کارگاه عمومی بازیهای روانیمدرس: دکتر اسماعیل موسوی
این دوره که با نگاه تحلیل رفتار متقابل (اریک برن) فرصتی بینظیر برای درک عمیقتر الگوهای رفتاری در روابط (از زوجین تا والد-فرزند) است.
خلاصهای از آنچه در این ۴ جلسه یاد میگیرید:
چرا وارد بازیهای روانی میشویم؟
شناخت حالتهای منِ والد، بالغ و کودک.
نقش نیاز به تایید و توجه در روابط.
چگونگی خروج از بازیها و رسیدن به رابطهای آگاهانه.
زمان برگزاری: یکشنبهها ساعت ۱۶ تا ۱۹ در خانه سیستمی ایرانشروع از: ۱۵ شهریور
جهت ثبتنام با شماره تماسهای خانه سیستمی در ارتباط باشید0913339717303131306291
این دوره که با نگاه تحلیل رفتار متقابل (اریک برن) فرصتی بینظیر برای درک عمیقتر الگوهای رفتاری در روابط (از زوجین تا والد-فرزند) است.
جهت ثبتنام با شماره تماسهای خانه سیستمی در ارتباط باشید0913339717303131306291
۴۶۷
۱۵:۵۱
چرا هر چقدر میدوی، به «معنا» نمیرسی؟شاید فکر میکنی «معنای زندگی» یک گنج است که باید در انتهایِ یک مسیر، در یک مدرک تحصیلی، در یک پوزیشنِ شغلی یا در تاییدِ دیگران پیدا کنی.به همین خاطر است که وقتی به آن چیزها میرسی، دوباره همان «پوچی» سراغت میآید.حقیقتِ سخت این است: «معنا» پیدا کردنی نیست؛ «ساختنی» است.ما در تلهیِ «مقصد» گیر کردهایم. فکر میکنیم وقتی به مقصد برسیم، زندگی «معنادار» میشود. اما معنا، در مقصد نیست؛ در «نحوهٔ حرکت» است.از دیدگاهِ سیستمی، ما در یک شبکه از روابط و باورها زندگی میکنیم. «معنای تو» از «تفاوتِ کوچکی» که در این سیستم ایجاد میکنی، به دست میآید، نه از دستاوردهایِ بزرگی که به ویترینِ زندگیت میچسبانی.چطور این بیمعنایی را درمان کنیم؟به جایِ پرسیدنِ «هدفِ زندگی من چیست؟» (که سوالی فلجکننده است)، از خودت بپرس:۱. چه کاری انجام میدهم که «من» را به «جهان» وصل میکند؟ (نه اینکه من را تایید کند).۲. کجایِ این سیستمِ (خانواده، جامعه، دوستی)، حضورِ من واقعاً «متفاوت» است؟۳. کدام «ارزش» من، امروز زیرِ پایِ «بایدها» له شده است؟معنا، در همان جایی پیدا میشود که «خودِ واقعیات» را با «مسئولیتهایت» هماهنگ میکنی.وقتی دست از «نمایشِ موفقیت» برداری و شروع کنی به «عمق بخشیدن به روابط و لحظهها»، پوچی خودش عقبنشینی میکند.تو اینجا نیستی که یک «هدفِ بزرگ» را تیک بزنی؛ تو اینجایی که یک «ارتباطِ اصیل» بسازی.
خانه _سیستمی
خانه _سیستمی
۳۵۷
۱۸:۰۳
بعضی رابطهها تمام نمیشوند؛ فقط شکل دردشان عوض میشود…چرا بارها جذب آدمهایی میشویم که شبیه گذشتهاند؟ چرا در رابطههای جدید، همان ترسها، همان سکوتها و همان زخمهای قدیمی دوباره تکرار میشوند؟ چرا با وجود آگاهی، باز هم وارد چرخهای میشویم که پایانش برایمان آشناست؟
شاید مشکل از «انتخاب اشتباه» نباشد؛ شاید هنوز روابط قبلی، درون ما ادامه دارند.
در گفتوگویی عمیق و متفاوت دربارهی ردپای روابط قبلی بررسی میکنیم که چگونه آدمها، تجربهها و داستانهای گذشته، انتخابها و رابطههای امروز ما را شکل میدهند؛ و چگونه میتوانیم این چرخههای تکراری را ببینیم و از نو انتخاب کنیم.
اگر در رابطههایتان مدام با یک الگوی تکراری روبهرو میشوید، اگر هنوز بخشی از گذشتهتان در رابطهی امروز حضور دارد، یا اگر میخواهید پیش از ورود به رابطهای تازه، خودتان و داستانهایتان را بهتر بشناسید، این گفتوگو را از دست ندهید.
دوشنبه، ۹ شهریور
ساعت ۱۹:۳۰
ظرفیت محدود است؛ شاید این گفتوگو همان نقطهای باشد که مسیر رابطههای بعدی شما را تغییر میدهد.
#خانه_سیستمی
لینک رزرو صندلی
https://daroonnegar.ir/events/patogh23/
شاید مشکل از «انتخاب اشتباه» نباشد؛ شاید هنوز روابط قبلی، درون ما ادامه دارند.
در گفتوگویی عمیق و متفاوت دربارهی ردپای روابط قبلی بررسی میکنیم که چگونه آدمها، تجربهها و داستانهای گذشته، انتخابها و رابطههای امروز ما را شکل میدهند؛ و چگونه میتوانیم این چرخههای تکراری را ببینیم و از نو انتخاب کنیم.
اگر در رابطههایتان مدام با یک الگوی تکراری روبهرو میشوید، اگر هنوز بخشی از گذشتهتان در رابطهی امروز حضور دارد، یا اگر میخواهید پیش از ورود به رابطهای تازه، خودتان و داستانهایتان را بهتر بشناسید، این گفتوگو را از دست ندهید.
ظرفیت محدود است؛ شاید این گفتوگو همان نقطهای باشد که مسیر رابطههای بعدی شما را تغییر میدهد.
#خانه_سیستمی
لینک رزرو صندلی
https://daroonnegar.ir/events/patogh23/
۴۰۹
۱۷:۳۴
تعطیلی که میرسد، قرار نیست همیشه خوشحال باشی. گاهی صبح از خواب بیدار میشوی و نمیدانی با وقتت چه کار کنی؛ نه حوصلهی بیرون رفتن داری، نه میتوانی واقعاً استراحت کنی.
بعد با خودت میگویی: «امروز هم هیچ کاری نکردم…» «دارم وقتم را تلف میکنم…» «باید مفیدتر باشم…»
اما شاید مسئله، تنبلی نباشد.
در تحلیل رفتار متقابل، از سه حالت «والد، بالغ و کودک» صحبت میکنیم. در روزهای کاری، معمولاً والدِ درونمان فعال است:
اما وقتی تعطیلی از راه میرسد و این «بایدها» کمی ساکت میشوند، ممکن است کودکِ درونمان خودش را نشان دهد؛ کودکی که مدتها فرصت بازی، بیبرنامگی، کنجکاوی یا حتی غمگین بودن نداشته است.
برای همین ممکن است در روز تعطیل: بیقرار شوی؛ احساس گناه کنی؛ بیهدف سراغ گوشی بروی؛ فقط بخواهی بخوابی؛ یا ناگهان دلت گریه بخواهد.
تعطیلی فقط فاصله گرفتن از کار نیست؛ گاهی فاصله گرفتن از نقشهایی است که با آنها خودمان را میشناسیم.
سیستم روانی ما، وقتی تمام طول هفته فقط طبق «بایدها» (باید کار کنم، باید به بچهها رسم، باید مفید باشم، باید لبخند بزنم) پیش میرویم، بخش «والدِ درون» کلِ فرمان را دست میگیرد.وقتی روز تعطیل میرسد و این بایدها خاموش میشوند، انسان تازه میخواهد سراغ خواسته و تمایلِ اصیلِ خودش («دوست دارم») برود؛ اما چون مدتی طولانی این حس را خاموش کرده، حسِ سردرگمی و پوچی میکند و اصلاً نمیداند واقعاً خودش چه چیزی دوست دارد یا چه چیزی حالش را خوب میکند. در روز تعطیل حتی ندانی «دوست دارم» یعنی چه.
امروز لازم نیست تعطیلیات را به یک پروژهی موفقیت تبدیل کنی. نه لازم است خانه را کامل کنی، نه کتابی را تمام کنی، نه حتماً حال خوبی بسازی.
فقط از خودت بپرس: اگر قرار نبود کسی مرا قضاوت کند، امروز دلم چه میخواست؟
شاید خواب. شاید یک پیادهروی بیهدف. شاید بازی. شاید آغوش. شاید چند ساعت زندگی بدون اینکه مجبور باشی «مفید» به نظر برسی.
تعطیلی، فرصتی است برای شنیدن بخشی از خودت که در شلوغیِ «بایدها» گم شده است.
۳۶۹
۱۸:۰۸
سرفصلهای کارگاه:آشنایی و مواجهه با 4 اضطراب وجودی:• مرگ• پوچی• تنهایی• آزادیدر این کارگاه یاد میگیریم هر یک از این اضطرابها چه نقشی در زندگی ما دارند و چگونه میتوانیم بهجای فرار با آنها مواجه شویم و از ظرفیتشان برای رشد استفاده کنیم.
زمان برگزاری:4 جلسه، هر جلسه 3 ساعتسهشنبهها | ساعت 17:00 تا 20:00
هزینه دوره:2,000,000 تومان
برای ثبتنام، لطفاً با شمارههای0913339717303131306290در ارتباط باشید
۳۰۳
۱۲:۵۸
گاهی وقتها پشتِ ظاهرِ پرکار و سختکوشِ ما، یک ترسِ بزرگ پنهان شده: ترس از اینکه نکند کافی نباشیم.در روانشناسی میگوییم وقتی انگیزهی اصلیات «تأیید گرفتن از بیرون» باشد، کار کردن به جای لذتبخش بودن، فرساینده و تمامکننده میشود.
اگر این ۵ نشانه در تو هست، یعنی قلابِ وجودت به جایِ رشد، به «تأییدِ دیگران» گیر کرده است:
۱. «نه» نمیگویی، از ترسِ قضاوت:کارهای اضافه را قبول میکنی، نه چون دوست داری، بلکه چون میترسی اگر بگویی «نه»، فکر کنند بیمسئولیتی یا تو را نخواهند.
۲. لذتِ تمام کردنِ کار را نمیفهمی:وقتی پروژهای تمام میشود، جایِ «خوشحالی»، فقط حس میکنی «خطر رفع شد». انگار تمام مدت داشتی امتحانِ تأیید شدن پس میدادی.
۳. با یک انتقاد، کلاً فرو میریزی:یک نقدِ کاریِ ساده را به حسابِ «بیعرضه بودنِ خودت» میگذاری. انگار عملکردِ تو، مساوی است با ارزشِ وجودیِ تو.
۴. کمالگراییِ سمی داری:ساعتها وقت میگذاری تا کار «بینقص» باشد، نه برای کیفیتِ بهتر، بلکه برای اینکه هیچکس نتواند از تو ایراد بگیرد.
۵. خودت را در کار گم کردهای:اگر از تو بپرسند «واقعاً چه چیزی در این شغل به تو کیف میدهد؟»، جوابی نداری. چون انتخابهایت همیشه بر اساسِ «آنچه دیگران تشویق میکنند» بوده، نه علایقِ خودت.
---
۳۱۹
۲۱:۲۲
مرکز مشاوره خانه سیستمی در قالب طرح پویش از دانشجویان واجد شرایط برای همکاری در بخشهای مختلف مرکز دعوت میکند.
اگر دانشجوی دانشگاه آزاد واحد خمینیشهر هستید و به فعالیت حرفهای در حوزه روانشناسی و کسب تجربه کاری در کنار تحصیل علاقه دارید، رزومهتون رو برای ما ارسال کنید.
۲۵۵
۱۷:۰۱
۲۱۱
۲۱:۰۳
۲۷۲
۲۱:۰۳
آیا تا به حال به مرز باریک بین نبوغ و جنون فکر کردهاید؟«همه چیز به چشم تو بستگی دارد؛ آیا این جنون است یا بیداری؟»
یک گفتگوی متفاوت، جسورانه و شنیدنی در راه است!
اگر به مباحث چالشی و نگاههای نو به ذهن، روان و زندگی علاقه دارید، این دورهمی را به هیچ عنوان از دست ندهید.
نشست ویژه «پاتوق فرهیختگان»
موضوع: دیوانگی
معمار گفتگو: دکتر بهاره سورانی
مهمان برنامه: میثم کریمزاده
میزبان: خانه سیستمی
زمان: ۲۳ شهریورماه |
ساعت: ۱۹:۳۰
لینک ثبتنامhttps://daroonnegar.ir/events/patogh24/
یک گفتگوی متفاوت، جسورانه و شنیدنی در راه است!
اگر به مباحث چالشی و نگاههای نو به ذهن، روان و زندگی علاقه دارید، این دورهمی را به هیچ عنوان از دست ندهید.
۱۵۹
۹:۱۹