دوشنبه ها کوهپیمایی خانوادگی لوتسه 
آخر هفته صعود به قله کرکس http://ble.ir/lhotsegrouphttps://t.me/Lhotsegroup
آخر هفته صعود به قله کرکس http://ble.ir/lhotsegrouphttps://t.me/Lhotsegroup۱
۱
۱
.بین اشتباهاتِ گذشتہ و امیدِ فردایہ فرصت فوقالعادہ وجود دارہبہ اسم امروز ، زندگیش ڪن
روز بخیر 🩷
http://ble.ir/lhotsegroup
روز بخیر 🩷
http://ble.ir/lhotsegroup
۱
۱
خطی بر دیوار مرگ!بعضی کوهنوردان به قلهها میروند تا نامی از خود بر جا بگذارند و بعضی دیگر، برای آنکه معنای توانایی انسان را جابهجا کنند. یرژی کوکوچکا از دسته دوم بود.سال ۱۹۸۹، هیمالیا.در برابر او دیواره جنوبی لوتسه قرار داشت؛ دیوارهای عظیم و هراسانگیز که سالها «دیوار مرگ» نامیده میشد. نزدیک به سههزار متر سنگ، یخ و برف عمودی که بسیاری از بهترین کوهنوردان جهان را به عقب رانده بود.کوکوچکا آن زمان چهلویک ساله بود و نامش در سراسر دنیای کوهنوردی شناخته میشد. او پیشتر سیزده قله هشتهزارمتری را صعود کرده بود و تنها لوتسه از فهرست چهارده قله بلند جهان برایش باقی مانده بود. اما او نمیخواست از مسیر معمول به قله برسد. رویای او، گشودن مسیری جدید از دیواره جنوبی بود؛ مسیری که بسیاری آن را غیرممکن میدانستند.روزها در میان یخ و سنگ پیش رفتند.هوا ناپایدار بود. بادهای سرد از دیواره عبور میکردند و هر متر صعود، نبردی فرساینده بود. گاهی ساعتها طول میکشید تا تنها چند متر پیشروی کنند.با این حال، کوکوچکا عقبنشینی نکرد.او بارها گفته بود که جذابیت کوهستان در دشواری آن است؛ اگر همه چیز آسان باشد، ماجراجویی معنای[۷/۶, ۲۱:۵۸] صادق اسماعیل خانیان: با این حال، کوکوچکا عقبنشینی نکرد.او بارها گفته بود که جذابیت کوهستان در دشواری آن است؛ اگر همه چیز آسان باشد، ماجراجویی معنای خود را از دست میدهد.روز ۲۴ اکتبر، او و همطنابش، ریشارد پاولفسکی، به بخشهای بالایی دیواره رسیدند. آنها در آستانه تحقق رؤیایی بزرگ بودند؛ گشایش مسیری نو بر یکی از سهمگینترین دیوارههای جهان.اما کوهستان همیشه آخرین سخن را میگوید.کوکوچکا در حال صعود بود که طناب فرودش پاره شد. برخی گزارشها میگویند طناب کهنه و فرسوده بود و برخی دیگر معتقدند لبه تیز سنگ آن را برید. هرچه بود، همه چیز در چند ثانیه رخ داد.او سقوط کرد.سقوطی طولانی در دل دیواره جنوبی لوتسه.همطنابش تنها توانست نام او را فریاد بزند.یرژی کوکوچکا، مردی که سیزده قله هشتهزارمتری را با سبکهای جسورانه، مسیرهای جدید و صعودهای زمستانی فتح کرده بود، تنها چند صد متر پایینتر از رؤیای آخرش، برای همیشه در کوه ماند.پیکرش هرگز از دیواره بازگردانده نشد.اما افسانه او زنده ماند.پیش از این صعود، او موفق شده بود هر چهارده قله هشتهزارمتری جهان را صعود کند؛ دستاوردی که تنها پس از راینهولد مسنر به آن رسید، اما بسیاری از صعودهای او دشوارتر، جسورانهتر و در زمستان یا از مسیرهای جدید بودند.امروز، وقتی نام یرژی کوکوچکا برده میشود، بسیاری او را یکی از بزرگترین آلپینیستهای تاریخ میدانند؛ مردی که به کوهها نه به چشم قلههایی برای فتح، بلکه بهعنوان سرزمینی برای رؤیا دیدن مینگریست.و شاید زیباترین یادبود او همان دیوارهای باشد که پیکرش را در آغوش گرفت؛ دیواره جنوبی لوتسه، جایی که یک رؤیا ناتمام ماند، اما به افسانه تبدیل شد.https://t.me/Lhotsegroup
۳