انتشار داده های تورمی آمریکا CPI و اثر آن بر انسبا توجه به دادههای منتشرشده، اثر کلی CPI امروز بر انس طلا بیشتر خنثی و حمایتی ضعیف ارزیابی میشه. چون CPI ماهانه و سالانه دقیقاً مطابق پیشبینی بازار منتشر شدهاند و در نتیجه شوک تورمی تازهای برای تقویت شدید دلار یا افزایش انتظارات نرخ بهره ایجاد نمیکنه. اما نکته مثبت برای طلا این است که Core CPI ماهانه با عدد ۰.۲٪ پایینتر از پیشبینی ۰.۳٪ آمده و این موضوع میتواند تا حدی نگرانی بازار نسبت به تداوم فشار تورمی و سیاستهای سختگیرانه فدرال رزرو را قدری احتمالش رو کاهش دهد. هرچند این تورم هسته که در برگیرنده تورم مواد غذایی و انرژی نیست در شرایط فعلی زیاد ملاک نیست چون انتظار تورمی ایجاد شده ناشی از شوک بسته شدن تنگه هرمز هست. بنابراین اثرکلی این داده برای انس طلا میتواند واکنش خنثی و یا حداکثر یک حمایت ضعیف مقطعی باشه و پاردایم اصلی همچنان حول و حوش تحولات ژئوپلتیک و تنش آمریکا و ایران باقی میمونه.@iran_tsh
۱۷۲۱
انس طلا و آخرین سنگر افزایش معنا دار تنش و فضای سنگین ریسک در چند ساعت گذشته انس خون آلود را به آخرین سنگر تکنیکالی در قیمت ۴۱۰۰ دلار رسانده است. در صورت افزایش بیشتر تنش، بعید نیست قیمت های پایین تری را در انس جهانی تجربه کنیم. در صورت فروکش کردن تنش، این ناحیه میتواند تبدیل به یک محدوده حمایت و محلی برای تجدید قوا و خیز مجدد انس شود.@iran_tsh۱۶۲
الا کلنگ انس و دلار۱۶۵دوستان در صورت قطع اینترنت در این کانال بصورت مستمر و پویا فعالیت خواهم داشت۲۹۶
انتشار شاخص قیمت تولید کنند (PPI )دقایقی پیش این داده های ماهانه منتشر شد. این داده ها چی هستند و اثرشون چیه!؟شاخص قیمت تولید کننده تغییرات قیمت کالاها و خدمات در سطح تولید کننده را نشان می دهد که بخش قابل توجهی از آن به شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) منتقل می شود و اثر تورمی را نشان میدهد.شاهد انحراف معیار قابل توجه در این شاخص هستیم، برخلاف پیش بینی ۰/۷ در واقعیت ۱/۱ محقق شد و افزایش فشار تورمی را نشان میدهد و فدرال رزرو را به طرف سیاست های انقباضی سختگیرانه تری سوق میدهد و اثر منجر به تقویت شاخص دلار و در نتیجه افزایش فشار بر روی انس طلا می شود.اما دو عامل دیگر منجر به عدم وقوع این حالت میشود. از طرفی ادیت منفی ماه قبل و از طرفی داده هسته که کمتر از پیش بینی ها آمد، منجر به بی اثر کردن اثر PPI این ماه میشود و نمیتوان به دلیل این داده ها انتظار ریزش بیشتر را داشت. بر طبق پارادایم اصلی بازار همچنان عامل اصلی تاثیر بحث جنگ آمریکا و ایران است و همانطور که دراخبار مشاهده کردید، امشب احتمالا شاهد دورجدیدی از حملات خواهیم بود و طبیعتا بسته به گستردگی و ادامه یا عدم ادامه مسیر کوتاه مدت را تعیین میکند.۱۵۱۳دوستان حتما این کانال رو بعنوان جایگزین عضو بشید.
۱۸۱۱#اختصاصی گروه خدمات سرمایه گذاری پاداش اثر بسته شدن تنگه هرمز بر بازارهای جهانی
شهیر محمدنیا - تحلیلگر بازارهای مالی
جنگ به تنهایی نمیتواند رشد پایدار طلا را به عنوان یک دارایی امن تضمین کند. در حال حاضر، اقتصاددانان بر این باورند که افزایش تنشها و بسته شدن تنگه هرمز، منجر به تشدید و تداوم انتظارات تورمی در ایالات متحده میشود و طبیعتاً فدرال رزرو را به سمت سیاستهای پولی انقباضی (Hawkish) سوق میدهد؛ هرچند که در نشست اخیر کمیته بازار فد نیز این لحن Hawkish به وضوح مشاهده شد و از نظر منطق اقتصادی نیز قابل دفاع است، زیرا هدف اول و وظیفه اصلی بانکهای مرکزی، کنترل تورم است.در شرایطی که با بسته شدن تنگه هرمز رو به رو شویم، پتانسیل شکلگیری «رکود تورمی» ایجاد خواهد شد. با گران شدن نفت، هزینههای حملونقل و تولید افزایش یافته و تورم بالا میرود که در نهایت منجر به کاهش رشد اقتصادی میشود. در چنین شرایطی، بانکهای مرکزی با یک تضاد مواجه میشوند: برای کنترل تورم باید نرخ بهره را افزایش دهند، اما برای جلوگیری از رکود باید آن را کاهش دهند. با این حال، تجربه تاریخی نشان میدهد که اگر شوک نفتی چنان باشد که انتظارات تورمی از کنترل خارج شود، اولویت معمولاً با مهار تورم خواهد بود.
باید اشاره کرد که فدرال رزرو پیش از وقوع جنگ در مسیری انبساطی قرار داشت، اما با وقوع جنگ و تبعات آن، این سیاستها متوقف شد و اکنون انتظارات حاکی از یک یا حتی دو مرحله افزایش نرخ بهره تا پایان سال ۲۰۲۶ است. بنابراین، انس جهانی طلا نه تنها ممکن است با رشد مواجه نشود، بلکه احتمال ریزش آن نیز وجود دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه و تنشهای اخیر به وضوح مشاهده شد.
اما در مورد قیمت طلای داخلی، از آنجایی که ایران یکی از طرفهای درگیری نظامی است، این اتفاق منجر به افزایش قیمت دلار در برابر ریال میشود. در این شرایط، ریزش قیمت انس جهانی و افزایش قیمت دلار اثر یکدیگر را خنثی میکنند و حتی ممکن است شاهد افزایش قیمت طلا با شیبی تدریجی (به دلیل افزایش قیمت دلار و ریال) باشیم.
از سوی دیگر، با بسته شدن تنگه هرمز، بازار جهانی مجدداً با شوک عرضه مواجه خواهد شد، چرا که بخش قابل توجهی از انرژی و کالاهای اساسی (کامودیتیها) از این مسیر عبور میکنند. نتیجه طبیعی این اختلال، افزایش قیمت نفت، رشد هزینههای حملونقل و بیمه نفتکشهاست و در صورت طولانی شدن این نااطمینانی، بازار انرژی دچار شوک بسیار بزرگی خواهد شد. البته شدت و پایداری این افزایش قیمت به عواملی چون مدت زمان اختلال، توان استفاده از مسیرهای جایگزین در کشورهایی نظیر امارات و عربستان(که بخش زیادی از نیاز را پوشش میدهند) و آزادسازی ذخایر استراتژیک بستگی دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه شاهد بودیم کشورهای بزرگی چون چین و آمریکا ذخایر خود را آزاد کردند و چین با تصمیم به کاهش ظرفیت مازاد تولید خود، در راستای حمایت از ثبات بازارهای جهانی و جلوگیری از شوکهای قیمتی، گامی در جهت کاهش عرضه نفت برداشت. این اقدام عملاً منجر به کاهش مصرف نفت در داخل چین و مهار رشد بیرویه قیمتها در سطح جهانی شد. در واقع میتوان این رویکرد را به عنوان یک بازی دوگانه از سوی پکن تحلیل کرد؛ چین در حالی که در سطح سیاسی و در ابعادی محدود در حوزههای اطلاعاتی و نظامی از ایران حمایت میکند، در لایههای زیرین اقتصادی تلاش میکند تا از بروز هرگونه شوک گسترده در اقتصاد جهانی جلوگیری کند و در این مسیر، در عمل حمایتهای حداکثری از ایران را کنار گذاشته است.
از منظر اقتصادی، مهمترین متغیر تعیینکننده قیمت نفت، میزان کاهش واقعی عرضه در بازارهای جهانی است و نه صرفاً وقوع یک تنش ژئوپلیتیک. به مرور زمان، رقبا نیز وارد میدان میشوند و در صورت تداوم، هم عرضه و تقاضا تعدیل شده و هم جایگزینهایی مانند نفت شیل، سوختهای فسیلی دیگر و سوختهای سبز وارد مسیر شده و قیمتها کنترل میشوند.
در مورد سایر کامودیتیها، افزایش قیمت انرژی طبیعتاً به سایر کالاهای اساسی نیز سرایت میکند. رشد هزینههای تولید و حملونقل میتواند قیمت فلزات صنعتی و برخی محصولات کشاورزی را افزایش دهد. جمعبندی نهایی، طلا، نفت و کامودیتیها اثر مستقیم و بالایی از بسته شدن تنگه هرمز میپذیرند و شدت این اثرات بیش از هر چیز به مدت زمان اختلال در عرضه و واکنش سیاستمداران بستگی دارد.
اثر بسته شدن تنگه هرمز بر بازارهای جهانیشهیر محمدنیا - تحلیلگر بازارهای مالی
جنگ به تنهایی نمیتواند رشد پایدار طلا را به عنوان یک دارایی امن تضمین کند. در حال حاضر، اقتصاددانان بر این باورند که افزایش تنشها و بسته شدن تنگه هرمز، منجر به تشدید و تداوم انتظارات تورمی در ایالات متحده میشود و طبیعتاً فدرال رزرو را به سمت سیاستهای پولی انقباضی (Hawkish) سوق میدهد؛ هرچند که در نشست اخیر کمیته بازار فد نیز این لحن Hawkish به وضوح مشاهده شد و از نظر منطق اقتصادی نیز قابل دفاع است، زیرا هدف اول و وظیفه اصلی بانکهای مرکزی، کنترل تورم است.در شرایطی که با بسته شدن تنگه هرمز رو به رو شویم، پتانسیل شکلگیری «رکود تورمی» ایجاد خواهد شد. با گران شدن نفت، هزینههای حملونقل و تولید افزایش یافته و تورم بالا میرود که در نهایت منجر به کاهش رشد اقتصادی میشود. در چنین شرایطی، بانکهای مرکزی با یک تضاد مواجه میشوند: برای کنترل تورم باید نرخ بهره را افزایش دهند، اما برای جلوگیری از رکود باید آن را کاهش دهند. با این حال، تجربه تاریخی نشان میدهد که اگر شوک نفتی چنان باشد که انتظارات تورمی از کنترل خارج شود، اولویت معمولاً با مهار تورم خواهد بود.باید اشاره کرد که فدرال رزرو پیش از وقوع جنگ در مسیری انبساطی قرار داشت، اما با وقوع جنگ و تبعات آن، این سیاستها متوقف شد و اکنون انتظارات حاکی از یک یا حتی دو مرحله افزایش نرخ بهره تا پایان سال ۲۰۲۶ است. بنابراین، انس جهانی طلا نه تنها ممکن است با رشد مواجه نشود، بلکه احتمال ریزش آن نیز وجود دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه و تنشهای اخیر به وضوح مشاهده شد.اما در مورد قیمت طلای داخلی، از آنجایی که ایران یکی از طرفهای درگیری نظامی است، این اتفاق منجر به افزایش قیمت دلار در برابر ریال میشود. در این شرایط، ریزش قیمت انس جهانی و افزایش قیمت دلار اثر یکدیگر را خنثی میکنند و حتی ممکن است شاهد افزایش قیمت طلا با شیبی تدریجی (به دلیل افزایش قیمت دلار و ریال) باشیم.از سوی دیگر، با بسته شدن تنگه هرمز، بازار جهانی مجدداً با شوک عرضه مواجه خواهد شد، چرا که بخش قابل توجهی از انرژی و کالاهای اساسی (کامودیتیها) از این مسیر عبور میکنند. نتیجه طبیعی این اختلال، افزایش قیمت نفت، رشد هزینههای حملونقل و بیمه نفتکشهاست و در صورت طولانی شدن این نااطمینانی، بازار انرژی دچار شوک بسیار بزرگی خواهد شد. البته شدت و پایداری این افزایش قیمت به عواملی چون مدت زمان اختلال، توان استفاده از مسیرهای جایگزین در کشورهایی نظیر امارات و عربستان(که بخش زیادی از نیاز را پوشش میدهند) و آزادسازی ذخایر استراتژیک بستگی دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه شاهد بودیم کشورهای بزرگی چون چین و آمریکا ذخایر خود را آزاد کردند و چین با تصمیم به کاهش ظرفیت مازاد تولید خود، در راستای حمایت از ثبات بازارهای جهانی و جلوگیری از شوکهای قیمتی، گامی در جهت کاهش عرضه نفت برداشت. این اقدام عملاً منجر به کاهش مصرف نفت در داخل چین و مهار رشد بیرویه قیمتها در سطح جهانی شد. در واقع میتوان این رویکرد را به عنوان یک بازی دوگانه از سوی پکن تحلیل کرد؛ چین در حالی که در سطح سیاسی و در ابعادی محدود در حوزههای اطلاعاتی و نظامی از ایران حمایت میکند، در لایههای زیرین اقتصادی تلاش میکند تا از بروز هرگونه شوک گسترده در اقتصاد جهانی جلوگیری کند و در این مسیر، در عمل حمایتهای حداکثری از ایران را کنار گذاشته است.از منظر اقتصادی، مهمترین متغیر تعیینکننده قیمت نفت، میزان کاهش واقعی عرضه در بازارهای جهانی است و نه صرفاً وقوع یک تنش ژئوپلیتیک. به مرور زمان، رقبا نیز وارد میدان میشوند و در صورت تداوم، هم عرضه و تقاضا تعدیل شده و هم جایگزینهایی مانند نفت شیل، سوختهای فسیلی دیگر و سوختهای سبز وارد مسیر شده و قیمتها کنترل میشوند.در مورد سایر کامودیتیها، افزایش قیمت انرژی طبیعتاً به سایر کالاهای اساسی نیز سرایت میکند. رشد هزینههای تولید و حملونقل میتواند قیمت فلزات صنعتی و برخی محصولات کشاورزی را افزایش دهد. جمعبندی نهایی، طلا، نفت و کامودیتیها اثر مستقیم و بالایی از بسته شدن تنگه هرمز میپذیرند و شدت این اثرات بیش از هر چیز به مدت زمان اختلال در عرضه و واکنش سیاستمداران بستگی دارد.۱۷۲شهیر محمدنیا | تحلیل بازارهای مالی
#اختصاصی گروه خدمات سرمایه گذاری پاداش اثر بسته شدن تنگه هرمز بر بازارهای جهانی شهیر محمدنیا - تحلیلگر بازارهای مالی جنگ به تنهایی نمیتواند رشد پایدار طلا را به عنوان یک دارایی امن تضمین کند. در حال حاضر، اقتصاددانان بر این باورند که افزایش تنشها و بسته شدن تنگه هرمز، منجر به تشدید و تداوم انتظارات تورمی در ایالات متحده میشود و طبیعتاً فدرال رزرو را به سمت سیاستهای پولی انقباضی (Hawkish) سوق میدهد؛ هرچند که در نشست اخیر کمیته بازار فد نیز این لحن Hawkish به وضوح مشاهده شد و از نظر منطق اقتصادی نیز قابل دفاع است، زیرا هدف اول و وظیفه اصلی بانکهای مرکزی، کنترل تورم است. در شرایطی که با بسته شدن تنگه هرمز رو به رو شویم، پتانسیل شکلگیری «رکود تورمی» ایجاد خواهد شد. با گران شدن نفت، هزینههای حملونقل و تولید افزایش یافته و تورم بالا میرود که در نهایت منجر به کاهش رشد اقتصادی میشود. در چنین شرایطی، بانکهای مرکزی با یک تضاد مواجه میشوند: برای کنترل تورم باید نرخ بهره را افزایش دهند، اما برای جلوگیری از رکود باید آن را کاهش دهند. با این حال، تجربه تاریخی نشان میدهد که اگر شوک نفتی چنان باشد که انتظارات تورمی از کنترل خارج شود، اولویت معمولاً با مهار تورم خواهد بود. باید اشاره کرد که فدرال رزرو پیش از وقوع جنگ در مسیری انبساطی قرار داشت، اما با وقوع جنگ و تبعات آن، این سیاستها متوقف شد و اکنون انتظارات حاکی از یک یا حتی دو مرحله افزایش نرخ بهره تا پایان سال ۲۰۲۶ است. بنابراین، انس جهانی طلا نه تنها ممکن است با رشد مواجه نشود، بلکه احتمال ریزش آن نیز وجود دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه و تنشهای اخیر به وضوح مشاهده شد. اما در مورد قیمت طلای داخلی، از آنجایی که ایران یکی از طرفهای درگیری نظامی است، این اتفاق منجر به افزایش قیمت دلار در برابر ریال میشود. در این شرایط، ریزش قیمت انس جهانی و افزایش قیمت دلار اثر یکدیگر را خنثی میکنند و حتی ممکن است شاهد افزایش قیمت طلا با شیبی تدریجی (به دلیل افزایش قیمت دلار و ریال) باشیم. از سوی دیگر، با بسته شدن تنگه هرمز، بازار جهانی مجدداً با شوک عرضه مواجه خواهد شد، چرا که بخش قابل توجهی از انرژی و کالاهای اساسی (کامودیتیها) از این مسیر عبور میکنند. نتیجه طبیعی این اختلال، افزایش قیمت نفت، رشد هزینههای حملونقل و بیمه نفتکشهاست و در صورت طولانی شدن این نااطمینانی، بازار انرژی دچار شوک بسیار بزرگی خواهد شد. البته شدت و پایداری این افزایش قیمت به عواملی چون مدت زمان اختلال، توان استفاده از مسیرهای جایگزین در کشورهایی نظیر امارات و عربستان (که بخش زیادی از نیاز را پوشش میدهند) و آزادسازی ذخایر استراتژیک بستگی دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه شاهد بودیم کشورهای بزرگی چون چین و آمریکا ذخایر خود را آزاد کردند و چین با تصمیم به کاهش ظرفیت مازاد تولید خود، در راستای حمایت از ثبات بازارهای جهانی و جلوگیری از شوکهای قیمتی، گامی در جهت کاهش عرضه نفت برداشت. این اقدام عملاً منجر به کاهش مصرف نفت در داخل چین و مهار رشد بیرویه قیمتها در سطح جهانی شد. در واقع میتوان این رویکرد را به عنوان یک بازی دوگانه از سوی پکن تحلیل کرد؛ چین در حالی که در سطح سیاسی و در ابعادی محدود در حوزههای اطلاعاتی و نظامی از ایران حمایت میکند، در لایههای زیرین اقتصادی تلاش میکند تا از بروز هرگونه شوک گسترده در اقتصاد جهانی جلوگیری کند و در این مسیر، در عمل حمایتهای حداکثری از ایران را کنار گذاشته است. از منظر اقتصادی، مهمترین متغیر تعیینکننده قیمت نفت، میزان کاهش واقعی عرضه در بازارهای جهانی است و نه صرفاً وقوع یک تنش ژئوپلیتیک. به مرور زمان، رقبا نیز وارد میدان میشوند و در صورت تداوم، هم عرضه و تقاضا تعدیل شده و هم جایگزینهایی مانند نفت شیل، سوختهای فسیلی دیگر و سوختهای سبز وارد مسیر شده و قیمتها کنترل میشوند. در مورد سایر کامودیتیها، افزایش قیمت انرژی طبیعتاً به سایر کالاهای اساسی نیز سرایت میکند. رشد هزینههای تولید و حملونقل میتواند قیمت فلزات صنعتی و برخی محصولات کشاورزی را افزایش دهد. جمعبندی نهایی، طلا، نفت و کامودیتیها اثر مستقیم و بالایی از بسته شدن تنگه هرمز میپذیرند و شدت این اثرات بیش از هر چیز به مدت زمان اختلال در عرضه و واکنش سیاستمداران بستگی دارد.
اثر بسته شدن تنگه هرمز بر بازارهای جهانی شهیر محمدنیا - تحلیلگر بازارهای مالی جنگ به تنهایی نمیتواند رشد پایدار طلا را به عنوان یک دارایی امن تضمین کند. در حال حاضر، اقتصاددانان بر این باورند که افزایش تنشها و بسته شدن تنگه هرمز، منجر به تشدید و تداوم انتظارات تورمی در ایالات متحده میشود و طبیعتاً فدرال رزرو را به سمت سیاستهای پولی انقباضی (Hawkish) سوق میدهد؛ هرچند که در نشست اخیر کمیته بازار فد نیز این لحن Hawkish به وضوح مشاهده شد و از نظر منطق اقتصادی نیز قابل دفاع است، زیرا هدف اول و وظیفه اصلی بانکهای مرکزی، کنترل تورم است. در شرایطی که با بسته شدن تنگه هرمز رو به رو شویم، پتانسیل شکلگیری «رکود تورمی» ایجاد خواهد شد. با گران شدن نفت، هزینههای حملونقل و تولید افزایش یافته و تورم بالا میرود که در نهایت منجر به کاهش رشد اقتصادی میشود. در چنین شرایطی، بانکهای مرکزی با یک تضاد مواجه میشوند: برای کنترل تورم باید نرخ بهره را افزایش دهند، اما برای جلوگیری از رکود باید آن را کاهش دهند. با این حال، تجربه تاریخی نشان میدهد که اگر شوک نفتی چنان باشد که انتظارات تورمی از کنترل خارج شود، اولویت معمولاً با مهار تورم خواهد بود. باید اشاره کرد که فدرال رزرو پیش از وقوع جنگ در مسیری انبساطی قرار داشت، اما با وقوع جنگ و تبعات آن، این سیاستها متوقف شد و اکنون انتظارات حاکی از یک یا حتی دو مرحله افزایش نرخ بهره تا پایان سال ۲۰۲۶ است. بنابراین، انس جهانی طلا نه تنها ممکن است با رشد مواجه نشود، بلکه احتمال ریزش آن نیز وجود دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه و تنشهای اخیر به وضوح مشاهده شد. اما در مورد قیمت طلای داخلی، از آنجایی که ایران یکی از طرفهای درگیری نظامی است، این اتفاق منجر به افزایش قیمت دلار در برابر ریال میشود. در این شرایط، ریزش قیمت انس جهانی و افزایش قیمت دلار اثر یکدیگر را خنثی میکنند و حتی ممکن است شاهد افزایش قیمت طلا با شیبی تدریجی (به دلیل افزایش قیمت دلار و ریال) باشیم. از سوی دیگر، با بسته شدن تنگه هرمز، بازار جهانی مجدداً با شوک عرضه مواجه خواهد شد، چرا که بخش قابل توجهی از انرژی و کالاهای اساسی (کامودیتیها) از این مسیر عبور میکنند. نتیجه طبیعی این اختلال، افزایش قیمت نفت، رشد هزینههای حملونقل و بیمه نفتکشهاست و در صورت طولانی شدن این نااطمینانی، بازار انرژی دچار شوک بسیار بزرگی خواهد شد. البته شدت و پایداری این افزایش قیمت به عواملی چون مدت زمان اختلال، توان استفاده از مسیرهای جایگزین در کشورهایی نظیر امارات و عربستان (که بخش زیادی از نیاز را پوشش میدهند) و آزادسازی ذخایر استراتژیک بستگی دارد؛ همانطور که در جنگ ۴۰ روزه شاهد بودیم کشورهای بزرگی چون چین و آمریکا ذخایر خود را آزاد کردند و چین با تصمیم به کاهش ظرفیت مازاد تولید خود، در راستای حمایت از ثبات بازارهای جهانی و جلوگیری از شوکهای قیمتی، گامی در جهت کاهش عرضه نفت برداشت. این اقدام عملاً منجر به کاهش مصرف نفت در داخل چین و مهار رشد بیرویه قیمتها در سطح جهانی شد. در واقع میتوان این رویکرد را به عنوان یک بازی دوگانه از سوی پکن تحلیل کرد؛ چین در حالی که در سطح سیاسی و در ابعادی محدود در حوزههای اطلاعاتی و نظامی از ایران حمایت میکند، در لایههای زیرین اقتصادی تلاش میکند تا از بروز هرگونه شوک گسترده در اقتصاد جهانی جلوگیری کند و در این مسیر، در عمل حمایتهای حداکثری از ایران را کنار گذاشته است. از منظر اقتصادی، مهمترین متغیر تعیینکننده قیمت نفت، میزان کاهش واقعی عرضه در بازارهای جهانی است و نه صرفاً وقوع یک تنش ژئوپلیتیک. به مرور زمان، رقبا نیز وارد میدان میشوند و در صورت تداوم، هم عرضه و تقاضا تعدیل شده و هم جایگزینهایی مانند نفت شیل، سوختهای فسیلی دیگر و سوختهای سبز وارد مسیر شده و قیمتها کنترل میشوند. در مورد سایر کامودیتیها، افزایش قیمت انرژی طبیعتاً به سایر کالاهای اساسی نیز سرایت میکند. رشد هزینههای تولید و حملونقل میتواند قیمت فلزات صنعتی و برخی محصولات کشاورزی را افزایش دهد. جمعبندی نهایی، طلا، نفت و کامودیتیها اثر مستقیم و بالایی از بسته شدن تنگه هرمز میپذیرند و شدت این اثرات بیش از هر چیز به مدت زمان اختلال در عرضه و واکنش سیاستمداران بستگی دارد. در بخشی از متن بالا اشاره کردم که چین در این جنگ، بازی دوگانهای را دنبال میکند.از یک سو، با کاهش ظرفیت تولید صنعتی خود در دوران جنگ، به کنترل بخشی از شوک تورمی ناشی از افزایش قیمت انرژی کمک کرد و مانع از انعکاس کامل این شوک در قیمت نفت شد. از سوی دیگر، با حمایتهای محدود سیاسی، اطلاعاتی و نظامی از ایران، تهران را نیز بهطور کامل تنها نگذاشت.
گزارشهای مربوط به کاهش تولید مازاد صنعتی چین و همچنین گزارش برخی رسانههای معتبر درباره کمکهای اطلاعاتی و نظامی به ایران، این فرضیه را تقویت میکنند.
یکی از تازهترین نشانهها، سخنان ساعاتی پیش مارکو روبیو است. او گفته چین اقدامی برای تغییر مسیر جنگ به سود هیچیک از طرفین انجام نداده و در برخی موارد نیز همکاری داشته است.
روبیو: «چین کاری نکرده است که مسیر جنگ با ایران را تغییر دهد و در برخی مواقع نیز همکاری داشته است.» / انتخاب۱۱
جهش و گام شارپ قیمت نفت ، نماینگر پر رنگ شده ریسک و وضعیت حساس کنونی است. احتمالا خبرهای مهمی در دل خود دارد و احتمالا باید منتظر اتفاقات غیر منتظره ای باشیم بزودی!!!۱۳فکر کنم بزودی باید مجددا به بله کوچ کنیم🥴۱۵۷۵۳۲