بزرگترین هدیه ای که یک والد میتواند به فرزندش هدیه دهد،خوشحالی خودش است.
#فرزند _پروری
@kolbemehrpaydar
#فرزند _پروری
@kolbemehrpaydar
۸
بعضی دردها با گذر زمان از بین نمیروند؛ فقط شکل حضورشان عوض میشود.وقتی برای رنج، نام، معنا و فرصتِ بیان پیدا میشود، کمکم از یک زخمِ باز به بخشی از داستان زندگی تبدیل میشود.
شاید درمان، یعنی آشتی با گذشته؛ نه فراموش کردن آن.یعنی وقتی که بتوانیم درد خام مان را به روایتی فهمیده شده تبدیل کنیم .
#درد_درمان
@kolbemehrpaydar
۶
#گوشه ای از دورهمی دو نسلی#از ریشه ها تا شکوفه ها #خانم دکتر دلگشایی_بازی وانمود سازی
@kolbemehrpaydar
@kolbemehrpaydar
۶
دنیا برای یک کودک، وقتی اتفاق ناگواری میافتد، ناگهان ناامن و غیرقابل پیشبینی میشود. مغز او مدام در حالت استرس قرار میگیرد. اما یک راه ساده و بسیار قدرتمند برای کمک به او وجود دارد: حفظ روتینهای روزانه. روتین فقط یک برنامه نیست؛ روتین یعنی امنیت. وقتی ساعت خواب، زمان غذا خوردن و زمان بازی ثابت میماند، مغز کودک پیام دریافت میکند که: "هنوز چیزهایی در زندگی هست که تغییر نمیکند و امن است."
در زمانهای سخت، سعی نکنید همه چیز را بینقص پیش ببرید؛ فقط کافی است عادتهای ساده و آشنا را حفظ کنید. به کودک خود یادآوری کنید که با وجود آشفتگیها، زندگی هنوز نظم خود را دارد. روتینها، لنگرِ آرامشِ کودکان هستند.
#روتین_امنیت
@kolbemehrpaydar
روتین فقط یک برنامه نیست؛ روتین یعنی امنیت. وقتی ساعت خواب، زمان غذا خوردن و زمان بازی ثابت میماند، مغز کودک پیام دریافت میکند که: "هنوز چیزهایی در زندگی هست که تغییر نمیکند و امن است."در زمانهای سخت، سعی نکنید همه چیز را بینقص پیش ببرید؛ فقط کافی است عادتهای ساده و آشنا را حفظ کنید. به کودک خود یادآوری کنید که با وجود آشفتگیها، زندگی هنوز نظم خود را دارد. روتینها، لنگرِ آرامشِ کودکان هستند.
#روتین_امنیت
@kolbemehrpaydar
۶
بعضی خشمها، در واقع ندایِ اندوهیان که به دنبال درک شدن میگردد. بعضی فاصلهها، جدایی نیستند؛ بلکه وقفهای برای التیام زخمی هستند که نیاز به آرامش دارد.روان، از فقدان عبور نمیکند؛ بلکه با هر فقدان، ظرفیتِ زندگی کردن و معنا یافتن را بازتعریف میکند.»
#فقدان_ظرفیت سازی
@kolbemehrpaydar
#فقدان_ظرفیت سازی
@kolbemehrpaydar
۴
عشقِ واقعی، برخلاف تصورِ ما، در میانهیِ لبخندها و کمالها متولد نمیشود؛ بلکه در مواجههیِ صریح با زخمهایی است که هرگز خوب نمیشوند. بسیاری از ما به دنبالِ کسی هستیم که کمال را در ما ببیند، اما کمیابتر از آن، کسی است که جرئت داشته باشد با «شکستگیهایِ بیپایانِ ما» همنشین شود. آیا تو جرئت داری با زخمهایی که هرگز خوب نمیشوند، مرا دوست بداری؟ این پرسش، نه یک درخواست برای ترحم، بلکه یک دعوت برای «عشقِ عمیق» است. عشقی که میداند زیبایی، در ترمیمِ زخمها نهفته است، نه در نبودِ آنها.
#عشق_بیقیدوشرط #زخم روان
@kolbemehrpaydar
#عشق_بیقیدوشرط #زخم روان
@kolbemehrpaydar
۶۱
همه ما دوست داریم خودمان را آدمی صبور، مهربان و منطقی بدانیم...اما معیار واقعی شخصیت، رفتار ما با کسانی است که از همه به ما نزدیکترند.جالب اینجاست که گاهی برای یک غریبه احترام، حوصله و لبخند داریم؛ اما نزدیکترین آدم زندگیمان، سهمش از ما بیحوصلگی، سکوت، تندی یا طعنه میشود.
رابطههای صمیمی، آینهای هستند که آنچه واقعاً هستیم را نشان میدهند؛ نه آن تصویری که در جمع از خودمان ارائه میکنیم.
اگر کسی که بیش از همه دوستش داری، بیشتر از همه از رفتار تو دلگیر میشود، شاید زمان آن رسیده باشد که به جای جستوجوی مقصر، با شجاعت به الگوهای رفتاری خودت نگاه کنی.
رشد واقعی از لحظهای آغاز میشود که بپذیری تغییر، فقط از دیگران انتظار نمیرود؛ گاهی این «من» هستم که باید بیشتر گوش بدهم، آرامتر حرف بزنم و مسئولیت رفتارم را بپذیرم.
تو چطور؟ تا به حال بعد از یک اختلاف، با خودت گفتهای:«کاش این بار، جور دیگری رفتار میکردم...»@kolbemehrpaydar
۶