۴۵
۲۱:۱۱
🟠 سیدمجتبی خامنهای سومین رهبر جمهوری اسلامی در حکمی محسن رضایی را در جایگاه نمایندهٔ خود در شورای عالی امنیت ملی منصوب کرد.@iraneemrooz
۴۰
۲۱:۱۲
🟠 انتصاب دکتر ذوالقدر در جایگاه مشاور سیاسی رهبر انقلاب
رهبر انقلاب اسلامی در حکمی آقای دکتر ذوالقدر را در جایگاه مشاور سیاسی خود منصوب کرد.
متن حکم:
بسمالله الرحمن الرحیم
برادر گرامی جناب آقای دکترمحمدباقر ذوالقدر
باتوجّه به تجارب ارزشمندتان بدینوسیله جنابعالی را بهعنوان مشاور سیاسی خود منصوب میکنم. امیدوارم در انجام این مسئولیت و در پیشبرد آرمانهای انقلاب اسلامی، تحت توجّهات سرورمان حضرت بقیةاللهالاعظم عجلاللهتعالیفرجهالشریف موفّق و مویّد باشید. سیّدمجتبی خامنهای
@iraneemrooz
بسمالله الرحمن الرحیم
@iraneemrooz
۵۰
۲۱:۱۳
🟠 به مناسبت دههٔ پایانی ماه صفر در مجمع مدرسین و محققین برگزار میشود
سخنرانان:۱. حجتالاسلام والمسلمین محمدتقی فاضل میبدی. سهشنبه ۲۰مرداد؛
۲. حجتالاسلام والمسلمین دکترمحمدرضا یوسفی چهارشنبه ۲۱مراداد.
زمان: ۲۰:۳۰
توجه
توجه
توجه
زمان برگزاری مراسم امشب سهشنبه به علت قطعی برق از ساعت ۱۹:۴۵ آغاز میشود.
آدرس: قم: صفاییه، کوچهٔ۳۹ پلاک۳۹ ساختمان مجمع مدرسین و محققین حوزهٔ علمیهٔ قم.
@iraneemrooz
سخنرانان:۱. حجتالاسلام والمسلمین محمدتقی فاضل میبدی. سهشنبه ۲۰مرداد؛
۲. حجتالاسلام والمسلمین دکترمحمدرضا یوسفی چهارشنبه ۲۱مراداد.
زمان: ۲۰:۳۰
زمان برگزاری مراسم امشب سهشنبه به علت قطعی برق از ساعت ۱۹:۴۵ آغاز میشود.
آدرس: قم: صفاییه، کوچهٔ۳۹ پلاک۳۹ ساختمان مجمع مدرسین و محققین حوزهٔ علمیهٔ قم.
@iraneemrooz
۱۵۱
۱۰:۲۲
🟠 #آزادی زندانی سیاسی مهرداد گریوانی
روز گذشته ۱۸مرداماه ۱۴۰۵ #زندانی_سیاسی #مهرداد_گریوانی از زندان اوین آزاد شد و به آغوش خانواده بازگشت. بیش باشد.
روزی که مهرداد رفت اوین، موهایی کاملا سیاه داشت و حالا با تارهای موی سپید بازگشته است که نشانگر کولهباری از پختگی و تجربهٔ بهدستآمده از سختیها و تنگناهای زندان است.
امید که زندانیان سیاسی بیشتری در این روزها آزاد شوند؛ اما مسئولان باید بدانند که زندان جای معترض و نویسنده و مخالف یا منتقد سیاسی و عقیدتی نیست!
به امید روزی که آزادی و امنیت پس از بیان در کشور گسترش یابد و نهادینه شود.@iraneemrooz
روز گذشته ۱۸مرداماه ۱۴۰۵ #زندانی_سیاسی #مهرداد_گریوانی از زندان اوین آزاد شد و به آغوش خانواده بازگشت. بیش باشد.
روزی که مهرداد رفت اوین، موهایی کاملا سیاه داشت و حالا با تارهای موی سپید بازگشته است که نشانگر کولهباری از پختگی و تجربهٔ بهدستآمده از سختیها و تنگناهای زندان است.
امید که زندانیان سیاسی بیشتری در این روزها آزاد شوند؛ اما مسئولان باید بدانند که زندان جای معترض و نویسنده و مخالف یا منتقد سیاسی و عقیدتی نیست!
به امید روزی که آزادی و امنیت پس از بیان در کشور گسترش یابد و نهادینه شود.@iraneemrooz
۴۵
۱۰:۴۰
🟠 نشر ویدئوی تصویری از #سیدمجتبی_خامنهای بدون درج زمان و مکان آن.
احتمالا مربوط به چندسال پیش است که در قم تدریس داشتند.
@iraneemrooz
احتمالا مربوط به چندسال پیش است که در قم تدریس داشتند.
@iraneemrooz
۴۴
۱۲:۱۷
بیملاحظگی در قبال والدین، نادیده گرفتن جایگاه پدر و طلبکاری بیرویه، تنها نتیجهی طبیعی این خلأ تربیتی است. بسیاری از والدین برای توجیه این وضعیت، به ناگزیر متوسل به عواملی چون بیکاری، افسردگی، یا ناکارآمدی حکومت میشوند، حال آنکه روانشناسان بالینی بر این باورند که این توجیهها، بیش از آنکه راهگشا باشند، آتش وابستگی را شعلهورتر میسازند. مادرانی که از سر ترحم یا عادت، پسران خود را لوس میکنند، ناخواسته به بازتولید نسلی از مردان کمک میکنند که در مواجهه با اولین مانع واقعی زندگی، فرو میریزند و جامعه را به جای خود به باد انتقاد میگیرند. این، نه نسل زد است و نه سرنوشت محتوم جهانی شدن، بلکه حاصل یک اشتباه جمعی در شیوهی بالیدن نسل جدید است.
بیتردید، شرایط سیاسی، فرهنگی و اقتصادی جامعه در شکلگیری شخصیت نسلها بیتأثیر نیست. اما آیا میتوان نقش محوری والدین را در این میان نادیده گرفت؟ اگر قرار بود سرنوشت تربیتی نسلها تنها در گرو شرایط کلان باشد، چگونه میتوان تبیین کرد که نسل جوان در پیش از انقلاب اسلامی، به جای گرایش به سکولاریسم و غربزدگی، روی به مذهب آورد؟ این نشان میدهد که عوامل بیرونی، هرچند مهم، هرگز نمیتوانند جایگزین تأثیر مستقیم خانواده شوند. آنچه امروز شاهد آن هستیم، بیشتر از آنکه ریشه در تحولات جهانی یا ناکارآمدی دولت داشته باشد، حاصل از دست رفتن مهارت تربیتی در میان والدین ایرانی است.
بسیاری از ما هنوز باور نکردهایم که فرزندی که وارد دههی سوم زندگی خود شده، باید مسئولیت ادارهی امور خویش را بر عهده بگیرد. نسل زد، پدیدهای جهانی است؛ اما در اروپا و آمریکا، این نسل به موازات رشد خود، زندگی مستقلی را تجربه میکند و بار سنگین هزینههای خود را بر دوش پدر و مادر نمیاندازد. آیا یک پسر سیساله میتواند به کارهای ساده تن ندهد و در عوض، از پدری بازنشسته و فرسوده، مسافرکشی و تحمل هزینههای نابجا را توقع داشته باشد؟ این پرسش، بیانگر یک زنگ خطر اساسی است. جامعهشناسانی چون زیگمونت باومن در تحلیل «جامعهی مصرفی» هشدار میدهند که غایت چنین تربیتی، تولید نسلی است که نه تنها توان تولید ندارد، بلکه مصرف را به عنوان یک حق مسلم و بیمسئولیت تلقی میکند.
@iraneemrooz
۳۳
۲۰:۴۳
ما هر خانواده را باید یک جامعهی کوچک و هر والدینی را آموزگاران نخستین فرزندان خود بدانیم. در گذشتههای نه چندان دور، حکومتها هیچگاه متولی تعلیم و تربیت همگانی تا مقطع دکترا نبودند و هرگز تضمینی برای اشتغال همگانی ارائه نمیدادند. با این حال، بخش اندکی از نسل ما به سختی پا به دانشگاه میگذاشت و بیشتر جوانان، با اندک مهارتی جذب بازار کار میشدند. ما به خوبی آموخته بودیم که هیچ شغلی، حتی پستترین و سادهترین آن، هرگز شرمآورتر از بیکاری، بیعاری، و تحمیل هزینههای زندگی به پدر و مادر نیست. آن روزها، عار از دست نیاز دراز کردن بود، نه عار از کارگری یا تلاش خرد و کلان.
ما والدین، با آنچه در ظاهر «عشق و مسئولیت» مینامیم، در حقیقت بزرگترین ظلم را در حق فرزندان خود روا میداریم. با حذف مهارتهای زیستن از زندگی آنان، با پاسخگویی به تمام خواستههای بیجایشان و با پذیرفتن نقش «پشتیبان همیشگی»، نسلی را پرورش میدهیم که در بزرگسالی، نه تنها توانایی حل کوچکترین تنازعات شخصی خود را ندارد، بلکه از عهدهی نقشهای اساسیتر، یعنی مدیریت خانواده و جامعه، نیز عاجز است. جامعهی فردا به مردانی نیاز دارد که مسئولیتپذیر، سختکوش و مفید باشند؛ مردانی که از شکست نمیهراسند و برای ساختن آیندهی خود، دست به کار میشوند. اما روشی که امروزه بسیاری از ما در پیش گرفتهایم، خواه از روی ترحم و خواه از سر بیتدبیری، جز پرورش نسلی «معلول» در حوزهی تصمیمگیری و استقلال، نتیجهای ندارد
اگر نمیخواهیم نسل آینده، نسلی باشد که نه در برابر چالشهای زندگی تاب میآورد و نه در مدیریت جامعه نقشی کارآمد دارد، باید امروز از این مسیر اشتباه بازگردیم. بیاییم به جای آنکه فرزندانمان را در پناه همیشگی خود نگاه داریم، آنها را برای رهایی و استقلال آماده کنیم؛ چه آنکه بزرگترین خدمت به فرزند، رها کردن به هنگامِ اوست.منبع: کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها
@iraneemrooz
ما والدین، با آنچه در ظاهر «عشق و مسئولیت» مینامیم، در حقیقت بزرگترین ظلم را در حق فرزندان خود روا میداریم. با حذف مهارتهای زیستن از زندگی آنان، با پاسخگویی به تمام خواستههای بیجایشان و با پذیرفتن نقش «پشتیبان همیشگی»، نسلی را پرورش میدهیم که در بزرگسالی، نه تنها توانایی حل کوچکترین تنازعات شخصی خود را ندارد، بلکه از عهدهی نقشهای اساسیتر، یعنی مدیریت خانواده و جامعه، نیز عاجز است. جامعهی فردا به مردانی نیاز دارد که مسئولیتپذیر، سختکوش و مفید باشند؛ مردانی که از شکست نمیهراسند و برای ساختن آیندهی خود، دست به کار میشوند. اما روشی که امروزه بسیاری از ما در پیش گرفتهایم، خواه از روی ترحم و خواه از سر بیتدبیری، جز پرورش نسلی «معلول» در حوزهی تصمیمگیری و استقلال، نتیجهای ندارد
اگر نمیخواهیم نسل آینده، نسلی باشد که نه در برابر چالشهای زندگی تاب میآورد و نه در مدیریت جامعه نقشی کارآمد دارد، باید امروز از این مسیر اشتباه بازگردیم. بیاییم به جای آنکه فرزندانمان را در پناه همیشگی خود نگاه داریم، آنها را برای رهایی و استقلال آماده کنیم؛ چه آنکه بزرگترین خدمت به فرزند، رها کردن به هنگامِ اوست.منبع: کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها
@iraneemrooz
۳۴
۲۰:۴۳
ایران امروز
🟠 به مناسبت دههٔ پایانی ماه صفر در مجمع مدرسین و محققین برگزار میشود سخنرانان: ۱. حجتالاسلام والمسلمین محمدتقی فاضل میبدی. سهشنبه ۲۰مرداد؛ ۲. حجتالاسلام والمسلمین دکترمحمدرضا یوسفی چهارشنبه ۲۱مراداد. زمان: ۲۰:۳۰
توجه
توجه
توجه
زمان برگزاری مراسم امشب سهشنبه به علت قطعی برق از ساعت ۱۹:۴۵ آغاز میشود.
آدرس: قم: صفاییه، کوچهٔ۳۹ پلاک۳۹ ساختمان مجمع مدرسین و محققین حوزهٔ علمیهٔ قم. @iraneemrooz
زمان برگزاری مراسم امشب سهشنبه به علت قطعی برق از ساعت ۱۹:۴۵ آغاز میشود.
۳۲
۸:۰۴
مردها اگرچه کمتر از امروز از احساساتشان حرف میزدند، اما بیشتر کنار هم بودند.
اما امروز اتفاق عجیبی افتاده است؛مردان هنوز هستند، اما آرامآرام از زندگی یکدیگر حذف میشوند.
مردی را میبینی که صبح از خانه بیرون می رود و شب خسته برمیگردد و فردا دوباره همان مسیر را تکرار میکند.
نه وقت رفیق دارد، نه حوصله مهمانی، نه پول دورهمی و سفر و تفریح؛ و گاهی حتی دیگر نمیداند با چه کسی میتواند بدون ملاحظه حرف بزند.
مردها یاد گرفتهاند خستگیشان را پنهان کنند.یاد گرفتهاند بگویند «خوبم»، حتی وقتی خوب نیستند.یاد گرفتهاند مشکلاتشان را خودشان حل کنند و اگر نتوانستند، باز هم چیزی نگویند.
و اینگونه است که «مرد قوی» کمکم تبدیل میشود به «مرد تنها».
شاید انقراض مردان از جایی شروع میشود که دیگر کسی سراغشان را نمیگیرد؛وقتی یک مرد میتواند هفتهها و ماهها با کسی بیرون نرود و هیچکس متوجه غیبتش نشود.
وقتی رفاقت تبدیل میشود به چند پیام مناسبتی در شبکههای اجتماعی؛وقتی «رفیق قدیمی» تبدیل میشود به یک اسم در فهرست مخاطبان تلفن؛وقتی فوتبال دیدن، سفر رفتن، چای خوردن و چند ساعت بیهدف حرف زدن، جای خود را به کار، صفحه موبایل و خستگی میدهد.
مردان همیشه برای خانواده، کار و مسئولیتهایشان وقت گذاشتهاند؛ اما کمتر کسی از آنها پرسیده است:
«خودت چه میخواهی؟با چه کسی حرف میزنی؟وقتی خستهای، به چه کسی پناه میبری؟»
شاید به همین دلیل است که بعضی مردان در ظاهر همه چیز دارند؛ خانه، خانواده، شغل و مسئولیت…اما در درون، جایی خالی دارند که هیچکدام از اینها بهتنهایی پرش نمیکند.
مرد به رفیق نیاز دارد؛ نه برای فرار از خانواده، بلکه برای اینکه بتواند با روحی سالمتر به خانواده بازگردد.
رفیق، رقیب همسر نیست.رفیق، رقیب خانواده نیست.رفاقت، یکی از ستونهای سلامت اجتماعی انسان است.
ما نباید به گذشته برگردیم؛ به روزهایی که بعضی مردان رفاقت را به خانواده ترجیح میدادند.اما نباید به نقطه مقابل هم برسیم؛ جایی که مرد هیچکس را جز خودش ندارد.
شاید «انقراض مردان» از بین رفتن جسم آنها نباشد؛از بین رفتن رفاقت، گفتوگو، همدلی، شوخی، اعتماد و احساس تعلق باشد.
مردی که دیگر کسی را برای یک فنجان چای، یک قدم زدن، یک سفر کوتاه یا حتی یک درد دل ساده ندارد، شاید هنوز در میان جمع زندگی کند؛ اما بخشی از وجودش سالهاست در سکوت زندگی میکند.
پس اگر رفیقی دارید که مدتهاست ندیدهاید،اگر مردی را میشناسید که همیشه میگوید «سرم شلوغ است»،اگر دوستی دارید که همیشه خودش را قوی نشان میدهد،
یک بار شما سراغش را بگیرید.
گاهی یک «کجایی رفیق؟»میتواند بیشتر از هزار جمله ارزش داشته باشد.
رفاقت را جدی بگیریم؛قبل از آنکه مردان، نه از روی زمین،بلکه از زندگی یکدیگر منقرض شوند.
تقدیم به همه رفیقهایی که هنوز هستند؛و به آنهایی که مدتهاست کسی صدایشان نکرده است.منبع: کانال نویسنده
@iraneemrooz
۴۵۹
۹:۳۷