یک فرصت ممکنه فقط چند ثانیه طول بکشه.یک نفر ازت میپرسه:
«خودت رو معرفی کن.»
یا توی یک جلسه میگه:
«نظرت چیه؟»
یا حتی برای اولین بار با کسی آشنا میشی.
همین چند ثانیه میتونه تصویری بسازه که مدتها توی ذهن طرف مقابل بمونه.
مسئله اینجاست که خیلیها برای این لحظهها آماده نیستن.
نه چون چیزی برای گفتن ندارن؛چون بلد نیستن خودشون رو درست منتقل کنن.
دانستن اینکه چه بگویی، با بلد بودنِ خوب گفتنش فرق دارد.ممکنه یک ایده خیلی خوب داشته باشی.
اما اگر صدات یکنواخت باشه، جملههات نامنظم باشن یا نتونی منظور اصلیت رو منتقل کنی، بخشی از ارزش حرفت از بین میره.
برای همین فن بیان فقط «قشنگ حرف زدن» نیست.
فن بیان یعنی بتوانی چیزی که در ذهنت هست را طوری منتقل کنی که طرف مقابل هم همان را دریافت کند.
حالا یک اتفاق جالبتر وجود داره.مخاطب فقط به کلماتت گوش نمیده.
به سرعت صحبت کردنت توجه میکنه.
به مکثهات.
به لحن صدات.
به میزان اطمینانت.
حتی به اینکه وقتی حرف میزنی چقدر راحت به نظر میرسی.
یعنی قبل از اینکه محتوای حرفت کامل بررسی بشه، نحوه بیان تو روی دریافت اون اثر گذاشته.
پس یک سؤال مهم:اگر قرار باشه فقط یک جمله از خودت بگی، چقدر روی نحوه گفتنش کنترل داری؟
چون ممکنه جملهات عالی باشه، اما:
خیلی سریع بگیش.
خیلی آرام بگی.
آخر جمله صدات بیاد پایین.
یا آنقدر مردد بگی که طرف مقابل به خود جمله هم شک کنه.
گاهی چیزی که اعتبار حرفت رو کم میکنه، خود حرف نیست؛ نحوه گفتنش است.
یکی از سادهترین تغییرات در فن بیان: مکثه.لازم نیست بین همه کلمات مکث کنی.فقط قبل از بخش مهم حرفت، کمی توقف کن.این مکث دو اتفاق ایجاد میکنه:اول، به خودت فرصت میده جمله رو بهتر بیان کنی.
دوم، به مخاطب فرصت میده متوجه بشه قسمت مهم حرفت کجاست.
آدمی که همیشه عجله میکنه، حتی اگر حرف خوبی داشته باشه، ممکنه کمتر شنیده بشه.
۱ اما فن بیان فقط برای سخنرانی نیست.وقتی میخوای درخواستت رو مطرح کنی.
وقتی با یک نفر برای اولین بار آشنا میشی.
وقتی میخوای از خودت دفاع کنی.
وقتی در یک جلسه نظر میدی.
وقتی میخوای تواناییهات رو معرفی کنی.
همه اینها یک نقطه مشترک دارن:
باید بتوانی خودت و منظورت را بهدرستی منتقل کنی.
و دقیقاً همینجاست که مهارت ارتباطی وارد ماجرا میشه.
اینجا کمکم به یک مفهوم مهم میرسیم: کاریزما.کاریزما فقط ظاهر جذاب یا اعتمادبهنفس زیاد نیست.
آدم کاریزماتیک معمولاً بلد است:
حضور داشته باشد.
خوب صحبت کند.
خوب گوش بدهد.
درست واکنش نشان بدهد.
و کاری کند که دیگران هنگام ارتباط با او احساس خوبی داشته باشند.
یعنی کاریزما، فقط چیزی نیست که در ظاهر دیده میشود؛ در نحوه ارتباط هم خودش را نشان میدهد.
حالا برگردیم به همان فرصت اول.یک جلسه.
یک آشنایی.
یک گفتوگو.
یک معرفی کوتاه.
یک موقعیت که شاید فقط یک بار اتفاق بیفته.
ممکنه دانش و توانایی لازم رو داشته باشی؛اما اگر نتونی اونها رو درست منتقل کنی، شاید کسی متوجهشون نشه.
برای همین در مسیر رشد شخصی، فقط نباید بیشتر بلد باشیم.
باید یاد بگیریم بهتر دیده، شنیده و درک بشیم.
و این دقیقاً همون مسیریه که این چند روز قراره با هم جلو بریم.