سرمد | مهدی مهدی پور
رفته بودیم لباس بخریم. تقریباً همهی فروشندهها برای تعریف محصول فقط یه جمله میگفتن: «از این خیلی بردن… بعضیها دو تا دو تا بردن!» اونجا به نظرم رسید این جمله دو تا چیز رو لو میده: اول اینکه فروشنده احتمالاً خودِ محصول رو خوب نمیشناسه؛ چون بهجای توضیح کیفیت، پارچه، دوخت یا کاربرد، فقط به انتخاب دیگران تکیه میکنه. دوم اینکه ما آدمها چقدر دوست داریم انتخابمون با انتخاب بقیه تأیید بشه؛ حتی وقتی اون «بقیه» هیچ تخصصی در اون موضوع ندارن. و فروشندهها هم از این موضوع سوء استفاده میکنند. جمعبندی استراتژیک: استراتژیست بر اساس «*تحلیل*» انتخاب میکنه، نه بر اساس «*صف خرید*». محبوب بودن یک گزینه، لزوماً به معنای خوب بودنش نیست. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
رفته بودیم لباس بخریم. تقریباً همهی فروشندهها برای تعریف محصول فقط یه جمله میگفتن: «از این خیلی بردن… بعضیها دو تا دو تا بردن!» اونجا به نظرم رسید این جمله دو تا چیز رو لو میده: اول اینکه فروشنده احتمالاً خودِ محصول رو خوب نمیشناسه؛ چون بهجای توضیح کیفیت، پارچه، دوخت یا کاربرد، فقط به انتخاب دیگران تکیه میکنه. دوم اینکه ما آدمها چقدر دوست داریم انتخابمون با انتخاب بقیه تأیید بشه؛ حتی وقتی اون «بقیه» هیچ تخصصی در اون موضوع ندارن. و فروشندهها هم از این موضوع سوء استفاده میکنند. جمعبندی استراتژیک: استراتژیست بر اساس «*تحلیل*» انتخاب میکنه، نه بر اساس «*صف خرید*». محبوب بودن یک گزینه، لزوماً به معنای خوب بودنش نیست. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.irفکر نکنید این فقط تو خرید لباسه.
خیلی از انتخابهای مهم زندگیمون هم همینطوریه.رشتهای رو انتخاب میکنیم چون همه رفتن،شغلی رو انتخاب میکنیم چون پرطرفداره،
اما «*انتخابِ دیگران» تا وقتی از تخصص و تحلیل نیاد، ارزش راهبردی نداره.*
تو سازمانها هم همین خطا تکرار میشه:چون همه یه درخواست رو تکرار میکنن، خیال میکنیم حتماً باید همون کار رو انجام بدیم.
جمعبندی استراتژیک:استراتژی، هنرِ متفاوت فکر کردنه؛ نه تکرار انتخابهای جمع. جمعیت، معیار درستیِ تصمیم نیست.
@mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
خیلی از انتخابهای مهم زندگیمون هم همینطوریه.رشتهای رو انتخاب میکنیم چون همه رفتن،شغلی رو انتخاب میکنیم چون پرطرفداره،
اما «*انتخابِ دیگران» تا وقتی از تخصص و تحلیل نیاد، ارزش راهبردی نداره.*
تو سازمانها هم همین خطا تکرار میشه:چون همه یه درخواست رو تکرار میکنن، خیال میکنیم حتماً باید همون کار رو انجام بدیم.
جمعبندی استراتژیک:استراتژی، هنرِ متفاوت فکر کردنه؛ نه تکرار انتخابهای جمع. جمعیت، معیار درستیِ تصمیم نیست. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir۴ما چون خودمون مهارتهای تصمیمگیری رو بلد نیستیم یا نمیخوایم براش زمان بگذاریم، چشمبسته از انتخابهای دیگران تقلید میکنیم؛
از خرید یه لباس ساده گرفته تا انتخاب شغل، رشته و حتی تصمیمهای مهم بیزنس.
در حالی که خیلی وقتها، دیگران هم فقط دارن از یکدیگه تقلید میکنن؛ نه اینکه تحلیل عمیقتری داشته باشن.
جمعبندی استراتژیک:بزرگترین مزیت رقابتی، داشتن «مهارت تصمیمگیری» است. وقتی یاد بگیری خودت تحلیل کنی، از اسارتِ تقلید جمع آزاد میشی.
@mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
از خرید یه لباس ساده گرفته تا انتخاب شغل، رشته و حتی تصمیمهای مهم بیزنس.
در حالی که خیلی وقتها، دیگران هم فقط دارن از یکدیگه تقلید میکنن؛ نه اینکه تحلیل عمیقتری داشته باشن.
جمعبندی استراتژیک:بزرگترین مزیت رقابتی، داشتن «مهارت تصمیمگیری» است. وقتی یاد بگیری خودت تحلیل کنی، از اسارتِ تقلید جمع آزاد میشی. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir۳۱
بهنظرم یه تغییر جدی تو رابطه ایران و آمریکا اتفاق افتاده. قبلاً آمریکا دنبال گرفتن یه امتیازِ زورکی بود (انرژی هستهای و..) و مذاکره فقط سر این بود که چقدرش رو بگیره.
ولی تو ماجرای تنگه هرمز، بازی یه کم عوض شده؛ اینبار ایران هم یه خواسته مبتنی بر قدرت گذاشته رو میز و آمریکا داره همه جوره تلاش میکنه این امکان رو اساسا نابود کنه.انگار ما داریم آمریکا بازی در میاریم
یعنی عملاً بازی رفته یه لول بالاتر. اما نکته مهم اینه که هر «level up»ی، چه تو سیاست چه تو کسبوکار، بدون ریسک نیست. اگه بخوای رشد کنی، باید ریسکشم بپذیری—فرق آدمها و سازمانهای موفق هم دقیقاً همینجاست.
@mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/
قبلاً آمریکا دنبال گرفتن یه امتیازِ زورکی بود (انرژی هستهای و..) و مذاکره فقط سر این بود که چقدرش رو بگیره. ولی تو ماجرای تنگه هرمز، بازی یه کم عوض شده؛ اینبار ایران هم یه خواسته مبتنی بر قدرت گذاشته رو میز و آمریکا داره همه جوره تلاش میکنه این امکان رو اساسا نابود کنه.انگار ما داریم آمریکا بازی در میاریمیعنی عملاً بازی رفته یه لول بالاتر. اما نکته مهم اینه که هر «level up»ی، چه تو سیاست چه تو کسبوکار، بدون ریسک نیست. اگه بخوای رشد کنی، باید ریسکشم بپذیری—فرق آدمها و سازمانهای موفق هم دقیقاً همینجاست.@mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/۶
جیم کالینز تو کتاب «*از عرش به فرش*» از یه خطای تیپیکال و مهم یاد میکنه: ️
سازمان برای رشد، نیاز به نیروهای با کیفیت داره و با رشدش پیوسته این نیاز بیشتر هم میشه. بعضی مدیرها برای این نیاز و مسئله، قانونهای سختگیرانهتر میذارن تا کیفیت کارها بره بالا
در کوتاهمدت شاید اوضاع کنترلشده به نظر برسه، اما در بلندمدت، نیروهای خوب خسته میشن و میرن؛ فقط کسانی میمونن که با همین سیستم کنار میان.
مسئله از نیاز به نیروی خوب شروع شد، اما راهکار اشتباه، خودش منجر به تشدید مسئله شد.
نگاه استراتژیک:بعضی وقتها خطرناکتر از خودِ مسئله، راهکار اشتباهی است که برای اون انتخاب میکنیم. قبل از اقدام، مطمئن شو درمانت، بیماری جدیدی خلق نمیکنه.
@mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
️ سازمان برای رشد، نیاز به نیروهای با کیفیت داره و با رشدش پیوسته این نیاز بیشتر هم میشه. بعضی مدیرها برای این نیاز و مسئله، قانونهای سختگیرانهتر میذارن تا کیفیت کارها بره بالادر کوتاهمدت شاید اوضاع کنترلشده به نظر برسه، اما در بلندمدت، نیروهای خوب خسته میشن و میرن؛ فقط کسانی میمونن که با همین سیستم کنار میان.مسئله از نیاز به نیروی خوب شروع شد، اما راهکار اشتباه، خودش منجر به تشدید مسئله شد.
نگاه استراتژیک:بعضی وقتها خطرناکتر از خودِ مسئله، راهکار اشتباهی است که برای اون انتخاب میکنیم. قبل از اقدام، مطمئن شو درمانت، بیماری جدیدی خلق نمیکنه. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir۴
نیچه یه جمله معروف داره:«*هر چیزی که تو را نکشد، قویترت میکند.*»
به نظرم، این روزها میشه معنای این جمله رو بهتر دید.
اگر چند ماه پیش شرایط امشب پیش میاومد، احتمالاً صفهای بنزین تشکیل میشد، قفسه بعضی فروشگاهها خالی میشد، دلار جهش میکرد و خیلیها راهی سفر میشدن.
اما امروز، واکنش جامعه خیلی متفاوتتره. انگار بخشی از شوک اولیه از بین رفته و مردم خودشون رو با قواعد جدید وفق دادن.
نگاه استراتژیک:یکی از بزرگترین سرمایههای هر فرد، سازمان یا ملت، «*یادگیری از بحران*» است. اگر هر بحران، ظرفیت و بلوغت را بیشتر نکنه، فقط هزینه دادهای؛ اما اگر از اون قویتر بیرون بیایی، همان بحران تبدیل به سرمایهات میشه.
@mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
به نظرم، این روزها میشه معنای این جمله رو بهتر دید.
اگر چند ماه پیش شرایط امشب پیش میاومد، احتمالاً صفهای بنزین تشکیل میشد، قفسه بعضی فروشگاهها خالی میشد، دلار جهش میکرد و خیلیها راهی سفر میشدن.
اما امروز، واکنش جامعه خیلی متفاوتتره. انگار بخشی از شوک اولیه از بین رفته و مردم خودشون رو با قواعد جدید وفق دادن.
نگاه استراتژیک:یکی از بزرگترین سرمایههای هر فرد، سازمان یا ملت، «*یادگیری از بحران*» است. اگر هر بحران، ظرفیت و بلوغت را بیشتر نکنه، فقط هزینه دادهای؛ اما اگر از اون قویتر بیرون بیایی، همان بحران تبدیل به سرمایهات میشه. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir۶سرمد | مهدی مهدی پور نیچه یه جمله معروف داره: «هر چیزی که تو را نکشد، قویترت میکند.» به نظرم، این روزها میشه معنای این جمله رو بهتر دید. اگر چند ماه پیش شرایط امشب پیش میاومد، احتمالاً صفهای بنزین تشکیل میشد، قفسه بعضی فروشگاهها خالی میشد، دلار جهش میکرد و خیلیها راهی سفر میشدن. اما امروز، واکنش جامعه خیلی متفاوتتره. انگار بخشی از شوک اولیه از بین رفته و مردم خودشون رو با قواعد جدید وفق دادن. نگاه استراتژیک: یکی از بزرگترین سرمایههای هر فرد، سازمان یا ملت، «*یادگیری از بحران*» است. اگر هر بحران، ظرفیت و بلوغت را بیشتر نکنه، فقط هزینه دادهای؛ اما اگر از اون قویتر بیرون بیایی، همان بحران تبدیل به سرمایهات میشه. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
نیچه یه جمله معروف داره: «هر چیزی که تو را نکشد، قویترت میکند.» به نظرم، این روزها میشه معنای این جمله رو بهتر دید. اگر چند ماه پیش شرایط امشب پیش میاومد، احتمالاً صفهای بنزین تشکیل میشد، قفسه بعضی فروشگاهها خالی میشد، دلار جهش میکرد و خیلیها راهی سفر میشدن. اما امروز، واکنش جامعه خیلی متفاوتتره. انگار بخشی از شوک اولیه از بین رفته و مردم خودشون رو با قواعد جدید وفق دادن. نگاه استراتژیک: یکی از بزرگترین سرمایههای هر فرد، سازمان یا ملت، «*یادگیری از بحران*» است. اگر هر بحران، ظرفیت و بلوغت را بیشتر نکنه، فقط هزینه دادهای؛ اما اگر از اون قویتر بیرون بیایی، همان بحران تبدیل به سرمایهات میشه. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
میگن ادیسون برای کشف برق هزار بار تلاش کرد. هر بار هم که به نتیجه نمیرسید، نمیگفت شکست خوردم؛ میگفت «یه راه دیگه پیدا کردم که باهاش برق تولید نمیشه.»این فقط یه جمله انگیزشی نیست؛ نشون میده آدم چطور دنیا رو میبینه و چطور روایتش میکنه. اگر تو پست قبلی، از بیواکنشی هیجانی جامعه بهعنوان «*قدرت*» یاد کردم، دقیقاً به خاطر همینه:روایت ما از یک اتفاق، تعیین میکنه باهاش زمین بخوریم یا قویتر بشیم.واقعیت اینه که در حل مسئله، چیزی که از راهحل مهمتره، خودِ تعریف مسئلهست. خیلی وقتها اگر مسئله رو غلط تعریف کنی، حتی بهترین راهحل هم به جایی نمیرسه.
تعریف درست یعنی مسئله رو طوری ببینی که تو گوشه رینگ گیر نیفتی؛ وسط صحنه باشی و هنوز امکان بازی داشته باشی. @mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/۳۱Shahoo-KhalijeFars_1.mp3
۱۰:۰۰-۹.۱۸ مگابایت
وطن، قرارِ هوای هم را داشتن است.
قطعه حماسی «خلیج فارس» | «حامد صغیری»
@mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/
قطعه حماسی «خلیج فارس» | «حامد صغیری»
@mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/۴
با توجه به تشدید تنشها و مجموع اتفاقات اخیر، بهتره برای مرتبکردن ذهنهامون، یه نگاه متمرکز به سناریوهای محتمل داشته باشیم. برگشت به آتشبس تشدید هوایی، بدون ورود زمینی خروج ناگهانی آمریکا ورود زمینی آمریکا ورود اسرائیل و جنگ زیرساختهاتوی پست بعدی، این سناریوها رو کمی بیشتر توضیح میدم و جزئیاتش رو میگم.
@mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir۲سرمد | مهدی مهدی پور با توجه به تشدید تنشها و مجموع اتفاقات اخیر، بهتره برای مرتبکردن ذهنهامون، یه نگاه متمرکز به سناریوهای محتمل داشته باشیم. برگشت به آتشبس تشدید هوایی، بدون ورود زمینی خروج ناگهانی آمریکا ورود زمینی آمریکا ورود اسرائیل و جنگ زیرساختها توی پست بعدی، این سناریوها رو کمی بیشتر توضیح میدم و جزئیاتش رو میگم. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir
با توجه به تشدید تنشها و مجموع اتفاقات اخیر، بهتره برای مرتبکردن ذهنهامون، یه نگاه متمرکز به سناریوهای محتمل داشته باشیم. برگشت به آتشبس تشدید هوایی، بدون ورود زمینی خروج ناگهانی آمریکا ورود زمینی آمریکا ورود اسرائیل و جنگ زیرساختها توی پست بعدی، این سناریوها رو کمی بیشتر توضیح میدم و جزئیاتش رو میگم. @mahdimahdipour_sarmad mahdimahdipour.ir سناریوهای محتمل برای وضعیت فعلی سناریوی اول – محتملترین: برگشت به آتشبسآمریکا دوباره سراغ آتشبس و مذاکره میاد؛ اما بهاحتمال زیاد نتیجهاش شبیه دورهای قبله: یه «*توقف موقت تنش*» بدون حل ریشهای مسئله. نقطه کلیدی اینه که برای ایران، تنگه هرمز فقط یه گذرگاه آبی نیست؛ یه اهرم قدرت بلندمدته. اگر ایران این اهرم رو از دست بده، تو جنگهای بعدی دستش برای بازدارندگی و جبران هزینههای درگیریهای قبلی خیلی خالیتر میشه. به همین خاطر، آتشبس اگر با حفظ این اهرم همراه نباشه، استراتژیکاً برد محسوب نمیشه، فقط تعویق مسئله است. سناریوی دوم: تشدید حملات هوایی، بدون ورود زمینیتو این حالت، آمریکا فشار هوایی رو بالا میبره تا هم هزینه نظامی و اقتصادی تحمیل کنه، هم بر سر میز مذاکره دست بالاتر بگیره؛ اما وارد جنگ زمینی نمیشه. از نگاه ریسک–بازده، این سناریو برای آمریکا «کمهزینهتر از ورود زمینی» و در عین حال «پر سر و صداتر در رسانه» است. برای ایران هم این سناریو بیشتر شبیه یک جنگ فرسایشیِ کنترلشدهست که آزمون تابآوری زیرساختها و شبکههای پشتیبانیاش خواهد بود. سناریوی سوم: خروج ناگهانی آمریکا از جنگممکنه آمریکا بهخاطر هزینههای فزاینده، مرگ ترامپ، فشار افکار عمومی، یا جابهجایی اولویتهای راهبردی، ترجیح بده ناگهان از صحنه درگیری عقبنشینی کنه. این خروج میتونه در ظاهر «یک شکست» یا «یک عقبنشینی تاکتیکی» تعبیر بشه، اما در عمل بیشتر یک بازچینش صحنه بازی است: آمریکا ممکنه بهجای حضور مستقیم، بازی رو به سمت جنگ نیابتی، فشار اقتصادی یا ائتلافسازی سیاسی ببَرِه. به همین خاطر، این سناریو کاملاً بعید نیست. سناریوی چهارم: ورود زمینی آمریکاجنگ زمینی برای آمریکا یعنی درگیر شدن با جغرافیای پیچیده، خطوط تدارکاتی طولانی و نیروی انسانیای که انگیزه و آشناییاش با میدانه از نیروهای محلی کمتره. از منظر استراتژیک، این سناریو «نسبت هزینه به دستاورد» بسیار نامطلوبی داره؛ ریسک فرسایشی شدن، تلفات انسانی بالا و غیرقابلپیشبینی شدن صحنه جنگ، باعث میشه این گزینه بیشتر در حد تهدید روی میز بمونه تا انتخاب واقعی روی زمین.مگر اینکه از نیروهای نیابتی و نه سربازان آمریکایی براین کار استفاده کنه.شاید یکی از دلایل بمباران مکرر کردستان عراق توسط ایران، همین موضوع باشه. سناریوی پنجم – کماحتمالترین و پرهزینهترین: ورود فعال اسرائیل و جنگ زیرساختهاتو این سناریو، اسرائیل مستقیماً وارد درگیری میشه و هدف حملات، میره سمت زیرساختهای حیاتی؛ در پاسخ، ایران هم زیرساختهای منطقهای و انرژی رو هدف میگیره. این یعنی عبور از «درگیری نظامی محدود» به «*بحران سیستماتیک انرژی و زیرساخت*» در سطح منطقه و حتی جهان؛ سناریویی که میتونه به خاموشیهای طولانی، اختلال جدی در تجارت جهانی و فشار سنگین بر بازار انرژی منجر بشه. همین هزینههای نجومی، این سناریو رو در عین خطرناک بودن، به کماحتمالترین گزینه تبدیل میکنه.به ترتیب همین گزینهها به نظرم متصوره.
@mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/۳
اخیراً تو یه نشست تخصصی درباره همین کتاب که به همت آریانا قلم برگزار شد، شرکت کردم. یکی از نکات جالبش این بود که تو بعضی از شرکتهای پیشرو دنیا، موقع استخدام، بهجای اینکه از آدمها کلی سؤال بپرسن، ازشون میخوان خودشون سؤال بپرسن.
چرا؟ چون کیفیت سؤالهایی که فرد میپرسه، نشون میده چقدر تحلیلگره، چقدر شهود خوبی داره و تا چه حد میتونه با نگاه سیستمی مسئله رو ببینه. کسی که سؤالهای دقیق، عمیق و مرتبط میپرسه، معمولاً برای نقشهای جدیتر هم مناسبتره.
حالا با تولد هوش مصنوعی، این روند داره عمیقتر هم میشه؛ دنیایی که توش «جواب» رو ماشین راحتتر پیدا میکنه، کمکم «سؤال خوب» داره تبدیل میشه به دارایی اصلی انسان. بهعبارت دیگه، داریم وارد دورانی میشیم که ارزش آدمها، بیشتر با کیفیت سؤالهاشون سنجیده میشه تا تعداد جوابهاشون.
@mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/
چرا؟ چون کیفیت سؤالهایی که فرد میپرسه، نشون میده چقدر تحلیلگره، چقدر شهود خوبی داره و تا چه حد میتونه با نگاه سیستمی مسئله رو ببینه. کسی که سؤالهای دقیق، عمیق و مرتبط میپرسه، معمولاً برای نقشهای جدیتر هم مناسبتره.
حالا با تولد هوش مصنوعی، این روند داره عمیقتر هم میشه؛ دنیایی که توش «جواب» رو ماشین راحتتر پیدا میکنه، کمکم «سؤال خوب» داره تبدیل میشه به دارایی اصلی انسان. بهعبارت دیگه، داریم وارد دورانی میشیم که ارزش آدمها، بیشتر با کیفیت سؤالهاشون سنجیده میشه تا تعداد جوابهاشون.
@mahdimahdipour_sarmadhttps://mahdimahdipour.ir/۵۲