ترکیب طبایع چو به کام تو دمی استرو شاد بزی اگرچه برتو ستمی است
با اهل خرد باش که اصل تن توگردی و نسیمی و غباری و دمی است
«خیام»
با اهل خرد باش که اصل تن توگردی و نسیمی و غباری و دمی است
«خیام»اکنون که گل سعادتت پربار استدست تو ز جام می چرا بیکار است
می‌خور که زمانه دشمنی غدار استدریافتن روز چنین دشوار است
«خیام»
می‌خور که زمانه دشمنی غدار استدریافتن روز چنین دشوار است
«خیام»آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهادبس داغ که او بر دل غمناک نهاد
بسیار لب چو لعل و زلفین چو مشکدر طبل زمین و حقه خاک نهاد
«خیام»
بسیار لب چو لعل و زلفین چو مشکدر طبل زمین و حقه خاک نهاد
«خیام»نیکی و بدی که در نهاد بشر استشادی و غمی که در قضا و قدر است
با چرخ مکن حواله کاندر ره عقلچرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است
«خیام»
با چرخ مکن حواله کاندر ره عقلچرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است
«خیام»
امروز ترا دسترس فردا نیستو اندیشه فردات به جز سودا نیست
ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیستکاین باقی عمر را بها پیدا نیست
«خیام»
ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیستکاین باقی عمر را بها پیدا نیست
«خیام»