چرا کودک ۲ ساله‌ام حرف گوش نمی‌دهد؟اگر کودک دو ساله‌تان به حرف شما عمل نمی‌کند، لزوماً به معنای لجبازی نیست. مغز او هنوز در حال رشد است و توانایی کنترل رفتار و هیجان‌هایش کامل نشده است.
مهم‌ترین دلایل این رفتار:
کنترل تکانه هنوز ضعیف استممکن است بداند نباید کاری را انجام دهد، اما هنوز نتواند جلوی خودش را بگیرد." /> به دنبال استقلال استدر حدود دو سالگی، کودک دوست دارد خودش تصمیم بگیرد و به همین دلیل زیاد از کلمه «نه» استفاده می‌کند. دامنه توجه کوتاه استاگر مشغول بازی باشد، ممکن است اصلاً متوجه درخواست شما نشود. دستورها برایش پیچیده هستندجملات طولانی یا چندمرحله‌ای برای کودک دو ساله پردازش دشوارتری دارند. هنوز تنظیم هیجان را یاد نگرفته استوقتی خسته، ناراحت یا هیجان‌زده باشد، همکاری کردن برایش بسیار سخت‌تر می‌شود. واکنش والدین می‌تواند این رفتار را تقویت کنداگر درخواست‌ها چندین بار تکرار شوند یا قوانین گاهی اجرا شوند و گاهی نه، کودک یاد می‌گیرد که لازم نیست همان بار اول همکاری کند. در بیشتر کودکان، حرف‌گوش‌نکردن در دو سالگی بخشی طبیعی از روند رشد است و با رشد مهارت‌های زبانی، خودکنترلی و ثبات در رفتار والدین، به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند. اگر درباره حرف‌گوش‌نکردن کودک، نافرمانی یا نحوه برخورد صحیح با کودک دو ساله نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۱
چطور ساعات خواب نوزاد را تنظیم کنیم؟اگر شب‌های بی‌خوابی شما تمام نمی‌شود، نگران نباشید. نوزاد در ماه‌های اول هنوز تفاوت شب و روز را نمی‌شناسد. با رعایت این نکات، می‌توانید به تنظیم ساعت بیولوژیک او کمک کنید.
۱. تفاوت شب و روز را مشخص کنید روزها پرده‌ها را کنار بزنید، از نور طبیعی استفاده کنید و فعالیت‌های عادی خانه را ادامه دهید. شب‌ها نور محیط را کم کنید و فضا را آرام و ساکت نگه دارید. ۲. یک روتین ثابت قبل از خواب داشته باشیدتکرار، حس امنیت ایجاد می‌کند. هر شب یک ترتیب مشخص را اجرا کنید: حمام → ماساژ → شیر → لالایی یا قصه ۳. از صدای سفید استفاده کنیدصدای ملایم پنکه یا White Noise می‌تواند محیطی شبیه رحم ایجاد کند و به آرام‌تر خوابیدن نوزاد کمک کند. ۴. قنداق صحیح را فراموش نکنیددر ماه‌های اول، قنداق اصولی می‌تواند رفلکس مورو را کاهش دهد و از بیدار شدن ناگهانی نوزاد جلوگیری کند. ۵. دمای اتاق را مناسب نگه داریددمای ایده‌آل اتاق بین ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد است. لباس زیاد یا گرمای بیش از حد، خواب نوزاد را مختل می‌کند. ۶. نوزاد را خواب‌آلود، نه کاملاً خواب، در تخت بگذاریداین کار به او کمک می‌کند به‌تدریج مهارت خودآرام‌سازی را یاد بگیرد و راحت‌تر دوباره به خواب برود. اگر درباره تنظیم خواب نوزاد، بیداری‌های شبانه یا مشکلات خواب کودک نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۵
قوانین ساده و موثر برای افزایش همکاری کودکاگر از خودتان می‌پرسید چطور می‌توان همکاری و دستورپذیری کودک را بیشتر کرد، قبل از هر چیز به یاد داشته باشید که هدف، کنترل کودک نیست؛ بلکه آماده کردن شرایط برای همکاری است.
اول توجه کودک را جلب کنیدقبل از صحبت کردن، هم‌قد او شوید، نامش را صدا بزنید و مطمئن شوید به شما توجه دارد.سپس این قوانین را به کار بگیرید:
قانون «دستورهای کوتاه و مشخص»به جای «زود باش آماده شو»، بگویید: «کفشت را بپوش.» قانون «انتخاب محدود»به جای دستور مستقیم، دو انتخاب قابل قبول به او بدهید:«پیراهن آبی را می‌پوشی یا زرد را؟»این کار حس استقلال کودک را حفظ می‌کند و در عین حال به نتیجه موردنظر شما می‌رسد. قانون «جملات مثبت»به جای گفتن «ندو» یا «نریز»، رفتار مطلوب را بیان کنید:«آرام راه برو.»«اسباب‌بازی‌ها را داخل سبد بگذار.» قانون «پیش‌آگهی»تغییر فعالیت را از قبل اطلاع دهید:«۵ دقیقه دیگر وقت جمع کردن اسباب‌بازی‌هاست.»این کار ذهن کودک را برای تغییر آماده می‌کند. قانون «توجه به رفتارهای درست»همکاری‌های کوچک کودک را ببینید و تحسین کنید:«آفرین که خودت کفش‌ها را آوردی، خیلی کمکم کردی.» قانون «ثبات در قوانین»اگر قانونی در خانه وجود دارد، همیشه باید به همان شکل اجرا شود. اجرای گاهی‌اوقات قوانین، کودک را سردرگم می‌کند. اگر درباره افزایش همکاری کودک، دستورپذیری یا مدیریت رفتار فرزندتان نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۵
از وابستگی به اعتمادبه‌نفس؛ مسیر طبیعی رشد کودکوابستگی کودک به والدین در سال‌های اول زندگی کاملاً طبیعی است. هدف این نیست که این وابستگی را سریع از بین ببریم، بلکه باید کودک را از وابستگی مطلق به سمت استقلال ایمن هدایت کنیم.
پایگاه امن؛ پایه شکل‌گیری استقلالاستقلال زمانی ایجاد می‌شود که کودک بداند والدینش همیشه پشتیبان او هستند. درست مانند یک کشتی که با اطمینان از وجود لنگرگاه، با جسارت راهی دریا می‌شود، کودک هم زمانی با اعتمادبه‌نفس محیط را کشف می‌کند که بداند هر زمان نیاز داشته باشد، می‌تواند به آغوش امن والدین بازگردد. سه گام برای ساختن این احساس امنیت: ۱. اطمینان از حضورحتی اگر در کنار کودک نیستید، با صدایی آرام به او اطمینان دهید:«من همین نزدیکی هستم، تو با خیال راحت بازی کن.»این کار اضطراب جدایی را به احساس امنیت تبدیل می‌کند. ۲. حمایت از اکتشافبه جای انجام دادن کارها به جای کودک، فرصت تجربه کردن را به او بدهید.بگویید: «من کنارت هستم، هر وقت کمک خواستی، کمکت می‌کنم.»این جمله، جسارت تجربه کردن را در کودک تقویت می‌کند.🫂 ۳. پذیرش بازگشتوقتی کودک بعد از ترس یا شکست به شما پناه می‌آورد، او را با آغوش و آرامش بپذیرید. این لحظات، پایه‌های اعتمادبه‌نفس و استقلال آینده او را می‌سازند.
استقلال واقعی زمانی شکل می‌گیرد که کودک احساس کند همیشه یک پایگاه امن برای بازگشت دارد. اگر درباره وابستگی کودک، اضطراب جدایی یا تقویت اعتمادبه‌نفس و استقلال فرزندتان نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۹
اعتمادبه‌نفس کودک؛ چیزی که باید تجربه شود، نه فقط آموزش داده شوداعتمادبهنفس نتیجه جمله‌های انگیزشی و آموزش مستقیم نیست؛ بلکه از احساس ارزشمندی و تجربه موفقیت‌های کوچک در زندگی روزمره شکل می‌گیرد.
۴ اصل طلایی برای ساختن اعتمادبه‌نفس کودک: ۱. عشق بدون قید و شرطبه کودک نشان دهید که ارزشمند است؛ نه فقط زمانی که موفق می‌شود یا رفتار خوبی دارد.«همین که هستی، برای من دوست‌داشتنی و ارزشمندی.» ۲. شنیدن فعالهم‌سطح چشم کودک شوید، با دقت به حرف‌هایش گوش دهید و به او نشان دهید که احساسات و حرف‌هایش مهم هستند. ۳. تشویق تلاش، نه فقط نتیجهبه جای اینکه فقط بگویید «چه نقاشی زیبایی»، بگویید:«دیدم چقدر برای این نقاشی تلاش کردی.» ۴. حذف برچسب‌هاکلماتی مثل «خجالتی»، «شیطون» یا «عصبانی» می‌توانند تصویری محدود از خودش در ذهن کودک بسازند. چند تمرین ساده برای تقویت اعتمادبه‌نفس: آینه مثبتصفات خوب کودک را بنویسید و جایی قرار دهید که هر روز آن‌ها را ببیند. انتخاب‌های کوچکبه جای دستورهای مداوم، فرصت انتخاب بدهید:«اول مسواک می‌زنی یا لباس می‌پوشی؟»🪴 مسئولیت‌های کوچککارهایی متناسب با سنش به او بسپارید تا حس مفید بودن و توانمندی را تجربه کند.
بازی‌های نقش‌آفرینیبازی‌هایی مثل دکتر، معلم یا راننده، فرصتی برای تمرین جسارت و حل مسئله در محیطی امن هستند. نکته مهم:حرکت، تجربه و تلاش، پایه‌های اعتمادبه‌نفس هستند. اجازه دهید کودک بدود، تجربه کند، اشتباه کند و دوباره تلاش کند. همین مسیر، او را قوی‌تر می‌سازد. اگر درباره تقویت اعتمادبه‌نفس کودک، تربیت مستقل یا روش‌های افزایش احساس ارزشمندی فرزندتان نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۶
چرا کودک هنگام باخت در بازی به‌شدت عصبانی می‌شود؟عصبانی شدن کودک بعد از باخت، همیشه به معنای لوس بودن یا بدرفتاری نیست. بسیاری از کودکان هنوز مهارت مدیریت هیجان، پذیرش شکست و تحمل ناکامی را به‌خوبی یاد نگرفته‌اند و باخت را به‌عنوان تهدیدی برای ارزشمندی خود تجربه می‌کنند.
۴ دلیل رایج عصبانیت کودک هنگام باخت: ۱. تحمل ناکامی هنوز در حال رشد استمغز کودک هنوز در حال یادگیری کنترل احساسات است. وقتی نتیجه دلخواهش را نمی‌گیرد، ممکن است نتواند خشم یا ناراحتی خود را مدیریت کند. ۲. ارزش خود را با برنده شدن می‌سنجداگر کودک احساس کند فقط وقتی برنده است ارزشمند است، هر باخت برایش به معنای «من خوب نیستم» خواهد بود. ۳. مهارت تنظیم هیجان را نیاموخته استکودکان نیاز دارند یاد بگیرند ناراحتی، خشم و ناامیدی احساساتی طبیعی هستند و می‌توان آن‌ها را بدون پرخاشگری مدیریت کرد. ۴. الگوهای اطرافیان را تقلید می‌کنداگر در خانه یا محیط اطراف، بزرگ‌ترها هنگام شکست عصبانی شوند یا نتوانند باخت را بپذیرند، کودک نیز همان الگو را تکرار می‌کند. چند راهکار ساده برای کمک به کودک: احساسش را نام‌گذاری کنیدبه جای گفتن «این‌قدر ناراحت نباش»، بگویید:«می‌بینم از اینکه باختی خیلی ناراحتی. این احساس طبیعی است.» بازی‌های کوتاه و مکرر انجام دهیدفرصت‌های بیشتری برای برد و باخت ایجاد کنید تا کودک به‌تدریج یاد بگیرد هر دو بخشی از بازی هستند. رفتار درست را تشویق کنید، نه فقط بردن رااگر بعد از باخت آرام ماند یا دوباره برای بازی آماده شد، همان رفتار را تحسین کنید:«از اینکه با وجود باخت دوباره بازی کردی، خوشم آمد.» خودتان الگوی پذیرش شکست باشیداگر در بازی می‌بازید، با آرامش بگویید:«این بار نوبت من بود که ببازم؛ دفعه بعد دوباره تلاش می‌کنم.» نکته مهم:هدف بازی فقط برنده شدن نیست؛ بازی بهترین فرصت برای یادگیری صبر، مدیریت هیجان، حل مسئله و احترام به قوانین است. کودکی که یاد می‌گیرد باخت را بپذیرد، در آینده با چالش‌های زندگی نیز سازگارتر خواهد بود. اگر درباره عصبانیت کودک، مدیریت هیجان، تحمل ناکامی یا رفتار فرزندتان هنگام بازی نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۴
چگونه با قصه‌خوانی مهارت‌های شناختی و زبانی کودک را تقویت کنیم؟قصه‌خوانی فقط یک سرگرمی قبل از خواب نیست؛ بلکه یکی از مؤثرترین راه‌ها برای تقویت زبان، حافظه، تمرکز، تخیل و تفکر کودک است. حتی روزی ۱۰ تا ۱۵ دقیقه قصه‌خوانی می‌تواند تأثیر چشمگیری بر رشد ذهنی کودک داشته باشد.
۴ راهکار طلایی برای اثرگذارتر شدن قصه‌خوانی: ۱. با احساس و تغییر صدا بخوانیدبرای شخصیت‌های مختلف، لحن و صدای متفاوتی استفاده کنید. این کار توجه کودک را بیشتر جلب می‌کند و به درک بهتر داستان کمک می‌کند. ۲. از کودک سؤال بپرسیددر طول داستان از او بپرسید:«فکر می‌کنی بعدش چه اتفاقی می‌افته؟»یا«اگر جای این شخصیت بودی، چه کار می‌کردی؟»این پرسش‌ها قدرت پیش‌بینی، استدلال و حل مسئله را تقویت می‌کنند. ۳. درباره تصاویر و واژه‌های جدید صحبت کنیدبه تصاویر کتاب اشاره کنید و نام اشیا، احساسات یا اتفاقات را با کودک مرور کنید. واژه‌های جدید را در جمله‌های ساده به کار ببرید تا دایره لغات او گسترش پیدا کند. ۴. اجازه دهید کودک داستان را بازگو کندبعد از پایان قصه از او بخواهید داستان را با زبان خودش تعریف کند یا پایان جدیدی برای آن بسازد. این کار حافظه، نظم فکری و مهارت بیان را تقویت می‌کند. چند فعالیت ساده بعد از قصه‌خوانی: نقاشی از داستاناز کودک بخواهید شخصیت یا صحنه مورد علاقه‌اش را نقاشی کند و درباره آن توضیح دهد.🧸 نمایش عروسکیبا عروسک یا وسایل ساده خانه، داستان را دوباره اجرا کنید تا مهارت گفت‌وگو، تخیل و تعامل اجتماعی کودک رشد کند.
قصه را به زندگی وصل کنیداگر شخصیت داستان مهربانی کرده، از کودک بپرسید:«تو امروز چه کار مهربانانه‌ای می‌توانی انجام بدهی؟» کتاب را در دسترس قرار دهیدچند کتاب مناسب سن کودک را در جایی بگذارید که خودش بتواند آن‌ها را بردارد و ورق بزند. این کار علاقه به مطالعه را از سال‌های اولیه زندگی تقویت می‌کند. نکته مهم:هدف از قصه‌خوانی فقط تمام کردن کتاب نیست؛ بلکه گفت‌وگو، فکر کردن، پرسیدن و لذت بردن از کنار هم بودن است. همین لحظه‌های ساده، پایه‌های یادگیری، خلاقیت و مهارت‌های ارتباطی کودک را می‌سازند. اگر درباره رشد گفتار، تقویت مهارت‌های شناختی، انتخاب کتاب مناسب یا رشد زبانی فرزندتان نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۴
چگونه کودک را به پرسیدن سؤال و کنجکاوی بیشتر تشویق کنیم؟کنجکاوی، موتور یادگیری کودک است. کودکانی که زیاد سؤال می‌پرسند، فقط دنبال جواب نیستند؛ آن‌ها در حال ساختن مهارت تفکر، حل مسئله و یادگیری مستقل هستند. مهم‌ترین نقش والدین، زنده نگه داشتن این کنجکاوی طبیعی است.
۴ راهکار طلایی برای افزایش کنجکاوی کودک: ۱. از سؤال‌هایش استقبال کنیدحتی اگر سؤالش ساده یا تکراری باشد، با علاقه گوش دهید. وقتی کودک احساس کند سؤال‌هایش ارزشمند هستند، با اعتماد بیشتری به پرسیدن ادامه می‌دهد. ۲. همیشه پاسخ آماده ندهیدگاهی به جای جواب مستقیم بپرسید:«خودت فکر می‌کنی چرا این اتفاق افتاده؟»این کار قدرت تفکر و استدلال کودک را تقویت می‌کند. ۳. فرصت کشف کردن فراهم کنیداجازه دهید کودک طبیعت را مشاهده کند، وسایل را بررسی کند، آزمایش‌های ساده انجام دهد و خودش پاسخ بعضی سؤال‌هایش را پیدا کند. ۴. کتاب و تجربه‌های جدید را وارد زندگی‌اش کنیدکتاب، موزه، پارک، آشپزی، سفر یا حتی خرید روزانه، هر کدام می‌توانند فرصت‌های تازه‌ای برای پرسیدن سؤال و یادگیری باشند. چند فعالیت ساده برای تقویت کنجکاوی: بازی «حدس بزن»یکی از وسایل خانه را توصیف کنید و از کودک بخواهید حدس بزند چیست یا برعکس، او وسیله‌ای را توصیف کند. سؤال روزهر روز از کودک بخواهید یک سؤال جدید درباره دنیای اطرافش مطرح کند و با هم به دنبال پاسخ آن بگردید.🧪 آزمایش‌های سادهبا فعالیت‌هایی مثل کاشتن بذر، ساختن رنگ‌های جدید یا بازی با آب، فرصت مشاهده، پیش‌بینی و کشف را برای کودک فراهم کنید.
جواب را با هم پیدا کنیداگر پاسخ سؤالی را نمی‌دانید، با هم در کتاب یا منابع معتبر جست‌وجو کنید. این کار به کودک یاد می‌دهد که یادگیری یک فرایند همیشگی است. نکته مهم:هدف این نیست که والدین پاسخ همه سؤال‌ها را بدانند؛ مهم این است که به کودک نشان دهند پرسیدن ارزشمند است و برای پیدا کردن پاسخ، همیشه راهی وجود دارد. همین نگرش، عشق به یادگیری را در او زنده نگه می‌دارد. اگر درباره تقویت مهارت‌های شناختی، افزایش کنجکاوی، رشد فکری یا شیوه‌های یادگیری فرزندتان نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۳
چرا کودک من وسط حرف دیگران می‌پرد؟اگر کودکتان مدام وسط صحبت دیگران حرف می‌زند، قبل از هر چیز بدانید که این رفتار لزوماً نشانه بی‌ادبی نیست.
در کودکان، قشر پیش‌پیشانی مغز (Prefrontal Cortex) که مسئول کنترل تکانه‌ها و صبر کردن است، هنوز در حال رشد است. به همین دلیل فاصله بین «به ذهن رسیدن یک ایده» و «گفتن آن» بسیار کوتاه است و کودک هنوز مهارت کافی برای متوقف کردن خودش را ندارد.
راهکارهای کاربردی در همان لحظه: تکنیک لمس دستبا کودک قرار بگذارید وقتی حرفی دارد، آرام دستش را روی بازو یا شانه شما بگذارد. با لمس دست او، بدون قطع صحبت، به او اطمینان دهید که نوبتش خواهد رسید. دفترچه ایده‌هااگر نگران فراموش کردن حرفش است، از او بخواهید آن را روی کاغذ بنویسد یا نقاشی کند تا بعد از تمام شدن صحبت، آن را بگوید. زمان‌بندی دیداریبه جای گفتن «صبر کن»، یک نشانه مشخص تعیین کنید؛ مثلاً: «وقتی رویم را به سمت تو برگرداندم، نوبت توست.» بازی‌هایی برای تقویت کنترل تکانه: بازی مجسمهبا قطع شدن موسیقی، همه باید بی‌حرکت بمانند. چراغ قرمز و سبزبا چراغ سبز حرکت و با چراغ قرمز توقف. بازی «بگو، نکن»فقط زمانی عمل کند که دستور درست را شنیده باشد؛ این بازی مهارت فکر کردن قبل از عمل را تقویت می‌کند. خودتان الگو باشید اجازه دهید دیگران حرفشان را کامل بزنند و سپس پاسخ دهید. اگر خودتان وسط حرف کسی پریدید، عذرخواهی کنید تا کودک یاد بگیرد اشتباه کردن طبیعی است و می‌توان آن را اصلاح کرد. از این کارها پرهیز کنید: برچسب زدن: «چقدر بی‌ادبی» یا «همیشه وسط حرف می‌پری.» تنبیه و سرزنش: استرس، کنترل تکانه را سخت‌تر می‌کند. ساکت کردن کودک: به جای «حرف نزن»، به او یاد بدهید چه زمانی و چگونه صحبت کند. کنترل تکانه یک مهارت رشدی است و با تمرین تقویت می‌شود. هر بار که کودک حتی چند ثانیه صبر کرد، همان رفتار را تحسین کنید. اگر درباره وسط حرف پریدن کودک، کنترل تکانه یا آموزش مهارت‌های ارتباطی نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۶
چگونه بدون جایزه دادن، رفتارهای مثبت کودک را تقویت کنیم؟آیا تا به حال برای غذا خوردن، جمع کردن اسباب‌بازی‌ها یا انجام یک کار خوب، به کودکتان قول شکلات یا هدیه داده‌اید؟
این روش شاید در کوتاه‌مدت مؤثر باشد، اما اگر به یک عادت تبدیل شود، انگیزه درونی کودک را تضعیف می‌کند. در این حالت، کودک یاد می‌گیرد کار درست را نه به خاطر ارزش آن، بلکه فقط برای گرفتن جایزه انجام دهد.
هدف ما این است که کودک رفتار درست را به دلیل درست، مفید و محترمانه بودن آن انتخاب کند. چطور این اتفاق را رقم بزنیم؟ ۱. رفتار را دقیق توصیف کنید، نه اینکه فقط تعریف کنید.به جای گفتن «آفرین، بچه خوبی هستی»، بگویید:«دیدم چقدر با دقت کفش‌هایت را پوشیدی و سر جایشان گذاشتی.»این کار به کودک نشان می‌دهد دقیقاً کدام رفتار ارزشمند بوده است. ۲. توجه و محبت را جایگزین جایزه‌های مادی کنید.لبخند، آغوش، تشویق و وقت گذراندن با کودک، ارزشمندتر از هر هدیه‌ای هستند و احساس ارزشمندی را در او تقویت می‌کنند. ۳. قوانین روشن و ثابت داشته باشید.وقتی کودک بداند هر رفتار، پیامد مشخص و منطقی خودش را دارد، به‌جای معامله کردن برای جایزه، مسئولیت‌پذیری را یاد می‌گیرد. تربیت آگاهانه شاید زمان بیشتری بخواهد، اما نتیجه آن، پرورش کودکی است که انگیزه انجام کارهای درست را از درون خود پیدا می‌کند. اگر درباره تشویق صحیح کودک، تقویت انگیزه درونی یا مدیریت رفتار بدون جایزه و تنبیه نگرانی یا سوالی دارید، می‌توانید از مغزآرا نوبت مشاوره رایگان بگیرید.Maghzara.com مغزآرا: همراه مادر و کودک در رشد را دنبال کنید.http://ble.ir/maghzara ۵