقادی ما، این رویارویی ادامه همان مسیری بود که پدرش و خلیفه دوم در غصب خلافت امیرالمؤمنین علیه‌السلام پیمودند؛ تلاشی برای کنار زدن صاحب حق، این‌بار با بهانه خون‌خواهی عثمان. فتنه‌ای که خون بسیاری از مسلمانان را بر زمین ریخت و گروهی را به گمراهی کشاند.
یا امیرالمؤمنین علیه‌السلام؛ نفرین خدا بر هر آن‌که در برابر شما ایستاد و با دست و زبان، دشمنانتان را یاری کرد.
این برائت را از پیش خود نمی‌گوییم؛ امام هادی علیه‌السلام در زیارت غدیریه، بیزاری از دشمنان شما و یاری‌دهندگان آنان را به ما آموخته‌اند.
#فتنه_جمل
@imamalinet_fa۸۱۱ساده‌زیستی امیرالمؤمنین در کلام امام صادق علیه‌السلام: «ایشان هزار برده را با دسترنج خود برای رضای خدا و نجات از آتش آزاد کرد؛ در حالی که خوراکش فقط سرکه و روغن و لباسش پارچه‌ای از جنس کرباس بود.»بحارالانوار، ج۴۱، ص۲۸۶ @imamalinet_fa۴