همه عمر برندارم سر از این خمار مستیکه هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی 
حدیثه تابش، دانشجوی زبان چینی دانشگاه علامه طباطبائی
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانونهای دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu
حدیثه تابش، دانشجوی زبان چینی دانشگاه علامه طباطبائیکانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانونهای دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu۱۱بازارسال شده از
اعلام نتایج مسابقه «عید تا عید»با سلام و تحیات؛
کانونهای قرآن و عترت، نورا و هلال احمر معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی، ضمن تشکر از تمامی شرکتکنندگان که با آثار خلاقانه خود، به این مسابقه جلوهای از معارف اعیاد سعید قربان و غدیر بخشیدند، با سپاس از تلاش و هنر دانشجویان عزیز، برگزیده نهایی مسابقه را اعلام مینماید.
پس از بررسی دقیق آثار توسط هیئت داوران، برترین اثر در مسابقه «عید تا عید» متعلق است به: خانم مرضیه احمدی، دانشجوی کارشناسی علوم و قرآن و حدیثاز تمامی شرکتکنندگان که با هنر و مهارت خود همراه ما بودند، صمیمانه قدردانی میکنیم و امیدواریم در عرصههای فرهنگی آینده، شاهد حضور پررنگتر شما باشیم.
واحد کانونهای فرهنگی، هنری، ادبی، اجتماعی و مذهبی دانشگاه علامه طباطبائی @kanoon_atu @helalahmaratu @kanoonquran_atu @kanoon_noora_atuبازارسال شده از
خانه نشریات دانشگاهی با همکاری دفتر مهارت افزایی دانشگاه علامه طباطبائی برگزار میکند: چهل و یکمین دورهی آموزش روزنامهنگاری در نشریات دانشجویی (فرادانشگاهی) این دوره به صورت مجازی برگزار می شود. مدرسان این دوره: دکتر امیرهوشنگ قلندری آقای یونس فرزین فر دکتر محسن قائمی (عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی) همراه با ارائه مدرک معتبر شرط حضور در تمامی کلاس های این دوره جهت دریافت مدرک الزامی می باشد. زمان برگزاری: تیرماه ۱۴۰۵ (زمان برگزاری کلاس های دوره قابل تغییر می باشد) با توجه به ظرفیت محدود، درخواستکنندگان و مسئولان تازه نشریات دانشجویی که تاکنون این دوره را نگذراندهاند، اولویت ثبتنام دارند. هزینه برای ثبت نام این دوره: ۱۵۰هزار تومان ثبت نام اصلی در سامانه otc.atu.ac.ir مهلت ثبت نام: ۱۱ لغایت ۱۶ تیرماه ۱۴۰۵ ثبت نام برای عموم دانشجویان از دانشگاههای سراسر کشور امکانپذیر است. خانه نشریات دانشگاه علامه طباطبائی @atunashrبازارسال شده از
راهنمای جامع ایمنی در تجمعات بزرگ و اسکان موقت زائران﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌#کانون_هلال_احمر #دانشگاه_علامه_طباطبائی
کانال رسمی کانون هلال احمر「 ✦ @helalahmaratu ✦ 」
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌#کانون_هلال_احمر #دانشگاه_علامه_طباطبائی کانال رسمی کانون هلال احمر「 ✦ @helalahmaratu ✦ 」تهرانی که زائر شد
تهران برای چند روز خوابی را میدید که سالها در ذهن زائران اربعین نقش بسته بود؛ خواب شهری که سرد و عجول نمیماند، بوی موکب میگرفت، پر از دستهایی میشد که لقمهای نان و لیوانی آب تعارف میکردند. تشییع پیکر شهید رهبر انقلاب، بهانهای شد تا آن رویا از زیر پوست بتنی پایتخت سر برکشد. مردم آمده بودند تا با پیکری وداع کنند، اما در این وداع، چیزی زنده شد.صحنهها آشنا بود: موکبهای بینام و نشان در گوشه پیادهروها، مردانی با دستهای پینهبسته که چای میریختند، زنانی که دیگهای بزرگ را هم میزدند، کودکانی که بطریهای آب را میان جمعیت تقسیم میکردند. نه بخشنامهای در کار بود، نه فرمانی. مردم خودشان میزبان شده بودند، درست در مسیر همان پیکری که برای بدرقهاش آمده بودند.اما شگفتانگیزتر درهایی بود که به روی غریبهها گشوده میشد. خانوادههای تهرانی، زائران شهرستانی را که به عشق وداع با امام شهیدشان آمده بودند، به خانههایشان میبردند. تنها پرسش این بود: «جایی برای ماندن دارید؟» تهران، کاروانسرایی شده بود با درهای باز.این «زیست اربعینی» از کجا آمده بود؟ نهادها مسیر را گشودند، اما جانی که در این کالبد دمیده شد از جنس دیگری بود، میلی انباشته در جان مردمی که سالها پیاده به سوی دیار عاشقان رفته بودند. آنان این بار بیدستورالعمل، همان روحیه را به قلب تهران آوردند، انتقال یک الگوی آیینی، نه از مسیر بخشنامه، که از راه بدنها و خاطرههای تنیافته. بدنهایی که حالا گرد تابوتی جمع شده بودند.در ازدحام میلیونی که برای وداع آمده بود، رفتار مردم چشمگیرتر از همه بود: زنی بطری آبش را با دیگری تقسیم میکرد، جوانی راه ویلچری را باز میکرد، پدری کودکش را قلمدوش گرفته و با دست دیگر غریبهای را از فشار جمعیت میگذراند. «قراردادی نانوشته» در کار بود که آسایش خود را در گرو آسایش دیگری میدانست.و سرانجام پرچمهای خونخواهی؛ از کودک پنجساله تا پیرمرد هشتادساله. این پرچم نه صرفاً ابزاری سیاسی، که شیئی آیینی بود. هر که آن را به دست میگرفت، خود را جزئی از پیکرهای بزرگتر حس میکرد. در اهتزاز این پرچمها بود که «من»های پراکنده به «ما»یی تاریخی بدل میشدند؛ «ما»یی که بر گرد پیکر رهبرش ایستاده بود.تهرانِ آن سه روز، دیگر شهری نبود که میشناختیم. بدل شده بود به داستان مردمی که بیچشمداشت خدمت میکنند، داستان حزنی که همدلی میآفریند. تهران برای چند روز، شبیه همان آرمانشهری شد که بر دیوار ذهن زائران کربلا نقش بسته است؛ شهری از جنس خدمت، همدلی و ایمان. شهری که پیکر شهیدش را نه با انفعال، که با حماسه بدرقه کرد.
دکتر فاطمه درخشان، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانونهای دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu
تهران برای چند روز خوابی را میدید که سالها در ذهن زائران اربعین نقش بسته بود؛ خواب شهری که سرد و عجول نمیماند، بوی موکب میگرفت، پر از دستهایی میشد که لقمهای نان و لیوانی آب تعارف میکردند. تشییع پیکر شهید رهبر انقلاب، بهانهای شد تا آن رویا از زیر پوست بتنی پایتخت سر برکشد. مردم آمده بودند تا با پیکری وداع کنند، اما در این وداع، چیزی زنده شد.صحنهها آشنا بود: موکبهای بینام و نشان در گوشه پیادهروها، مردانی با دستهای پینهبسته که چای میریختند، زنانی که دیگهای بزرگ را هم میزدند، کودکانی که بطریهای آب را میان جمعیت تقسیم میکردند. نه بخشنامهای در کار بود، نه فرمانی. مردم خودشان میزبان شده بودند، درست در مسیر همان پیکری که برای بدرقهاش آمده بودند.اما شگفتانگیزتر درهایی بود که به روی غریبهها گشوده میشد. خانوادههای تهرانی، زائران شهرستانی را که به عشق وداع با امام شهیدشان آمده بودند، به خانههایشان میبردند. تنها پرسش این بود: «جایی برای ماندن دارید؟» تهران، کاروانسرایی شده بود با درهای باز.این «زیست اربعینی» از کجا آمده بود؟ نهادها مسیر را گشودند، اما جانی که در این کالبد دمیده شد از جنس دیگری بود، میلی انباشته در جان مردمی که سالها پیاده به سوی دیار عاشقان رفته بودند. آنان این بار بیدستورالعمل، همان روحیه را به قلب تهران آوردند، انتقال یک الگوی آیینی، نه از مسیر بخشنامه، که از راه بدنها و خاطرههای تنیافته. بدنهایی که حالا گرد تابوتی جمع شده بودند.در ازدحام میلیونی که برای وداع آمده بود، رفتار مردم چشمگیرتر از همه بود: زنی بطری آبش را با دیگری تقسیم میکرد، جوانی راه ویلچری را باز میکرد، پدری کودکش را قلمدوش گرفته و با دست دیگر غریبهای را از فشار جمعیت میگذراند. «قراردادی نانوشته» در کار بود که آسایش خود را در گرو آسایش دیگری میدانست.و سرانجام پرچمهای خونخواهی؛ از کودک پنجساله تا پیرمرد هشتادساله. این پرچم نه صرفاً ابزاری سیاسی، که شیئی آیینی بود. هر که آن را به دست میگرفت، خود را جزئی از پیکرهای بزرگتر حس میکرد. در اهتزاز این پرچمها بود که «من»های پراکنده به «ما»یی تاریخی بدل میشدند؛ «ما»یی که بر گرد پیکر رهبرش ایستاده بود.تهرانِ آن سه روز، دیگر شهری نبود که میشناختیم. بدل شده بود به داستان مردمی که بیچشمداشت خدمت میکنند، داستان حزنی که همدلی میآفریند. تهران برای چند روز، شبیه همان آرمانشهری شد که بر دیوار ذهن زائران کربلا نقش بسته است؛ شهری از جنس خدمت، همدلی و ایمان. شهری که پیکر شهیدش را نه با انفعال، که با حماسه بدرقه کرد.
دکتر فاطمه درخشان، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائیکانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانونهای دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu۷
من حوادث و رخدادها را با تاریخ امتحان هایم بیشتر خاطر دارم.مثلا فردای شهادت #حاج_قاسم امتحان 'زیستشناسی' داشتم، چند روز بعدش هم مرحله اول المپیادنشسته بودم سر میز و لای کتاب باز در گوشی اخبار شهادت حاج قاسم را میخواندم، صدای تلویزیون که خبر را اعلام کرد دیگر تمرکزی برای درس خواندن نگذاشته بود. صفحه اول کتابم را آوردم یک بیت شعر آن موقع تلویزیون پخش کرد و در صفحه اول کتابم با رنگ قرمز نوشتم: یکی میوفته صدتا مرد برمیخیزن از خونشیکی میره میمونن هم قطارا پای پیمونش و شروع کردم به درس خواندن، هر جا حواسم پرت میشد یک سر به تلویزیون میزدم و یک نگاه به بیت شعر نوشته شده اول کتابم و دوباره ادامه درس خواندن...اون روز با نیت درس خواندن برایم برکت داشت و چندماه بعد اسمم در برگزیدگان المپیاد زیستشناسی بود!این را هم دقیق یادم هست؛ سر شهادت #شهید_رئیسی هم امتحان درس 'شهرداریها وحکومتمحلی' داشتم کتاب را گذاشته بودم توی کیفم و توی اتوبوس در مسیر انجام کارهای گروه میخواندم.اما اینبار شهادت #رهبر_شهیددر شلوغی نیمه شب مصلی یک دفعه این جمله به چشمم آمد و عکس گرفتم و از بعد آمدن از تشیع تهران نشستم پای خواندن امتحان 'حقوق اساسی ایران' یک چشمم به اخبار و تصاویر زنده از مراسمات و یک چشمم به کتاب هست، ولی این مطالعه سخت تر است، این وظیفه بعد از آقا سنگینتر شده، چون تاکید به درس خواندن جوانان یکی از مهمترین توصیههای آقا بود و نباید از زیرش شونه خالی کنیم که هیچ حتی بی کیفیت درس بخوانیم!و الان من توی خطوط قانون اساسی هر بار به واژه رهبری میرسم با بغض مکث میکنم...
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانونهای دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu۵
پاسخ برگ سفید یکی از داوطلبان آزمون کارشناسی ارشد، که با خون سرخ شد؛معلم شهید، امیرحسین سلجوقی
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانون های دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu۶۲دیروز سر جلسه کنکور قبل از آزمون دختری که روبهروم نشسته بود گفت شما چقدر چهرهتون آرومه شما را میبینم استرسم کم میشه...!همون لحظه دقیقا توی فکرم غوغایی برپا بود که امواج متلاطمش را حتی جلوی چشمم به وضوح میدیدم!برایم عجیب بود؛ اما این وصف دقیقا شبیه حال این روزهای #جنوب است؛ متلاطمی که مایه آرامش بقیه است...شبیه #خلیج_فارس، جنوبی که برای یک ایران نماد آرامش است، خلیج فارسش نماد زیبایی و عشق، #خوزستان نماد ایستادگی و خونگرمی، #سیستانوبلوچستان نماد عظمت خدا و #جزایر نماد جلال و جمال توامان ایران، همراه با مردم خاص و مهربان و باغیرتش.عصر یکی از دوستان گفت من هر موقع نیاز به آرامش بین انبوه کارهام داشته باشم یه بلیط میگیرم مستقیم به #هرمزگان... و هر سال دلمون که میگیره میریم خوزستان و مناطق راهیاننور!مردمان و مدافعان وطن امروز آنجا ایستاده اند تا امواج آرامش دریا مثل سالهای گذشته به ساحل و خاک ایران برسه و ماندگار بشه انشاءلله
آرامشی هم در ظاهر و هم در باطن که فقط با مقاومت، اتحاد، میدانداری مردم و یاری خدا به دست میاد.
دانشجوی دانشکده مدیریت، دانشگاه علامه طباطبائی
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانون های دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu
آرامشی هم در ظاهر و هم در باطن که فقط با مقاومت، اتحاد، میدانداری مردم و یاری خدا به دست میاد.
دانشجوی دانشکده مدیریت، دانشگاه علامه طباطبائیکانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانون های دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu۵
شهادت ۲ دانشآموز در حملات آمریکا به بندر خمیر
در جریان حملات آمریکا به پل شهرستان خمیر در استان هرمزگان، ۷ شهروند از جمله ۲ دانشآموز به نامهای سوگند دردمند و فاطمهزهرا اکبری به شهادت رسیدند
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانونهای دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu
در جریان حملات آمریکا به پل شهرستان خمیر در استان هرمزگان، ۷ شهروند از جمله ۲ دانشآموز به نامهای سوگند دردمند و فاطمهزهرا اکبری به شهادت رسیدند کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانونهای دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu۳
«سوخت دلِ کوچکِ تو، ای خردسال کربلا...»«امشب، آسمان برای کودکی گریست که در خرابه، پیکرِ سوختهی پدر را در آغوش گرفت.»«با هر نوایِ "یا پدر"، دلِ عالم میسوزد. روحت شاد، ای مونسِ غربتِ حسین (ع).»شهادت مظلومانه حضرت رقیه تسلیت باد
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانون های دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu
کانون فرهنگی دخترانه نوراواحد کانون های دانشگاه علامه طباطبائی
@kanoon_noora_atu۳