- 𝖵𝗈𝗅𝖼𝖺𝗇𝗈"
وای پشمام الی هیتر داری
دو نفر وای.
۹بلا رمزی>>>>
>>>>۷۲به مناسبت سالروز حافظ بذارید براتون یکی از روایتهای داستان لسان الغیب رو تعریف کنم.
وقتی که مردم میان بعد از مرگ حافظ اون رو توی یه مسجد دفن کنن، زاهد مسجد اجازه نمیده و وقتی ازش دلیلش رو میپرسن میگه حافظ مشروب میخورده و نباید توی مسجد دفن شه. مردم به اصرار ادامه میدن اما زاهد همچنان مقاومت میکنه. مردم اونموقع که به فال گرفتن و مخصوصا فال حافظ اعتقاد داشتن، با کلی دردسر به زاهد میگن بیا اصلا از خود حافظ بپرسیم و ببینیم اون نظرش چیهزاهد کتاب رو باز میکنه و غزل شماره 80 به چشمش میخوره که:
عیبِ رندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزهسرشتکه گناهِ دگران بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باشهر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار، که کِشت
همه کس طالبِ یارند چه هشیار و چه مستهمه جا خانهٔ عشق است چه مسجد چه کِنِشت
سرِ تسلیمِ من و خشتِ درِ میکدههامدعی گر نکند فهمِ سخن، گو سر و خشت
ناامیدم مکن از سابقهٔ لطفِ ازلتو پسِ پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
نه من از پردهٔ تقوا به درافتادم و بسپدرم نیز بهشتِ ابد از دست بهشت
حافظا روزِ اجل گر به کف آری جامییک سر از کویِ خرابات بَرَندَت به بهشت
وقتی که مردم میان بعد از مرگ حافظ اون رو توی یه مسجد دفن کنن، زاهد مسجد اجازه نمیده و وقتی ازش دلیلش رو میپرسن میگه حافظ مشروب میخورده و نباید توی مسجد دفن شه. مردم به اصرار ادامه میدن اما زاهد همچنان مقاومت میکنه. مردم اونموقع که به فال گرفتن و مخصوصا فال حافظ اعتقاد داشتن، با کلی دردسر به زاهد میگن بیا اصلا از خود حافظ بپرسیم و ببینیم اون نظرش چیهزاهد کتاب رو باز میکنه و غزل شماره 80 به چشمش میخوره که:
عیبِ رندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزهسرشتکه گناهِ دگران بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باشهر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار، که کِشت
همه کس طالبِ یارند چه هشیار و چه مستهمه جا خانهٔ عشق است چه مسجد چه کِنِشت
سرِ تسلیمِ من و خشتِ درِ میکدههامدعی گر نکند فهمِ سخن، گو سر و خشت
ناامیدم مکن از سابقهٔ لطفِ ازلتو پسِ پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
نه من از پردهٔ تقوا به درافتادم و بسپدرم نیز بهشتِ ابد از دست بهشت
حافظا روزِ اجل گر به کف آری جامییک سر از کویِ خرابات بَرَندَت به بهشت
۱۳سلام
۲خوبید شما
۱۸۳۱سلامتید
۱۰..
۳- 𝖵𝗈𝗅𝖼𝖺𝗇𝗈"
خوبید شما
خوب نیستید؟ بیاید ناشناسم حرف بزنیم، چراا:((سوبینم)
۹۲۱