این کتاب تقریبا ۶ ماه از من زمان گرفت وسطش جنگ شد نزدیک یک ماه نرفتم سمتش حتی یک صفحه هم نخوندم ازش ولی بالاخره تموم شد این مجموعه پنج جلدی به شدّت جذاب و خواندنی و خیلی متاسف شدم وقتی فهمیدم کارلوس زافون دیگه در این دنیا نیست که کتاب های بیشتری بنویسه حتما بهتون پیشنهاد میکنم این کتاب ها رو بخونید خیلیییی جذابه البته خیلی هم گرونه 
اگه تونستید مثل من از جایی امانت بگیرید و بخونید
@Khatkhatiamirreza☜︎︎︎ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ︎
اگه تونستید مثل من از جایی امانت بگیرید و بخونید @Khatkhatiamirreza☜︎︎︎ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ︎
۳
«رویا».در آن شب، رویا نه پناه بود و نه فراموشی؛دهلیزی بود به سوی زیرزمینی که در آب غوطهور بود و نوری سرد، چون تیغی لرزان، بر چهرههای یکسانِ پزشکان میافتاد.داوید مارتین، بر تختی میان دو جهان، به تماشای آیینی نشست که در آن علم و کابوس با هم یکی میشدند.و آب، چون رویایی که هرگز نمیمیرد، بر همه چیز سایه میانداخت.تصویر سازی قسمتی از کتاب بازی فرشته از مجموعه کتاب های گورستان کتاب های فراموش شده اثر کارلوس روئیث زافون پ ن : سعی شده متن کپشن شبیه به نوشتار خود نویسنده کتاب باشه و این متن اصلی نیست .امیررضا کاظم پور یوسفده@Khatkhatiamirreza☜ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ#دیجیتال
۲تف تو این روزگار طرف رو از وسط میدون آزادی میدزدن به وحشیانه ترین شکل ممکن شهید میکنن فیلم لحظه شهادت رو برای خانواده اش میفرستن بعد خبرگذاری رسمی کشور مینویسه قتل !!اونوقت بعد از دستگیری یه سری حروم لقمه نون به نرخ روز خور سلبریتی هم برای قاتلاش هشتگ نه به اعدام میزنن تف تو شرف نداشتتون
۲۱
استقبال
«بر تماشای این صحنه، فرشتگان نیز به سکوت ایستادهاند. مردی که تمامِ جوانیاش را در مِجمرِ روضه سوخت تا عطرِ کربلا را به مشامِ خلق برساند، اکنون در آستانهی ابدیت، با لباسی از نور و تنی که جراحتش نشانِ “صدق” است، ایستاده است.
او "حمیدرضا"ست؛ همان که حنجرهاش وقفِ عطش بود. تقدیرِ او چنین مقدر شده بود که نه یکبار، که صدها بار در میانهی مقاتلِ کهن جان دهد و دستآخر، پیکرش در تکرارِ سرخِ تاریخ، چون “علیاکبر (ع)”، سهمِ خاک شود تا روحش سهمِ آغوشِ “حسین (ع)” گردد. این نقاشی، تصویرِ لحظهای است که زمان متوقف میشود و معشوق، به دیدار عاشقِ شرحهشرحهی خود میآید و چه استقبالِ باشکوهی از او می شود…».امیررضا کاظم پور یوسفده@Khatkhatiamirreza☜ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ#دیجیتال
«بر تماشای این صحنه، فرشتگان نیز به سکوت ایستادهاند. مردی که تمامِ جوانیاش را در مِجمرِ روضه سوخت تا عطرِ کربلا را به مشامِ خلق برساند، اکنون در آستانهی ابدیت، با لباسی از نور و تنی که جراحتش نشانِ “صدق” است، ایستاده است.
او "حمیدرضا"ست؛ همان که حنجرهاش وقفِ عطش بود. تقدیرِ او چنین مقدر شده بود که نه یکبار، که صدها بار در میانهی مقاتلِ کهن جان دهد و دستآخر، پیکرش در تکرارِ سرخِ تاریخ، چون “علیاکبر (ع)”، سهمِ خاک شود تا روحش سهمِ آغوشِ “حسین (ع)” گردد. این نقاشی، تصویرِ لحظهای است که زمان متوقف میشود و معشوق، به دیدار عاشقِ شرحهشرحهی خود میآید و چه استقبالِ باشکوهی از او می شود…».امیررضا کاظم پور یوسفده@Khatkhatiamirreza☜ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ#دیجیتال
۳
حرمت شکسته.«بیرون از خیمه، غوغایِ دنیا بود و درون، سکوتی که به آسمان گره میخورد. او ایستاده بود؛ کوهِ وقاری که در محرابِ تنهاییاش با خدا سخن میگفت. اما زهرِ کینه پدر نه از شمشیرِ دشمنِ روبهرو، که از دستانِ تاریکِ خیانتکار آشنایان چکه کرد.
دستهایی که به جای یاری، به تاراجِ آرامش دراز شدند. وقتی سجاده از زیر پایِ نور بیرون کشیده شد، تنها یک پارچه نبود که به یغما رفت؛ آنجا بغضِ غریبِ حسن بن علی (ع) بود که در گلوی تاریخ ماندگار شد و تصویرِ تلخِ یک حرمتِ شکسته را برای همیشه در حافظهٔ خیمهها قاب گرفت.
غربت، گاهی خیمهای است که محرمانش، نامحرمتریناند…».امیررضا کاظم پور یوسفده@Khatkhatiamirreza☜ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ#دیجیتال
دستهایی که به جای یاری، به تاراجِ آرامش دراز شدند. وقتی سجاده از زیر پایِ نور بیرون کشیده شد، تنها یک پارچه نبود که به یغما رفت؛ آنجا بغضِ غریبِ حسن بن علی (ع) بود که در گلوی تاریخ ماندگار شد و تصویرِ تلخِ یک حرمتِ شکسته را برای همیشه در حافظهٔ خیمهها قاب گرفت.
غربت، گاهی خیمهای است که محرمانش، نامحرمتریناند…».امیررضا کاظم پور یوسفده@Khatkhatiamirreza☜ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ#دیجیتال
۲آسمان میبارد و قبر حسن گِل میشود من فدای سنگ قبری که نداری یا حسن
۴
دهلیز غربت.ردِ خون بر دیوارهای این کاخ، شهادت میدهد که غریبترین خورشیدِ زمین، چگونه در میانهٔ راه،به افقِ شهادت رسید.پنجاه بار نشست…پنجاه بار برخاست…و زمین، سنگینتر از همیشه، بارِ این همه درد را به دوش کشید..امیررضا کاظم پور یوسفده@Khatkhatiamirreza☜ 𝚓𝚘𝚒𝚗シ#دیجیتال
۲