شرح آیات مهدوی (قسمت بیست و سوم).mp3
۰۴:۴۹-۹ مگابایت
۵۰
۱۱:۲۹
۵۷
۱۱:۴۱
مهدیاران | Mahdiaran
سلسله درسهای مهدویت با موضوع #تربیت_نسل_مهدوی ، قسمت هفدهم
چالش اصلی برسر دینداری ■ در این چهل، پنجاه سالی که از انقلاب گذشته؛ همیشه مسئلهای را به عنوان چالش اصلی بر سر راه دینداری داشتهایم. اوایل انقلاب، گرایشهای مارکسیستی خیلی خودش را برجسته نشان میداد که با هزینههایی از این مرحله گذشتیم. بعد از آن با نوعی غربگرایی و اسلامگریزی با گرایشهایی به لیبرال دموکرسی مواجه شدیم؛ مثل جبهۀ ملی که حضرت امام ارتدادشان را اعلام کرد. تابلوی اینها غرب بود، کما اینکه کمونیستها تابلویشان شرق بود. از این دو دوران گذشتیم و البته خسارات و تلفات زیادی را متحمل شدیم. امروز ولی با مشکلی مواجه هستیم که بدتر از دو مشکل قبلی است؛ مشکل فردگرایی و در لاک خود بودن. بیتفاوتی نسبت به دیگران، جامعه و جهان. ■ برجستهترین افرادی که مقابل انقلاب میایستادند در دور اول با ادبیات مارکسیستی میآمدند، در دور دوم با ادبیات غربگرایانه و فرهنگ و تفکر غربی. الآن با این ادبیات میآیند که بگذار من زندگی فردی خودم را داشته باشم، به من چه کار داری؟ من هم با کسی کار ندارم. مساجد و مدارس ما هم کم و بیش در چنین مسیر غلطی همکاری میکنند و اسلام اجتماعی را یاد نمیدهند. نتیجهاش این میشود که اسلام سیاسی آموخته نمیشود. اسلام سیاسی نه تنها باور نمیشود، بلکه با آن مخالفت هم میشود. اخلاق، اخلاقِ فردی است، نه اخلاق سیاسی. دین، دینِ فردی است نه دین اجتماعی.
تربیت اجتماعی در دین ■ تربیت اجتماعی کجای دین است؟ اصلِ دین و اکثر آیات قرآن در حاشیۀ مسائل اجتماعی ذکر شده است. قرآن، کتاب جامعهسازی است. اگر جامعه ساخته شود، انسان در آن جامعه، راحت ساخته میشود. در تربیت درستِ انسانی، تربیتی مدنظر است که بتواند انسان را به جایی برساند که نسبت به جامعه و نسبت به اطرافیانش احساس مسئولیت کند. مشکل امروز ما، مشکل زندگی فردی است. کسی که زندگی فردی دارد، از مطلوب اسلام در مورد تربیت اجتماعی و سیاسی دور میشود.
نقش مساجد و مدارس در تربیت اجتماعی ■ اگر بخواهی اسلامت، اسلامِ فردی نباشد مساجدها باید محل شکل دادن جامعۀ دینی باشند نه صرفاً نمازخانه. باید محلِ جامعهپذیری و تربیت انسانها برای زندگیِ اجتماعیِ مؤمنانه باشند نه فقط محل جمعشدن، نمازخواندن و پراکنده شدن. ■ در مدارس هم دینی که یاد میدهند، نه تنها دانش آموزان را اجتماعی نمیکند، بلکه اولاً آنها را از دین خارج میکند و ثانیاً متنفر از دین میکند، چون دین فردی برای جوانِ جامعهگرا و نوجوان، نفرتانگیز است. طبع نوجوان به این است که برود سراغ گروه همسالان و جامعۀ خودش را پیدا کند. طبع نوجوان این است که هویت اجتماعی خودش را پیدا کند. ما به بهانۀ آموزش دین، جلوی تربیت اجتماعی را گرفتیم و این خیلی هولناک است. تربیت نسل مهدوی برای امام زمان(عج)، یعنی تربیت اجتماعی دین را به نسل بعد یاد دهیم.
استاد #پناهیان - ۱۴۰۳/۰۸/۰۴
رسانه مهدیاران @Mahdaviat
■ مهمترین شاخصه زندگی زیر سایۀ امام زمان(عج) و سربازی حضرت در روایات ذکر شده است و آن زندگی اجتماعی فوقالعاده مسئولانه و بالاتر، زندگی مواساتیِ ایثارگرانه است. در جامعۀ ما برخی از کسانی که لباس دین را پوشیدهاند، میگویند اسرائیل به ما چه ربطی دارد؟! فلسطین به ما چه ارتباطی دارد؟! هر دو کلمه را هم استفاده میکنند؛ این قدر غیرمسئولانه. متأسفانه بسیاری از مساجد ما با شهادت سید حسن نصرالله متحول نشدند. امروز مشکل ما، دین فردی است که در ذهنِ مردم درحال تکثیر است. باید سبک زندگی فردی، را از میان برداریم. یک عده دیندار با آموزههایی که دریافت کردهاند و به دین فردی رسیدهاند، مانع دیندار شدن جامعه و پیشرفت جامعه هستند.
■ آموزش سبک زندگی اجتماعی مسئولانه در جامعه مهم است. این موضوع را در دو مدرسه امتحان کردند. در یک مدرسه آموزش دادند که با هم زندگیِ جمعی دوستانه داشته باشند. در آخر سال خلاقیت در این مدرسه هفتاد درصد به بالا بود و در مدرسۀ دیگر، زندگی جمعی را آموزش ندادند، خلاقیت به شدت پایین آمد. انسان اجتماعی زندگی میکند ولی متأسفانه همه مشغول زندگی فردی خود هستند. بیحجابی یکی از آثار کوچک این ماجراست. نمیتوان مسئلۀ بیحجابی را حل کرد؛ قبل از آنکه فردگرایی را در مساجد و مدارس حل کرده باشیم. اشتباه است اگر درس عقیدتی به فرزندان خود بدهیم ولی حیات اجتماعی را به آنان آموزش ندهیم.
■ روضۀ فاطمیه برای چیست؟ این روضه فقط این نیست که چند نفر آمدند و دربِ خانۀ حضرت زهرا(س) را آتش زدند. بالاخره چند نفر پیدا میشوند که کینۀ امیرالمؤمنین (ع) را به دل داشته باشند و حب مقام، آنها را قاتل فرزندان پیغمبر کند؛ اما گریه و روضه برای این است که چرا وقتی حضرت زهرا(س) بین درب و دیوار ضجه زد، هیچکس به کمک نیامد؟ روضه این است. ما غصه میخوریم که چرا چهار نفر منافق جنایت کردند و هیزم دستشان گرفته بودند تا دربِ خانه را آتش بزنند، اما چرا کسی جلویشان را نگرفت و نگفت هیزم را کجا میبرید؟ دربِ خانۀ چه کسی را میخواهید آتش بزنید؟ در جامعهای که صدای فاطمه(س) را بشنوند و به کمک نیایند، در این جامعه همین مردم میروند دور گودی قتلهگاه و حسینش(ع) را قطعهقطعه میکنند! روضه فاطمیه، روضۀ بیتفاوتی است.
■ پسر آقای بهجت به خودِ من میگفتند آیتالله بهجت که زیاد غذا نمیخوردند، وقتی از اخبار میشنیدند انفجاری در بغداد شده، ایشان تا سه روز حالشان بد بود و دیگر همان اندک غذا را هم نمیتوانستند بخورند. میگفتند: ببین آدم میکشند. به این میگویند عرفان.
■ کسی که اجتماعی زندگی نکرده، چگونه میتواند زندگی عرفانی و امام زمانی(عج) داشته باشد؟ نور وجودی انسانهایی که حساسیت اجتماعی دارند و دینشان آنها را به اینجا رسانده؛ نور اینها محبت به امام زمان(عج) را میآورد و قلبشان را به امام زمان(عج) مقرب میکند.
۴۶
۱۳:۴۱
۳۸
۱۳:۴۱
– فرق جنگ رمضان با جنگ دوازدهروزه چیه؟– شهادتها خانوادگی شده...
۳۷
۱۴:۱۱
۵۲
۱۴:۲۲
۴۵
۱۸:۱۲
اگر فاطمیه نبود.mp3
۰۲:۰۹-۳.۶۷ مگابایت
۴۵
۱۸:۱۴
یاایهاالعزیز
دنیا اگر حسرتی بر دلمان گذاشت،
🩹کاش حسرت دیدار شما را بر دلمان نگذارد.
#یادداشت@Mahdaviat
دنیا اگر حسرتی بر دلمان گذاشت،
۳۰
۲۰:۰۰