#پست۲۸۱#لمس_یک_بوسه #مهین_عبدی
*
سه روز و شب از مراسم کفن و دفن و شام غریبان الهه گذشته است و او هر بار نگاهش به در حیاط است و گوش‌هایش منتظر شنیدن صدای زنگ در خانه.
احساس سربار بودن می‌کند در خانه‌ای که عمری گذراند و بزرگ شد! با خودش که تعارف نداشت دلش برای خانه‌ای که از آن بیزار بود تنگ شده و همان آرامش نسبی آنجا را می‌خواست.
با همان بلاتکلیفی و با همان چه کنم و نکنم‌ها. بی‌هدف در قابلمه‌ی خورشت را برداشت و با قاشقی که در دست دیگرش بود آن را همی زد.
صدای جر و بحثِ آی‌نور و آهو در این چند روز کلافه‌اش کرده. جروبحث‌هایی که از نظرش روزی جذاب می‌آمدند اما حالا گره‌ای مابین ابروهایش انداخته‌اند.
در قابلمه را گذاشته و همان وقت زلیخا با سبزی خوردنی که در دست دارد داخل خانه شده و چادرش را گوشه‌ای از هال می‌گذارد.-آمین اون مجمع و آبکش و بردار بیار.
نیم ساعت قبل برای خرید سبزی رفته بود اما در بین راه هم کلام شده بود با چند زن همسایه و آن‌ها با حرف و حدیثِ‌شان خلقِ او را تنگ کرده بودند آنقدری که تحمل صدای آهو و آی‌نور را نداشت و با غرولندی آن دو را به سکوت وا داشت.آن دویی که حالا برای رفتن به مدرسه در حال پوشیدن روپوش‌شان بودند.
آمین مجمع و آبکشی از کابینت بیرون کشیده و به هال می‌برد. قیافه درهم زلیخا را که می‌بیند لبی می‌گزد.
در این چند روز مدام نقلِ دهان‌شان رفتار مادر الهه بود. دیگر تحمل شنیدن حرف و حدیث تازه را نداشت. سبزی را از دست زلیخا گرفته و داخل مجمع گذاشت.
نخِ سبز رنگ دور سبزی را باز کرده و شروع به پاک کردنش کرد که زلیخا پایش را از زانو خم و هر دو دستش را دور آن حلقه کرد و با تکانی به بدنش دادن گفت:-قدیم کم سرکوفت شنفتم حالا هم یجور دیگه باید بشنفم!
*
سه روز و شب از مراسم کفن و دفن و شام غریبان الهه گذشته است و او هر بار نگاهش به در حیاط است و گوش‌هایش منتظر شنیدن صدای زنگ در خانه.
احساس سربار بودن می‌کند در خانه‌ای که عمری گذراند و بزرگ شد! با خودش که تعارف نداشت دلش برای خانه‌ای که از آن بیزار بود تنگ شده و همان آرامش نسبی آنجا را می‌خواست.
با همان بلاتکلیفی و با همان چه کنم و نکنم‌ها. بی‌هدف در قابلمه‌ی خورشت را برداشت و با قاشقی که در دست دیگرش بود آن را همی زد.
صدای جر و بحثِ آی‌نور و آهو در این چند روز کلافه‌اش کرده. جروبحث‌هایی که از نظرش روزی جذاب می‌آمدند اما حالا گره‌ای مابین ابروهایش انداخته‌اند.
در قابلمه را گذاشته و همان وقت زلیخا با سبزی خوردنی که در دست دارد داخل خانه شده و چادرش را گوشه‌ای از هال می‌گذارد.-آمین اون مجمع و آبکش و بردار بیار.
نیم ساعت قبل برای خرید سبزی رفته بود اما در بین راه هم کلام شده بود با چند زن همسایه و آن‌ها با حرف و حدیثِ‌شان خلقِ او را تنگ کرده بودند آنقدری که تحمل صدای آهو و آی‌نور را نداشت و با غرولندی آن دو را به سکوت وا داشت.آن دویی که حالا برای رفتن به مدرسه در حال پوشیدن روپوش‌شان بودند.
آمین مجمع و آبکشی از کابینت بیرون کشیده و به هال می‌برد. قیافه درهم زلیخا را که می‌بیند لبی می‌گزد.
در این چند روز مدام نقلِ دهان‌شان رفتار مادر الهه بود. دیگر تحمل شنیدن حرف و حدیث تازه را نداشت. سبزی را از دست زلیخا گرفته و داخل مجمع گذاشت.
نخِ سبز رنگ دور سبزی را باز کرده و شروع به پاک کردنش کرد که زلیخا پایش را از زانو خم و هر دو دستش را دور آن حلقه کرد و با تکانی به بدنش دادن گفت:-قدیم کم سرکوفت شنفتم حالا هم یجور دیگه باید بشنفم!
۱۲۶۸۳۲#پست۲۸۲#لمس_یک_بوسه #مهین_عبدی
آمین نگاهش نکرد. انتهای حرف‌های او را می‌دانست اما این‌بار نوع حرف‌ها رنگ دیگری پیدا کرده بود!
مادامی که ازدواج نکرده بود مشکلش عیب و نقص‌دار بودنش بود و پا به سن گذاشتنش و نبودنِ خواستگاری.
اما حالا شده بود عروسی که خوش‌قدم نبوده و تا پا به خانه‌ی بخت گذاشته پارچه‌ی سیاه را به در و دیوار خانه‌ی شوهر سنجاق کرده!در این چند روز از این و آن حرف زیاد شنیده بود و دیگر طاقت ماندن نداشت.
سعی کرد حواسش را معطوف به پاک کردن سبزی کند اما صدای پر از حرصِ زلیخا مجالی نمی‌داد.
-جلو منو گرفتن می‌گن دخترتو پس فرستادن؟ چند روزه خونه‌تون مونده و کسی دنبالش نمی‌آد!برگِ تُرب پوست دستش را خارشی داد اما اهمیت نداد.
-دیگه حالیشون نیست که از درد زخم زبون نشنیدن اومدی موندی اینجا. می‌گن چقدر بد که عروس پا قدمش خوب نباشه. خدا نصیب گرگ بیابونم نکنه! گمان می‌کرد قلبش هر لحظه بیشتر وزنِ سنگینی را تحمل می‌کند.
صبرش داشت سر می‌رسید که اگر به خودش بود حالا چادر سر کرده و از خانه بیرون می‌زد و به جایی نامعلوم می‌رفت اما محکوم شده بود انگاری به ماندن و دیدن و شنیدن!
حتم داشت اگر به خانه‌ی بختش برگردد به این زودی‌ها به این خانه برنخواهد گشت حتی اگر دلتنگی و کلافگی امانش را ببرد!
-من موندم چرا دنبالت نمی‌آن که حرف و حدیث بخوابه؟ بعد شام غریبانم که می‌گن خونواده اون خدابیامرز رفتن خونه خودشون دیگه دردشون چیه؟
آمین نگاهش نکرد. انتهای حرف‌های او را می‌دانست اما این‌بار نوع حرف‌ها رنگ دیگری پیدا کرده بود!
مادامی که ازدواج نکرده بود مشکلش عیب و نقص‌دار بودنش بود و پا به سن گذاشتنش و نبودنِ خواستگاری.
اما حالا شده بود عروسی که خوش‌قدم نبوده و تا پا به خانه‌ی بخت گذاشته پارچه‌ی سیاه را به در و دیوار خانه‌ی شوهر سنجاق کرده!در این چند روز از این و آن حرف زیاد شنیده بود و دیگر طاقت ماندن نداشت.
سعی کرد حواسش را معطوف به پاک کردن سبزی کند اما صدای پر از حرصِ زلیخا مجالی نمی‌داد.
-جلو منو گرفتن می‌گن دخترتو پس فرستادن؟ چند روزه خونه‌تون مونده و کسی دنبالش نمی‌آد!برگِ تُرب پوست دستش را خارشی داد اما اهمیت نداد.
-دیگه حالیشون نیست که از درد زخم زبون نشنیدن اومدی موندی اینجا. می‌گن چقدر بد که عروس پا قدمش خوب نباشه. خدا نصیب گرگ بیابونم نکنه! گمان می‌کرد قلبش هر لحظه بیشتر وزنِ سنگینی را تحمل می‌کند.
صبرش داشت سر می‌رسید که اگر به خودش بود حالا چادر سر کرده و از خانه بیرون می‌زد و به جایی نامعلوم می‌رفت اما محکوم شده بود انگاری به ماندن و دیدن و شنیدن!
حتم داشت اگر به خانه‌ی بختش برگردد به این زودی‌ها به این خانه برنخواهد گشت حتی اگر دلتنگی و کلافگی امانش را ببرد!
-من موندم چرا دنبالت نمی‌آن که حرف و حدیث بخوابه؟ بعد شام غریبانم که می‌گن خونواده اون خدابیامرز رفتن خونه خودشون دیگه دردشون چیه؟
۱۴۱۱۷۳۲وی ای پی لمس یک بوسه
در vip پست 573 هستیم.بیش از 300 پست جلوتر از اینجا
حق قلم نویسنده برای این داستان در کانال vip
مبلغ 110.000 هزار تومن تا 150.000 هزار تومن بسته به شرایط مالی خودتون شماره کارت پایین واریز کنید. واریز به شماره کارت زیر5894631175681162رفاهمهین عبدی
فیش رو به آیدی پایین پیام ارسال کنید.@paeizi_1370
در vip پست 573 هستیم.بیش از 300 پست جلوتر از اینجا
حق قلم نویسنده برای این داستان در کانال vip
مبلغ 110.000 هزار تومن تا 150.000 هزار تومن بسته به شرایط مالی خودتون شماره کارت پایین واریز کنید. واریز به شماره کارت زیر
5894631175681162رفاهمهین عبدیفیش رو به آیدی پایین پیام ارسال کنید.@paeizi_1370
۴
بازارسال شده از arghavan🌳
- خانوم ترنج لطفا با لباس مناسب بیاین توی تراس.اخمو رو چرخوندم.- پوشش من ربطی به شما داره؟- بله، من دوست ندارم شمارو با لباس خونگی ببینم، مراعات کنید.چشم غره ای بهش رفتم.- خب نیاین توی تراس...من عادت دارم نقاشی کنم و آواز بخونم.شما هروقت من هستم نیا.دستشو مشت کرد و غرید:- د لعنتی نیام ببینمت که روزم شب نمیشه ولی تو با این لباسای بی در و پیکرت روز و شب واسم نذاشتی!با حرفت بهت زده نگاهش کردم و ناخواسته اسمشو نالیدم:- امیرحافظ!- در خونتو واسم باز کن! همین الان!ble.ir/join/J53xFj18uable.ir/join/J53xFj18uaترنج آزاد و امیرحافظ قاظی باهم همسایه میشن ولی پشت این همسایه شدن قراره اتفاقاتی بیوفته که...
ترنج آزاد و امیرحافظ قاظی باهم همسایه میشن ولی پشت این همسایه شدن قراره اتفاقاتی بیوفته که...