تشکلهای حامی حقوق کودک با همکاری مؤسسه رحمان برگزار میکنند:
نشست «حق کودکی برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان»به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک
شنبه ۲۳ خرداد ۱۶ تا ۱۸ مؤسسه رحمان (خیابان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک ۵۶، طبقه اول)
از تمامی فعالان اجتماعی، دانشجویان، پژوهشگران و دغدغهمندان حقوق کودک برای حضور در این نشست دعوت میشود.
#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #12_June #the_world_day_against_child_labour #روز_جهانی_منع_کار_کودک #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
نشست «حق کودکی برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان»به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک
شنبه ۲۳ خرداد ۱۶ تا ۱۸ مؤسسه رحمان (خیابان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک ۵۶، طبقه اول)از تمامی فعالان اجتماعی، دانشجویان، پژوهشگران و دغدغهمندان حقوق کودک برای حضور در این نشست دعوت میشود.
#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #12_June #the_world_day_against_child_labour #روز_جهانی_منع_کار_کودک #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
روایت هایی از کودکیِ در حاشيه/ روایت ۴
یکی از دلایل کارِ کودک، جدایی والدین یا بیماری آنهاستمثل این چهار کودک ۵، ۸، ۱۰ و ۱۳ ساله که از یک خانواده هستند. پدر، خانواده را رها کرده و مادر هم بهدلیل بیماری، توان زیادی برای کار کردن ندارد؛ برای همین همهی این کودکان کار میکنند. دختر ۱۳ ساله کشاورزی میکند و بقیهی کودکان قبرها را میشویند و در ازای آن پول میگیرند.محل زندگی آنها یک آرامگاه است؛ یک اتاق، یک آشپزخانه و یک پذیرایی کوچک. سختیِ زندگی آنها فراتر از کمبود امکانات است. در دنیای کودکیشان، این باور وجود دارد که وقتی شب میشود، ارواح از قبرها خارج میشوند. پنجرهی خانهشان رو به قبرها باز میشود. وقتی متوفی جدیدی را به آرامگاه میآورند، بچهها از ترس میلرزند و شبها را با لرز میخوابند.آنها سرویس بهداشتی شخصی ندارند و مجبورند از سرویس بهداشتی عمومیِ محوطه استفاده کنند؛ همین موضوع، رفتوآمد را برایشان به تجربهای دلهرهآور تبدیل کرده است.. محیط کار و زندگی این کودکان، بهشدت روی روان آنها تأثیر گذاشته است…#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #12_June #the_world_day_against_child_labour #روز_جهانی_منع_کار_کودک #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
یکی از دلایل کارِ کودک، جدایی والدین یا بیماری آنهاستمثل این چهار کودک ۵، ۸، ۱۰ و ۱۳ ساله که از یک خانواده هستند. پدر، خانواده را رها کرده و مادر هم بهدلیل بیماری، توان زیادی برای کار کردن ندارد؛ برای همین همهی این کودکان کار میکنند. دختر ۱۳ ساله کشاورزی میکند و بقیهی کودکان قبرها را میشویند و در ازای آن پول میگیرند.محل زندگی آنها یک آرامگاه است؛ یک اتاق، یک آشپزخانه و یک پذیرایی کوچک. سختیِ زندگی آنها فراتر از کمبود امکانات است. در دنیای کودکیشان، این باور وجود دارد که وقتی شب میشود، ارواح از قبرها خارج میشوند. پنجرهی خانهشان رو به قبرها باز میشود. وقتی متوفی جدیدی را به آرامگاه میآورند، بچهها از ترس میلرزند و شبها را با لرز میخوابند.آنها سرویس بهداشتی شخصی ندارند و مجبورند از سرویس بهداشتی عمومیِ محوطه استفاده کنند؛ همین موضوع، رفتوآمد را برایشان به تجربهای دلهرهآور تبدیل کرده است.. محیط کار و زندگی این کودکان، بهشدت روی روان آنها تأثیر گذاشته است…#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #12_June #the_world_day_against_child_labour #روز_جهانی_منع_کار_کودک #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
۱بازارسال شده از
یادآوری شرکت در نشست مربوط به روز جهانی مبارزه با کار کودکساعت ۱۶ الی ۱۸https://meet.google.com/jjc-athb-ezt
بیانیه مشترک سازمانهای مردمنهاد و فعالان حوزه کودک به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک۲۲ خرداد ۱۴۰۵
در روز جهانی مبارزه با کار کودک، ما جمعی از سازمانهای مردمنهاد، فعالان اجتماعی، متخصصان و کنشگران حوزه کودک، بر این اصل تأکید میکنیم که کودکی حق هر کودک است؛ حقی که امروز برای شمار زیادی از کودکان، زیر فشار فقر، نابرابری، محرومیت آموزشی، مهاجرت، ناامنی اقتصادی و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، بهطور جدی نقض میشود.ماده ۳۲ پیماننامه حقوق کودک، مقاولهنامه شماره ۱۸۲ سازمان بینالمللی کار و قوانین داخلی، بر حمایت از کودکان در برابر بهرهکشی اقتصادی و اشکال زیانبار کار تأکید دارند. با این حال، واقعیت زندگی بسیاری از کودکان نشان میدهد که میان این تعهدات و وضعیت موجود، فاصلهای عمیق وجود دارد.امروز کار کودک، ترک تحصیل و محرومیت از فرصتهای رشد و یادگیری، همچنان واقعیتی انکارناپذیر در زندگی بسیاری از کودکان است. فشارهای اقتصادی، گسترش فقر، کاهش امنیت معیشتی خانوادهها و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، این وضعیت را تشدید کرده و کودکان بیشتری را از حق آموزش، سلامت، امنیت و رشد محروم ساخته است.ما همچنین نسبت به عادیسازی کار کودک هشدار میدهیم. هیچ بحران اقتصادی یا اجتماعی نباید بهانهای برای پذیرش کار کودک یا محرومیت کودکان از حقوق بنیادینشان باشد. پذیرش کار کودک بهعنوان راهحلی برای مشکلات معیشتی، نهتنها حقوق کودکان را نادیده میگیرد، بلکه به تداوم چرخه فقر و نابرابری نیز دامن میزند.بر این اساس، مطالبات نهادهای امضا کننده این بیانیه را در آستانه ۱۲ ژوئن به شرح ذیل اعلام میداریم :• تضمین دسترسی همه کودکان، بدون هرگونه تبعیض، به آموزش باکیفیت و جلوگیری از بازماندگی از تحصیل؛• تقویت حمایتهای اجتماعی و معیشتی از خانوادههای در معرض فقر و آسیب؛• حمایت ویژه از کودکان مهاجر، کودکان بازمانده از تحصیل و سایر گروههای در معرض آسیب؛• توسعه خدمات سلامت روان و حمایتهای روانی ـ اجتماعی برای کودکان و خانوادهها؛• اجرای مؤثر قوانین مرتبط با منع کار کودک و مقابله با بهرهکشی اقتصادی از کودکان؛• اصلاح و اجرای مؤثر سیاستها و تنظیمات بازار کار بهمنظور پیشگیری از بهکارگیری کودکان و حذف اشکال مختلف کار کودک در بخشهای رسمی و غیررسمی اقتصاد؛• تقویت مسئولیتپذیری و پاسخگویی بخش خصوصی، کارفرمایان و بنگاههای اقتصادی در پیشگیری از کار کودک و رعایت حقوق کودک در تمامی مراحل فعالیت و زنجیره تأمین؛• گسترش برنامههای آگاهیبخشی عمومی درباره پیامدهای کار کودک و حقوق کودکان، با بهرهگیری از ظرفیت رسانه ملی، رسانههای دولتی و عمومی و سایر ابزارهای ارتباطی و آموزشی کشور؛• فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر نهادهای مدنی و جوامع محلی در برنامهریزیها و اقدامات مرتبط با حقوق کودک.در سالی که شعار جهانی روز مبارزه با کار کودک «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان و کار شایسته برای بزرگسالان» انتخاب شده است، ما نیز کارت قرمز خود را به هرگونه بهرهکشی از کودکان، محرومیت از آموزش، بازماندگی از تحصیل و نقض حق کودکی نشان میدهیم.کودکی حق است؛ نه امتیاز، نه نیروی کار ارزان و نه بهایی که کودکان برای بحرانهای بزرگسالان بپردازند.
۱_ انجمن پژوهشهای آموزشی پویا۲_ انجمن حمایت از حقوق کودکان۳_ انجمن حمایت از کودکان کار۴_ انجمن پرنده درخت کوچک۵-موسسه درخت کوچک زندگی( قزوین)۶- موسسه توسعه پایدار اردیبهشت ( زاهدان)۷- انجمن حمایت از کودکان ونوجوانان توانیاب۸- انجمن حمایت ویاری آسیب دیدگان اجتماعی۹- انجمن دوستداران کودک پویش۱۰- انجمن دوستداران کودک کرمان۱۱- انجمن یاری کودکان در معرض خطر۱۲- گروه تلاشگران یاری همدل۱۳- گروه فرهنگی اجتماعی کیانا۱۴- موسسه انسان دشواری وظیفه۱۵- موسسه درخت کوچک زندگی۱۶- موسسه توانمندسازی مهروماه۱۷- موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه غار۱۸- موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر ،۱۹- موسسه کنشگران فرزانه (اجتماعی)۲۰- موسسه نوید زندگی کوشا۲۱- موسسه یاریگران کودکان کار پویا۲۲- موسسه بنیاد نوای مهر تاک
#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #12_June #the_world_day_against_child_labour #روز_جهانی_منع_کار_کودک #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
در روز جهانی مبارزه با کار کودک، ما جمعی از سازمانهای مردمنهاد، فعالان اجتماعی، متخصصان و کنشگران حوزه کودک، بر این اصل تأکید میکنیم که کودکی حق هر کودک است؛ حقی که امروز برای شمار زیادی از کودکان، زیر فشار فقر، نابرابری، محرومیت آموزشی، مهاجرت، ناامنی اقتصادی و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، بهطور جدی نقض میشود.ماده ۳۲ پیماننامه حقوق کودک، مقاولهنامه شماره ۱۸۲ سازمان بینالمللی کار و قوانین داخلی، بر حمایت از کودکان در برابر بهرهکشی اقتصادی و اشکال زیانبار کار تأکید دارند. با این حال، واقعیت زندگی بسیاری از کودکان نشان میدهد که میان این تعهدات و وضعیت موجود، فاصلهای عمیق وجود دارد.امروز کار کودک، ترک تحصیل و محرومیت از فرصتهای رشد و یادگیری، همچنان واقعیتی انکارناپذیر در زندگی بسیاری از کودکان است. فشارهای اقتصادی، گسترش فقر، کاهش امنیت معیشتی خانوادهها و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، این وضعیت را تشدید کرده و کودکان بیشتری را از حق آموزش، سلامت، امنیت و رشد محروم ساخته است.ما همچنین نسبت به عادیسازی کار کودک هشدار میدهیم. هیچ بحران اقتصادی یا اجتماعی نباید بهانهای برای پذیرش کار کودک یا محرومیت کودکان از حقوق بنیادینشان باشد. پذیرش کار کودک بهعنوان راهحلی برای مشکلات معیشتی، نهتنها حقوق کودکان را نادیده میگیرد، بلکه به تداوم چرخه فقر و نابرابری نیز دامن میزند.بر این اساس، مطالبات نهادهای امضا کننده این بیانیه را در آستانه ۱۲ ژوئن به شرح ذیل اعلام میداریم :• تضمین دسترسی همه کودکان، بدون هرگونه تبعیض، به آموزش باکیفیت و جلوگیری از بازماندگی از تحصیل؛• تقویت حمایتهای اجتماعی و معیشتی از خانوادههای در معرض فقر و آسیب؛• حمایت ویژه از کودکان مهاجر، کودکان بازمانده از تحصیل و سایر گروههای در معرض آسیب؛• توسعه خدمات سلامت روان و حمایتهای روانی ـ اجتماعی برای کودکان و خانوادهها؛• اجرای مؤثر قوانین مرتبط با منع کار کودک و مقابله با بهرهکشی اقتصادی از کودکان؛• اصلاح و اجرای مؤثر سیاستها و تنظیمات بازار کار بهمنظور پیشگیری از بهکارگیری کودکان و حذف اشکال مختلف کار کودک در بخشهای رسمی و غیررسمی اقتصاد؛• تقویت مسئولیتپذیری و پاسخگویی بخش خصوصی، کارفرمایان و بنگاههای اقتصادی در پیشگیری از کار کودک و رعایت حقوق کودک در تمامی مراحل فعالیت و زنجیره تأمین؛• گسترش برنامههای آگاهیبخشی عمومی درباره پیامدهای کار کودک و حقوق کودکان، با بهرهگیری از ظرفیت رسانه ملی، رسانههای دولتی و عمومی و سایر ابزارهای ارتباطی و آموزشی کشور؛• فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر نهادهای مدنی و جوامع محلی در برنامهریزیها و اقدامات مرتبط با حقوق کودک.در سالی که شعار جهانی روز مبارزه با کار کودک «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان و کار شایسته برای بزرگسالان» انتخاب شده است، ما نیز کارت قرمز خود را به هرگونه بهرهکشی از کودکان، محرومیت از آموزش، بازماندگی از تحصیل و نقض حق کودکی نشان میدهیم.کودکی حق است؛ نه امتیاز، نه نیروی کار ارزان و نه بهایی که کودکان برای بحرانهای بزرگسالان بپردازند.
۱_ انجمن پژوهشهای آموزشی پویا۲_ انجمن حمایت از حقوق کودکان۳_ انجمن حمایت از کودکان کار۴_ انجمن پرنده درخت کوچک۵-موسسه درخت کوچک زندگی( قزوین)۶- موسسه توسعه پایدار اردیبهشت ( زاهدان)۷- انجمن حمایت از کودکان ونوجوانان توانیاب۸- انجمن حمایت ویاری آسیب دیدگان اجتماعی۹- انجمن دوستداران کودک پویش۱۰- انجمن دوستداران کودک کرمان۱۱- انجمن یاری کودکان در معرض خطر۱۲- گروه تلاشگران یاری همدل۱۳- گروه فرهنگی اجتماعی کیانا۱۴- موسسه انسان دشواری وظیفه۱۵- موسسه درخت کوچک زندگی۱۶- موسسه توانمندسازی مهروماه۱۷- موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه غار۱۸- موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر ،۱۹- موسسه کنشگران فرزانه (اجتماعی)۲۰- موسسه نوید زندگی کوشا۲۱- موسسه یاریگران کودکان کار پویا۲۲- موسسه بنیاد نوای مهر تاک
#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #12_June #the_world_day_against_child_labour #روز_جهانی_منع_کار_کودک #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
۱
روایت هایی از کودکیِ در حاشيه/ روایت ۵
رابعه ۱۷ ساله بود.سال گذشته، پس از آنکه اعلام شد کارتهای سرشماری دیگر به عنوان مدرک اقامتی پذیرفته نمیشوند، او و خانوادهاش ناچار شدند ایران را ترک کنند و به افغانستان بازگردند. خانواده رابعه حتی با دشواری فراوان توانسته بودند در طرح سرمایهگذاری ۱۰۰ میلیون تومانی اتباع شرکت کنند؛ به این امید که بتوانند زندگی خود را در ایران ادامه دهند. اما با تغییر مقررات، کارت سرشماری اعتبار اقامتی خود را از دست داد و آنها ناچار به خروج از کشور شدند. سرمایهگذاری انجامشده نیز نتوانست مانع این سرنوشت شود.
رابعه و برادر ۱۴ سالهاش، شکیب، سالها در ایران کودک کار و بازمانده از تحصیل بودند. آنها از سنین پایین کار میکردند تا بخشی از هزینههای زندگی خانواده را تأمین کنند. وضعیت اقتصادی خانواده به گونهای بود که رابعه و شکیب کار می کردند تا دو فرزند کوچکتر خانواده فرصت رفتن به مدرسه را داشته باشند. مادرشان در بخش کشاورزی کار میکرد و پدر، به دلیل کهولت سن، دیگر توان کار کردن نداشت.
رابعه از بازگشت به افغانستان میترسید؛ از طالبان، از اینکه مجبور شود پوششی را بر تن کند که انتخابش نبوده است، از اینکه دیگر امکان کار کردن نداشته باشد، از اینکه به ازدواجی ناخواسته وادار شود و از اینکه خواهرش از حق تحصیل محروم بماند.
شکیب نیز نگرانیهای خودش را داشت. او از آیندهای میترسید که در آن مجبور شود به طالبان بپیوندد.
چندی پیش رابعه با ما تماس گرفت. صدایش میلرزید. در جایی دور از دیگران ایستاده بود تا کسی حرفهایش را نشنود. اشک میریخت و میان هقهق گریه میگفت که او را به ازدواج وادار کردهاند؛ ازدواجی با یکی از اعضای طالبان.
این همان سرنوشتی بود که سال گذشته، با ترس و نگرانی، از وقوعش حرف میزد...
#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #20_June #world_refugee_day#روز_جهانی_پناهندگان#همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
رابعه ۱۷ ساله بود.سال گذشته، پس از آنکه اعلام شد کارتهای سرشماری دیگر به عنوان مدرک اقامتی پذیرفته نمیشوند، او و خانوادهاش ناچار شدند ایران را ترک کنند و به افغانستان بازگردند. خانواده رابعه حتی با دشواری فراوان توانسته بودند در طرح سرمایهگذاری ۱۰۰ میلیون تومانی اتباع شرکت کنند؛ به این امید که بتوانند زندگی خود را در ایران ادامه دهند. اما با تغییر مقررات، کارت سرشماری اعتبار اقامتی خود را از دست داد و آنها ناچار به خروج از کشور شدند. سرمایهگذاری انجامشده نیز نتوانست مانع این سرنوشت شود.
رابعه و برادر ۱۴ سالهاش، شکیب، سالها در ایران کودک کار و بازمانده از تحصیل بودند. آنها از سنین پایین کار میکردند تا بخشی از هزینههای زندگی خانواده را تأمین کنند. وضعیت اقتصادی خانواده به گونهای بود که رابعه و شکیب کار می کردند تا دو فرزند کوچکتر خانواده فرصت رفتن به مدرسه را داشته باشند. مادرشان در بخش کشاورزی کار میکرد و پدر، به دلیل کهولت سن، دیگر توان کار کردن نداشت.
رابعه از بازگشت به افغانستان میترسید؛ از طالبان، از اینکه مجبور شود پوششی را بر تن کند که انتخابش نبوده است، از اینکه دیگر امکان کار کردن نداشته باشد، از اینکه به ازدواجی ناخواسته وادار شود و از اینکه خواهرش از حق تحصیل محروم بماند.
شکیب نیز نگرانیهای خودش را داشت. او از آیندهای میترسید که در آن مجبور شود به طالبان بپیوندد.
چندی پیش رابعه با ما تماس گرفت. صدایش میلرزید. در جایی دور از دیگران ایستاده بود تا کسی حرفهایش را نشنود. اشک میریخت و میان هقهق گریه میگفت که او را به ازدواج وادار کردهاند؛ ازدواجی با یکی از اعضای طالبان.
این همان سرنوشتی بود که سال گذشته، با ترس و نگرانی، از وقوعش حرف میزد...
#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #20_June #world_refugee_day#روز_جهانی_پناهندگان#همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودکhttps://ble.ir/kiyanango
آیا کار کردن کودک ارزش است؟در این روز ها ویدویی از کودکی در شبکه های مجازی فراگیر شده که در حال آدامس فروختن است.او به گفته خودش ۱۲ ساله است، و نه از سر اجبار، بلکه با میل خودش مشغول به آدامس فروختن شده و میخواهد به جای بیکار نشستن در خانه، پول دربیاورد و در آینده هم میخواهد دندانپزشک شود.در این میان مصاحبهگر از او بسیار تعریف میکند و از او میخواهد قدر خود را بداند.کامنت ها نیز بیشتر از وی تمجید کرد، و عموما او را "مرد" خطاب میکنند.در هر بُعد از این ماجرا موضوعی برای بحث نهفته است. در وهله نخست مسئله انتخاب مطرح است. کودک میگوید کار میکند، چون نمیخواهد بیکار باشد.
چه چیزی باعث می شود کودک ۱۲ ساله خود را بیکار ببیند؟ کمبود یا نبود درآمد خانواده، مشکلات اقتصادی، ارزشگزاری های فرهنگی، نبود امکانات تفریحی، ناکارآمدی نظام آموزشی در رشدِ همهجانبه و تأمین نیاز ها، کمبود امکانات آموزشی و ... از عواملی است که برای کودک چالش بیکاری را تولید می کند.او نیاز دارد به فعالبت های هنری، ورزشی، مهارتی و مطالعه بپردازد تا حوصله ش سر نرود.آموزش به کودک اگر آموزشِ نیازمحور و مخاطبمحور باشد، به این نکته توجه می شود که مخاطب تمایل به پول درآوردن و کسب مهارت هایی از این دست دارد، بنابراین فضایی برای تجربه چنین فعالیت هایی، متناسب با سن فراهم میآورد. در این صورت کودک در امنیت و مراقبت است، درباره تجربهاش با کلاس و گروه گفتگو میکند، روش ها را فرا میگیرد و در یک پروژه عملی هم کسب و کار را فرا میگیرد، هم پولدر میاورد، هم آموزشِ عملی متناسب با نیاز هایش می بیند، نه نشستن سر کلاسی خشک و بی روح.
اگر انجام این کار توسط کودک به عنوان عملی نیک تلقی میشود، آیا به این معنی نیست که قبح کار کردن کودک از بین میرود؟ یعنی هر کودکی که کار کند چون دارای شرف، قدرتمند، بزرگ و مرد خوانده می شود ( حتی اگر دختر باشد، گویی کماکان برای جامعه مرد بودن ارزش برتر است)، کارش درست است و دمش گرم! جای پرسش است که آیا ما میتوانیم کودکان را تشویق به کار کنیم؟شاید مهمترین پرسش دوباره به مسئله انتخاب بازگردد، و به خود کودکی.اگر کسیمثل کودک روایت شده، جلوی ما آمد و گفت: "حداقل از این کار درآمد دارم، چیزی راکه دوست دارم میخرم، کلاسی هم بخوام میرم، جایی که بخوام میرم و ..." پاسخ ما به او چیست؟چه جایگزینی برایش داریم؟ پاسخ کارآمد مدافعان حقوق کودک به او چه خواهد بود؟
#بهنام_فهیمی #داوطلب#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودک#فعالیت_داوطلبانه#کرجhttps://ble.ir/kiyanango
چه چیزی باعث می شود کودک ۱۲ ساله خود را بیکار ببیند؟ کمبود یا نبود درآمد خانواده، مشکلات اقتصادی، ارزشگزاری های فرهنگی، نبود امکانات تفریحی، ناکارآمدی نظام آموزشی در رشدِ همهجانبه و تأمین نیاز ها، کمبود امکانات آموزشی و ... از عواملی است که برای کودک چالش بیکاری را تولید می کند.او نیاز دارد به فعالبت های هنری، ورزشی، مهارتی و مطالعه بپردازد تا حوصله ش سر نرود.آموزش به کودک اگر آموزشِ نیازمحور و مخاطبمحور باشد، به این نکته توجه می شود که مخاطب تمایل به پول درآوردن و کسب مهارت هایی از این دست دارد، بنابراین فضایی برای تجربه چنین فعالیت هایی، متناسب با سن فراهم میآورد. در این صورت کودک در امنیت و مراقبت است، درباره تجربهاش با کلاس و گروه گفتگو میکند، روش ها را فرا میگیرد و در یک پروژه عملی هم کسب و کار را فرا میگیرد، هم پولدر میاورد، هم آموزشِ عملی متناسب با نیاز هایش می بیند، نه نشستن سر کلاسی خشک و بی روح.
اگر انجام این کار توسط کودک به عنوان عملی نیک تلقی میشود، آیا به این معنی نیست که قبح کار کردن کودک از بین میرود؟ یعنی هر کودکی که کار کند چون دارای شرف، قدرتمند، بزرگ و مرد خوانده می شود ( حتی اگر دختر باشد، گویی کماکان برای جامعه مرد بودن ارزش برتر است)، کارش درست است و دمش گرم! جای پرسش است که آیا ما میتوانیم کودکان را تشویق به کار کنیم؟شاید مهمترین پرسش دوباره به مسئله انتخاب بازگردد، و به خود کودکی.اگر کسیمثل کودک روایت شده، جلوی ما آمد و گفت: "حداقل از این کار درآمد دارم، چیزی راکه دوست دارم میخرم، کلاسی هم بخوام میرم، جایی که بخوام میرم و ..." پاسخ ما به او چیست؟چه جایگزینی برایش داریم؟ پاسخ کارآمد مدافعان حقوق کودک به او چه خواهد بود؟
#بهنام_فهیمی #داوطلب#گروه_فرهنگی_اجتماعی_کیانا #همه_با_هم_برای_حذف_کار_کودک#فعالیت_داوطلبانه#کرجhttps://ble.ir/kiyanango۴
۴
۴
۴