بازی تعادل ساخت خانه بازیکاری از النای خانه بازی بازیگوش
۱نکات مهم دیگر در والدگری نوزاد (۰ تا ۲ ماهگی)
شما به عنوان والدین، نوزاد خودتان را بهتر از هر کسی میشناسید. بنابراین به نکات زیر توجه ویژه داشته باشید:
هرگز نوزاد را تکان ندهید
• هیچوقت نوزادتان را تکان تکان ندهید.
• به دیگران هم اجازه ندهید او را مثل عروسک بغل کنند، تکان دهند یا با او بازی خشن کنند.آنچه نسل قبل انجام میدادند، اشتباه بود.هرگونه تکان دادن شدید ممکن است آسیب جزئی به مغز نوزاد وارد کند که گاهی در اسکنها دیده نمیشود، اما سالها بعد خود را به شکل مشکلاتی مانند:نارساخوانی، نارسانویسی، مشکلات هیجانی-رفتاری یا حتی اختلالات شدیدتر نشان دهد.
مغز نوزاد در این دوره بیشترین انعطافپذیری را دارد و میتوانیم از این ویژگی برای رشد مثبت او استفاده کنیم.
مرزبندی با اطرافیانتکلیف خودتان را با اقوام و خویشاوندان مشخص کنید.اجازه ندهید کسی سبک والدگری غیرعلمی خود را به شما تحمیل کند.
بهترین تغذیه برای نوزاد، شیر مادر است.
اگر نوزاد شیر مادر را نمیخورد:
• هرگز او را مجبور نکنید.
• تلاش کنید علت را پیدا کنید (غذای مادر، وضعیت روانشناختی مادر و غیره).
خوراندن اجباری شیر مادر ممکن است مشکلاتی مانند اختلال یکپارچگی حسی (انزجار بویایی یا لمسی) ایجاد کند یا حتی مقاومتی که نوزاد نشان میدهد، سرنخی از اختلالات دیگر باشد.همه هنرمندی در اینجاست که متخصص کودک «چرایی» ماجرا را پیدا کند و بهترین راهحل را پیشنهاد دهد.
اگر نوزاد بیدار است، او را روی شکم بخوابانید و اسباببازیهای رنگی جلویش بگذارید تا سرش را بالا بگیرد و به آنها نگاه کند.
• اگر برای چند ثانیه میخواهید او را تنها بگذارید، در دامنه دیدتان و روی شکم باشد.
• اما اگر خوابآلود است، حتماً او را به پشت و روی سطح سفت و امن بخوابانید و هیچ پتویی رویش نگذارید.
عباسعلی حسین خانزادهسردبیر نشریه علمی پژوهشی سلامت روان کودک | متخصص اختلالات عصبی تکاملی | روانشناس کودک و نوجوان
شما به عنوان والدین، نوزاد خودتان را بهتر از هر کسی میشناسید. بنابراین به نکات زیر توجه ویژه داشته باشید: هرگز نوزاد را تکان ندهید• هیچوقت نوزادتان را تکان تکان ندهید.
• به دیگران هم اجازه ندهید او را مثل عروسک بغل کنند، تکان دهند یا با او بازی خشن کنند.آنچه نسل قبل انجام میدادند، اشتباه بود.هرگونه تکان دادن شدید ممکن است آسیب جزئی به مغز نوزاد وارد کند که گاهی در اسکنها دیده نمیشود، اما سالها بعد خود را به شکل مشکلاتی مانند:نارساخوانی، نارسانویسی، مشکلات هیجانی-رفتاری یا حتی اختلالات شدیدتر نشان دهد.
مغز نوزاد در این دوره بیشترین انعطافپذیری را دارد و میتوانیم از این ویژگی برای رشد مثبت او استفاده کنیم.
مرزبندی با اطرافیانتکلیف خودتان را با اقوام و خویشاوندان مشخص کنید.اجازه ندهید کسی سبک والدگری غیرعلمی خود را به شما تحمیل کند.بهترین تغذیه برای نوزاد، شیر مادر است.
اگر نوزاد شیر مادر را نمیخورد:
• هرگز او را مجبور نکنید.
• تلاش کنید علت را پیدا کنید (غذای مادر، وضعیت روانشناختی مادر و غیره).
خوراندن اجباری شیر مادر ممکن است مشکلاتی مانند اختلال یکپارچگی حسی (انزجار بویایی یا لمسی) ایجاد کند یا حتی مقاومتی که نوزاد نشان میدهد، سرنخی از اختلالات دیگر باشد.همه هنرمندی در اینجاست که متخصص کودک «چرایی» ماجرا را پیدا کند و بهترین راهحل را پیشنهاد دهد.
اگر نوزاد بیدار است، او را روی شکم بخوابانید و اسباببازیهای رنگی جلویش بگذارید تا سرش را بالا بگیرد و به آنها نگاه کند.
• اگر برای چند ثانیه میخواهید او را تنها بگذارید، در دامنه دیدتان و روی شکم باشد.
• اما اگر خوابآلود است، حتماً او را به پشت و روی سطح سفت و امن بخوابانید و هیچ پتویی رویش نگذارید.
عباسعلی حسین خانزادهسردبیر نشریه علمی پژوهشی سلامت روان کودک | متخصص اختلالات عصبی تکاملی | روانشناس کودک و نوجوان
فیلمی جذاب از خانه بازی
اقای اختاپوس(شخصیت فیلم باب اسفنجی) ساختۀ امیرمحمد
وابستگی کودک به مادر کودک از هشت مرحله در دوران رشد روانی خود عبور میکند تا به " عشق سالم" برسد.
همزیستیکودک تا چهار ماهگی حتی تفاوتی بین دست خودش و مادر نمی شناسد و توانایی این تشخیص و تفکیک را ندارد و با جهان و طبیعت اطراف یکی است. خودش را همه دنیا و دنیا را خودش می انگارد.چسبندگیدر حدود یک سالگی به مادر میچسبد به همین دلیل است که اضطراب جدایی در این مرحله ( ۶ تا ۱۸ ماهگی) اتفاق می افتد. و کودک نمی تواند مادر را در کنار خود نداشته باشد. اعتیادحدود سه سالگی کودک به نوعی معتاد مادر میشود بدین معنی که همه چیز را زیر پا میگذارد تا به آن چیزی که به آن وابسته است برسد و وقتی که ارضا شد برای مدتی آن را رها می کند و دوباره در وقت نیاز به او می چسبد.عادتحدود ۵ سالگی کودک به این مرحله میرسد و ترجیح میدهد که با مادر باشد ولی نبودن با مادر را تا حد کمی تحمل می کند.وابستگیاز حدود ۸ سالگی کودک به خاطر رفع نیاز و احتیاج به مادر میچسبد نه به خاطر محبت و دوستی. به همین دلیل است که بزرگترین اضطراب در این دوران ترس از مرگ پدر و مادر است.جداییاین مرحله بین ۸ تا ۱۲ سالگی اتفاق می افتد، بدین گونه که کودک در این دوران باید از پدر و مادر جدا شود و در ۱۲ سالگی به این نتیجه برسد که من بدون پدر و مادر هم زنده ام هم خوب و خوش وچنین توانی برای کودک در این سن ضروری است.
این مرحله پاره شدن سومین بند ناف کودک است.
استقلال و آزادیحدود ۱۸ سالگی اتفاق میافتد که کودک روی پای خود ایستادن را تجربه میکند.
همبستگیبه این معنی که در عین حال که ما مستقل از یکدیگر هستیم و نیازی به هم نداریم ولی در کنار هم میتوانیم آرامش بگیریم.
این مفهوم همبستگی که میتوان از آن به عنوان " عشق سالم" یاد کرد و به این معنی است که چون من به تو مشتاقم و تو را دوست دارم و مایلم با تو باشم نه به خاطر اینکه به تو محتاجم و برای برآورده کردن نیازهایم باید با تو باشم.
تهیه شده توسط:(دکتر محمد ترکمان )
اشتباهات کودک را در حضور خودش برای والد دیگر بازگو نکنید.وقتی کودک اشتباهی کرده، بهتر است درباره آن رفتار در حضور خودش به شکل تحقیرآمیز، سرزنشکننده یا همراه با برچسب صحبت نکنیم. تکرار مداوم اشتباهات کودک میتواند باعث شرمندگی، کاهش احساس امنیت و آسیب به رابطه کودک با والدین شود.
از طرف دیگر، قرار نیست یکی از والدین نقش «خبرچینِ اشتباهات کودک» را برای والد دیگر داشته باشد. بهتر است والدین درباره رفتارهای چالشبرانگیز کودک و شیوه برخورد با آنها در خلوت و بدون حضور کودک گفتوگو کنند تا در برخورد با کودک هماهنگتر باشند.
یک نکته مهمتر: هدف تربیت، تنبیه کردن کودک نیست؛ آموزش رفتار مناسب و تعیین مرزهای سالم است.
اگر کودک رفتاری آسیبزا انجام داده، همان والد میتواند در همان موقعیت و با آرامش مداخله کند. لازم نیست والد دیگر بعداً از ماجرا باخبر شود تا کودک را هم تنبیه کند.
کودک نباید احساس کند که هر اشتباهش ممکن است بعداً علیه او استفاده شود. رابطه امن با والدین، یکی از پایههای مهم رشد سالم است.
و البته گفتوگو با همسر درباره رفتار کودک، «خبرچینی» نیست؛ این گفتوگو زمانی مشکلساز میشود که به سرزنش، تحقیر یا ائتلاف والدین علیه کودک تبدیل شود.◤━[ -...-. ....---......-. -..-...-.. ]━◥تهیه شده توسط:دکتر محمد ترکمان