🫶میدان امام خمینی مثل همیشه شلوغ بود. وارد دفتر شدم تا کارم را شروع کنم. چند روزی بود که بعد از فرمایشات مقام معظم رهبری، مردم از همان ساعات اول به دفتر میآمدند و هدایایشان را اعم از نقدی و غیر نقدی به ما میسپردند. همین که وارد اتاق شدم، ناگهان خانمی گریان وارد شد و بستهای را که در دست داشت به من داد و گفت: «من این هدیه را میدهم که شما برای جبههی مقاومت از آن استفاده کنید.»
۲.۸K
۱۱:۵۰
🫶در زدیم چهار بچهی قد و نیم قد جلوی در آمدند. یکیشان از همان جلوی در داد زد: «مامان! بیا کارت دارن.» زن روسریاش را مرتب کرد. در آن سرما دمپایی پلاستیکی که یک لنگ آن هم پاره بود پوشید و تند تند آمد. تعارفمان کرد. گفتیم باید چند جای دیگر هم برویم.
۲.۸K
۱۰:۳۵
🫶تلفن همراهم زنگ خورد. گوشی را برداشتم: «سلامعلیکم بفرمایید.» صدای مردی جا افتاده از آن طرف خط آمد: «سلام، ما یک النگو داریم، میخواهیم هدیه کنیم به ایران همدل. صبح زنگ زدید گفتید سرتان شلوغ است و چند روز دیگر نوبت ما میشود که به آبادیمان بیایید. راستش چند روز دیگر خیلی دیر است. من راه افتادم آمدم مشهد، الان حرمم. میخواهم النگوها را به شما بدهم و برگردم آبادی.»
۲.۸K
۱۰:۱۵
🫶خانمی ملایری عضو هیئت علمی بود. به من زنگ زد و گفت: «فردا برای کاری به همدان میآیم. کاری در دانشگاه بوعلی دارم صلاح بدانید آنجا قرار بگذاریم؟!» قبول کردم. فردا طبق قرار به دانشگاه رفتم. خانم جوانی به دیدنم آمد و نزدیگ هفت گرم طلا به من سپرد. بعد گفت: «مادرم فهمیده که من به لبنان طلا هدیه کردم خواست تا در این کار خدا پسندانه شریک باشد.» بعد از کیفش جعبه طلایی را در آورد که داخلش 29 گرم طلا بود.
۲.۷K
۱۱:۵۰
🫶در بین اهداکنندگان، دو پسر بچه را دیدم که در مقطع ابتدائی بودند. با اشاره من جلو آمدند. پرسیدم: «اینجا چیکار میکنین؟» یکی از آن دو گفت: «اومدیم به لبنان کمک کنیم.» بعد دو کارت هدیه کف دستم گذاشتند. دیگری گفت: «امروز اینها رو جایزه گرفته بودیم.» اشک در چشمانم حلقه زد و زیر لب گفتم: «بچههای ما کی این همه بزرگ شدن؟»
۳.۶K
۱۲:۳۵
🫶تلفن زنگ خورد. گوشی را برداشتم: «الو بفرمایید.» صدای لرزانی از آن طرف گوشی گفت: «مادر من مقداری طلا دارم میخوام هدیه کنم اما راهم دوره و نمیتونم خدمت برسم.» نشانی را گرفتم. خانهاش در حاشیهی شهر بود. از دفتر بیرون رفتم. هوا بارانی بود و از قضا باد شدیدی میوزید. سوار ماشین شدم و به نشانی که روی ورق نوشته بودم رفتم.
۲.۳K
۱۲:۵۰
🫶رسید را نوشتم و به شخص اهدا کننده دادم. او رفت و مرد جوانی به همراه دخترکی وارد دفتر جبههی مقاومت ما شد. مرد مقداری وجه نقد به من داد. مشغول شمارش شدم تا رسیدش را بنویسم. متوجه نگاههای دخترک شدم. او خانمهایی را دید که زیورآلاتشان را هدیه میکنند. گوشهی کاپشن پدر را گرفت و تکان داد. پدرش متوجه او شد. -جانم؟ -پدرجان اجازه هست منم گوشوارههام رو بدم؟ مرد لبخند زنان او را بوسید و گفت: «البته عزیزم.» دخترک با کمک پدر گوشوارههایش را در آورد و به من داد.
۲.۴K
۱۱:۴۵
🫶برای جمع کردن طلا رفته بودیم. توی یکی از محلهها برخوردیم به یک پسر جوان. ظاهرش یکجوری بود. پای چشمش گود و سیاه بود. استخوان گونه بیرون زده بود. با موهای آشفته و لباس کهنه. بیشتر شبیه معتادها بود. وقتی به طرفمان آمد، ترسیدم. فکر کردم خیال بدی دارد. آمادهی دفاع شدم.
۲K
۱۳:۴۴
۲۰.۷K
۹:۳۱
۱۵.۸K
۱۹:۲۳