۱۱
۱۱
۱۱
۱۱
۱۱
نشست تخصصی | هنر و سلامت روان در جامعه کار و تولیداز تجربه فردی و بیان هیجان تا پیوند اجتماعی و بهزیستی در محیط کار
«هنر می‌تواند زبان دیگری برای بیان تجربه و ایجاد ارتباط فراهم کند؛ اما صرف برگزاری برنامه هنری به معنای ارتقای سلامت روان نیست.»
جامعه کار و تولید فقط از مناسبات اقتصادی و شغلی شکل نمی‌گیرد. تجربه افراد از کار، خانواده، همکاران، فراغت، خستگی و احساس تعلق نیز در آن نقش دارد. گاهی فشارهای روانی امکان بیان پیدا نمی‌کنند و به سکوت، انزوا یا تضعیف ارتباط می‌انجامند.
این نشست، این پرسش را پیش می‌کشد: هنر تحت چه شرایطی می‌تواند به ارتقای بهزیستی روانی و اجتماعی کارگران کمک کند و چه مرزبندی حرفه‌ای لازم است؟
در این نشست به این محورها پرداخته می‌شود: نسبت هنر با بیان هیجان و معنا دادن به تجربه نقش فعالیت هنری در تقویت ارتباط و احساس تعلق تفاوت میان برنامه فرهنگی، حمایت روانی‌اجتماعی و هنردرمانی امکان مشارکت کارگران در روایت و تولید آثار ملاحظات اخلاقی و محرمانگی الزامات طراحی و ارزیابی برنامه‌های هنری در محیط کار سخنرانان: دکتر مجید اخشابی | عضو هیئت علمی دانشگاه (پسادکتری موسیقی‌درمانی) دکتر محمد فرهمند سرابی | مدیر اندیشگاه روایت ایرانی و عضو هیئت علمی دانشگاه دبیر نشست: شبنم جهان‌میر زمان: سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵ | ساعت ۱۰ تا ۱۲ مکان حضوری: تهران، خیابان شهید بهشتی، خیابان علی‌اکبری (محله عباس‌آباد – اندیشه)، ساختمان شماره ۲ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، طبقه ۸، سالن شهدای خدمت لینک حضور مجازی:https://webinar.lssi.ir/ch/cooperationهنر جایگزین روان‌درمانی یا خدمات تخصصی سلامت روان نیست؛ محور نشست، شناخت ظرفیت‌ها و محدودیت‌های هنر و طراحی برنامه‌هایی مسئولانه، داوطلبانه و متناسب با محیط کار است. متن کامل خبر در سایت معاونت:clt.mcls.gov.ir/fa/news/415786 کانال اندیشگاه روایت ایرانی:@iraniannarrative#هنر_و_سلامت_روان #جامعه_کار_و_تولید #بهزیستی_روانی #موسیقی_درمانی #سرمایه_اجتماعی #معاونت_فرهنگی_و_اجتماعی #اندیشگاه_روایت_ایرانی۳۳۳
کارگاه بیست‌وچهارم دوره جامع DPA | معماری تصمیم سیاست‌پژوهی کاربردی؛ از صورت‌بندی مسئله تا طراحی گزینه و اقناع تصمیمگیردر حکمرانی عمومی، حل مسائل پیچیده صرفاً به شناخت مسئله محدود نمی‌شود؛ بلکه به توانایی صورت‌بندی دقیق مسئله، تحلیل ریشه‌ها، طراحی گزینه‌های سیاستی و تبدیل یافته‌های پژوهشی به پیشنهادهای قابل اجرا نیاز دارد.
در بیست‌وچهارمین کارگاه دوره جامع DPA، با تدریس عباس صفایی‌مهر، به بررسی فرایند سیاست‌پژوهی کاربردی و مسیر تبدیل یک مسئله واقعی به تصمیمی آگاهانه و اثربخش می‌پردازیم.
محورهای اصلی کارگاه: صورت‌بندی مسئله سیاستی و تفکیک مسئله از نشانه‌ها و پیامدها تحلیل ریشه‌ای و ساختاری مسائل ایران طراحی، ارزیابی و مقایسه گزینه‌های سیاستی تبدیل یافته‌های پژوهشی به گزارش سیاستی و پیشنهاد اجرایی تحلیل ذی‌نفعان، مناسبات قدرت و مدیریت تعارض اقناع تصمیم‌گیران از طریق روایت‌پردازی و چارچوب‌بندی پیام سیاستی خروجی کارگاه: آشنایی با فرایند تبدیل یک مسئله واقعی به صورت‌بندی سیاستی، گزینه اجرایی، گزارش تصمیم‌یار و راهبرد اقناع تصمیم‌گیران. مدرس: عباس صفایی‌مهرپژوهشگر اندیشگاه روایت ایرانی و متخصص سیاستگذاری عمومی | مدرس دانشگاه و پژوهشگر حوزه حکمرانی، سیاست‌پژوهی و مسائل بین‌الملل زمان برگزاری: پنج‌شنبه 30 مهرماه ۱۴۰۵ساعت 13 تا 17 دوره جامع DPA؛ با رویکرد حکمرانی عمومی#دوره_DPA #حکمرانی_عمومی #سیاستگذاری_عمومی #سیاست_پژوهی #معماری_تصمیم
۹۱
۹۱
شعر درمانیجان بی‌جمال جانان میل جهان نداردهر کس که این ندارد حقا که آن ندارد ...غزل: حضرت حافظخوانش: محمد فرهمندسرابی#حافظ #اندیشگاه_روایت_ایرانی #محمد_فرهمند_سرابی #شعر #روایت_شعر #شعردرمانی
اندیشگاه روایت ایرانی را در اینستاگرام | بله | ایتا | تلگرام دنبال کنید!۵۱mizfarhag.mp3
۳۲:۵۳-۱۸.۸۲ مگابایت
میز فرهنگ | قسمت نهمپیوست فرهنگی؛ چرا تصمیم‌های بزرگ ما گاهی از روح فرهنگی جامعه بی‌خبرند؟
«هیچ تصمیم کلانی از نظر فرهنگی کاملاً خنثی نیست، حتی اگر هدف اولیه آن موضوع فرهنگی نباشد. هر تصمیم در کنار نتیجه رسمی خود، بخشی از شیوه زندگی جامعه را هم بازطراحی می‌کند.»
در نهمین قسمت از برنامه «میز فرهنگ» رادیو فرهنگ، بحث بر سر یکی از مغفول‌ترین مفاهیم حکمرانی فرهنگی شکل گرفت: پیوست فرهنگی.
پرسش اصلی این بود: چرا بسیاری از پروژه‌های بزرگ عمرانی، اقتصادی و شهری، بدون توجه به آثار فرهنگی و اجتماعی‌شان اجرا می‌شوند؟ و پیوست فرهنگی، اگر درست فهمیده شود، چه تفاوتی با گزارشی تشریفاتی دارد که پس از تصمیم به آن ضمیمه می‌شود؟
در این گفت‌وگو چه شنیدید؟ تفاوت «پیوست» با «الصاق»؛ پیوست فرهنگی یعنی وارد کردن پیامدهای فرهنگی در خود فرآیند تصمیم‌گیری، نه افزودن یک گزارش به تصمیمِ از پیش گرفته‌شده. هیچ تصمیم کلانی از نظر فرهنگی خنثی نیست؛ یک اتوبان، مجتمع تجاری، شهر جدید یا پلتفرم دیجیتال، همزمان که کارکرد فنی دارد، مناسبات اجتماعی، الگوی سکونت، شبکه همسایگی و حافظه جمعی را بازطراحی می‌کند. زنجیره اثر؛ گاهی یک پروژه ابتدا دسترسی را افزایش می‌دهد، سپس ارزش زمین بالا می‌رود، اجاره افزایش می‌یابد و بخشی از ساکنان قدیمی مجبور به ترک محله می‌شوند. پیوست فرهنگی باید این زنجیره را ببیند. پیوست عدالت؛ ارزیابی فرهنگی فقط درباره مقدار اثر نیست؛ درباره توزیع اثر هم هست. برای چه کسی منفعت دارد و برای چه کسی هزینه ایجاد می‌کند؟ بدهی فرهنگی؛ گاهی هزینه یک تصمیم را نسل‌های بعدی می‌پردازند. پیوست فرهنگی، ترمز توسعه نیست؛ ابزار مدیریت ریسک توسعه است. سؤال درست این است: هزینه ارزیابی پیش از تصمیم بیشتر است یا هزینه اصلاح خطای تثبیت‌شده پس از تصمیم؟ شکاف دانش و تصمیم؛ مسئله اصلی ما در ایران، کمبود سند و قانون نیست. سال‌هاست سیاست‌ها و چارچوب‌هایی وجود دارد. مسئله این است که این دانش به قدرت تصمیم متصل نشده است. پنج نقطه اتصال؛ پیوست فرهنگی وقتی اثرگذار می‌شود که به پنج نقطه متصل شود: انتخاب گزینه، مجوز، بودجه، قرارداد و ارزیابی عملکرد. «پیوست فرهنگی اگر پس از تصمیم به فرآیند اضافه شود، اصطکاک ایجاد می‌کند. اگر پیش از تصمیم در طراحی وارد شود، عملاً مدیریت ریسک انجام می‌دهد.»«پیوست حرفه‌ای باید بتواند چیزی را در تصمیم‌گیری تغییر دهد؛ برای رأی، مسئول اجرا و بودجه مشخص کند و بعد از اجرا هم قابل سنجش باشد.»
پخش: یکشنبه‌ها و سه‌شنبه‌ها، ساعت ۱۶ تا ۱۷، رادیو فرهنگ کارشناس: عباس صفایی‌مهر، پژوهشگر اندیشگاه روایت ایرانی و مدرس دانشگاه گوینده: استاد ناصر قوام‌پور تهیه‌کننده، سردبیر و نویسنده: اسماعیل شامانیان کانال اندیشگاه روایت ایرانی:@iraniannarrative#میز_فرهنگ #رادیو_فرهنگ #پیوست_فرهنگی #حکمرانی_فرهنگی #توسعه #عباس_صفایی_مهر #اندیشگاه_روایت_ایرانی
۱۱۱