عکس پروفایل اندیشکده تاب آوری و همبستگی ملیا

اندیشکده تاب آوری و همبستگی ملی

۹۸۴ عضو
دوستان و همراهان اندیشکده جهاد تاب آوری و همبستگی ملی در چند پست آینده قصد داریم بر مفهوم توسعه توجه کنیم با اصول علمی به دانش مان بیافزائیم. undefinedundefined

۲۵۸

۱۸:۰۵

مفهوم توسعه
توسعه فقط به معنی افزایش بودجه یا اجرای چند پروژه نیست. توسعه یعنی افزایش پایدار (تولید، اشتغال، درآمد، رفاه، بهره‌وری و توان رقابت اقتصادی).
از نگاه علمی، توسعه زمانی موفق است که بتواند کیفیت زندگی مردم را بهتر کند، فرصت‌های شغلی ایجاد کند و منابع موجود را به شکل مؤثرتر به کار بگیرد.
حال اینکه توسعه زودبازده چیست؟
توسعه زودبازده یعنی اجرای اقداماتی که در مدت کوتاه، معمولاً بین ۳ تا ۱۸ ماه، نتیجه قابل مشاهده داشته باشند.این اقدامات باید:
1. کم‌هزینه یا متوسط‌هزینه باشند. 2. از ظرفیت‌های موجود استفاده کنند. 3. اشتغال ایجاد کنند. 4. قابل سنجش باشند. 5. مشکل واقعی اقتصاد را حل کنند.
از نگاه صاحبنظران اصول اصلی توسعه زودبازده
1. فعال‌سازی ظرفیت‌های راکد و نیمه‌فعال. 2. افزایش بهره‌وری به جای افزایش هزینه‌ها. 3. هدایت منابع مالی به سمت تولید. 4. اتصال آموزش و مهارت به بازار کار. 5. کاهش بروکراسی و موانع اداری. 6. حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر. از نگاه این اندیشکده:توسعه زودبازده زمانی موفق است که به جای شروع پروژه‌های بزرگ و زمان‌بر، ابتدا ظرفیت‌های موجود فعال شوند، موانع تولید برداشته شود و منابع مالی و انسانی به سمت فعالیت‌های مولد هدایت گردد.undefinedundefined@jahadtabavari

۲۵۸

۱۸:۰۷

توسعه صنعت:توسعه صنعت به معنای افزایش ظرفیت تولید، بهره‌وری، کیفیت، فناوری، ارزش افزوده و قدرت رقابت‌پذیری در بخش تولیدی است. از نگاه علمی، رشد صنعتی زمانی پایدار است که فقط به افزایش تعداد کارخانه‌ها محدود نباشد، بلکه منجر به کاهش هزینه تولید، افزایش بازده عوامل تولید، ارتقای کیفیت محصول و توسعه بازارشود.در رویکرد زودبازده، هدف اصلی این نیست که حتماً صنایع بزرگ و جدید ایجاد شود؛ بلکه باید *ظرفیت‌های خالی، واحدهای نیمه‌فعال، ماشین‌آلات کم‌بازده و زنجیره‌های ناقص تولید به‌سرعت سامان‌دهی شوند. چون در بسیاری از موارد، بازگشت یک واحد صنعتی نیمه‌فعال به چرخه تولید، بسیار کم‌هزینه‌تر و سریع‌تر از تأسیس یک واحد جدید است.
راهکارهای علمی و زودبازده در توسعه صنعت
1. احیای واحدهای نیمه‌فعال و راکد
بخش مهمی از ظرفیت صنعتی کشور در واحدهایی قرار دارد که به دلیل کمبود نقدینگی، مشکل بازار، ضعف مدیریت یا اختلال در تأمین مواد اولیه غیرفعال شده‌اند. احیای این واحدها یکی از سریع‌ترین روش‌های رشد صنعتی است.
2. تأمین سرمایه در گردش هدفمند
بسیاری از صنایع نه به سرمایه‌گذاری سنگین، بلکه به
سرمایه در گردش برای خرید مواد اولیه، پرداخت دستمزد و حفظ جریان تولید نیاز دارند. تأمین مالی هدفمند در این بخش، می‌تواند در کوتاه‌مدت تولید را افزایش دهد.
3. ارتقای بهره‌وری صنعتی
افزایش رشد صنعتی فقط از مسیر افزایش سرمایه‌گذاری نیست؛ بلکه از طریق
بهره‌وری نیروی کار، بهره‌وری انرژی، بهره‌وری مواد اولیه و کاهش ضایعات نیز حاصل می‌شود. این روش از نظر اقتصادی بسیار کم‌هزینه‌تر و سریع‌الاثرتر است.
4. تکمیل زنجیره تولید
در بسیاری از صنایع، مواد اولیه تولید می‌شود اما فرآوری نهایی، بسته‌بندی یا تبدیل به محصول با ارزش افزوده بالاتر انجام نمی‌گیرد. تکمیل زنجیره تولید باعث می‌شود سودآوری، اشتغال و ارزش افزوده افزایش یابد.
5. توسعه خوشه‌های صنعتی
خوشه صنعتی یعنی تمرکز بنگاه‌های هم‌صنف یا مکمل در یک منطقه. این مدل باعث کاهش هزینه حمل‌ونقل، دسترسی بهتر به بازار، اشتراک خدمات تخصصی و افزایش رقابت‌پذیری می‌شود.
6. پیوند صنعت با بازار
رشد صنعتی بدون بازار فروش پایدار ممکن نیست. بنابراین توسعه صنعت باید هم‌زمان با
*بازاریابی، توسعه صادرات، فروش دیجیتال و قراردادهای تأمین پیش برود.
اقدامات اجرایی پیشنهادی به ترتیب ابتدا1. شناسایی واحدهای صنعتی دارای ظرفیت خالی. 2. اولویت دادن به صنایع اشتغال‌زا و دارای بازار. 3. تخصیص تسهیلات فقط به واحدهای دارای امکان احیا. 4. حمایت از نوسازی محدود ماشین‌آلات پُرمصرف و فرسوده. 5. ایجاد شبکه همکاری میان صنایع کوچک، متوسط و بزرگ. 6. کاهش موانع اداری، مالیاتی و تأمین مواد اولیه. ما معتقدیم توسعه صنعتی زودبازده از مسیر احیای ظرفیت‌های موجود، تأمین سرمایه در گردش، افزایش بهره‌وری، تکمیل زنجیره ارزش و تقویت بازار فروش حاصل می‌شود. در این رویکرد، صنعت زمانی رشد واقعی می‌کند که با کمترین هزینه، بیشترین افزایش در تولید، اشتغال و ارزش افزوده ایجاد شود.undefinedundefined @jahadtabavari

۲۵۶

۱۸:۳۴

توسعه بانکداری و تأمین مالی:
بانکداری در توسعه اقتصادی نقش اساسی دارد، زیرا منابع مالی جامعه را به سمت تولید، سرمایه‌گذاری، اشتغال و فعالیت‌های مولد هدایت می‌کند. اگر نظام بانکی درست عمل کند، می‌تواند موتور رشد اقتصادی باشد؛ اما اگر منابع به سمت فعالیت‌های غیرمولد برود، باعث رکود تولید و افزایش تورم می‌شود.از نگاه علمی، بانکداری توسعه‌ محور یعنی اینکه تبدیل بانک از «توزیع‌کننده پول» به ((**تخصیص‌دهنده هوشمند منابع**)).
راهکارهای علمی و زودبازده در بانکداری
1. تأمین سرمایه در گردش تولید
بسیاری از بنگاه‌ها برای ادامه فعالیت، بیشتر از وام‌های بلندمدت، به سرمایه در گردش نیاز دارند. تأمین نقدینگی هدفمند برای خرید مواد اولیه، پرداخت حقوق و حفظ تولید، اثر سریع‌تری بر اقتصاد دارد. 2. هدایت تسهیلات به بخش‌های مولد
منابع بانکی باید به بخش‌هایی اختصاص یابد که باعث افزایش تولید، اشتغال و ارزش افزوده می‌شوند؛ مانند صنعت، کشاورزی، صنایع تبدیلی، صادرات و کسب‌وکارهای کوچک.
3. تأمین مالی زنجیره‌ایدر این روش، بانک به جای پرداخت وام پراکنده، کل زنجیره تولید را تأمین مالی می‌کند؛ از تأمین مواد اولیه تا تولید، توزیع و فروش. این کار باعث کاهش انحراف منابع و افزایش اثربخشی تسهیلات می‌شود. 4. اعتبارسنجی دقیق متقاضیان
پرداخت تسهیلات باید بر اساس سابقه مالی، توان بازپرداخت، ظرفیت تولید و بازار فروش انجام شود. این موضوع مانع از ایجاد بدهی معوق و هدررفت منابع بانکی می‌شود. 5. حمایت از بنگاه‌های کوچک و متوسطبنگاه‌های کوچک و متوسط بیشترین نقش را در اشتغال‌زایی دارند. ارائه تسهیلات خرد، ضمانت‌های ساده‌تر و مشاوره مالی به این بخش می‌تواند اثر زودبازده بر اشتغال و تولید داشته باشد.6. نظارت بر مصرف تسهیلات
برای جلوگیری از انحراف منابع، بانک باید اطمینان پیدا کند که تسهیلات پرداخت‌شده واقعاً در مسیر تولید، خرید مواد اولیه، توسعه بازار یا افزایش ظرفیت به‌کار گرفته شده است. اقدامات اجرایی پیشنهادی از نگاه این اندیشکده؛
1. اولویت‌دهی تسهیلات به واحدهای تولیدی فعال و قابل احیا. 2. ایجاد سامانه شفاف برای رصد مصرف وام‌ها. 3. کاهش وثایق سخت‌گیرانه برای کسب‌وکارهای کوچک معتبر. 4. توسعه اعتبارسنجی هوشمند به جای تکیه صرف بر وثیقه. 5. اتصال بانک‌ها به زنجیره تولید، فروش و صادرات. 6. ارائه تسهیلات کوتاه‌مدت برای سرمایه در گردش بنگاه‌ها. پس همه در ذهنمون تکرار میکنیم که: توسعه بانکداری زمانی به رشد زودبازده منجر می‌شود که منابع مالی به جای فعالیت‌های غیرمولد، به سمت تولید، اشتغال و زنجیره‌های ارزش هدایت شود. بانکداری علمی و توسعه‌محور می‌تواند با تخصیص هوشمند اعتبار، سرعت رشد اقتصادی را افزایش دهد و از هدررفت منابع جلوگیری کند.undefinedundefined @jahadtabavari

۲۵۸

۱۸:۴۱

توسعه اقتصاد
توسعه اقتصادی به معنای افزایش پایدار (تولید، اشتغال، درآمد سرانه، سرمایه‌گذاری و بهره‌وری در یک کشور است. از نگاه علمی در این گفتگو و اندیشکده ، رشد اقتصادی زمانی ارزشمند است که فقط به افزایش اعداد و آمار محدود نشود، بلکه به (بهبود رفاه عمومی، کاهش بیکاری، افزایش قدرت خرید و تقویت بنیان‌های تولیدی) منجر شود.در رویکرد زودبازده، توسعه اقتصاد باید بر اقداماتی متمرکز باشد که در کوتاه‌مدت بتوانند ظرفیت‌های خالی را فعال کنند، هزینه‌های تولید را کاهش دهند و جریان سرمایه را به سمت فعالیت‌های مولد هدایت نمایند**. این رویکرد به‌جای اتکا به پروژه‌های سنگین و زمان‌بر، از امکانات موجود برای خلق رشد سریع‌تر استفاده می‌کند.راهکارهای علمی و زودبازده در توسعه اقتصاد1. فعال‌سازی ظرفیت‌های راکد و نیمه‌فعالدر بسیاری از بخش‌های اقتصادی، واحدها، کارگاه‌ها و ظرفیت‌هایی وجود دارند که به دلیل کمبود نقدینگی، ضعف بازار یا مشکلات اداری، با توان کامل کار نمی‌کنند. فعال‌سازی این ظرفیت‌ها یکی از سریع‌ترین مسیرهای رشد اقتصادی است. 2. تأمین سرمایه در گردشبسیاری از بنگاه‌ها برای ادامه فعالیت، بیشتر از سرمایه‌گذاری جدید، به نقدینگی کوتاه‌مدت نیاز دارند. تأمین سرمایه در گردش باعث می‌شود تولید متوقف نشود و اشتغال موجود حفظ گردد. 3. کاهش موانع اداری و مقرراتیبروکراسی پیچیده، طولانی بودن صدور مجوزها و مقررات غیرشفاف از مهم‌ترین عوامل کندی رشد اقتصادی هستند. هرچه فضای کسب‌وکار ساده‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر شود، انگیزه سرمایه‌گذاری و تولید بیشتر خواهد شد. 4. حمایت از بنگاه‌های کوچک و متوسطبنگاه‌های کوچک و متوسط سهم بالایی در اشتغال و تولید دارند. حمایت هدفمند از این بنگاه‌ها می‌تواند در زمان کوتاه، اثر قابل توجهی بر کاهش بیکاری و افزایش درآمد ایجاد کند. 5. هدایت منابع مالی به سمت فعالیت‌های مولداگر منابع مالی به جای تولید، به سمت فعالیت‌های غیرمولد و سفته‌بازانه برود، اقتصاد با رکود و تورم روبه‌رو می‌شود. بنابراین، سیاست اقتصادی باید سرمایه را به سمت تولید، خدمات مولد، صادرات و کسب‌وکارهای اشتغال‌زا هدایت کند. 6. تقویت تقاضای مؤثررشد اقتصادی فقط به تولید وابسته نیست؛ بازار مصرف نیز اهمیت دارد. اگر قدرت خرید مردم کاهش پیدا کند، حتی تولیدکنندگان فعال نیز دچار مشکل می‌شوند. بنابراین سیاست‌های اقتصادی باید هم‌زمان از *تولید و تقاضا* پشتیبانی کنند. اقدامات اجرایی پیشنهادی1. شناسایی بنگاه‌های دارای ظرفیت خالی و برنامه‌ریزی برای احیای آن‌ها. 2. تخصیص تسهیلات کوتاه‌مدت و هدفمند برای سرمایه در گردش. 3. حذف یا اصلاح مجوزهای زائد و زمان‌بر. 4. ایجاد مشوق‌های مالیاتی برای کسب‌وکارهای اشتغال‌زا. 5. حمایت از تولید داخلی همراه با توسعه بازار فروش. 6. کاهش هزینه‌های مبادله، حمل‌ونقل و تأمین مواد اولیه. چشم انداز و توسعه اقتصادی زودبازده زمانی محقق می‌شود که ظرفیت‌های موجود اقتصاد فعال شوند، منابع مالی به سمت تولید هدایت گردد، موانع کسب‌وکار کاهش یابد و پیوند میان تولید، اشتغال و رفاه تقویت شود. در این رویکرد، هدف اصلی ایجاد رشد واقعی، سریع و قابل سنجش است؛ نه صرفاً افزایش ظاهری شاخص‌ها.undefinedundefined @jahadtabavari

۲۶۳

۱۸:۴۹

توسعه اشتغال
توسعه اشتغال به معنای ایجاد فرصت‌های کاری پایدار، مولد و متناسب با مهارت افراد است. از نگاه علمی، اشتغال زمانی ارزشمند است که فقط به افزایش تعداد شغل محدود نشود، بلکه به *افزایش درآمد، کاهش بیکاری، ارتقای مهارت و بهبود بهره‌وری نیروی کار منجر شود.

در رویکرد زودبازده، سیاست اشتغال باید بر مشاغلی تمرکز کند که با
سرمایه کمتر، زمان کوتاه‌تر و ظرفیت جذب بالاتر قابل ایجاد باشند؛ به‌ویژه در بنگاه‌های کوچک، خدمات محلی، صنایع خرد، کشاورزی، اقتصاد دیجیتال و مشاغل خانگی.

راهکارهای علمی و زودبازده در توسعه اشتغال

1. مهارت‌آموزی متصل به بازار کار
آموزش زمانی مؤثر است که متناسب با نیاز واقعی بازار باشد. دوره‌های کوتاه‌مدت و کاربردی می‌توانند سریع‌تر افراد را وارد بازار کار کنند.

2. حمایت از بنگاه‌های کوچک و متوسط
این بنگاه‌ها بیشترین ظرفیت اشتغال‌زایی را دارند و با حمایت مالی، بیمه‌ای و بازاری می‌توانند فرصت‌های شغلی زیادی ایجاد کنند.

3. توسعه مشاغل محلی و خانگی
بسیاری از مشاغل خرد، به‌ویژه در مناطق روستایی و کم‌برخوردار، با سرمایه کم قابل راه‌اندازی هستند و می‌توانند به سرعت درآمد ایجاد کنند.

4. مشوق‌های استخدامی
کاهش سهم بیمه کارفرما، پرداخت یارانه دستمزد یا مشوق‌های مالیاتی برای جذب نیروی جدید، می‌تواند استخدام را افزایش دهد.

5. اتصال اشتغال به زنجیره تولید
اگر اشتغال به تولید، بازار و تقاضای واقعی متصل نباشد، پایداری ندارد. بنابراین ایجاد شغل باید همراه با برنامه فروش، تأمین مواد اولیه و بازار مصرف باشد.

پیشنهاد

1. شناسایی رشته‌های دارای تقاضای بالا در بازار کار.
2. اجرای دوره‌های مهارتی کوتاه‌مدت و کاربردی.
3. حمایت مالی از کسب‌وکارهای کوچک اشتغال‌زا.
4. توسعه بازار فروش برای مشاغل خانگی و محلی.
5. ارائه مشوق به کارفرمایان برای جذب نیروی جوان و بیکار.
6. ایجاد پیوند بین مراکز آموزش، بنگاه‌ها و بازار.

توسعه اشتغال زودبازده زمانی محقق می‌شود که
مهارت، سرمایه، بازار و سیاست حمایتی* در کنار هم قرار گیرند. اشتغال پایدار از مسیر (توانمندسازی نیروی کار، حمایت از بنگاه‌های کوچک و اتصال آموزش به نیاز واقعی اقتصاد )به دست می‌آید.
undefinedundefined @jahadtabavari

۱۳۰

۶:۲۸

توسعه رفاه
توسعه رفاه به معنای بهبود *کیفیت زندگی، امنیت معیشتی، دسترسی عادلانه به خدمات و کاهش فقر و نابرابری است. از نگاه علمی، رفاه فقط پرداخت یارانه یا کمک نقدی نیست؛ بلکه ایجاد شرایطی است که مردم بتوانند با ثبات بیشتر زندگی کنند و در برابر شوک‌های اقتصادی آسیب کمتری ببینند.
در رویکرد زودبازده، سیاست‌های رفاهی باید
هدفمند، قابل سنجش و متصل به اشتغال و توانمندسازی* باشند؛ یعنی هم نیاز فوری خانوارهای آسیب‌پذیر را پوشش دهند و هم آن‌ها را به سمت استقلال اقتصادی سوق دهند.

راهکارهای علمی و زودبازده در توسعه رفاه
1. حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیرمنابع رفاهی باید به خانوارهایی برسد که واقعاً در معرض فقر، سوءتغذیه، بیکاری یا ناتوانی معیشتی قرار دارند. هدفمندی، اثربخشی سیاست رفاه را بالا می‌برد.
2. تأمین امنیت غذایییکی از فوری‌ترین ابعاد رفاه، دسترسی پایدار خانوارها به غذای کافی و باکیفیت است. حمایت از سبد غذایی، تغذیه کودکان و کالاهای اساسی، اثر سریع و مستقیم بر رفاه دارد.
3. پیوند رفاه با اشتغالحمایت رفاهی اگر از اشتغال جدا باشد، ممکن است وابستگی ایجاد کند. سیاست درست این است که بخشی از حمایت‌ها به آموزش مهارت، کاریابی و ورود به بازار کار متصل شود.
4. توسعه بیمه‌های اجتماعیبیمه درمان، بیمه بیکاری و حمایت از سالمندان و افراد ناتوان، از مهم‌ترین ابزارهای کاهش آسیب‌پذیری اقتصادی هستند و ثبات اجتماعی ایجاد می‌کنند.
5. کاهش خطا در شناسایی مشمولاناستفاده از داده‌های دقیق برای شناسایی نیازمندان، مانع از هدررفت منابع و حذف ناعادلانه گروه‌های نیازمند می‌شود. اقدام پیشنهادی:
1. به‌روزرسانی بانک اطلاعات خانوارهای نیازمند. 2. تمرکز یارانه‌ها بر دهک‌های پایین و گروه‌های آسیب‌پذیر. 3. اجرای بسته‌های امنیت غذایی برای خانوارهای کم‌درآمد. 4. اتصال حمایت‌های رفاهی به مهارت‌آموزی و اشتغال. 5. گسترش پوشش بیمه‌ای برای مشاغل غیررسمی و کم‌درآمد. 6. ارزیابی مستمر اثر سیاست‌های رفاهی بر فقر و معیشت.
توسعه رفاه زودبازده زمانی موفق است که حمایت‌ها دقیق، عادلانه و توانمندساز باشند. رفاه پایدار فقط با توزیع منابع ایجاد نمی‌شود، بلکه با ترکیب (حمایت اجتماعی، امنیت غذایی، بیمه و فرصت شغلی)به دست می‌آید.undefinedundefined @jahadtabavari

۱۲۶

۶:۳۱

سلام و احترام خدمت همراهان فرهیخته «اندیشکده تاب‌آوری و همبستگی ملی»
رسالت این کانال، تبیین علمی مسائل و ارائه دیدگاه‌ها و پیشنهادهای مسئولانه برای تقویت آرامش اجتماعی، انسجام ملی و افزایش تاب‌آوری جامعه در خدمت ایران عزیز و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است. مطالب این کانال بر پایه دانش علمی ، تجربه زیستی و احساس مسئولیت و تکلیف نسبت به میهن عزیزمان منتشر می‌شود.
بازنشر مطالب و پستها از نظر شرعی (مصداق ذکات علم در ترویج و آگاهی رساندن) برای همه رسانه‌ها وشهروندان آزاد و موجب خرسندی است؛ لذا شایسته است شناسه کانال@jahadtabavariنیز حفظ گردد.
همگی با همدلی و همبستگی وحفظ عزت و مقاومت برای ایران مقتدر و امن و همواره سربلند ایستاده‌ایم و عرصه را برای بدخواهان و دشمنان داخلی و خارجی تنگ خواهیم نمود . ان شاءالله undefinedundefinedدبیر کانال@jahadtabavari

۱۲۵

۶:۳۳

چرا ورزش ما در خور و شایسته این ملت و کشور رشد نمی‌کند؟
نگاهی علمی و راهکارمحور
ورزش حرفه‌ای و قهرمانی در جهان امروز یک نظام علمی، اقتصادی و مدیریتی پیچیده است. کشورهایی که در ورزش پیشرفت کرده‌اند، صرفاً با استعداد فردی موفق نشده‌اند؛ بلکه با ایجاد زیرساخت علمی، مدیریت حرفه‌ای، نظام استعدادیابی و اقتصاد پایدار ورزش به نتایج پایدار رسیده‌اند. کندی رشد ورزش در بسیاری از کشورها معمولاً ناشی از مجموعه‌ای از مشکلات ساختاری است.
مهم‌ترین عوامل۱. ضعف نظام استعدادیابی در بسیاری از کشورها، کشف استعدادهای ورزشی به‌صورت علمی و سراسری انجام نمی‌شود. در حالی که کشورهای موفق از سنین پایین و با استفاده از داده‌های فیزیولوژیک و آزمون‌های تخصصی، استعدادها را شناسایی و هدایت می‌کنند.۲. کمبود زیرساخت و امکانات استانداردزمین‌ها، سالن‌ها، مراکز تمرینی و تجهیزات مدرن پایه توسعه ورزش هستند. نبود یا فرسودگی زیرساخت‌ها باعث می‌شود استعدادها به‌خوبی پرورش نیابند.۳. مدیریت غیرحرفه‌ای در ورزش بخش مهمی از موفقیت ورزشی به مدیریت علمی و برنامه‌ریزی بلندمدت وابسته است. وقتی مدیریت ورزشی کوتاه‌مدت، غیرتخصصی یا ناپایدار باشد، برنامه‌های توسعه به نتیجه نمی‌رسند.۴. ضعف اقتصاد ورزش در بسیاری از کشورها ورزش هنوز به یک صنعت اقتصادی تبدیل نشده است. نبود سرمایه‌گذاری، اسپانسرینگ، حق پخش مناسب و مدل‌های درآمدی پایدار باعث محدود شدن رشد باشگاه‌ها و فدراسیون‌ها می‌شود.۵. فاصله ورزش با علم و فناوری در ورزش مدرن از علوم مختلف مانند فیزیولوژی ورزشی، تغذیه، روان‌شناسی، تحلیل داده، پزشکی ورزشی و فناوری‌های تمرینی استفاده می‌شود. ضعف ارتباط ورزش با دانشگاه‌ها و مراکز علمی باعث کاهش بهره‌وری عملکرد ورزشکاران می‌شود.۶. ضعف ورزش پایه و مدارس کشورهای موفق ورزش را از مدرسه آغاز می‌کنند. اگر ورزش مدارس و باشگاه‌های پایه قوی نباشد، مسیر تربیت قهرمانان آینده نیز تضعیف می‌شود. چه راهکار کلیدی رو جهشی مدیریت کنیم ؟
• ایجاد نظام ملی استعدادیابی ورزشی در مدارس و استان‌ها • توسعه زیرساخت‌های استاندارد ورزشی در سراسر کشور • حرفه‌ای‌سازی مدیریت باشگاه‌ها و فدراسیون‌ها • تبدیل ورزش به یک صنعت اقتصادی با جذب سرمایه و اسپانسر • تقویت ارتباط ورزش با علم، دانشگاه و فناوری‌های نوین • سرمایه‌گذاری جدی در ورزش پایه و مدارس
رشد پایدار ورزش تنها با اتکا به استعداد فردی یا موفقیت‌های مقطعی به دست نمی‌آید. پیشرفت واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که استعدادیابی علمی، زیرساخت مناسب، مدیریت حرفه‌ای، اقتصاد پایدار و پیوند با دانش روز در کنار هم قرار گیرند. در چنین شرایطی ورزش می‌تواند به یکی از ابزارهای مهم توسعه انسانی، سلامت اجتماعی و افتخار ملی تبدیل شود.undefinedundefined @jahadtabavari

۱۲۴

۷:۵۲

توسعه سرمایه انسانی
مهم‌ترین سرمایه هر کشور نه منابع طبیعی است و نه صرفاً زیرساخت و پول؛ بلکه انسانِ توانمند، سالم، ماهر، خلاق و باانگیزه است. هرچه کیفیت نیروی انسانی بالاتر باشد، ظرفیت تولید، نوآوری، حل مسئله، مدیریت و رشد اقتصادی نیز افزایش می‌یابد. به همین دلیل سرمایه انسانی قلب تپنده توسعه پایدار است.
محورهای اصلی توسعه سرمایه انسانی را بشناسیم شامل:
۱. ارتقای کیفیت آموزش؛ آموزش باید از حفظیات عبور کرده و به مهارت، تفکر تحلیلی، خلاقیت و آمادگی برای زندگی و کار منجر شود. ۲. پیوند آموزش با بازار کار؛ هماهنگی نظام آموزشی با نیازهای واقعی اقتصاد و مشاغل آینده. ۳. گسترش مهارت‌آموزی؛ توسعه مهارت‌های فنی، مدیریتی و دیجیتال به‌صورت کاربردی و در دسترس. ۴. ارتقای سلامت جسمی و روانی؛ نیروی انسانی سالم، بهره‌ورتر و خلاق‌تر است. ۵. تقویت انگیزه و امید اجتماعی؛ جامعه برای پیشرفت به انسان‌های امیدوار و مسئول نیاز دارد. ۶. شناسایی و پرورش استعدادها؛ جلوگیری از هدررفت ظرفیت‌های علمی و کارآفرینانه. ۷. تقویت فرهنگ کار و بهره‌وری؛ انضباط، مسئولیت‌پذیری و کیفیت‌گرایی پایه رشد اقتصادی‌اند. ۸. توانمندسازی زنان و جوانان؛ استفاده کامل از ظرفیت‌های انسانی جامعه. ۹. جلوگیری از مهاجرت و اتلاف سرمایه انسانی؛ ایجاد فرصت رشد، عدالت در ارتقا و امنیت شغلی. ۱۰. یادگیری مادام‌العمر؛ به‌روزرسانی مستمر دانش و مهارت در دنیای متحول امروز. ۱۱. توسعه شایستگی‌های مدیریتی؛ مدیریت علمی و مبتنی بر داده، کیفیت حکمرانی را ارتقا می‌دهد.
توسعه واقعی از انسان آغاز می‌شود. اگر نیروی انسانی به‌صورت علمی و هدفمند پرورش یابد، بسیاری از چالش‌های اقتصادی و اجتماعی نیز با سرعت بیشتری حل خواهند شد.undefinedundefined @jahadtabavari

۱۳۲

۷:۵۵