دوستان، این روشی که گفتم قرار نیست یه قانون قطعی یا یه فرمول جادویی باشه؛ ولی می‌تونه کمک کنه «نه گفتن» رو برای خودمون و طرف مقابلمون راحت‌تر کنیم و کمتر باعث دلخوری بشه.
فقط کافیه چند بار توی موقعیت‌های مختلف امتحانش کنید. کم‌کم قلقش دستتون میاد و براتون طبیعی‌تر می‌شه.
فقط کافیه چند بار توی موقعیت‌های مختلف امتحانش کنید. کم‌کم قلقش دستتون میاد و براتون طبیعی‌تر می‌شه.
۱ همیشه حق داشتن، به معنی درست رفتار کردن نیستاگر فکر می‌کنید آدم‌ها با منطق تصمیم می‌گیرند، یک نکته مهم را باید بدانید:وقتی با کسی بحث می‌کنیم، فقط منطق وسط نیست. احساس داریم🧱 تعصب داریم باور داریم غرور داریم...گاهی حتی وقتی حق با ماست، احساساتمان می‌تواند رابطه را خراب کند.تصور کنید با یک جمله، کسی را برنجانید.بحث تمام می‌شود؛ حتی ممکن است واقعاً حق هم با شما باشد.اما ناراحتی آن آدم لزوماً همان‌جا تمام نمی‌شود.️ انتقاد می‌تواند مثل یک جرقه، یک رابطه را به آتش بکشد.شاید همیشه مهم نباشد که ثابت کنیم حق با ماست؛مهم این است که برای ثابت کردنش، آدم‌ها را نرنجانیم. دیل کارنگی خودش تجربه جالبی در این مورد دارد.وقتی جوان بود، خیلی دوست داشت روی آدم‌های مهم تأثیر بگذارد.یک بار برای ریچارد هاردینگ دیویس، از چهره‌های شناخته‌شده ادبیات آمریکا، نامه‌ای نوشت.در پایان نامه هم اضافه کرد:«این نامه خوانده شد، ولی دیکته نشد.»یعنی می‌خواست بگوید آن‌قدر سرش شلوغ بوده که حتی فرصت نکرده نامه را خودش بنویسد.اما دیویس پاسخ عجیبی به او داد. روی نامه نوشت:«بالاتر از بی‌ادبی تو، بی‌ادبی خود توست.»کارنگی فهمید که اشتباه کرده.اما قسمت جالب ماجرا اینجاست... خودش می‌گوید این پاسخ آن‌قدر ناراحتش کرد که تا ده سال بعد، با شنیدن خبر مرگ ریچارد هاردینگ دیویس ، اولین چیزی که به ذهنش می‌رسید، همان ناراحتی بود.گاهی ممکن است حرف ما درست باشد، اما شیوه بیانمان باعث شود اثر آن حرف، خیلی بیشتر از خودِ بحث باقی بماند.پس قبل از اینکه فقط از خودمان بپرسیم: «آیا حرفم درست است؟»یک سؤال دیگر هم بپرسیم: «آیا لازم است این حرف را این‌طور بیان کنم؟»۲
نکته تکمیلی : پست قبل .حجم ویدئو 9Mgممنون از توجه شما
سال ۱۹۳۸، پژوهشگران دانشگاه هاروارد تصمیم گرفتن زندگی 724 نفر رو زیر نظر بگیرن؛پژوهشی تا الان ۸۵ سال ادامه داشتهاز جوونی تا پیری، زندگی‌شون رو دنبال کردن؛ از شکست‌ها و موفقیت‌هاشون تا روابط و انتخاب‌هاشون.اما چیزی که بعد از این همه سال توجه پژوهشگرا رو جلب کرد، شاید اون چیزی نباشه که فکر می‌کنی...چی باعث می‌شه بعضی از ما در ۸۰ سالگی، از زندگی‌مون رضایت بیشتری داشته باشیم؟ادامه این داستان و نتیجه جالب این پژوهش رو توی سایت بخون https://mahdialinezhad.ir/life/لینک کانال : @mahdialinezhadd
https://mahdialinezhad.ir/life/لینک کانال : @mahdialinezhadd۱
پشت صحنه پست اینستاگرام امروز ممنون میشم فالو کنید در اینستاگرامhttps://www.instagram.com/reel/DcnpW5zIB2H/?utm_source=ig_web_copy_link&stkn=NTc4MTIwNjQ2YQ=
ممنون میشم فالو کنید در اینستاگرامhttps://www.instagram.com/reel/DcnpW5zIB2H/?utm_source=ig_web_copy_link&stkn=NTc4MTIwNjQ2YQ=۳۱سه تکنیکی که باعث می‌شه آدم‌ها باهات احساس نزدیکی کنن.
تا حالا شده بری یک شهر دور و یکدفعه پلاک شهر خودت رو ببینی؟
همون لحظه یک حس آشنایی و نزدیکی پیدا می‌کنی.
یا مثلاً در یک مهمونی همه لباس رسمی پوشیدن و تو لباس اسپرت پوشیدی؛ یکدفعه یکی رو می‌بینی که اون هم مثل تو لباس اسپرت پوشیده.
احتمالاً ناخودآگاه با اون آدم راحت‌تری.
چرا؟
چون ما معمولاً با آدم‌ها و چیزهایی که برامون آشناتر یا شبیه‌تر هستن، احساس راحتی و نزدیکی بیشتری می‌کنیم.
حالا چطور می‌تونیم از این موضوع توی ارتباطاتمون استفاده کنیم؟
تکنیک اول: اسم طرف مقابل رو به خاطر بسپار.
وقتی خودش رو معرفی کرد، اسمش رو توی ذهنت نگه دار و اگر طبیعی بود، در طول مکالمه از اسمش استفاده کن.
دیل کارنگی هم در کتابش روی اهمیت اسم افراد تأکید می‌کنه و می‌گه اسم هر فرد برای خودش اهمیت ویژه‌ای داره.
تکنیک دوم: ریتمت رو باهاش هماهنگ کن.
اگر آروم صحبت می‌کنه، تو هم کمی آروم‌تر حرف بزن.
اگر پرانرژیه، می‌تونی کمی انرژی صدات رو بیشتر کنی.
تکنیک سوم: به کلمات و حرکاتش دقت کن.
اگر طبیعی بود، بعضی از کلمات یا حرکاتش رو در رفتارت تکرار کن.
البته قرار نیست نقش بازی کنی یا ادای طرف مقابل رو دربیاری.
فقط داری بهش نشون می‌دی:
«من حواسم به تو هست.»
و همین توجه ساده، می‌تونه شروع یک ارتباط خوب باشه.
ممنون که برای آموزش خودت وقت می‌ذاری.
تا حالا شده بری یک شهر دور و یکدفعه پلاک شهر خودت رو ببینی؟
همون لحظه یک حس آشنایی و نزدیکی پیدا می‌کنی.
یا مثلاً در یک مهمونی همه لباس رسمی پوشیدن و تو لباس اسپرت پوشیدی؛ یکدفعه یکی رو می‌بینی که اون هم مثل تو لباس اسپرت پوشیده.
احتمالاً ناخودآگاه با اون آدم راحت‌تری.
چرا؟
چون ما معمولاً با آدم‌ها و چیزهایی که برامون آشناتر یا شبیه‌تر هستن، احساس راحتی و نزدیکی بیشتری می‌کنیم.
حالا چطور می‌تونیم از این موضوع توی ارتباطاتمون استفاده کنیم؟
تکنیک اول: اسم طرف مقابل رو به خاطر بسپار.وقتی خودش رو معرفی کرد، اسمش رو توی ذهنت نگه دار و اگر طبیعی بود، در طول مکالمه از اسمش استفاده کن.
دیل کارنگی هم در کتابش روی اهمیت اسم افراد تأکید می‌کنه و می‌گه اسم هر فرد برای خودش اهمیت ویژه‌ای داره.
تکنیک دوم: ریتمت رو باهاش هماهنگ کن.اگر آروم صحبت می‌کنه، تو هم کمی آروم‌تر حرف بزن.
اگر پرانرژیه، می‌تونی کمی انرژی صدات رو بیشتر کنی.
تکنیک سوم: به کلمات و حرکاتش دقت کن.اگر طبیعی بود، بعضی از کلمات یا حرکاتش رو در رفتارت تکرار کن.
البته قرار نیست نقش بازی کنی یا ادای طرف مقابل رو دربیاری.
فقط داری بهش نشون می‌دی:
«من حواسم به تو هست.»
و همین توجه ساده، می‌تونه شروع یک ارتباط خوب باشه.
ممنون که برای آموزش خودت وقت می‌ذاری.
۱سلام دوستان عزیز
امیدوارم حالتون خوب باشه.
سعی می‌کنم بعضی از نکات مهمی رو که در وبینار مطرح کردیم، در کنار هم مرور کنیم تا هم مطالب برامون یادآوری بشن و هم فرصت بیشتری برای فکر کردن و به‌کارگیریشون در زندگی روزمره داشته باشیم.
امیدوارم حالتون خوب باشه.
سعی می‌کنم بعضی از نکات مهمی رو که در وبینار مطرح کردیم، در کنار هم مرور کنیم تا هم مطالب برامون یادآوری بشن و هم فرصت بیشتری برای فکر کردن و به‌کارگیریشون در زندگی روزمره داشته باشیم.
۱ چطور می‌شه یک اسیر رو به جایی رسوند که حتی برای آزادی خودش هم تلاشی نکنه؟در جریان جنگ کره، اتفاق عجیبی برای اسیران آمریکایی افتاد؛ اتفاقی که نشون داد برای شکستن یک انسان، همیشه به شکنجه فیزیکی نیاز نیست!
ماجرایی تکان‌دهنده درباره قدرت پنهان ارتباطات و روش‌هایی که می‌تونن انگیزه، امید و حتی میل انسان به زندگی رو تحت‌تأثیر قرار بدن.اما چطور چنین چیزی ممکنه و این ماجرا چه ارتباطی با زندگی و روابط روزمره ما داره؟
داستان کامل رو در مقاله سایت بخونیhttps://mahdialinezhad.ir/dark-side-of-human-communication/
۱