یهود؛ قاتل انبیاء و فرزندان انبیاء
در #دعای_ندبه دربارهٔ وجود مقدس امام زمان (عج) میخوانیم:
أيْنَ الطّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِياءِ وَ أَبْناءِ الأَنْبِياءِ؟
أيْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِكَرْبَلاءَ؟
در این فقره از دعا، قبل از اینکه شهادت سیدالشهدا (ع) را مطرح کند، از انبیاء و اولاد انبیاء صحبت کرده .
سؤال اینه:
امام حسین (ع) را چه کسانی کُشتند؟ جنگ اساسی امام زمان (عج) با چه کسانی است؟
عبارت «أَلا یا أهْلَ الْعالَمِ اَنَّ جَدِّیَ الْحُسَیْن قَتَلُوهُ عَطْشَاناً» با کیست؟
جواب همهٔ این سؤالات برمیگردد به شجرهٔ ملعونهٔ یهودی #بنیامیه.
آری! همین #یهودیان بودند که انبیاء و ابنای انبیاء همچون حضرت زکریا (ع) و فرزندش حضرت یحیی (ع) را کُشتند
و در ادامه با به شهادت رساندن پیامبر (ص)، ابنای او، بهخصوص امام حسین (ع) را هم به شهادت رساندند.
شاهد ما آیاتی است که خداوند متعال میفرماید:
«شما (یهود) بودید که انبیاء را کُشتید».
چنانکه در سورهٔ بقره آیهٔ ۶۱ میفرماید:
…ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَ كَانُوا يَعْتَدُونَ.
چرا که آنان نسبت به آیات الهی، کفر میورزیدند؛ و پیامبران را به ناحق میکُشتند. اینها بهخاطر آن بود که گناهکار و متجاوز بودند.
دنیا بازیچه یهود
@jewonlin
امام حسین (ع) را چه کسانی کُشتند؟ جنگ اساسی امام زمان (عج) با چه کسانی است؟
عبارت «أَلا یا أهْلَ الْعالَمِ اَنَّ جَدِّیَ الْحُسَیْن قَتَلُوهُ عَطْشَاناً» با کیست؟
و در ادامه با به شهادت رساندن پیامبر (ص)، ابنای او، بهخصوص امام حسین (ع) را هم به شهادت رساندند.
«شما (یهود) بودید که انبیاء را کُشتید».
چنانکه در سورهٔ بقره آیهٔ ۶۱ میفرماید:
@jewonlin
۳.۱K
۲۳:۰۸
یهود؛ آمر جنایت کربلا
#تبارشناسی دشمنان اهلبیت (ع) در زیارت عاشورا که با کلیدواژهی #لعن مشخص شدهاند، دارای طبقهبندی و گروهبندیهای مختلفی هستند.
در این گروهبندی #قاتلان_مباشر امام حسین (ع) در ردههای آخر قرار گرفتهاند و گروههایی که در «پشت صحنه» فعال بودند، در اولویت قرار دارند.
همان گروههایی که در نظام سیاسی پس از پیامبر (ص) #انحراف ایجاد کردند تا جایی که مسلمانان فرزند پیامبرشان را کُشتند و به آن مباهات کردند.
این گروهها مقدمهچینی رویداد #عاشورا را انجام دادند و امثال شمر و عمر سعد و… پیادهنظام و آلتدست این سیستم انحرافگر شیطانی بودند. بر همین اساس در #زیارت_عاشورا چهار گروه لعن میشوند:
۱. «فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَیْکُمْ اَهْلَ الْبَیْتِ»
۲. «وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَقامِکُمْ و َاَزالَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتی رَتَّبَکُمُ اللَّهُ فیها»
۳. «وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْکُمْ»
۴. «وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدینَ لَهُمْ بِالتَّمْکینِ مِنْ قِتالِکُمْ»
#امت بهمعنای سازمانی است که امام و رهبر دارد؛ یعنی یک گروه سازماندهیشده در صدد ایجاد این ظلم بودند که #بنیامیه عامل اجرای آن بود.
دنیا بازیچه یهود
@jewonlin
@jewonlin
۲.۲K
۲۳:۵۷
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
شمر بن ذی الجوشن
فرستاده مخصوص یهود


ماجرای عاشورا هرچند در نزدیکی کوفه رخ داد،
ولی ردپای شام در کربلا خیلی پیداست.
در یک نگاه مقایسهای میان سه واقعهای که بهدست یزید لعنةاللهعلیه و در عراق و حجاز
اتفاق افتاد ، تشابه و تجانس بسیار بالایی میان آنها مشاهده میشه
نهایت وحشیگری و رفتارهای حیوانی، اصرار بر حرمتشکنی و اهانت به مقدّسات،
و نگاه کینهتوزانه و انتقامجویانه، برخی از مهمترین نقاط اشتراک این سه فاجعه
در کوفه و مدینه و مکه است.
از طرف دیگه ناگفته پیداست که چنین رفتارهایی تنها در توان مردم شام است
که غلام حلقهبهگوش بنیامیه بودند و
هیچچیز غیر از نسل ابوسفیان برایشان مقدّس بهشمار نمیآمد.
از دید شامیان، تنها گناه مردم مدینه این بود که حاضر به پذیرش یزید نشده بودند
و حتی این نکته برایشان مهم نبود که مردم مدینه معاویه را پذیرفته بودند.
در ماجرای کربلا هم تنها گناه سیدالشهدا علیهالسلام
ساکت ننشستن در برابر یزید بود.
روشن است که این مسأله هیچگاه از دید کوفیان، بهعنوان یک گناه نابخشودنی، مطرح نبود؛
از همینرو است که عموم کوفیان ابتدا با حرکت سیدالشهدا علیهالسلام همراهی کردند.
بنابراین تنها کسانی میتوانند در برابر سیدالشهدا علیهالسلام با کمال وقاحت بایستند و هیچ حرمتی نگه ندارند که نگاهی صددرصد شامی داشته باشند.
دنیا بازیچه یهود
@jewonlin
فرستاده مخصوص یهود
ماجرای عاشورا هرچند در نزدیکی کوفه رخ داد،
ولی ردپای شام در کربلا خیلی پیداست.
در یک نگاه مقایسهای میان سه واقعهای که بهدست یزید لعنةاللهعلیه و در عراق و حجاز
اتفاق افتاد ، تشابه و تجانس بسیار بالایی میان آنها مشاهده میشه
نهایت وحشیگری و رفتارهای حیوانی، اصرار بر حرمتشکنی و اهانت به مقدّسات،
و نگاه کینهتوزانه و انتقامجویانه، برخی از مهمترین نقاط اشتراک این سه فاجعه
در کوفه و مدینه و مکه است.
از طرف دیگه ناگفته پیداست که چنین رفتارهایی تنها در توان مردم شام است
که غلام حلقهبهگوش بنیامیه بودند و
هیچچیز غیر از نسل ابوسفیان برایشان مقدّس بهشمار نمیآمد.
از دید شامیان، تنها گناه مردم مدینه این بود که حاضر به پذیرش یزید نشده بودند
و حتی این نکته برایشان مهم نبود که مردم مدینه معاویه را پذیرفته بودند.
در ماجرای کربلا هم تنها گناه سیدالشهدا علیهالسلام
ساکت ننشستن در برابر یزید بود.
روشن است که این مسأله هیچگاه از دید کوفیان، بهعنوان یک گناه نابخشودنی، مطرح نبود؛
از همینرو است که عموم کوفیان ابتدا با حرکت سیدالشهدا علیهالسلام همراهی کردند.
بنابراین تنها کسانی میتوانند در برابر سیدالشهدا علیهالسلام با کمال وقاحت بایستند و هیچ حرمتی نگه ندارند که نگاهی صددرصد شامی داشته باشند.
@jewonlin
۱.۵K
۱۱:۴۳
شمر بن ذی الجوشن
فرستاده مخصوص یهود


نکته اینجا است که بر اساس طبیعتشناسی شهرهای آن روزگار [1] این نگاه در کوفه طرفدار چندانی نداشت تا چه برسد به آنکه لشکری از طرفداران آن شکل بگیرد.
البته این به اون معنا نیست که
نقش عثمانیان کوفه نادیده گرفته شود و دامان آنها از این ننگ پاک گردد،
بلکه به این معناست که ظرفیت انجام چنین جنایتی در کوفه بسیار پایین است
و این شهر فاقد فدائیان اموی لازم و کافی در این زمینه است.
بنابراین طبیعیه که بخشی از نیروی لازم برای مبارزه با قیام سیدالشهدا علیهالسلام از شام آمده باشند؛
چراکه اهل بیت برایشان هیچ جایگاه ویژهای ندارند و اساساً شخصی بهعنوان
«حسین بن علی» علیهماالسلام
برایشان قابل احترام نیست.
تصویر: رد اماننامهی شمر از
سوی حضرت عباس (علیه السلام)
تابلوی نقاشی «ابد والله»،
اثر: «حسن روحالامین»
[1] برای آشنایی بیشتر با این مسأله و شناخت تفکر عثمانی، بنگرید به: تبار انحراف، ج3، ص53-85.
دنیا بازیچه یهود
@jewonlin
فرستاده مخصوص یهود
نکته اینجا است که بر اساس طبیعتشناسی شهرهای آن روزگار [1] این نگاه در کوفه طرفدار چندانی نداشت تا چه برسد به آنکه لشکری از طرفداران آن شکل بگیرد.
البته این به اون معنا نیست که
نقش عثمانیان کوفه نادیده گرفته شود و دامان آنها از این ننگ پاک گردد،
بلکه به این معناست که ظرفیت انجام چنین جنایتی در کوفه بسیار پایین است
و این شهر فاقد فدائیان اموی لازم و کافی در این زمینه است.
بنابراین طبیعیه که بخشی از نیروی لازم برای مبارزه با قیام سیدالشهدا علیهالسلام از شام آمده باشند؛
چراکه اهل بیت برایشان هیچ جایگاه ویژهای ندارند و اساساً شخصی بهعنوان
«حسین بن علی» علیهماالسلام
برایشان قابل احترام نیست.
سوی حضرت عباس (علیه السلام)
تابلوی نقاشی «ابد والله»،
اثر: «حسن روحالامین»
[1] برای آشنایی بیشتر با این مسأله و شناخت تفکر عثمانی، بنگرید به: تبار انحراف، ج3، ص53-85.
@jewonlin
۱.۵K
۱۱:۵۲
شمر بن ذی الجوشن
فرستاده مخصوص یهود


گذشته از دو نکتهی یاد شده – یعنی عمق جنایت و نگاه تطبیقی به سه فاجعهی بزرگ دوران یزید –
بر اساس برخی گزارشها لااقل بخشی از نیروی تحت امر شمر بن ذی الجوشن –
که نیروهای ویژهی فاجعهی کربلا بهشمار میآیند [۱]
– از افراد اعزامی از شام بودند. [۲]
خود شمر بن ذی الجوشن را هم نباید از نیروهای نفوذی شام در کوفه و از دلدادگان و سرسپردگان بنیامیه بهشمار آورد.
پس از آنکه شمر با تعدادی از یارانش به سوی خیمههای امام حسین علیهالسلام یورش برد، امام فریاد برداشت:
«ای شیعیان خاندان ابوسفیان، اگر دین ندارید و از روز قیامت باکی ندارید، لااقل در دنیایتان آزادمرد باشید!» [۳]
شمر بن ذی الجوشن به رسم مردم شام، کینهی عجیبی نسبت به
امیرالمؤمنین (علیه السلام) داشت.
اوبعدها در توجیه تمامی رفتارهای کثیف خود، به قانون «مأمور و معذور بودن» استناد میکرد! که استدلالی کاملاً شامی است.
همچنین با توجه به ماجرای به قدرت رسیدن شمر در ماجرای کربلا و نیز رفتارهای دَدمنشانهی وی در عاشورا،
تردیدی نمیماند منظور وی از مأمور و معذور بودن، دستوری بوده که از شام
در این زمینه داشته است. [۴]
این نکته را انتخاب شمر برای گسیل داشتن اُسرای کربلا به شام و نیز ارائهی گزارش ماجرا به یزید تقویت میکند. [۵]
تصویر:تابلوی نقاشی «دروازه ساعات»،
اثر: «حسن روحالامین»
{۱} شمر برخی از کارهای اساسی فاجعه کربلا را با همین یاران ویژه خود به سرانجام رساند. برای نمونه، وقتی امام حسین (ع) تنها شده بود،
این شمر و یارانش بودند که به آن حضرت حملهور شدند، او را دشنام دادند و زخمی کردند و دوباره به جای خود برگشتند (الارشاد، ج۲، ص۱۱۰)
[۲] الامالی صدوق، ص۲۲۶، م۳۰
{۳} اللهوف، ص۷۱
{۴}میزان الاعتدال، ج۲، ص۲۸۰
{۵}الارشاد، ج۲، ص۱۱۹
دنیا بازیچه یهود
@jewonlin
فرستاده مخصوص یهود
گذشته از دو نکتهی یاد شده – یعنی عمق جنایت و نگاه تطبیقی به سه فاجعهی بزرگ دوران یزید –
بر اساس برخی گزارشها لااقل بخشی از نیروی تحت امر شمر بن ذی الجوشن –
که نیروهای ویژهی فاجعهی کربلا بهشمار میآیند [۱]
– از افراد اعزامی از شام بودند. [۲]
خود شمر بن ذی الجوشن را هم نباید از نیروهای نفوذی شام در کوفه و از دلدادگان و سرسپردگان بنیامیه بهشمار آورد.
پس از آنکه شمر با تعدادی از یارانش به سوی خیمههای امام حسین علیهالسلام یورش برد، امام فریاد برداشت:
«ای شیعیان خاندان ابوسفیان، اگر دین ندارید و از روز قیامت باکی ندارید، لااقل در دنیایتان آزادمرد باشید!» [۳]
شمر بن ذی الجوشن به رسم مردم شام، کینهی عجیبی نسبت به
امیرالمؤمنین (علیه السلام) داشت.
اوبعدها در توجیه تمامی رفتارهای کثیف خود، به قانون «مأمور و معذور بودن» استناد میکرد! که استدلالی کاملاً شامی است.
همچنین با توجه به ماجرای به قدرت رسیدن شمر در ماجرای کربلا و نیز رفتارهای دَدمنشانهی وی در عاشورا،
تردیدی نمیماند منظور وی از مأمور و معذور بودن، دستوری بوده که از شام
در این زمینه داشته است. [۴]
این نکته را انتخاب شمر برای گسیل داشتن اُسرای کربلا به شام و نیز ارائهی گزارش ماجرا به یزید تقویت میکند. [۵]
اثر: «حسن روحالامین»
{۱} شمر برخی از کارهای اساسی فاجعه کربلا را با همین یاران ویژه خود به سرانجام رساند. برای نمونه، وقتی امام حسین (ع) تنها شده بود،
این شمر و یارانش بودند که به آن حضرت حملهور شدند، او را دشنام دادند و زخمی کردند و دوباره به جای خود برگشتند (الارشاد، ج۲، ص۱۱۰)
[۲] الامالی صدوق، ص۲۲۶، م۳۰
{۳} اللهوف، ص۷۱
{۴}میزان الاعتدال، ج۲، ص۲۸۰
{۵}الارشاد، ج۲، ص۱۱۹
@jewonlin
۲.۹K
۱۱:۵۸
1_28182553202.pdf
۴.۳۳ مگابایت
دانلود کتاب
جوان آگاه ایرانی؛
روایتی از سیاهترین صفحهٔ تاریخ
معرفی منافقین از زبان حذیفه
شرح وقایع ترور پیامبر (صلی الله علیه و آله) بعد از غدیر
جنگ جمل و شترسوار
غصب خلافت
نویسنده: مجتبی خورشیدی
دنیا بازیچه یهود
@jewonlin
روایتی از سیاهترین صفحهٔ تاریخ
@jewonlin
۲.۳K
۰:۱۸
چهکسی میتواند یهودی باشد
و چهکسی نمیتواند؟!
حاخامها میگویند
این دعاهای ماست که
موشکها را دفع میکند
نه گنبد آهنین!!
دنیا بازیچه یهود
@jewonlin
و چهکسی نمیتواند؟!
این دعاهای ماست که
موشکها را دفع میکند
نه گنبد آهنین!!
@jewonlin
۱K
۲۱:۲۳