خاطره ای از مرحوم آیت الله حسن زاده آملیاخلاق در خانواده
۱
مومن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود، ای علی گردنش را بزن
کتاب الخرائج و الجرائح جلد یک صفحه 149
وَ كَانَ أَبُو عَزَةَ «3» الشَّاعِرُ حَضَرَ مَعَ قُرَيْشٍ يَوْمَ بَدْرٍ يُحَرِّضُ قُرَيْشاً بِشِعْرِهِ عَلَى الْقِتَالِ فَأُسِرَ فِي السَّبْعِينَ الَّذِينَ أُسِرُوا.فَلَمَّا وَقَعَ الْفِدَاءُ عَلَى الْقَوْمِ قَالَ أَبُو عَزَةَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ تَعْلَمُ أَنِّي رَجُلٌ فَقِيرٌ فَامْنُنْ عَلَى بَنَاتِي فَقَالَ ص إِنْ أَطْلَقْتُكَ بِغَيْرِ فِدَاءٍ أَ تُكْثِرُ عَلَيْنَا بَعْدَهَا قَالَ لَا وَ اللَّهِ فَعَاهَدَهُ أَنْ لَا يَعُودَ فَلَمَّا كَانَتْ حَرْبُ أُحُدٍ دَعَتْهُ قُرَيْشٌ إِلَى الْخُرُوجِ مَعَهَا لِيُحَرِّضَ النَّاسَ بِشِعْرِهِ عَلَى الْقِتَالِ فَقَالَ إِنِّي عَاهَدْتُ مُحَمَّداً أَلَّا أُكْثِرَ عَلَيْهِ بَعْدَ مَا مَنَّ عَلَيَّ.قَالُوا لَيْسَ هَذَا مِنْ ذَاكَ إِنَّ مُحَمَّداً لَا يَسْلَمُ مِنَّا فِي هَذِهِ الدَّفْعَةِ فَقَلَبُوهُ عَنْ رَأْيِهِ فَلَمْ يُؤْسَرْ يَوْمَ أُحُدٍ مِنْ قُرَيْشٍ غَيْرُهُ.فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَ لَمْ تُعَاهدْنِي قَالَ إِنَّمَا غَلَبُونِي عَلَى رَأْيِي فَامْنُنْ عَلَى بَنَاتِي.قَالَ لَا تَمْشِي بِمَكَّةَ وَ تُحَرِّكُ كَتِفَيْكَ فَتَقُولُ سَخِرْتُ مِنْ مُحَمَّدٍ مَرَّتَيْنِ الْمُؤْمِنُ لَا يُلْسَعُ مِنْ جُحْرٍ مَرَّتَيْنِ يَا عَلِيُّ اضْرِبْ عُنُقَهُ
ابو عزّه شاعر، در جنگ همراه قريش آمده بود و آنها را با شعرهاى خود به جنگ تحريك مىكرد كه اسير شد. وقتى كه از اسراء فديه مىگرفتند تا آزاد كنند، ابو عزّه گفت: يا ابا القاسم! مىدانى كه من مردى فقير هستم بر دختران من منّت بگذار و مرا بدون فديه آزاد كن.حضرت فرمود: «تو را بدون فديه آزاد كردم كه ديگر بر ضد ما كارى انجام ندهى».سپس از وى پيمان گرفت كه ديگر مردم را به جنگ مسلمانان تحريك نكند.وقتى جنگ «احد» بر پا شد، قريش از او دعوت كردند تا بيايد و مردم را عليه پيامبر به جنگ تحريك كند. او گفت: من با محمّد- صلّى اللَّه عليه و آله- پيمان بستهام كه بر ضد او كارى انجام ندهم.گفتند: الآن شرايط جنگ مثل جنگ بدر نيست و محمّد از دست ما جان سالم بدر نخواهد برد! بدين صورت نظر ابو عزّه را تغيير دادند و به ميدان جنگ كشاندند و بر حسب اتفاق فقط او اسير شد.رسول خدا- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود: «مگر با من پيمان نبسته بودى كه كارى بر ضد ما انجام ندهى؟».ابو عزّه گفت: اول نظر من همين بود ولى نظرم را تغيير دادند. باز هم بر دخترانم منّت بگذار! حضرت فرمود: نه! بروى مكّه و شانههايت را بجنبانى و بگويى: باز هم محمّد- صلّى اللَّه عليه و آله- را مسخره كردم. مؤمن هيچ وقت دو بار از يك سوراخ گزيده نمىشود. سپس به على- عليه السّلام- فرمود: «يا على گردنش را بزن»
@islamenab
کتاب الخرائج و الجرائح جلد یک صفحه 149
وَ كَانَ أَبُو عَزَةَ «3» الشَّاعِرُ حَضَرَ مَعَ قُرَيْشٍ يَوْمَ بَدْرٍ يُحَرِّضُ قُرَيْشاً بِشِعْرِهِ عَلَى الْقِتَالِ فَأُسِرَ فِي السَّبْعِينَ الَّذِينَ أُسِرُوا.فَلَمَّا وَقَعَ الْفِدَاءُ عَلَى الْقَوْمِ قَالَ أَبُو عَزَةَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ تَعْلَمُ أَنِّي رَجُلٌ فَقِيرٌ فَامْنُنْ عَلَى بَنَاتِي فَقَالَ ص إِنْ أَطْلَقْتُكَ بِغَيْرِ فِدَاءٍ أَ تُكْثِرُ عَلَيْنَا بَعْدَهَا قَالَ لَا وَ اللَّهِ فَعَاهَدَهُ أَنْ لَا يَعُودَ فَلَمَّا كَانَتْ حَرْبُ أُحُدٍ دَعَتْهُ قُرَيْشٌ إِلَى الْخُرُوجِ مَعَهَا لِيُحَرِّضَ النَّاسَ بِشِعْرِهِ عَلَى الْقِتَالِ فَقَالَ إِنِّي عَاهَدْتُ مُحَمَّداً أَلَّا أُكْثِرَ عَلَيْهِ بَعْدَ مَا مَنَّ عَلَيَّ.قَالُوا لَيْسَ هَذَا مِنْ ذَاكَ إِنَّ مُحَمَّداً لَا يَسْلَمُ مِنَّا فِي هَذِهِ الدَّفْعَةِ فَقَلَبُوهُ عَنْ رَأْيِهِ فَلَمْ يُؤْسَرْ يَوْمَ أُحُدٍ مِنْ قُرَيْشٍ غَيْرُهُ.فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَ لَمْ تُعَاهدْنِي قَالَ إِنَّمَا غَلَبُونِي عَلَى رَأْيِي فَامْنُنْ عَلَى بَنَاتِي.قَالَ لَا تَمْشِي بِمَكَّةَ وَ تُحَرِّكُ كَتِفَيْكَ فَتَقُولُ سَخِرْتُ مِنْ مُحَمَّدٍ مَرَّتَيْنِ الْمُؤْمِنُ لَا يُلْسَعُ مِنْ جُحْرٍ مَرَّتَيْنِ يَا عَلِيُّ اضْرِبْ عُنُقَهُ
ابو عزّه شاعر، در جنگ همراه قريش آمده بود و آنها را با شعرهاى خود به جنگ تحريك مىكرد كه اسير شد. وقتى كه از اسراء فديه مىگرفتند تا آزاد كنند، ابو عزّه گفت: يا ابا القاسم! مىدانى كه من مردى فقير هستم بر دختران من منّت بگذار و مرا بدون فديه آزاد كن.حضرت فرمود: «تو را بدون فديه آزاد كردم كه ديگر بر ضد ما كارى انجام ندهى».سپس از وى پيمان گرفت كه ديگر مردم را به جنگ مسلمانان تحريك نكند.وقتى جنگ «احد» بر پا شد، قريش از او دعوت كردند تا بيايد و مردم را عليه پيامبر به جنگ تحريك كند. او گفت: من با محمّد- صلّى اللَّه عليه و آله- پيمان بستهام كه بر ضد او كارى انجام ندهم.گفتند: الآن شرايط جنگ مثل جنگ بدر نيست و محمّد از دست ما جان سالم بدر نخواهد برد! بدين صورت نظر ابو عزّه را تغيير دادند و به ميدان جنگ كشاندند و بر حسب اتفاق فقط او اسير شد.رسول خدا- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود: «مگر با من پيمان نبسته بودى كه كارى بر ضد ما انجام ندهى؟».ابو عزّه گفت: اول نظر من همين بود ولى نظرم را تغيير دادند. باز هم بر دخترانم منّت بگذار! حضرت فرمود: نه! بروى مكّه و شانههايت را بجنبانى و بگويى: باز هم محمّد- صلّى اللَّه عليه و آله- را مسخره كردم. مؤمن هيچ وقت دو بار از يك سوراخ گزيده نمىشود. سپس به على- عليه السّلام- فرمود: «يا على گردنش را بزن»
@islamenab
کتاب التعجب کراجکی برای حدود سال ۴۴۰ قمری استبعداز حدود ۴۰۰ سال از واقعه عاشوراهنوز بغض اباعبدلله و افتخار به قتال ایشان در نوادگان اهالی شام وجود دارد
این قسمت از کتاب در کتاب فارسی ترجمه نشدهترجمه صفحات ۱۱۵ الی ۱۱۷:یکی از عجیب ترین چیزهایی که شنیدم این است که در شهر قرطبه مراکش، در شب عاشورا، سر گاو مرده ای را می گیرند، آن را بر سر چوب می گذارند و آن را حمل می کنند و توسط رانندگان در خیابان ها می گردانند. کودکان دور آن جمع می شوند و دست می زنند و بازی می کنند و با آن سر در خانه ها می ایستند و می گویند: یا مسی الماروسا، المتنفیسه - یعنی قطایف - را به ما اطعام کن و برای آنها آماده می شود و آنها به خاطر کاری که انجام می دهند، مورد احترام و برکت قرار می گیرند.
شیخی از اهالی مغرب در قاهره که در خدمت قاضی ابوسعید بن العریفی الله بود، به من گفت که او یکی از کسانی بود که در کودکی در شب عاشورا این سر را در مغرب حمل کرداز جمله آنها در سرزمین شام عبارتند از: بنی البرطل، بنی السرج، بنی سنان، بنی حی، بنی التشتی، بنی قدیبی و بنی الدرجی.و اما پسران سوارل: آنها پسران کسی هستند که شلوار حسین را دزدید.اما فرزندان سرج: آنها فرزندان کسانی هستند که اسبهایشان زین شده بود تا بدن حسین را لگدمال کنند. برخی از این اسبها به مصر رسیدند و سمهایشان از سمهایشان جدا شده و به درها میخکوب شدند.خانهها توسط آنها متبرک میشد، و این رسم آنها شد تا اینکه شروع به انجام عمدی آن کردند.نمونهاش دم درِ خانههای بیشترشان است.و اما بنی سنان: ایشان پسران کسی هستند که نیزهای را که سر حسین بر نوک آن بود، حمل میکرد.و اما بنی مکتری: ایشان پسران کسی هستند که پشت سر حسین علیه السلام بزرگ شد و اما بنی طشتی: ایشان پسران کسی هستند که طشتی را که سر حسین در آن بود، حمل کرد. ایشان در دمشق نزد بنی الملحی معروفند.و اما بنی قضیبی: ایشان پسران کسی هستند که قضیبی را به خاطر سوراخ کردن دندانهای حسین (ع) نزد یزید (لعنت خدا بر او باد) آورد.و اما بنی دراجی: آنها پسران کسی هستند که سر را در کشوی جیرون گذاشت. این واقعاً مایه افتخار دروازه دمشق است، اگر رسواکننده نباشد.
@islamenab
این قسمت از کتاب در کتاب فارسی ترجمه نشدهترجمه صفحات ۱۱۵ الی ۱۱۷:یکی از عجیب ترین چیزهایی که شنیدم این است که در شهر قرطبه مراکش، در شب عاشورا، سر گاو مرده ای را می گیرند، آن را بر سر چوب می گذارند و آن را حمل می کنند و توسط رانندگان در خیابان ها می گردانند. کودکان دور آن جمع می شوند و دست می زنند و بازی می کنند و با آن سر در خانه ها می ایستند و می گویند: یا مسی الماروسا، المتنفیسه - یعنی قطایف - را به ما اطعام کن و برای آنها آماده می شود و آنها به خاطر کاری که انجام می دهند، مورد احترام و برکت قرار می گیرند.
شیخی از اهالی مغرب در قاهره که در خدمت قاضی ابوسعید بن العریفی الله بود، به من گفت که او یکی از کسانی بود که در کودکی در شب عاشورا این سر را در مغرب حمل کرداز جمله آنها در سرزمین شام عبارتند از: بنی البرطل، بنی السرج، بنی سنان، بنی حی، بنی التشتی، بنی قدیبی و بنی الدرجی.و اما پسران سوارل: آنها پسران کسی هستند که شلوار حسین را دزدید.اما فرزندان سرج: آنها فرزندان کسانی هستند که اسبهایشان زین شده بود تا بدن حسین را لگدمال کنند. برخی از این اسبها به مصر رسیدند و سمهایشان از سمهایشان جدا شده و به درها میخکوب شدند.خانهها توسط آنها متبرک میشد، و این رسم آنها شد تا اینکه شروع به انجام عمدی آن کردند.نمونهاش دم درِ خانههای بیشترشان است.و اما بنی سنان: ایشان پسران کسی هستند که نیزهای را که سر حسین بر نوک آن بود، حمل میکرد.و اما بنی مکتری: ایشان پسران کسی هستند که پشت سر حسین علیه السلام بزرگ شد و اما بنی طشتی: ایشان پسران کسی هستند که طشتی را که سر حسین در آن بود، حمل کرد. ایشان در دمشق نزد بنی الملحی معروفند.و اما بنی قضیبی: ایشان پسران کسی هستند که قضیبی را به خاطر سوراخ کردن دندانهای حسین (ع) نزد یزید (لعنت خدا بر او باد) آورد.و اما بنی دراجی: آنها پسران کسی هستند که سر را در کشوی جیرون گذاشت. این واقعاً مایه افتخار دروازه دمشق است، اگر رسواکننده نباشد.
@islamenab
خاندانی شکیباتر از معصومین (ع)امام صادق عليهالسلام:نَحْنُ صُبَّرٌ وَ شيعَتُنا اَصْبَرُ مِنّا، قُلْتُ: جُعِلْتُ فِداكَ، كَيْفَ صارَ شيعَتُكُمْ اَصْبَرُ مِنْكُمْ؟ قالَ: لاَِنّا نَصْبِرُ عَلى ما نَعْلَمُ وَ شيعَتُنا يَصْبِرُونَ عَلى مالايَعْلَمُونَ
ما خاندان صبور و شكيبائيم و شيعيان ما، از ما هم شكيباترند.گفتم: جانم به فدايت، چگونه شيعيان شما از شما شكيباترند؟ فرمود: چون صبر ما بر چيزى است كه میدانيم؛ امّا شيعيان ما صبر و شكيبائى میورزند بر چيزى كه نمیدانند. بحارالأنوار،۷۱/۸۰@islamenab
مرحوم آیت الله ناصری رحمه الله علیه در حرم امیرالمومنین علیه السلام
۳
تقویمرحوم علامه جعفری ره
توصیه پیامبر(صلّیاللهعلیهوآله) خطاب به ابوذر بر دو نفر هم ریاست نکن!
عَن اَبی ذَرٍّ اَنَّ النَّبیَّ (صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) قالَ یا اَبا ذَرٍّ اِنّی اُحِبُّ لَکَ ما اُحِبُّ لِنَفسی اِنّی اَراکَ ضَعیفاً فَلا تُؤَمَّرَنَّ عَلی اِثنَینِ وَ لا تَوَلَّیَنَّ مالَ یَتیم.(امالی شیخ طوسی، مجلس سیزدهم، ص384)
از ابوذر روایت است که پیغمبر (صلّیاللهعلیهوآله) فرمود ای ابوذر من هر چه برای خودم دوست میدارم، برای تو هم دوست میدارم؛ من جنابعالی را در مدیریّت، ضعیف میبینم. مواظب باش بر دو نفر هم ریاست نکنی! هیچ مال یتیمی را هم شما به عهده نگیر.
https://ble.ir/islamenab
عَن اَبی ذَرٍّ اَنَّ النَّبیَّ (صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) قالَ یا اَبا ذَرٍّ اِنّی اُحِبُّ لَکَ ما اُحِبُّ لِنَفسی اِنّی اَراکَ ضَعیفاً فَلا تُؤَمَّرَنَّ عَلی اِثنَینِ وَ لا تَوَلَّیَنَّ مالَ یَتیم.(امالی شیخ طوسی، مجلس سیزدهم، ص384)
از ابوذر روایت است که پیغمبر (صلّیاللهعلیهوآله) فرمود ای ابوذر من هر چه برای خودم دوست میدارم، برای تو هم دوست میدارم؛ من جنابعالی را در مدیریّت، ضعیف میبینم. مواظب باش بر دو نفر هم ریاست نکنی! هیچ مال یتیمی را هم شما به عهده نگیر.
https://ble.ir/islamenab
مناجات #امام_خمینی در ابتدای ماه رمضان:
خدایا! ما بندگان ضعیف هستیم، ما بندگانی هستیم که هیچ نداریم، ما هیچیم و هر چه هست تویی. ما اگر چنانچه خلاف میکنیم نادانیم، تو بر ما ببخش. تو ما را به این ماه مبارک رمضان وارد کن به طوری که با رضای تو وارد بشویم. خدایا! ایران که از همه اطراف به او هجوم شده است، برای اسلام، این ایران را تو تقویت کن.9 خرداد 1363
خدایا! ما بندگان ضعیف هستیم، ما بندگانی هستیم که هیچ نداریم، ما هیچیم و هر چه هست تویی. ما اگر چنانچه خلاف میکنیم نادانیم، تو بر ما ببخش. تو ما را به این ماه مبارک رمضان وارد کن به طوری که با رضای تو وارد بشویم. خدایا! ایران که از همه اطراف به او هجوم شده است، برای اسلام، این ایران را تو تقویت کن.9 خرداد 1363