#اختصاصی_اینومتریال
پیل گالوانیک شرکا؛ در این شراکت، چه کسی آند فداشونده است؟
در علم خوردگی، یکی از بیرحمانهترین و در عین حال جذابترین پدیدهها، خوردگی گالوانیک است. قانونش ساده است: اگر دو فلز متفاوت (مثلاً مس و روی) را به هم وصل کنید و آنها را در یک محیط رسانا و خشن الکترولیت بیندازید، یک فاجعهی خاموش رخ میدهد.فلزی که به اصطلاح نجیبتر است (کاتد)، کاملاً سالم، براق و دستنخورده باقی میماند. اما فلز دیگر (آند) که پتانسیل فعالتری دارد، تمام بارِ این واکنش را به دوش میکشد. آند با سرعتی وحشتناک شروع به خورده شدن میکند تا جانِ کاتد را نجات دهد. در صنعت به این قطعهی نگونبخت میگویند: آندِ فداشونده.
حالا بیایید از آزمایشگاه خوردگی بیرون بیاییم و نگاهی به تیمهای کاری و پژوهشی، استارتاپها و شراکتهای تجاری بیندازیم:شراکتهای ۵۰-۵۰ روی کاغذ، استهلاکِ ۱۰۰-۰ در واقعیت!
بسیاری از شراکتهای کاری دقیقاً یک پیل گالوانیک هستند. دو نفر یا دو شرکت با هم دست همکاری میدهند و واردِ یک پروژهی پرفشار یا یک بازار ملتهب (همان الکترولیت اسیدی) میشوند.روی کاغذ همهچیز مساوی است، اما در میدانِ عمل، ساختار الکتروشیمیایی این تیم داستان دیگری را رقم میزند.
شریکِ کاتدی (براق و بینقص):او همان شریکی است که همیشه در جلسات شبکهسازی، همایشها و عکسهای لینکدین حضور دارد. او برند شخصیاش را میسازد، پرزنتهای شیک انجام میدهد و استرس خط تولید یا باگهای نرمافزار را به خود راه نمیدهد. رزومه و اعتبارِ او روزبهروز براقتر میشود و در برابر فشارهای پروژه کاملاً رویینتن به نظر میرسد.
شریک آندی (فداشونده و در حال فروپاشی):این همان کسی است که در تاریکی اتاق کار یا کف کارخانه، در حالِ تحلیل رفتن است. او کسی است که با اداره مالیات میجنگد، جواب مشتریان عصبانی را میدهد، باگهای کُد را ساعت ۳ صبح دیباگ میکند و استرس تأمین مواد اولیه روانش را میجود. او دارد ذرهذره دچار فرسودگی شغلی میشود تا ویترین آن شراکت و اعتبار شریک کاتدیاش، سالم و درخشان بماند.
مراقب نسبت سطح آند و کاتد باشید!مشکل از جایی شروع میشود که ما آدمها را بر اساس رفاقت یا هیجانات اولیه انتخاب میکنیم، بیآنکه به اختلاف پتانسیل آنها توجه کنیم. وقتی اختلاف سطح تعهد، مسئولیتپذیری و قدرت تحملِ استرس بین دو شریک زیاد باشد، به طور طبیعی یکی ناخواسته بخش عمدهی بار عملیاتی را به دوش میکشد و دیگری از فشارهای روزمره فاصله میگیرد؛ درست شبیه یک زوج گالوانیکی که در آن بار واکنشها به طور یکنواخت توزیع نشده است.بدترین حالت زمانی است که یک آند کوچک به یک کاتد بزرگ متصل شود؛ همان شراکتی که در آن یک نفر تمام بار پروژه را به دوش میکشد و چند نفر دیگر فقط از اعتبار و نتایج آن بهرهمند میشوند. در خوردگی، چنین آندی خیلی زود نابود میشود؛ در کسبوکار هم معمولاً سرنوشت متفاوتی در انتظارش نیست!
خلاصه اینکه:قبل از اینکه با کسی شریک شوید یا تیمی را تشکیل دهید، به جدول سریِ گالوانیک آدمها نگاه کنید! یک شراکت سالم و پایدار، شراکتی است که در آن دو طرف از نظر پتانسیلِ تحمل بار، به هم نزدیک باشند. در غیر این صورت، این شراکت تا زمانی دوام میآورد که آند به طور کامل پودر نشده باشد.مراقب باشید؛ در محیطهای بهشدت اسیدی اقتصاد امروز، اگر حواستان به همتیمیهایتان نباشد، خیلی زود تبدیل به آند فداشوندهی رویاهای دیگران میشوید. اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir
پیل گالوانیک شرکا؛ در این شراکت، چه کسی آند فداشونده است؟در علم خوردگی، یکی از بیرحمانهترین و در عین حال جذابترین پدیدهها، خوردگی گالوانیک است. قانونش ساده است: اگر دو فلز متفاوت (مثلاً مس و روی) را به هم وصل کنید و آنها را در یک محیط رسانا و خشن الکترولیت بیندازید، یک فاجعهی خاموش رخ میدهد.فلزی که به اصطلاح نجیبتر است (کاتد)، کاملاً سالم، براق و دستنخورده باقی میماند. اما فلز دیگر (آند) که پتانسیل فعالتری دارد، تمام بارِ این واکنش را به دوش میکشد. آند با سرعتی وحشتناک شروع به خورده شدن میکند تا جانِ کاتد را نجات دهد. در صنعت به این قطعهی نگونبخت میگویند: آندِ فداشونده.حالا بیایید از آزمایشگاه خوردگی بیرون بیاییم و نگاهی به تیمهای کاری و پژوهشی، استارتاپها و شراکتهای تجاری بیندازیم:شراکتهای ۵۰-۵۰ روی کاغذ، استهلاکِ ۱۰۰-۰ در واقعیت!
بسیاری از شراکتهای کاری دقیقاً یک پیل گالوانیک هستند. دو نفر یا دو شرکت با هم دست همکاری میدهند و واردِ یک پروژهی پرفشار یا یک بازار ملتهب (همان الکترولیت اسیدی) میشوند.روی کاغذ همهچیز مساوی است، اما در میدانِ عمل، ساختار الکتروشیمیایی این تیم داستان دیگری را رقم میزند.
شریکِ کاتدی (براق و بینقص):او همان شریکی است که همیشه در جلسات شبکهسازی، همایشها و عکسهای لینکدین حضور دارد. او برند شخصیاش را میسازد، پرزنتهای شیک انجام میدهد و استرس خط تولید یا باگهای نرمافزار را به خود راه نمیدهد. رزومه و اعتبارِ او روزبهروز براقتر میشود و در برابر فشارهای پروژه کاملاً رویینتن به نظر میرسد.شریک آندی (فداشونده و در حال فروپاشی):این همان کسی است که در تاریکی اتاق کار یا کف کارخانه، در حالِ تحلیل رفتن است. او کسی است که با اداره مالیات میجنگد، جواب مشتریان عصبانی را میدهد، باگهای کُد را ساعت ۳ صبح دیباگ میکند و استرس تأمین مواد اولیه روانش را میجود. او دارد ذرهذره دچار فرسودگی شغلی میشود تا ویترین آن شراکت و اعتبار شریک کاتدیاش، سالم و درخشان بماند.مراقب نسبت سطح آند و کاتد باشید!مشکل از جایی شروع میشود که ما آدمها را بر اساس رفاقت یا هیجانات اولیه انتخاب میکنیم، بیآنکه به اختلاف پتانسیل آنها توجه کنیم. وقتی اختلاف سطح تعهد، مسئولیتپذیری و قدرت تحملِ استرس بین دو شریک زیاد باشد، به طور طبیعی یکی ناخواسته بخش عمدهی بار عملیاتی را به دوش میکشد و دیگری از فشارهای روزمره فاصله میگیرد؛ درست شبیه یک زوج گالوانیکی که در آن بار واکنشها به طور یکنواخت توزیع نشده است.بدترین حالت زمانی است که یک آند کوچک به یک کاتد بزرگ متصل شود؛ همان شراکتی که در آن یک نفر تمام بار پروژه را به دوش میکشد و چند نفر دیگر فقط از اعتبار و نتایج آن بهرهمند میشوند. در خوردگی، چنین آندی خیلی زود نابود میشود؛ در کسبوکار هم معمولاً سرنوشت متفاوتی در انتظارش نیست!خلاصه اینکه:قبل از اینکه با کسی شریک شوید یا تیمی را تشکیل دهید، به جدول سریِ گالوانیک آدمها نگاه کنید! یک شراکت سالم و پایدار، شراکتی است که در آن دو طرف از نظر پتانسیلِ تحمل بار، به هم نزدیک باشند. در غیر این صورت، این شراکت تا زمانی دوام میآورد که آند به طور کامل پودر نشده باشد.مراقب باشید؛ در محیطهای بهشدت اسیدی اقتصاد امروز، اگر حواستان به همتیمیهایتان نباشد، خیلی زود تبدیل به آند فداشوندهی رویاهای دیگران میشوید.
اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۱مرکز رشد اینومتریال نوبت شماست! راستش داریم برای دورههای بعدی برنامهریزی میکنیم و دوست نداریم حدس بزنیم شما به چی نیاز دارید پس مستقیم از خودتون میپرسیم: الان اگر بخواید توی یک دوره شرکت کنید، دوست دارید موضوعش چی باشه؟ @InnoMaterial_poshtiban هر ایدهای دارید برامون بنویسید؛ شاید دوره بعدی دقیقاً همون چیزی باشه که شما پیشنهاد میکنید.
نوبت شماست! راستش داریم برای دورههای بعدی برنامهریزی میکنیم و دوست نداریم حدس بزنیم شما به چی نیاز دارید پس مستقیم از خودتون میپرسیم: الان اگر بخواید توی یک دوره شرکت کنید، دوست دارید موضوعش چی باشه؟ @InnoMaterial_poshtiban هر ایدهای دارید برامون بنویسید؛ شاید دوره بعدی دقیقاً همون چیزی باشه که شما پیشنهاد میکنید. چند روز پیش از شما پرسیدیم دوست دارید دوره بعدی اینومتریال درباره چه موضوعی باشد...از همه پیشنهادها و نظرات ارزشمندتان ممنونیم.
با بررسی درخواستهای شما، موضوع دوره جدید انتخاب شد و خوشحالیم اعلام کنیم که امشب از دوره جدید اینومتریال رونمایی خواهیم کرد. منتظر باشید؛
اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۳۱
سوخت کمتر، وزن کمتر، عملکرد بهتر...اما راز اصلی کجاست؟ پاسخ در علم مواد است.مشاهده این پست اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir ورق بزنید و ببینید چگونه مواد پیشرفته صنعت هوانوردی را متحول کردهاند.۱
همراه شما در روزهای سرنوشتساز...ما در اینومتریال با توجه به نردیک شدن به تایم کنکور ارشد، تصمیم گرفتیم این دوره را برای شما با یک هزینه کم و معقول برگزار بکنیم، قطعا در این تصمیم نظر شما به ما کمک کرده است.
تیر خلاص به معادلات دیفرانسیل!(دوره فشرده و جمعبندی ویژه کنکور ارشد مهندسی مواد) مدرس: سرکار خانم دکتر خانهگیر (استاد تمام و عضو هیئت علمی)مزیتهای اصلی دوره:
تسلط کامل فقط در ۴ جلسه کاربردی تحلیل جامع سوالات ۵ سال اخیر کنکور مواد آموزش پایهای از صفرِ صفر (بدون پیشنیاز) سرمایهگذاری با تخفیف ویژه: ۴۰۰ هزار تومان زمان: ۱۰-۱۱-۱۳ و ۱۵ تیر از ساعت ۱۸ مکان/پلتفرم: بیگ بلو باتن- اسکای روم برای حفظ کیفیت تعامل و تمرکز بر رفع اشکال، ظرفیت دوره محدود است.جهت ثبت نام از طریق لینک و یا QR code تصویر اقدام نمایید.
اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۳
تاسوعا و عاشورا، فقط دو روز در تقویم نیستند؛روایتی ماندگار از وفاداری، آزادگی و ایستادگی در برابر ظلماند.
این ایام سوگواری را به تمامی شیعیان و آزادگان جهان تسلیت عرض میکنیم.
یا حسین (ع)
اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir
این ایام سوگواری را به تمامی شیعیان و آزادگان جهان تسلیت عرض میکنیم.
یا حسین (ع)
اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۴
روزی بود که این فلز از طلا ارزشمندتر بود.امروز آن را در همهجا میبینیم… آنقدر عادی که دیگر به چشم نمیآید.اما همین عنصر ساده، یکی از ستونهای دنیای مدرن است.
اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir
امروز آن را در همهجا میبینیم… آنقدر عادی که دیگر به چشم نمیآید.اما همین عنصر ساده، یکی از ستونهای دنیای مدرن است. اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۲
چطور ممکن است الماس و نوک مداد از یک عنصر ساخته شده باشند؟هم الماس و هم گرافیت داخل نوک مداد تقریباً به طور کامل از اتمهای کربن تشکیل شدهاند. تفاوت اصلی در نحوه قرار گرفتن این اتمها کنار یکدیگر است.در الماس، اتمهای کربن شبکهای سهبعدی و بسیار مستحکم ایجاد میکنند، اما در گرافیت، اتمها به شکل لایههای نازکی روی هم قرار گرفتهاند که به راحتی روی کاغذ میلغزند.
این موضوع یکی از جذابترین نمونههای علم مواد است؛ جایی که تغییر در ساختار اتمی، خواص یک ماده را کاملاً دگرگون میکند.#دانستنی_مواد اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۳
#اخبار_صنعت_و_متالورژی️ فعالان صنعت فولاد خواستار شفافسازی درباره محدودیتهای برق شدند.با افزایش محدودیتهای تأمین برق در فصل گرم سال، بسیاری از واحدهای فولادی کشور با کاهش ظرفیت تولید یا توقف بخشی از فعالیتهای خود مواجه شدهاند. فعالان این صنعت معتقدند استمرار خاموشیهای برنامهریزینشده میتواند آثار قابل توجهی بر تولید، بازار و زنجیره تأمین فولاد داشته باشد.علاوه بر افت تولید، توقفهای ناگهانی میتواند به تجهیزات حساس از جمله پوششهای نسوز کورهها آسیب وارد کرده و هزینههای عملیاتی صنایع را افزایش دهد.
اهمیت این موضوع تنها به کارخانهها محدود نمیشود؛ زیرا کاهش عرضه محصولات فولادی میتواند بر روند قیمتگذاری ورق گرم، میلگرد و سایر محصولات پاییندستی نیز اثرگذار باشد. رسانه تحلیلی چیلان آنلاین اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۳
#اخبار_نوآوری_و_دانش_بنیان افزایش ۴۰ درصدی یارانه خدمات آزمایشگاهی برای شرکتهای دانشبنیان نوپارئیس شبکه آزمایشگاهی کشور از افزایش ۴۰ درصدی اعتبار حمایتی خدمات آزمایشگاهی ویژه شرکتهای دانشبنیان نوپا خبر داد.
بر اساس این طرح، شرکتهای مشمول میتوانند از حمایت ۵۰ درصدی هزینه خدمات آزمایشگاهی تا سقف ۱۴ میلیون تومان در هر دوره ششماهه استفاده کنند. این خدمات از طریق مراکز عضو شبکه آزمایشگاهی کشور با وضعیت عضویت فعال و بالاتر قابل دریافت است.متقاضیان باید با مراجعه به سامانه my.labsnet.ir درخواست فعالسازی اعتبار خود را ثبت کرده و مستندات لازم، از جمله طرح تحقیق و توسعه (R&D) و فهرست آزمونهای موردنیاز را بارگذاری کنند. پس از بررسی و تأیید، اعتبار به حساب کاربری شرکت تخصیص خواهد یافت.
این حمایت میتواند بخشی از هزینههای تحقیق و توسعه شرکتهای نوپا را کاهش داده و مسیر تجاریسازی فناوری را هموارتر کند اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۱
#اختصاصی_اینومتریالغول فلج گازی و کیمیاگر قراضهها؛ مرثیهای برای فولاد ایران در برابر ترکیه
وقتی یک مهندس مواد به نقشهی خاورمیانه نگاه میکند، قلبش از یک پارادوکس تلخ و حیرتانگیز به درد میآید. روی کاغذ و بر اساس تمام قوانین ترمودینامیک و اقتصاد، ما باید پادشاه بیرقیب فولاد منطقه باشیم و همسایهی غربیمان، ترکیه، باید برای تأمین سادهترین نیازهای فلزیاش به ما التماس کند.ما روی اقیانوسی از گاز طبیعی خوابیدهایم و کوههایمان پر از سنگ آهن است. ترکیه اما، نه معدنِ آنچنان دندانگیری دارد و نه حتی گاز ارزان.اما واقعیت میدان، سیلی محکمی به صورت توهمات ما میزند: ترکیه امروز نه تنها یکی از بزرگترین تولیدکنندههای فولاد اروپا و خاورمیانه است، بلکه بازارهایی را بلعیده که ما با حسرت به آنها نگاه میکنیم. بیایید این کمدی سیاه را کالبدشکافی کنیم:
ترکیه؛ کیمیاگری که از زباله، طلا میسازد!ترکیه از همان ابتدا میدانست که طبیعت، با او مهربان نبوده است. آنها نه آهن اسفنجی داشتند و نه گازِ مفت که کورههایشان را با آن گرم کنند. پس چه کردند؟ آنها تبدیل به بزرگترین واردکنندهی آهن قراضه در جهان شدند!صنعت فولاد ترکیه بر پایهی کورههای قوس الکتریکی و ذوب ضایعات بنا شد. چون برق و انرژی در ترکیه به شدت گران است، آنها مجبور شدند بهرهوری را به بالاترین حد ممکن برسانند. در کارخانههای آنها، هر ژول انرژی و هر ثانیه زمانِ ذوب محاسبه میشود. آنها صنعتی ساختند که چابک، لاغر و به شدت منعطف است؛ صنعتی که روی پای خودش ایستاده، نه روی سِرُمِ یارانههای دولتی.
ایران؛ غولِ معتاد به سرم گاز!ما در مقابل چه کردیم؟ ما امپراتوریِ فولادمان را روی یک توهمِ بزرگ بنا کردیم: انرژی بینهایت و مجانی.مدیران ما در دهههای گذشته، کارخانههای احیای مستقیم و ذوب را بدون هیچ آمایش سرزمینی، در دلِ کویرها و دشتهای بیآب احداث کردند؛ فقط به این پشتوانه که لولهی گاز را به آن وصل میکنند. ما غولی ساختیم که به جای مغز متفکر، فقط معدهی بزرگ داشت.نتیجه چه شد؟ غول فولادی ما امروز روی تخت بیمارستان افتاده است. زمستانها که میشود، شیر گاز را میبندند تا مردم از سرما یخ نزنند و کورهها خاموش میشوند. تابستانها که میشود، سوییچ برق را قطع میکنند و خطوط نورد از کار میافتند. غول ما، نیمی از سال را در کما به سر میبرد و مدیرانمان در همان زمان بیداری هم، به آمار تناژ تولید افتخار میکنند!
🩸خامفروشیِ باکلاس؛ حمالی مدرن برای همسایهدردناکترین بخش این مقایسه، در محصول نهایی است.ما با افتخار در بوق و کرنا میکنیم که صادراتِ شمش و بیلت و اسلب ما رکورد شکسته است. میدانید این یعنی چه؟ یعنی ما منابعِ تجدیدناپذیرِ سنگ آهنمان را با مصرف وحشتناک آب زیرزمینی و سوزاندن گاز یارانهای ذوب میکنیم، سختترین و کثیفترین بخش کار را انجام میدهیم و در نهایت شمش خام را با ارزانترین قیمت صادر میکنیم!ترکیه همین شمشِ نیمهآمادهی ما و روسیه چند تا کشور دیگه را میخرد، آن را در خطوط نورد پیشرفتهاش به ورقهای آلیاژی، گالوانیزه و محصولاتِ با ارزشافزودهی بالا تبدیل میکند و با قیمتهای نجومی به شرکتهای خودروسازی و لوازم خانگی اروپا میفروشد.ما حمال انرژی و مواد اولیهایم، و ترکیه تاجر ارزش افزوده و هوشمند سازی تکنولوژی!
دردی بر شانهی مهندسان کف کارخانهدلسوزانهترین بخشِ ماجرا، حال و روز متخصصان و مهندسان ما در مجتمعهای فولادی است.جوانانی که در آزمایشگاهها و واحدهای R&D تلاش میکنند با اینترنت اشیاء، سنسورهای هوشمند و یادگیری عمیق، راندمان کورهها را بالا ببرند؛ مهندسانی که ماهها مطالعه میکنند تا بلکه بتوانند ۵ الی ۱۰ درصد آهن باقیمانده در سربارهها را به چرخهی تولید برگردانند و جلوی فاجعهی زیستمحیطی را بگیرند. اما تمام این تلاشهای علمی و مهندسی، در ساختار کلانی که با یک بخشنامه برق کل مجتمع را قطع میکند، گم میشود.قانون متالورژی به ما میآموزد که استحکام یک سازه، به ضعیفترین نقطهی آن بستگی دارد. صنعت فولاد ما از کمبود سنگ آهن یا دانش مهندسی رنج نمیبرد؛ ساختارِ ما از مدیریت گلخانهای تَرَک خورده است. تا زمانی که یاد نگیریم در شرایطِ غیرتعادلی و بدون رانت انرژی زنده بمانیم، ترکیه با همان قراضههای وارداتیاش، پادشاهی فولاد منطقه را به نام خود سند خواهد زد.امیرحسین قدمیاری
اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir
وقتی یک مهندس مواد به نقشهی خاورمیانه نگاه میکند، قلبش از یک پارادوکس تلخ و حیرتانگیز به درد میآید. روی کاغذ و بر اساس تمام قوانین ترمودینامیک و اقتصاد، ما باید پادشاه بیرقیب فولاد منطقه باشیم و همسایهی غربیمان، ترکیه، باید برای تأمین سادهترین نیازهای فلزیاش به ما التماس کند.ما روی اقیانوسی از گاز طبیعی خوابیدهایم و کوههایمان پر از سنگ آهن است. ترکیه اما، نه معدنِ آنچنان دندانگیری دارد و نه حتی گاز ارزان.اما واقعیت میدان، سیلی محکمی به صورت توهمات ما میزند: ترکیه امروز نه تنها یکی از بزرگترین تولیدکنندههای فولاد اروپا و خاورمیانه است، بلکه بازارهایی را بلعیده که ما با حسرت به آنها نگاه میکنیم. بیایید این کمدی سیاه را کالبدشکافی کنیم:
ترکیه؛ کیمیاگری که از زباله، طلا میسازد!ترکیه از همان ابتدا میدانست که طبیعت، با او مهربان نبوده است. آنها نه آهن اسفنجی داشتند و نه گازِ مفت که کورههایشان را با آن گرم کنند. پس چه کردند؟ آنها تبدیل به بزرگترین واردکنندهی آهن قراضه در جهان شدند!صنعت فولاد ترکیه بر پایهی کورههای قوس الکتریکی و ذوب ضایعات بنا شد. چون برق و انرژی در ترکیه به شدت گران است، آنها مجبور شدند بهرهوری را به بالاترین حد ممکن برسانند. در کارخانههای آنها، هر ژول انرژی و هر ثانیه زمانِ ذوب محاسبه میشود. آنها صنعتی ساختند که چابک، لاغر و به شدت منعطف است؛ صنعتی که روی پای خودش ایستاده، نه روی سِرُمِ یارانههای دولتی.ایران؛ غولِ معتاد به سرم گاز!ما در مقابل چه کردیم؟ ما امپراتوریِ فولادمان را روی یک توهمِ بزرگ بنا کردیم: انرژی بینهایت و مجانی.مدیران ما در دهههای گذشته، کارخانههای احیای مستقیم و ذوب را بدون هیچ آمایش سرزمینی، در دلِ کویرها و دشتهای بیآب احداث کردند؛ فقط به این پشتوانه که لولهی گاز را به آن وصل میکنند. ما غولی ساختیم که به جای مغز متفکر، فقط معدهی بزرگ داشت.نتیجه چه شد؟ غول فولادی ما امروز روی تخت بیمارستان افتاده است. زمستانها که میشود، شیر گاز را میبندند تا مردم از سرما یخ نزنند و کورهها خاموش میشوند. تابستانها که میشود، سوییچ برق را قطع میکنند و خطوط نورد از کار میافتند. غول ما، نیمی از سال را در کما به سر میبرد و مدیرانمان در همان زمان بیداری هم، به آمار تناژ تولید افتخار میکنند!🩸خامفروشیِ باکلاس؛ حمالی مدرن برای همسایهدردناکترین بخش این مقایسه، در محصول نهایی است.ما با افتخار در بوق و کرنا میکنیم که صادراتِ شمش و بیلت و اسلب ما رکورد شکسته است. میدانید این یعنی چه؟ یعنی ما منابعِ تجدیدناپذیرِ سنگ آهنمان را با مصرف وحشتناک آب زیرزمینی و سوزاندن گاز یارانهای ذوب میکنیم، سختترین و کثیفترین بخش کار را انجام میدهیم و در نهایت شمش خام را با ارزانترین قیمت صادر میکنیم!ترکیه همین شمشِ نیمهآمادهی ما و روسیه چند تا کشور دیگه را میخرد، آن را در خطوط نورد پیشرفتهاش به ورقهای آلیاژی، گالوانیزه و محصولاتِ با ارزشافزودهی بالا تبدیل میکند و با قیمتهای نجومی به شرکتهای خودروسازی و لوازم خانگی اروپا میفروشد.ما حمال انرژی و مواد اولیهایم، و ترکیه تاجر ارزش افزوده و هوشمند سازی تکنولوژی!
دردی بر شانهی مهندسان کف کارخانهدلسوزانهترین بخشِ ماجرا، حال و روز متخصصان و مهندسان ما در مجتمعهای فولادی است.جوانانی که در آزمایشگاهها و واحدهای R&D تلاش میکنند با اینترنت اشیاء، سنسورهای هوشمند و یادگیری عمیق، راندمان کورهها را بالا ببرند؛ مهندسانی که ماهها مطالعه میکنند تا بلکه بتوانند ۵ الی ۱۰ درصد آهن باقیمانده در سربارهها را به چرخهی تولید برگردانند و جلوی فاجعهی زیستمحیطی را بگیرند. اما تمام این تلاشهای علمی و مهندسی، در ساختار کلانی که با یک بخشنامه برق کل مجتمع را قطع میکند، گم میشود.قانون متالورژی به ما میآموزد که استحکام یک سازه، به ضعیفترین نقطهی آن بستگی دارد. صنعت فولاد ما از کمبود سنگ آهن یا دانش مهندسی رنج نمیبرد؛ ساختارِ ما از مدیریت گلخانهای تَرَک خورده است. تا زمانی که یاد نگیریم در شرایطِ غیرتعادلی و بدون رانت انرژی زنده بمانیم، ترکیه با همان قراضههای وارداتیاش، پادشاهی فولاد منطقه را به نام خود سند خواهد زد.امیرحسین قدمیاری اینومتریال | پلی میان علم، صنعت و فردا بله | تلگرام InnoMaterial.ir۱