انتصاب سرپرست جدید سازمان تأمین اجتماعی غلامحسین محمدی با حکم وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به عنوان سرپرست سازمان تأمین اجتماعی منصوب شد . تحصیلات: دکتری مدیریت ـ سیاستگذاری عمومی از دانشگاه تهران سوابق مدیریتی: معاون وزیر و رئیس سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای در دولت چهاردهم قائم‌مقام سازمان بازنشستگی شهرداری تهران عضو هیأت‌مدیره سازمان شهرک‌های صنعتی مدیرعامل شرکت‌های دانش‌بنیان دارای سابقه مدیریتی در بخش دولتی و خصوصی تاریخ انتصاب: چهارشنبه، ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ در حکم انتصاب، بر اجرای جهت‌گیری‌های راهبردی دولت چهاردهم و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و همچنین توجه به قانون اساسی، برنامه هفتم و سیاست‌های کلی کشور تأکید شده است.https://ble.ir/imcir
️سلام و ادب خدمت همه عزیزانانتخابات دقایقی دیگر به پایان می‌رسد لطفاً هرکس شرکت نکرده است شرکت نماید
رئیس‌جمهور پزشکیان در سی و یکمین مجمع عمومی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران:جایگاه جامعه پزشکی در نظام سلامت، جایگاهی اثرگذار و مورد اعتماد مردم است/ دولت با تمام وجود به دنبال خدمت به مردم است رئیس جمهور توافق اخیر را عزت مندانه و ارزشمند دانست و گفت: حتی یک بند در این توافق پیدا نمی‌کنند که حاکی از وادادگی باشد؛ همه تعهدات مربوط به طرف مقابل است.رئیس‌جمهور با تأکید بر جایگاه اثرگذار و مورد اعتماد جامعه پزشکی در نظام سلامت کشور، خواستار نقش آفرینی فعال پزشکان و کادر درمان در حل مشکلات مردم و ارتقای کیفیت خدمات سلامت شد و گفت: به جای بیان صرف دردها، باید برای درمان آنها گام برداریم و با صداقت در خدمت مردم باشیم.رئیس جمهور گفت: اگر ما درست عمل کنیم، صادقانه به مردم خدمت کنیم و در راستای توسعه و تقویت کشور گام برداریم، چه کسی می‌تواند از ما ایراد بگیرد یا جلوی ما بایستد؟دکتر پزشکیان با اشاره به برخی نارضایتی‌ها و گلایه‌های موجود در جامعه اظهار کرد: اگر ناراحتی یا گلایه‌ای در جامعه وجود دارد، به این معناست که ما آن‌گونه که لازم بوده، عمل نکرده‌ایم. اینکه دانشجویان ما به گونه‌ای رفتار می‌کنند که مورد پسند نیست، قطعاً انعکاس رفتار ماست.رئیس جمهور توافق اخیر را عزت مندانه و ارزشمند دانست و گفت: حتی یک بند در این توافق پیدا نمی‌کنند که حاکی از وادادگی باشد؛ همه تعهدات مربوط به طرف مقابل است.دکتر پزشکیان با اشاره به سخنان امام علی (ع) درباره صلح اظهار داشت: امام علی (ع) می‌فرماید صلحی را که دشمن تو را به آن دعوت می‌کند، رد نکن؛ اما از او غافل نشو و مواظب باش، چون ممکن است بخواهد به تو نزدیک شود و خدعه کند. بعد هم پیمانی که بستی، خلف پیمان نکن؛ هیچ فضیلتی بالاتر از پایبندی به پیمان نیست که متأسفانه خیلی وقت‌ها ما آن را نادیده می‌گیریم.رئیس جمهور تصریح کرد: البته تمامی این موضوعات به معنای این نیست که اگر آنها بخواهند تعرضی کنند، ما تسلیم شویم. این دو مسئله جدا از هم است. ما به هیچ عنوان در برابر قلدری سر خم نخواهیم کرد و هیچ تردیدی در آن وجود ندارد. تا آخرین نفس مقابل آنها خواهیم ایستاد و پاسخ کوبنده به آنها خواهیم داد.دکتر پزشکیان با بیان اینکه جنگ باید در یک مقطع به پایان برسد، گفت: بهتر است امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و تأکید می‌کنند که آمریکا برخلاف تمام مقررات، به مدارس، بیمارستان‌ها و زیرساخت‌های ما حمله کرده و در دنیا منفور است، جنگ را پایان دهیم.دکتر پزشکیان تأکید کرد: باید سلایق متفاوت را بپذیریم و بپذیریم که اگر با هم باشیم، قدرتمندیم و اگر اختلاف باشد، نابود خواهیم شد. دشمن در اختلاف طمع کرده است و هنر این است که نگذاریم آتش اختلاف شعله‌ور شود. ما پیرو امیرالمؤمنین امام علی (ع) هستیم که برای حفظ وحدت امت پیامبر (ص) 25 سال سکوت کرد.رئیس‌جمهور در ادامه با اشاره به تحلیل‌ها و موضع‌گیری‌های غیرمنصفانه از تریبون‌های مختلف درباره مسئله بنزین گفت: جدا از بحث محدودیت‌های مالی و محاصره دریایی دشمن که کار صادرات و واردات ما را با مشکل مواجه کرده است، چه کسی گفته دولت باید بنزین 130 هزار تومانی بخرد و بعد آن را 1500 تومان بفروشد و در ادامه برای افزایش اعتبار کالابرگ، رفع تعهدات مالی گندم‌کاران، بیمه‌ها، معیشت کارگران، بازنشستگان و کارمندان با محدودیت مواجه شویم؟رئیس جمهور تأکید کرد: ما مسئولیم که مشکل مردم را حل کنیم. برای من قابل قبول نیست که در این کشور مسئول باشم اما عده‌ای در هزینه معیشت، سلامت و درمان خود مشکل داشته باشند. من به عنوان مسئول باید پاسخگوی نیازهای مردم باشم.دکتر پزشکیان درباره عملکرد دولت نیز گفت: دولت در تلاش است مشکلات را حل کند. البته در این مدت، به رغم همه مشکلات، دستاوردهای زیادی هم داشتیم که به آنها پرداخته نشد. منکر کمبودها و کاستی‌ها هم نیستیم، اما تلاش داریم با وفاق، کشور را پیش ببریم.رئیس‌جمهور خطاب به اعضای جامعه پزشکی ایران اظهار کرد: شما عزیزان جامعه پزشکی ایران نیز به جای اینکه صرفاً درد را بگویید، به درمان بپردازید. امروز مراکز بهداشت ما در محلات، بهتر از هر جای دیگری برای رسیدگی به مردم است.دکتر پزشکیان در پایان تأکید کرد: همه با هم باید برای منسجم‌تر شدن و قوی‌تر شدن و در نهایت ایستادن در مقابل دشمن غدار، جنایتکار، استثمارگر و استعمارگر تلاش کنیم.@IMC_Iran
متن سخنرانی دکتر علی تاجرنیا در افتتاحیه ۳۱ مجمع انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران در حضور ریاست محترم جمهور بسم الله الرحمن الرحیمبه نام آنکه نامش درمان دردها و یادش شفای قلب‌هاست.
مقدم میهمانان محترم، فعالان سیاسی اجتماعی، چهره‌ها و شخصیت های برجسته سیاسی، دبیران کل و اعضای برجسته احزاب، خبرنگاران و اصحاب فرهنگ و رسانه، اعضای محترم شعب انجمن از سراسر کشور، مقامات و مدیران اجرایی کشور و بویژه مقدم رییس جمهور صادق، شجاع، مردمی و محبوب کشور جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان را به آیین گشایش سی و یکمین مجمع عمومی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران گرامی میدارم. همچنین مقدم دو همراه و همسنگر گرانقدر جناب آقای دکتر ظفرقندی وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و دبیرکل محترم پیشین انجمن و جناب آقای دکتر قائم پناه معاون محترم اجزایی رییس جمهور و رییس پیشین کمیته سیاسی انجمن را گرامی داشته و حضور دوباره آنان را در کنار خواهران و برادران خود در انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران ارج می نهم.
سی و یکمین مجمع عمومی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران را در شرایطی آغاز می کنیم که کشور عزیز ما ایران بدون کمترین اغراقی خطیرترین شرایط تاریخی دویست ساله اخیر خود را طی می‌کند. شاید اگر وضعیت امروز کشور را از وضعیت ایران جنگ دوم جهانی و اشغال کشور توسط قوای روس و انگلیس حساس‌تر بدانیم؛ سخنی به گزاف نگفته باشیم.بروز دو جنگ تمام عبار و تجاوز نظامی قدرتمندترین کشور دنیا و بزرگترین و قوی‌ترین ارتش جهان به اتفاق یک قدرت بزرگ نظامی و هسته‌ای منطقه ای یعنی رژیم نامشروع و جعلی اسراییل به کشور عزیزمان ایران با همراهی پنهان و پیدای برخی دولتهای غربی و کشورهای منطقه ای و تنهایی ایران عزیز و رنجور از تحریم و مشکلات عمیق اقتصادی و بحران‌ها و شکاف‌های عمیق اجتماعی جلوه ای از این وضعیت خطیر است.
واما تقدیر این‌گونه رقم خورد که ریاست جمهوری اسلامی ایران در این برهه بسیارحساس و بزنگاه تاریخی، به دستان باکفایت یک پزشک وجراح قلب سپرده شود.
دوران مسئولیت طبیب جمهور، از یک سو با تغییرات عظیم در مدارهای قدرت جهانی و معادلات منطقه‌ای مقارن شده و از سوی دیگر، همزمان شد با بحران‌های داخلی ناشی از سیاست گزاری های غلط و سوءمدیریت‌هاو تحریم‌ها، که تن جامعه ایرانی را خسته کرده بود؛ جامعه‌ای که از یک سو با فشارهای سنگین و کمرشکن اقتصادی و معیشتی دست و پنجه نرم می‌کرد و از سوی دیگر، مواجه بود با شکاف میان‌نسلی و تعمیق شکاف میان حاکمیت و ملت.
نا امیدی مردم از هرگونه امکان اصلاح و احساس انسداد سیاسی، و یأس فزایندهٔ جامعه از هرگونه تغییر قانون محور، امید به اصلاح را از میان برداشته بود . جامعه‌ای که بخش بزرگی از مردم و بویژه جوانانش، به‌رغم دلبستگی به آب و خاک خود، افق روشنی پیش روی خود نمی‌دیدند و بسیاری نخبگان و متخصصانش، مهاجرت را به عنوان راهی برای ساختن آینده خود انتخاب کرده و طیف وسیعی هم بی تفاوتی نسبت به حاکمیت را در پیش گرفته بودند. کما اینکه در آخرین انتخابات ، علیرغم تلاش تمامی جریانات و احزاب سیاسی، برای نخستین بار در تاریخ نظام جمهوری اسلامی تعدادکسانی که حاضر نشدند در انتخابات مشارکت کنند به نیمی از جمعیت واجدان شرایط رسید. سیاهه مشکلات کشور، خط شوم جنگ را کم داشت که آن هم در بیست‌وسوم خردادماه سال گذشته رقم خورد؛ جنگی که در ابتدا تصور می‌شد دوازده روز باشد، اما آتش آن بعد از چهارده ماه هنوز خاموش نشده است.رهبری فقید نظام و شمار کثیری از فرماندهان نظامی، دانشمندان و مدیران کشور، جان فدای ایران شدند و خونشان در کنار خون‌های به‌ناحق‌ریخته کودکان و زنان و مردان این سرزمین، شجره طیبه تمدن چند هزارساله ایران‌زمین را سیراب نمود.
اما تلخ‌تر از جنگ ظالمانه‌ای که بیگانگان بر این سرزمین تحمیل کردند، حوادث شوم دی‌ماه بعنوان مقدمه‌ای برای آغاز و مشروعیت تجاوز نظامی بود؛ روزهایی که جان هزاران تن از هم‌میهنانمان در آتشی سوخت که قابل یش بینی و پیشگیری بود.حادثه تلخی که طی آن، سرزمینی که مردمش دست در دست و پشت به پشت قرن‌ها در برابر هجوم بیگانگان ایستاده بود، برادر در برابر برادر قرار گرفته و با تحریک و تشویق دشمنان و بدخواهان، برادر و بردار کشی تصویری بغایت سیاه از ایران به دنیا مخابره کرد.اگر هشدارهای مشفقانی که سال‌ها از انباشت خشم و نارضایتی اجتماعی زنهار داده بودند، و امروز هنوز تعدادی از آنان در بند هستند، شنیده می‌شد؛ اگر به هشدار دلسوزان و صاحبنظران در مورد بروز و تعمیق شکاف میان حاکمیت/ملت توجه می‌شد، اگر مجاری اعتراض قانونی باز بود و اگر نهادهای واسط -احزاب و تشکل‌های سیاسی، مطبوعات و رسانه‌ها- در انعکاس صدای منتقدان آزاد بودند و اگر رسانه ملی بواقع ملی بوده و مانند چتری تمامی طیف‌ها و سلیقه های مختلف را پوشش می‌داد، بخشی از مردم احساس نمی‌ک
ردند تنها راه اعلام نارضایتی‌شان از وضع موجود تسخیر خیابان است و دشمنان و بدخواهان نیز به فراصت از این فرصت برای تسخیر ذهن ایرانیان بهره برداری نمی‌کردند و آنی نمشد که شد. تصور اینکه زخم سوگ آنچه در پایان سال گذشته اتفاق افتاد، بهبود یافته تصوری غیر واقعبینانه است و قطعاً باید برای آن چاره اندیشی کرد.
کاهش فاصله میان اعتراضات آبان ۹۶، جنبش زن در سال ۱۴۰۱ و اعتراضاتی که با موضوع مشکلات اقتصادی و معیشتی در سال ۱۴۰۴ آغاز (و بعد با سوءاستفاده دشمنان و بدخواهان به خشونت کشیده شد)، نشان از کاهش سرمایه اجتماعی، تجمیع و تعمیق و انباشت انتقادات و اعتراضات بی پاسخ مانده و افزایش شکاف میان حاکمیت با مردم است که هر آن ممکن است دوباره شعله ور شده و یا بصورتی تازه جلوه نماید: هر دم آید غمی از نو به مبارکبادم!
جنگ با بیگانه، هرچند ویرانگر و جانکاه است، اما تکلیف دشمن و دوست در آن روشن است؛ آنچه بیش از هر چیز ایران را تهدید می‌کند، روزی است که سرمایه اجتماعی ما چنان فرسوده شود که ایرانیان، یکدیگر را نه هم‌وطن، که دشمن ببینند.
و شاید بزرگترین وظیفه امروز ما، بیش از هر زمان دیگری، جلوگیری از تکرار همین برادرکشی و بازگرداندن گفت‌وگو، مدارا و اعتماد به عرصه عمومی کشور باشد.
نکته بسیار مهم دیگر، درک این موضوع حیاتی و بنیادین در حکمرانی و سیاست جهانی ست که «قدرت» وبه معنای عام آن واجد مؤلفه‌های متعدد و مهمی است که در کنار یکدیگر و بصورت تؤامان یک کشور را قدرتمند کرده و در عرصه داخلی و بین المللی بعنوان کشوری مستقل و نیرومند معرفی و تثبیت می‌کند. فروکاهیدن «قدرت» صرفاً به عنصر «قدرت نظامی» و تصور اینکه فقط با تقویت قدرت نظامی میتوان کشوری قدرتمند بود، خطایی استراتژیک و مهلک است. حاکمیت و تصمیم گیرندگان آن باید این درک حیاتی را داشته باشند که مؤلفه‌های دیگری مانند وضعیت اقتصادی، رضایتمندی و مشروعیت مردمی، ساختار سیاسی مبتنی بر خواست و اراده مردم و در واقع اقتدار سیاسی/اجتماعی، سایر پارامترهای تشکیل دهنده قدرت کشورند و فقدان هریک از این مؤلفه‌ها، کشور را در برابر تجاوز و طمع دشمنان آسیب پریر خواهد کرد.
بر همین اساس هرگونه تلاشی برای افزایش رضایتمندی مردم، بهبود وضعیت اقتصادی، گسترش آزادی‌های سیاسی و پرهیز از تنش و تقابل اجتماعی با مردم و جوانان، به اندازه قدرت نظامی و توان موشکی کشور باید مورد پیگیری و هدفگذاری حاکمیت باشد.
حضار محترم،
ملت ایران شاهد تلاش و مجاهدات مردانه رییس جمهور و همکارانشان در دولت، بویژه در یک سال گذشته، بودند. نه فقط ما که پشتیبان رییس جمهور در کارزار انتخاباتی بودیم، که حتی هر منتقد منصفی هم بر این مجاهدت بزرگ گاهی می‌دهد..
اما ما به عنوان پزشک آموخته‌ایم که اولین گام در درمان یک بیمار، تشخیص درست و دقیق بیماری است.و لذا تمام تلاش‌های خالصانه دولت/ حاکمیت در حل مشکلات، اگر بدون توجه به ریشه مسائل باشد، لاجرم ناکام می‌ماند.
بنظر ما یکی از عمده ترین علت نارضایتی‌های انباشته‌شده مردم، عدم اطمینان و ترس از آینده است. کشوری که در شرایط جنگی و، بدتر از آن، در شرایط نه جنگ و نه صلح است، هیچ افق روشنی را انتظار نمی‌کشد. وفاق با طرز فکری که خود بخشی از صورت مسأله است، مشکلی را حل نمی‌کند.
ضمن دفاع از تلاش‌های بی وقفه دوسال گذشته رییس جمهور برای ایجاد همدلی میان جریانات و جناح‌های مختلف سیاسی و تقویت همبستگی ملی، بنظر ما آخرین دغدغه رییس جمهور باید نگرانی دلواپسان و افراطیونی باشد که به واسطه کج فهمی از اصول حکمرانی درست، و یا نگرانی از بخطر افتادن رانت‌های حکومتی، خبر از فشارهای شدید اقتصادی و معیشتی وارده به اکثریت مردم ندارند و رنج خانواده بیماری که هزینه‌های درمان عزیزشان در این ماه‌ها چند برابر شده، برایشان اهمیت چندانی ندارد و لذا بر طبل تشدید تنش و درگیری در منطقه و تداوم جنگ یا بلاتکلیفی در وضعیت جنگ و صلح میکوبند.
ما ملت امام حسینیم؛ ما ملت شهادتیم؛ اما در مکتب حسینی آموخته‌ایم که آغازگر جنگ نباشیم. آنجا که زهیر ابن قین در مواجهه با سپاه حر، پیشنهاد آغاز درگیری داد، امام حسین(ع) فرمود من از جنگ کراهت دارم:
«وَالصُّلْحُ خَیْرٌ»صلح، بهتر است.
حضار محترم
هیچ جنگی بخودی خود مذموم یا مقدس نیست و هیچ صلحی الزاماً ذلیلانه یا غیر شرافتمندانه نیست.
امروز سخن ما با رییس جمهور بعنوان دومین مقام رسمی کشور پس از مقام رهبری و با رییس مجلس بعنوان ریاست قوه‌ای که علی القاعده تبلور اراده ملت است و از قضا در شرایط امروز ، مسئول هیئت ایران در مذاکرات با آمریکاست یک مطالبه روشن ملی است.
ما از شما می‌خواهیم برای پایان دادن به این وضعیت فرساینده، برای کاهش تنش‌ها و برای گشودن مسیر گفت‌وگو و صلح، از همه ظرفیت‌های قانونی و سیاسی دولت استفاده کنید.
ادامه
کاهش فاصله میان اعتراضات آبان ۹۶، جنبش زن در سال ۱۴۰۱ و اعتراضاتی که با موضوع مشکلات اقتصادی و معیشتی در سال ۱۴۰۴ آغاز (و بعد با سوءاستفاده دشمنان و بدخواهان به خشونت کشیده شد)، نشان از کاهش سرمایه اجتماعی، تجمیع و تعمیق و انباشت انتقادات و اعتراضات بی پاسخ مانده و افزایش شکاف میان حاکمیت با مردم است که هر آن ممکن است دوباره شعله ور شده و یا بصورتی تازه جلوه نماید: هر دم آید غمی از نو به مبارکبادم!جنگ با بیگانه، هرچند ویرانگر و جانکاه است، اما تکلیف دشمن و دوست در آن روشن است؛ آنچه بیش از هر چیز ایران را تهدید می‌کند، روزی است که سرمایه اجتماعی ما چنان فرسوده شود که ایرانیان، یکدیگر را نه هم‌وطن، که دشمن ببینند.و شاید بزرگترین وظیفه امروز ما، بیش از هر زمان دیگری، جلوگیری از تکرار همین برادرکشی و بازگرداندن گفت‌وگو، مدارا و اعتماد به عرصه عمومی کشور باشد.
نکته بسیار مهم دیگر، درک این موضوع حیاتی و بنیادین در حکمرانی و سیاست جهانی ست که «قدرت» وبه معنای عام آن واجد مؤلفه‌های متعدد و مهمی است که در کنار یکدیگر و بصورت تؤامان یک کشور را قدرتمند کرده و در عرصه داخلی و بین المللی بعنوان کشوری مستقل و نیرومند معرفی و تثبیت می‌کند. فروکاهیدن «قدرت» صرفاً به عنصر «قدرت نظامی» و تصور اینکه فقط با تقویت قدرت نظامی میتوان کشوری قدرتمند بود، خطایی استراتژیک و مهلک است. حاکمیت و تصمیم گیرندگان آن باید این درک حیاتی را داشته باشند که مؤلفه‌های دیگری مانند وضعیت اقتصادی، رضایتمندی و مشروعیت مردمی، ساختار سیاسی مبتنی بر خواست و اراده مردم و در واقع اقتدار سیاسی/اجتماعی، سایر پارامترهای تشکیل دهنده قدرت کشورند و فقدان هریک از این مؤلفه‌ها، کشور را در برابر تجاوز و طمع دشمنان آسیب پریر خواهد کرد.
بر همین اساس هرگونه تلاشی برای افزایش رضایتمندی مردم، بهبود وضعیت اقتصادی، گسترش آزادی‌های سیاسی و پرهیز از تنش و تقابل اجتماعی با مردم و جوانان، به اندازه قدرت نظامی و توان موشکی کشور باید مورد پیگیری و هدفگذاری حاکمیت باشد.
حضار محترم،ملت ایران شاهد تلاش و مجاهدات مردانه رییس جمهور و همکارانشان در دولت، بویژه در یک سال گذشته، بودند. نه فقط ما که پشتیبان رییس جمهور در کارزار انتخاباتی بودیم، که حتی هر منتقد منصفی هم بر این مجاهدت بزرگ گاهی می‌دهد..
اما ما به عنوان پزشک آموخته‌ایم که اولین گام در درمان یک بیمار، تشخیص درست و دقیق بیماری است.و لذا تمام تلاش‌های خالصانه دولت/ حاکمیت در حل مشکلات، اگر بدون توجه به ریشه مسائل باشد، لاجرم ناکام می‌ماند.
بنظر ما یکی از عمده ترین علت نارضایتی‌های انباشته‌شده مردم، عدم اطمینان و ترس از آینده است. کشوری که در شرایط جنگی و، بدتر از آن، در شرایط نه جنگ و نه صلح است، هیچ افق روشنی را انتظار نمی‌کشد. وفاق با طرز فکری که خود بخشی از صورت مسأله است، مشکلی را حل نمی‌کند.
ضمن دفاع از تلاش‌های بی وقفه دوسال گذشته رییس جمهور برای ایجاد همدلی میان جریانات و جناح‌های مختلف سیاسی و تقویت همبستگی ملی، بنظر ما آخرین دغدغه رییس جمهور باید نگرانی دلواپسان و افراطیونی باشد که به واسطه کج فهمی از اصول حکمرانی درست، و یا نگرانی از بخطر افتادن رانت‌های حکومتی، خبر از فشارهای شدید اقتصادی و معیشتی وارده به اکثریت مردم ندارند و رنج خانواده بیماری که هزینه‌های درمان عزیزشان در این ماه‌ها چند برابر شده، برایشان اهمیت چندانی ندارد و لذا بر طبل تشدید تنش و درگیری در منطقه و تداوم جنگ یا بلاتکلیفی در وضعیت جنگ و صلح میکوبند.
ما ملت امام حسینیم؛ ما ملت شهادتیم؛ اما در مکتب حسینی آموخته‌ایم که آغازگر جنگ نباشیم. آنجا که زهیر ابن قین در مواجهه با سپاه حر، پیشنهاد آغاز درگیری داد، امام حسین(ع) فرمود من از جنگ کراهت دارم:
«وَالصُّلْحُ خَیْرٌ»صلح، بهتر است.
حضار محترمهیچ جنگی بخودی خود مذموم یا مقدس نیست و هیچ صلحی الزاماً ذلیلانه یا غیر شرافتمندانه نیست.
امروز سخن ما با رییس جمهور بعنوان دومین مقام رسمی کشور پس از مقام رهبری و با رییس مجلس بعنوان ریاست قوه‌ای که علی القاعده تبلور اراده ملت است و از قضا در شرایط امروز ، مسئول هیئت ایران در مذاکرات با آمریکاست یک مطالبه روشن ملی است.
ما از شما می‌خواهیم برای پایان دادن به این وضعیت فرساینده، برای کاهش تنش‌ها و برای گشودن مسیر گفت‌وگو و صلح، از همه ظرفیت‌های قانونی و سیاسی دولت استفاده کنید.ادامه
ادامه متن سخنرانی دکتر علی تاجرنیا در افتتاحیه ۳۱ مجمع انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران در حضور ریاست محترم جمهور ایران امروز بیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد؛ به فرصتی برای نفس کشیدن، برای بازسازی، برای ترمیم زخم‌های اجتماعی و اقتصادی و برای بازگرداندن امید به آینده.
صلح، به معنای چشم‌پوشی از منافع ملی نیست. صلح یعنی حفظ ایران، حفظ جان ایرانیان و فراهم کردن فرصت برای ساختن آینده‌ای که نسل‌های بعدی نیز در آن سهم داشته باشند.
ما معتقدیم میتوان با حفظ عزت و استقلال کشور، راه گفت‌وگو را باز گذاشت؛ میتوان از منافع ملی دفاع کرد و همزمان از گسترش آتش جنگ جلوگیری کرد.
آقای رئیس‌جمهور،
ما در مکتب علوی نیز برای این راه، یک دستور روشن داریم.
امیرالمؤمنین علی(ع)، در همان نامه‌ای که برای مالک اشتر درباره شیوه حکمرانی و حفظ ملک و ملت نوشته است، می‌فرماید:
«وَلا تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعَاكَ إِلَيْهِ عَدُوُّكَ وَلِلَّهِ فِيهِ رِضاً، فَإِنَّ فِي الصُّلْحِ دَعَةً لِجُنُودِكَ، وَرَاحَةً مِنْ هُمُومِكَ، وَأَمْناً لِبِلَادِكَ.»
صلحی را که دشمنت به آن دعوت می‌کند و رضای خدا در آن است، رد مکن؛ زیرا در صلح، آرامش سپاهیانت، آسودگی خاطر خودت و امنیت سرزمینت است.
آقای رئیس‌جمهور،ما بر این باوریم که برای عبور از جنگ و تحریم نیازمند همبستگی ملی و استفاده از تمام ظرفیت و سرمایه های نمادین کشور هستیم
دفاع مقتدرانه و صلح عزتمندانه در گرو همبستگی ملی است و آنچه در دفاع و توافق اسلام آباد بدست آمد نیز با پشتیبانی ملت بود از همین رو، امروز می‌خواهیم موضع انجمن اسلامی جامعه پزشکان ایران را صریح و بی‌پرده اعلام کنیم:
ما از هر تلاش مسئولانه و شجاعانه شما و سایر مسئولان نظام برای برقراری صلح، کاهش تنش و پایان دادن به وضعیت فرساینده نه جنگ و نه صلح حمایت می‌کنیم.
اگر برای این تصمیم فشار و هزینه‌ای متوجه دولت شما شود، جامعه مدنی و جریان‌های سیاسی حامی صلح باید سهم خود را در پرداخت این هزینه بپذیرند و ما در صف اول حامیان شما سینه سپر خواهیم کرد.
ما معتقدیم گاهی یک تصمیم سیاسی، در لحظه اتخاذ خود دشوار و پرهزینه به نظر می‌رسد، اما سال‌ها بعد تاریخ درباره آن قضاوت می‌کند.
امروز ممکن است صلح برای برخی دشوار باشد؛ اما فردا، فرزندان ما درباره اینکه در روزهای سخت چه تصمیمی برای ایران گرفتیم، از ما خواهند پرسید.
آقای رئیس‌جمهور،
شما پزشکید و با معنای نجات جان انسان‌ها بیش از بسیاری از ما آشنایید.
ما از شما می‌خواهیم این تجربه و نگاه انسانی را در سیاست خارجی کشور نیز به کار بگیرید.
برای پایان جنگ تلاش کنید.برای گفت‌وگو پیش‌قدم شوید.برای صلح مذاکره کنید.و بدانید که در این مسیر، انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران از شما حمایت خواهد کرد.
ما معتقدیم امروز صلح، یک انتخاب سیاسی صرف نیست؛ یک ضرورت ملی است.برای ایران باید صلح را انتخاب کرد.
سخنانم را با این بیت شعر به پایان میبرم؛
دوباره می سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش.ستون به سقف تو می زنم اگرچه با استخوان خویش.
@IMC_Iran
دوره‌ی جدید انجمن اسلامی جامعه پزشکی با دبیرکلی رئیس‌کرمی آغاز شد پنجم شهریورماه ۱۴۰۵ درنخستین نشست شورای مرکزی دوره سی‌ویکم انجمن‌اسلامی جامعه پزشکی،دکتر سیدرضا رئیس‌کرمی با اتفاق آرای اعضای شورای مرکزی، به‌عنوان دبیرکل انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران برگزیده شد.@IMC_Iran
رییس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی:در پی مهاجرت برخی اعضای هیئت علمی دانشگاه و ایجاد ظرفیت‌های خالی ناشی از خروج این نیروها، جذب اعضای هیئت علمی امسال ۲۰ درصد افزایش یافته است.@IMC_Iran